30 Νοε 2015

Ένα σύννεφο στα Καυσοκαλύβια . (Άγιος Πορφύριος ).


 
Αρχές του Δεκεμβρίου . Ο Αη Νικόλας έρχεται με χιόνια φορτωμένος . Θάλασσες αφρισμένες κι οι ναυτικοί όλοι με την ευχή του στα χείλη . Νικολοβάρβαρα ζυγώνουν . Φυλλομετρώ το συναξάρι , το βαγγέλιο του πιστού  …Στο γύρισμα των σελίδων του ήχοι αγριεμένων κυμάτων , αντίφωνα αγέρηδων που μανιάζουν , βροχής ο χτύπος ο άμετρος,  τρυπά τη γη . Τα μάτια μου εκστατικά μπροστά στο αγρίεμα του καιρού . Μυρίσματα από καυσόξυλα και τζάκια που φουντώνουν την πύρα τους , μετά της μέρας τον κάματο τον ιερό . Λίγο καψαλισμένο ψωμί με το πρώτο χρυσάφι απ τα λιόδεντρα σταγμένο πάνω του . Τις αισθήσεις μου οδηγεί η μνήμη . Λιγοστά τα καταφύγιά μου . Στο γύρεμά τους καταλαβαίνω πως μόνο η αληθινή ζωή γεννά τη νοσταλγία . Μα υπάρχει κι ο αδελφός δόξα τω Θεώ ! Εκείνος που δεν κράτησε τίποτα μόνο για τον εαυτό του . Που μοιράστηκε τις ευλογίες πολλαπλασιάζοντάς τις . Που τις έκοψε αντίδωρο και ψίχουλο το ψίχουλο χόρτασε μ΄αυτές μυριαρίθμητες πεινασμένες για Θεό ψυχές .
Αρχές του Δεκεμβρίου . Στο συναξάρι της δεύτερης μέρας του μια προσθήκη που σκόρπισε ελπίδα  στα πέρατα της γης . Ενεπλήσθημεν χαράς ! Τη αυτή ημέρα Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Τώρα τις αισθήσεις μου τις οδηγεί ο ταπεινός σκυφτός Γέροντας . Άλλος ένας ταπεινός Γίγαντας που θα πρόσθετε και ο Κυρ-Φώτης στην γνωστή χορεία των ηρώων του … Ορμή  κυμάτων ξανά . 



Των Καυσοκαλυβίων ο αρσανάς δεν φαίνεται απ τα θεριασμένα βουνά τους  , που τον σκεπάζουν ολότελα . Απ το κοιμητήρι που οι λιγοστοί μοναχοί με τα μουσκεμένα κουκούλια και τα ράσα αποθέτουν στη γη το Αγιασμένο και πολυβασανισμένο σκήνωμα , δεν ξεχωρίζεις τίποτα ! Σταγόνες χοντρές παγώνουν πιότερο τα πρόσωπα και σμίγονται με την αλμύρα των ματιών  που ασταμάτητα κυλά . Μια ομίχλη σαν σύννεφο μπροστά σου περιμένει  τον ταξιδευτή της . 


Το χώμα που σκάφτηκε , μυρίπνοο κι αυτό ετοιμάζεται να μπλεχτεί με το μυρωμένο απ του Παναγίου Τάφου τα αρώματα σώμα του Πορφυρίου . Ίνα ώσι έν ! Ίνα ώσι έν ! Αντίλαλος στων Κυσοκαλυβίων τα βραχόσπαρτα μονοπάτια ! Σκέπασε η γη τον Άγιο . Ταξίδεψε το σύννεφο ! 


Γαλήνεψε ο καιρός και φάνηκε το γαλάζιο του Θεού . Έμεινε παντοτινή η ευωδία και ο Ουρανός υποδέχθηκε το αλητόπαιδο του Χριστού !    Είκοσι χρόνια κύλησαν από εκείνο τον χειμώνα . Αγρύπνια στη χάρη του . Ασπασμός στο λουλουδοστόλιστο εικόνισμά του . Το φρέσκο  ξύλο σιγά- σιγά ρουφά τα χρώματα των χαρισμάτων του . Και εμείς τις μνήμες όσων τον είδαν και τον άκουσαν . Όσων ψηλάφισαν την Αγιότητά του . Ακούμε ξανά την φωνούλα του να ψέλνει τον Ικετήριο κανόνα του Ιησού  , φιλάμε τα χεράκια του , αυτά που ακόμα άφθορα σώζονται , εκεί δίπλα στην αυτοσχέδια ξυλόσομπά του στα Καλίσια , στον Αη Γεράσιμο , στο ευωδιαστό παράπηγμά του στο Μήλεσι εκεί που θέτει ακόμα νου και μπολιάζει με ελπίδα . Φίλος σας ο Χριστός βρε , αδελφός και Πατέρας ! Δεν βαστά την κόλαση στο χέρι !


Ένα απολυτίκιο ψέλνω , βγαλμένο γι αυτόν απ την ακάθαρτη ψυχή μου την μέρα που τ όνομά του γράφτηκε  σιμά στον Θεηγόρο Προφήτη Αββακούμ  .
Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω για αυτόν που τόσο Τον εμεγάλυνε ;  

Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες.



Νώντας Σκοπετέας /Εν τω Φωτί Σου οψόμεθα Φως / 
Απόσπασμα από την εκπομπή με τίτλο:  
Είδα και άκουσα έναν Άγιο .( 3 μέρη )












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...