13 Αυγ 2013

Στης Παναγιάς το ξόδι...





Χαρείτε  ρημοκλήσια ταπεινά , στου ουρανού τις άκριες υψωμένα
 και σεις τα θαλασσάρικα μ ΄αρμύρα κεντημένα …

Χαρείτε αγέρηδες λιβανωτοί και κύματα του μελτεμιού 
 που μοιάζετε με σκαλοπάτια ασβεστωμένα ,
 να φέρετε στη Χάρη Της
τα πονεμένα τάματα και γόνατα απ τις μετάνοιες ματωμένα …

Χαρείτε σταυρολούλουδα και ανθοί που θα πλεχτείτε γύρω απ την κλίνη Της ,
ζωή αιώνια αποχτώντας
και άρωμα αμάραντο στη μνήμη μας  σκορπώντας…

Χαρείτε σεις ψαλτάδες και ιερείς του Υψίστου ευλογημένοι , που θα ξαναλαλήσετε πως της φύσεως οι όροι θα είναι πάντα νικημένοι …




Χαρείτε σεις Γυναίκες που η εκλεκτότερή σας με σώμα και ψυχή , στου Θεϊκού Νυμφώνα τα Παλάτια , στα χέρια του Αναστημένου Σπλάχνου Της ,
Βασίλισσα οδηγείται
 και από υπερκόσμιες τάξεις , αντάμα με Αποστόλους και Θεοσόφους Ιεράρχες λαμπρά δορυφορείται…

Όλος ο κόσμος , τα πέρατα της γης , ζωή ας χαρεί αληθινή , αυτή που ανατέλλει  ,του Αυγούστου την δεύτερη Ανάσταση ας Την πανηγυρίσει !
Ακοίμητη χαρά των θλιβομένων , ελπίδα αμετάθετη , τάφος ποτέ δεν θα κρατήσει…

Προπομπή με της Χαράς τα δάκρυα…
Ξόδι ολόχαρο εξαπτερύγων και δυνάμεων ασωμάτων , γης και ουρανού , ανθρώπων ιλαρών και έκπληκτων Αγγέλων…

Λιτανεία της τρανώς Ηπλωμένης Υπτίας ΜητροΘέου , απ της Καταπολιανής τους ολάνθιστους τους κήπους ως το περιβολάκι του καμαροσκέπαστου μικρού μοναστηριού Της στου Παραδείσου  τ΄ αγνάντι …  
    
νώντας σκοπετέας /Εν τω Φωτί Σου οψόμεθα Φως 

6 Αυγ 2013

Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι ... ( Της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος )


Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι…
Στην  στιγμή που για πρώτη φορά φωταγωγήθηκε η ψυχή μας με το  αναλλοίωτο το  φως…

Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι…
Τότε που για ελάχιστα νοιώσαμε αγάπη αληθινή, του Σταυρωμένου  την αγάπη, που χώραγε μέσα της …δήμιους  και διώκτες…

Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι …
Όταν στου πετραχηλιού τα κρόσσια αφήσαμε λυτρωτικά να κυλήσουν διαμάντια καρδιοστάλαχτα , ξαναφορώντας τον χιτώνα τον πρώτο μας τον Φωτεινό…

Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι Κύριε…
κάτω απ την Θεϊκή Σου Νεφέλη που επισκιάζει του μισεμού τον φόβο , της αμαρτίας το πηχτό σκοτάδι…

᾽Εγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε! είπες Κύριε…
κι ευχήθηκα το ταξίδι το αιώνιο του καθενός παιδιού Σου ν ΄αρχίσει μ ένα Σου πρόσταγμα ξανά, στης δικής του  Μεταμόρφωσής  την ιερή την ώρα… νυν απολύεις στερνά ανασαίνοντας…
νώντας σκοπετέας /Εν τω φωτί Σου οψόμεθα Φως