main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

22 Μαρ 2020

Για να ρθει το κακό λιγότερο στον κόσμο...( Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός)



Είναι δεινή η περίσταση . Βάναυσος ο κλυδωνισμός! Δάκρυα ασταμάτητα συνταγογραφούν οι Ιατροί των ψυχών τούτες τις ώρες. Το Νοσοκομείο της Εκκλησίας σφαλίστηκε …έστω προσωρινά,  όπως θέλουμε ολοψύχως να πιστεύουμε. Αλλά οι θύρες πάντοτε διαπερνώνται. Το δίδαξε ο Χριστός μας στην πρώτη Πεντηκοστή , το ίδιο το  βράδυ της Ανάστασής Του , ούσης οψίας,  όταν των θυρών κεκλεισμένων,  εισήλθε στην… συνάθροιση των μαθητών του (χωρίς τον Θωμά ήταν 10 …επιτρεπτοί οι συνειρμοί…ακόμα τουλάχιστον) δια τον φόβο των Ιουδαίων. Ο  Yιός του Θεού  και…  θαύματι θαύμα βεβαιοί, τή κεκλεισμένη εισόδω τών θυρών…
Δεν περισσεύει κανένας τούτες τις ώρες. Κάθε ρανίδα από δάκρυ , κάθε κόμπος , κάθε ικεσία και παράκληση μετράνε ! Να λέμε συνεχώς  τον 50ο ψαλμό , το ελέησόν με ο Θεός , την Παράκληση της Παναγίας μας , τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου, συμβουλεύουν πολιοί πνευματέμφοροι πατέρες.  Ένας παππούς στην Κύπρο πριν χρόνια ,  ο κυρ-Στύλης  διηγείτο ένα περιστατικό από το  1964. Αυτός  είχε την συνήθεια κάθε νύχτα να ανάβει 3 κεριά . ‘Ένα για τους δασκάλους , ένα για τους κυβερνώντες, και ένα για τους Αρχιερείς. Ένα-ένα τα άναβε , όχι και τα 3 μαζί και έκανε προσευχή. Και δεν έπεφτε να κοιμηθεί, αυτό το λίγο που κοιμόταν,  αν δεν έλιωναν και τα 3. Και το πρωί στην χειρονακτική του εργασία, μόλις του έκαναν παρατήρηση γιατί φαινόταν κουρασμένος εκείνος τους έλεγε : 
-Εσείς , δεν γνωρίζετε ! Δεν είστε σε επιστράτευση !
 Του παρουσιάστηκε λοιπόν η Παναγία μας και του είπε :
-Παιδί μου , κάμε πιο δυνατή προσευχή ! Γιατί σε 10 χρόνια έρχεται μεγάλο κακό στην Κύπρο !
Κι εκείνος με την παιδική του καρδούλα Της απάντησε  με μια  ευλογημένη αφελότητα:
-Παναγία μου, αν είναι να έρθει το κακό όπως μου λέγεις, τότε γιατί να χάσω εγώ 10 χρόνια τον ύπνο μου ;
Και η Παναγία μας του απάντησε :
-Για να έρθει το κακό λιγότερο παιδί μου !
1964-1974 ! Φανταζόμαστε όλοι μας πιο θα ήταν το μεγαλύτερο κακό στην Κύπρο μας το 1974!
Σ αυτήν την ζοφερή , την ανεπανάληπτη περίσταση , αδελφοί μου συναμαρτωλοί εκείνος που διηγήθηκε το παραπάνω περιστατικό    ( σ.σ. ακουσμένο σε διήγηση του Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου) είπε σε κήρυγμά του,  ότι σε αυτές τις μέρες θα ξεπηδήσουν , θα αναδειχθούν και μαθευτούν νέοι και λιγότερο γνωστοί Άγιοι των ημερών μας . Και ένας από αυτούς μεσιτεύει ήδη , αποδιώχνοντας την φοβερά απειλή της λοιμικής νόσου . Είναι ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός! Το είπε και ο πάντοτε αποκαλυπτικός πατήρ Ανανίας Κουστένης , ότι σεργιανάει συνεχώς ο Άγιος και σπεύδει να συμπαρασταθεί σε όποιον τούτες τις ώρες τον επικαλείται. Σήμερα θα τον γνωρίσουμε καλύτερα ! Τον Άγιο που ήταν πρότυπο καρτερίας . Που υπέμεινε θαυμαστώς  αυτόν τον σκόλοπα στην σάρκα , τον ζυγό της βαριάς λοιμικής νόσου , της λέπρας , που έφερε στο όνομά του και σε όλην του την επί γης βιωτή , την Νίκη κατά του εχθρού που λέγεται θάνατος και φόβος !
Ευσεβοφρώνως θα τον επικαλεστούμε λέγοντας : Χαίροις της καρτερίας η εικών ! Χαίροις μοναστών αγλάϊσμα ! Χαίροις ο εν ταις θλίψεσιν ημών , τάχιστος Πρόμαχος ! 


Νώντας Σκοπετέας
Αποσπάσματα από ομότιτλη εκπομπή



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~