28 Δεκ 2018

Όσο ανασαίνω θα διψώ! (Άγιο Όρος 2018)Μέρος7

Φτερόψυχος ο αδελφός τα δύσβατα διαβαίνει! 

Με όψη τόσο χαρούμενη ολότελα αλλαγμένη! 

Άγιος Γεώργιος ο Γοργός στην πόρτα παραστέκει 

Και η γενναία η μάνα του ομολογάει παρέκει! 


Υφάσματα αγιωτικά για τον γλυκύ Νυμφίο! 

Δεν καταπαύει η ευχή μες στο Ιεροραφείο! 

Ιακώβου το ακατάκριτο θαυμάζουμε και πάλι! 

Σιωπή προτρέπει ο Άγιος σαν διπλανός μας σφάλλει! 


Ένα κρινάκι προσφορά στου ησυχαστή τον τάφο! 

Άνθρωπο κι άλλον του Θεού στο ψυχοχάρτι γράφω! 

Γενιές αγγέλλων να φτιαχτούν , χέρια γονιών σπορίζουν! 

Αυτοί που δώσανε Χριστό , καρπό γλυκό καρπίζουν ! 
Παίρνουμε τον δρόμο για το κελί του Αγίου Γεωργίου και τους πατέρες του . Πριν φτάσουμε συναντάμε έναν αδελφό από τα παλιά ! Συνομιλεί με τον Γέροντα του κελίου πατέρα Νικόδημο ! Λάμπει το πρόσωπο του αδελφού μας ! Και ο παπάς χαίρεται που τον ανταμώνει! Ακούμε τον διάλογό τους : Που πηγαίνεις Γιάννη μου ; Στην Διονυσίου Γέροντα , εκεί έχω αφήσει τα πράγματά μου και ήρθα να δω τον πατέρα Γ. ! Τώρα επιστρέφω ! Κάτσε να κάνεις μια αγάπη και να σου δώσω κάτι να πας στους … -Να ναι ευλογημένο ! Δεν μας θυμήθηκε ο Γιάννης ! Κάποια χρόνια πριν είχαμε μείνει στο ίδιο δωμάτιο με τον αδελφό μας στην Παύλου ! Η δια χάρτου και μέλανος μνήμη ξεφύλλισε τις σελίδες ενός παλαιότερου Αθωνικού μας Ημερολογίου ! Τότε είχε τον τίτλο : Μύρισε Παράδεισος …( απόσπασμα από το δεύτερο μέρος του) Ο Ι . μας ρωτά ευγενικά αν θα έπρεπε να αλλάξει δωμάτιο μιας και ήμασταν παρέα… Του απαντάμε με μια φωνή ότι πλέον ανήκει κι αυτός στην συντροφιά μας …Χαμογελά πονεμένα και εμείς τον ρωτάμε από πού έρχεται …Είναι πολλές μέρες στο Όρος …Μ ένα μικρό σακίδιο περιδιαβαίνει Μονές Κελιά και Σκήτες , γνωρίζει Γέροντες και λαϊκούς αναζητώντας απαντήσεις σ ό,τι του βασανίζει την ψυχή …Έρχεται από μακριά και είναι μόνος του …Πώς έτσι ; τον ρωτάμε . δυο λέξεις του τα λένε όλα : -Είχα ανάγκη !! μας απαντά και βγαίνει απ το δωμάτιο …ίσως για να μην δούμε τα βουρκωμένα του μάτια …. Σχεδόν επτά χρόνια μετά από τότε που τον πρωτοανταμώσαμε , ο Γιάννης πετάει στην κυριολεξία !Έχει μια χαρά στο πρόσωπό του ! Τόσο αλλιώτικός πια και τόσο …νέος άνθρωπος ! Με τα πόδια και ολομόναχος, με την ευχή στο στόμα και ένα κατοστάρι κομποσχοίνι στο χέρι, κάνει μια δύσκολη διαδρομή τόσο απαιτητική σε αντοχές για σώμα και ψυχή ! Εμείς απορούμε και έκπληκτοι τον ξαναρωτάμε για να επιβεβαιώσουμε αυτό που ακούσαμε : -Καλά ήρθες και πας ξανά Διονυσίου με τα πόδια ;- Ναι γιατί σας φαίνεται παράξενο; Έχω κάνει τέτοια με την χάρη του Θεού !
Ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια και μπαίνουμε μέσα στο κελί ! Ο γέροντας ύστερα από ελάχιστα μας καλοδέχεται κρατώντας στα χέρια του λείψανο του Αγίου , που με δέος ασπαζόμαστε! Ναι, είναι ο ίδιος ο Άγιος Γεώργιος , που από το πρώτο σου κιόλας βήμα εδώ μέσα σε περιμένει ! Μια μεγάλη ολόσωμη Αγιογραφία του στην είσοδο της εκκλησίας του , με ένα προσωνύμιο που πρώτη φορά μας βλέπουμε να τον συνοδεύει ! Άγιος Γεώργιος ο Γοργός ! Παρήχηση για άλλους μελετητές από το Γεωργός, μα εμάς το μυαλό πάει μόνο στην άμεση επέμβαση του εφίππου τροπαιοφόρου και μεγαλομάρτυρος ! Στην ταχινή βοήθεια και μεσιτεία του λατρεμένου ακόμα και από αλλοδόξους αντιλήπτορα ! Δίπλα του αγιογραφημένη η μητέρα του !
 Η Αγία Μάρτυς Πολυχρονία ! Η αρχόντισσα από την Λύδδα που γαλούχησε έναν Γενναίο Αθλητή της πίστης μας ! Ήταν εκεί να του συμπαρασταθεί , στην φυλακή βρίσκοντας τρόπο να του πηγαίνει τα άχραντα μυστήρια να μεταλάβει , μα και στο φριχτό του μαρτύριο να τον στηρίζει και να ελέγχει με αφοβιά έπειτα τον απαίσιο διώκτη Διοκλητιανό , όταν εκείνος την ρώτησε ποια ήταν και τι έλεγε στον Γεώργιο σαν τον πλησίασε ! «Με λένε Πολυχρονία και είμαι Χριστιανή, όπως και ο υιός μου Γεώργιος, που νομίζεις ότι τιμωρείς, ενώ αυτός στεφανώνεται από τον Βασιλέα Χριστό». Δεν περιγράφονται τα μαρτύρια που ακολούθησαν και που φόρεσαν και στο δικό της κεφάλι της δικαιοσύνης τον αμάραντο στέφανο! Ο Γέροντας μας φέρνει κεράσματα ! Καθόμαστε στο δωμάτιο όπου οι πατέρες εργάζονται το εργόχειρό τους ! Βρισκόμαστε σε ένα Αγιορείτικο Ιεροραφείο ! Στον μεγάλο πάγκο τα σύνεργα και πολλά ετοιμοπαράδοτα αντικείμενα , να ντύσουν και να περιβάλλουν με ευπρέπεια κάθε στιγμή μέσα στο σώμα του γλυκυτάτου Νυμφίου , στην Εκκλησία Του . Άμφια , διακονικά , πετραχήλια , επιγονάτια , καλύμματα, ζωστικά , σχήματα μοναχικά , αέρες, καλιμαύχια και άλλα ακόμα . Δίπλα μια μηχανή που πόσο αγιάζεται από την αποστολή της , μα κυρίως από την αδιάλειπτη ευχή εκείνου που την δουλεύει ! Βλέπουμε πάνω της γραμμένη την ευχή του Ιησού ! Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με ! –Την έχουμε και εκεί γραμμένη για να μην ξεχνιόμαστε ούτε για μια στιγμή παιδιά ! Τι σπουδαία η ευχή του Ιησού μας ! Όλα βρίσκονται μέσα στο έλεός Του !
 Είναι σύνοψη αυτή η ευχή ! Όλα χωράνε μέσα της ! Αιτήματα , παρακλήσεις , ανάγκες , δυσκολίες . Δεν χρειάζεται να λες ..Χριστέ μου κάνε μου αυτό ή εκείνο …Λες το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με ! Μόνο αυτό συνεχώς ! Λέτε να μην ξέρει ο Κύριος τι χρειάζεται η ψυχή μας ; Μας μιλά ο πατήρ Νικόδημος με την οικεία και ανυπόκριτη απαλάδα των Αγιορειτών αγωνιστών . Ο Άγιος Γεώργιος ! Να του ζητάτε συνέχεια χάρες ! Τρέχει αμέσως εκείνος στον θρόνο του Δεσπότη ! Και ξέρετε , αυτό μας το έλεγε ο μακαριστός πατήρ Γεράσιμος , εδώ πιο πάνω μας , ο μέγας Υμνογράφος της Εκκλησίας μας , ο Μικραγιαννανίτης :Όλους τους Αγίους ο Χριστός μας μόλις τους συναντά τους σφίγγει το χέρι ! Τον Άγιο Γεώργιό μας …τον αγκαλιάζει ! Έχει και το γνώριμο εύθυμο πνεύμα ο Νεοσκητιώτης παπάς ! Δίχως να φαντάζει παράταιρο , και αυτό το χρησιμοποιεί κάτι να δηλώσει κάτι με διάκριση να φωτίσει … Είπα κάποτε σε έναν που είχε έρθει εδώ , δικηγόρος ήταν ο άνθρωπος …Ώστε εσύ είσαι της νομικής ε; -Ναι Γέροντα …αφήστε τα , μην συζητάτε. δύσκολο επάγγελμα , δεν συνδυάζεται εύκολα με την πνευματική ζωή …πρέπει να λες και κανένα ψεματάκι …Ξέρεις του λέω …Κάποτε κοιμήθηκε ένας δικηγόρος και εκείνος ο ευλογημένος προσπαθούσε όσο ζούσε στα πνευματικά και έκανε και μυστηριακή ζωή …ε που και που έλεγε και κανένα αθώο ( έτσι το έλεγε) ψεματάκι , είχε και τα διάφορα χούγια των δικηγόρων …ήταν και πολυλογάς …να μην σας τα πολυλογώ και εγώ λοιπόν …κοιμήθηκε ( το λέμε ανθρωπομορφικά για να έχει λίγο γούστο ) τα κατάφερε λοιπόν, έστω και κάπως δύσκολα και μπήκε στον Παράδεισο ! Καθόταν που λέτε ο Χριστός μας και κάποια στιγμή του αναγγέλλουν ότι από χθες ζητά συνεχώς ακρόαση ο Άγιος Κασσιανός ! Ξέρετε αυτός ο μεγάλος Άγιος , να έχουμε όλοι την ευχούλα του, που εορτάζει κάθε 4 χρόνια αφού η μνήμη του είναι στις 29 Φεβρουαρίου ! Ο αμφοτεροδέξιος ! -Τι να συμβαίνει άραγε αναρωτήθηκε ο Κύριος ! Τόσους αιώνες ποτέ δεν είχε ζητήσει το παραμικρό ο Κασσιανός μου ! Τον δέχτηκε λοιπόν ο Κύριος και ο Άγιος προς έκπληξη όλων Του εξέφρασε με γλυκό βέβαια τρόπο κάποια παράπονα , ότι δηλαδή είναι ο μόνος που δεν εορτάζει κάθε χρόνο όπως όλοι οι υπόλοιποι Άγιοι ! Και αυτό έγινε την επαύριον της άφιξης του δικηγόρου στον Παράδεισο …Οι συνειρμοί δικοί σας ! Γελάσαμε με την ψυχή μας ! Αφού τα κατάφερε και τον Παράδεισο να ανακατέψει ο νομικός …-Ξέρετε Γέροντα υπάρχει και Άγιος προστάτης των Δικηγόρων ! Ο Άγιος Φιλογόνιος επίσκοπος Αντιοχείας , ο από δικολόγων, εορτάζει λίγο πριν τα Χριστούγεννα , στις 20 Δεκεμβρίου ! ! Υπάρχει δηλαδή κάποιος που σίγουρα αγίασε ! Ναι , πολλοί θα έχουν αγιάσει παιδάκι μου ! Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε για όλους και το κυριότερο να μην κατακρίνουμε κανέναν ! Όπως έκανε ο Άγιος Γέροντάς μας ο εν Ευβοία Άγιος Ιάκωβος ο με συγχωρείτε ! Ξέρετε είχα την ευλογία να μεγαλώσω κοντά του ! Από εκείνα τα μέρη είναι η καταγωγή μου ! Και μόλις είχα γίνει διάκος όλο με συμβούλευε με αυτήν την προτροπή ο Άγιος! Μα κυρίως επειδή την βίωνε όπως και την ταπείνωσή του την αξεπέραστη ! Κάποτε του παρουσίασαν με αδιάσειστα στοιχεία έναν άνθρωπο , που πολύ και αδιάντροπα αμάρτανε και που σαν να μην έφτανε μόνο αυτό διέβαλε κιόλας τον Άγιο ! Και εκείνος με δάκρυα συνέχεια έλεγε : -Δεν ήξερε παιδιά μου! Δεν ήξερε η ψυχούλα, δεν γνώριζε !

Εγώ είμαι ο χειρότερος όλων! Είμαι έτσι και έτσι και έτσι ..Όλο κατηγορούσε τον εαυτό του ! Εξαχρειώθηκε ολοκληρωτικά μπροστά μου ..Αν ήταν κάποιος που δεν είχε ζήσει τον γέροντα , θα νόμιζε πως είχε να κάνει με κανέναν άθλιο και βρώμικο άνθρωπο … Δεν ήθελε επουδενί λόγω να πιστεύουμε ότι έχει αγιότητα …Και το κυριότερο είναι ότι το πίστευε ότι ήταν ο χειρότερος από όλους ! Αυτό θα πει ταπείνωση παιδιά ! –Δύσκολο πάτερ Νικόδημε, μιλάει ο Θεοδόσιος, δύσκολο να μην κρίνουμε …ειδικά όταν κάτι γίνεται τόσο απροκάλυπτα και μπροστά μας … Πώς να τα καταφέρουμε …-Ναι το ξέρω παιδί μου …Τουλάχιστον ας μην πούμε κάτι …ας περιοριστούμε μόνο στην διάνοιά μας …Κάτι είναι και αυτό ! Έχει διάκριση ο Νεοσκητιώτης παπάς ! Δεν μάλωσε με αποτομιά , δεν μίλησε με τελεσίδικο τρόπο γι ααυτό το βδελυρό στα μάτια του Θεού έγκλημα της κατακρίσεως ! Βήμα –βήμα , σκαλί –σκαλί την κλίμακα των αρετών θα την ανέβετε παιδιά μου , ήταν σαν να μας έλεγε… Θέλει αγώνα ! Καπνός και όχι ήλιος , όπως έγραφε της κλίμακας ο Άγιος στα χέρια όσων κρίνουν τις ξένες αμαρτίες ! … «Ακόμη και την ώρα του θανάτου του, αν ιδής κάποιον να αμαρτάνη, μήτε τότε να τον κατακρίνης. Διότι η απόφασις του Θεού είναι άγνωστη στους ανθρώπους. Μερικοί έπεσαν φανερά σε μεγάλα αμαρτήματα, κρυφά όμως έπραξαν πολύ μεγαλύτερα καλά.»-Λόγος 10 περί καταλαλιάς Αγ.Ιω.Σιναϊτου- Είχε πλέον φτάσει μεσημέρι όταν αποχαιρετίσαμε τον πατέρα Νικόδημο και την ολιγομελή συνοδεία του . Ευχηθήκαμε από καρδιάς κάποτε να αξιωθούμε να ξημερώσουμε σε τούτο το Αηγιωργίτικο κελί του Γοργού προστάτη και να ξαναγαληνέψουμε ακούγοντας τον Γέροντα να μας αφηγείται όσα ο Θεός του δίδαξε δια των Αγίων Του . Τελευταία επίσκεψή μας σχεδόν δίπλα στο Κυριακό των Εισοδίων της Θεοτόκου το κελί του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και ο χαριτωμένος Γέροντάς του Παϊσιος! Και εδώ η ομορφιά παντού απλωμένη ! Στρωμένα ακόμα στο δάπεδο του κελιού και της εκκλησούλας του λουλούδια και δαφνόφυλλα , δείγμα πανηγύρεως που ακόμα κρατούσε ! Δυο βραδιές πριν η αγρυπνία , η μετάσταση του Προστάτη , η πανηγυρική τράπεζα , οι επισκέπτες πατέρες , οι καλλίφωνοι ψάλτες , οι λίγοι μα εκλεκτοί λαϊκοί προσκυνητές ! Πόσο τις προσμένουν αυτές τις πανχαρμόσυνες στιγμές ο πάτερ Παϊσιος και τα καλογέρια του κι ας κουράζονται πολύ από μέρες , να ναι όλα στην εντέλεια για τον Άγιό τους που εορτάζει ! Φαίνεται στις κινήσεις των σωμάτων τους η κούραση μα στα πρόσωπά τους ένας ήλιος λάμπει χρυσός ! Χαμογελά συνέχεια ο χαρωπός Γέροντας ! Καθόμαστε στην απλωταριά μαζί του και κουβεντιάζουμε ! Τον ρωτάμε για το πανηγύρι που πέρασε για την δική του πορεία στον Άθωνα για τις πολλές εκδόσεις του κελιού …Παιδιά πολύ δυσκολεύεται ο κόσμος έξω ! Πολλά τα προβλήματα …η λύση μπροστά μας αλλά που να την δούμε !

Επικοινώνησε μαζί μου κάποια στιγμή μια γυναίκα να μου πει για τον γιό της , στην εφηβεία ήταν εκείνος , που δεν σταματούσε να τους ταλαιπωρεί στο σπίτι …Καμώματα συνέχεια , καταστάσεις δύσκολες όχι αστεία ..Είχαν απηυδήσει με τον άντρα της, δεν ξέρω από πού βρήκε λοιπόν το τηλέφωνό μου και μου ζήτησε να την βοηθήσω !Της λέω …καταλαβαίνετε τι μπορεί να της είπα …κάνε προσευχή , να εξομολογείσαι , να κοινωνάς , να προσεύχεσαι ..Τα κάνω όλα αυτά πάτερ μου λέει …Βρέ ευλογημένη την ρωτάω….πως μου ήρθε και εμένα εκείνη την στιγμή , δεν γίνεται κάτι θα κάνεις λάθος …Με τον άντρα σου πως τα πας , για πες μου …-Όλα καλά πάτερ μου , κι αυτός κάνει τον αγώνα του …-Εσύ τα εξομολογείσαι όλα καλή μου ; την ρωτάω πάλι …-Βέβαια…ε τώρα …να …πώς να το πω… καμιά φορά χωρίς να του το πω παίρνω κάποια χρήματα από το πορτοφόλι του άντρα μου …δεν είναι κλεψιά αυτό πάτερ …έτσι δεν είναι ; Τι να της πεις …Δεν είχε καθαρή εξομολόγηση ! Ξέρετε πόσα ξεκινούν από αυτό ; Όλα ! Μετά από λίγο καιρό ήρθε και με βρήκε εδώ στο κελί ο άντρας της …Τον έστειλε εκείνη η ευλογημένη ! Καθίσαμε μιλήσαμε και έπειτα πριν φύγει με την παρέα του μπήκαμε μέσα στην μικρή έκθεση που έχουμε με τα βιβλία και τα εργόχειρά μας …Κάποια στιγμή , Χριστέ μου , τι να δω …Νόμιζε πως δεν τον κοιτάει κανένας ..Παίρνει ένα κομποσχοίνι από την έκθεση και το βάζει με τρόπο στην τσέπη του, χωρίς να μιλήσει σε κανέναν! Φυσικά δεν του είπα τίποτα να μην τον προσβάλλω τον άνθρωπο… Λέω θα το είχε ανάγκη...Καταλαβαίνετε όμως πως μερικές καταστάσεις γεννιούνται και μετά εμείς ψαχνόμαστε …Πως γίνεται να κλέβεις έστω και κάτι ελάχιστο , δεν έχει σημασία αυτό ,να νομίζεις πως δεν έγινε και τίποτα και έπειτα να περιμένεις γαλήνη στο σπίτι σου …Αφού εσύ την προκαλείς την φουρτούνα, ανοίγεις διάπλατα τις πόρτες να μπει μέσα ο πειρασμός και να αλωνίσει … Κύλησε τόσο όμορφα και ωφέλιμα και σήμερα ο χρόνος εδώ στην Νέα Σκήτη! Ο πάτερ Παϊσιος μας έδωσε ευλογίες εικονάκια και πολλά βιβλία εκδόσεις της σκήτης γραμμένα και από τον ίδιο ! Πρώτος ο παρακλητικός κανόνας του Ηγαπημένου Μαθητή ! Μετά ο βίος του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή , μια πολύ προσεγμένη μετάφραση του ίδιου του παπά Παϊσίου από κείμενο γραμμένο στην αγγλική. Ο βίος του Αγίου Ιερομάρτυρος Φιλίππου , Μητροπολίτη Μόσχα και πάσης Ρωσίας ! Έπειτα ένα βιβλίο του Αντώνη Αντωνίου , για έναν άνθρωπο του Θεού των ημερών μας τον μακαριστό Φλουρέντζο Μιχαήλ Πατσά , τον αλησμόνητο ασκητή, πολύτεκνο προορατικό κοσμοκαλόγερο, τον περιφρονημένο Θεόπτη κοινωνό του ακτίστου Φωτός , τον κάποτε διωγμένο Χατζηφλουρέντζο, από την νήσο των Αγίων την Κύπρο και την Μηλιά της Αμμοχώστου! Αυτόν τον σύγχρονο Άγιο που του εμφανίστηκε υποστατικά η Κυρία Θεοτόκος και τον προσκάλεσε!Να έρθεις στο σπίτι μου στην Αυγασίδα να ασκητεύεις και να προσεύχεσαι κάθε νύχτα! Και ετοιμοθάνατος που ήταν δεν εγκατέλειπε το μοναστήρι της ! Στο τέλος του μένοντας και μέσα στην Εκκλησία ! Προγνώριζε την ημέρα της κοιμήσεώς του με ακρίβεια!

Ένα από τα έξι του παιδιά που έλειπε τότε στο εξωτερικό του είπε στο τηλέφωνο : -Πατέρα θα έρθω να σε δώ ! Το Σάββατο πρώτα ο Θεός θα είμαι στο σπίτι ! –Δεν έχω διορία γιέ μου ! Ως την Παρασκευή μου έχει δοθεί ! Και ακριβώς Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 1969 κοιμήθηκε ο παππούς Χατζηφλουρέντζος , αφού μετέλαβε το σώμα και το αίμα του Κυρίου μας ύστερα από το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου! Μαζί με τα υπόλοιπα βιβλία κρατάμε και μια εμπεριστατωμένη μελέτη στην σύγχρονη Ιστορία του Αγίου Όρους . Στην πρώτη της σελίδα μια τόσο συγκινητική αφιέρωση του Γέροντα στους κατά σάρκα γονείς του μα και σε όσους γονείς είναι ευλογημένοι να έχουν παιδιά τους μοναχούς στο Άγιον Όρος . Σκέφτομαι πως το φετινό μας οδοιπορικό στα Θεοτοκοβάδιστα μονοπάτια , με έναν περίεργο για άλλους , θαυμαστό όμως για εμάς τρόπο έχει ως πυρήνα του και καρδιά αυτήν την ευλογία των γονέων με τα αφιερωμένα σπλάχνα τους ! Από το ξεκίνημά μας στο καράβι ως τώρα τέτοιες ψυχές συνεχώς συναντάμε με την γλυκιά απαντοχή , της απόλυτης εμπιστοσύνης των μονάκριβών τους στην αγκαλιά της μάνας Παναγίας και του Πατέρα Χριστού! Πήραμε την εγκάρδια ευχή του Νεοσκητιώτη και ξεκινήσαμε για την επιστροφή μας στην Παύλου . Πρώτα όμως θα περνούσαμε από το μνήμα του Αγίου Γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστή στην σκιά του κάστρου της Νέας Σκήτης ! Έκπληξη μας κατέλαβε όταν είδαμε ότι κάποιος επισκευάζει το κελάκι όπου ασκήθηκε ο Άγιος τα τελευταία χρόνια της ζωής του !Βάρος η κληρονομιά της Αγιότητας , αντίβαρο η τόσο μεγάλη ευλογία του τόπου που ξέπνευσε ένας από τους κτήτορες του σημερινού Αθωνικού θαύματος ! Μαζί μας κατέφθασαν και 3 Ρώσοι προσκυνητές !

Πασίχαροι και συγκλονισμένοι δεν σταματούν να μετανίζουν εδαφιαία μπροστά στον τάφο ! Κρινάκια φρεσκοκομμένα αφημένα από προηγούμενους προσκυνητές πάνω στον Σταυρό του , ελάχιστο ευωδιαστό πρόσφορο ευγνωμοσύνης σε εκείνον που γέμισε όλην την αγαθή γη του Άθωνα , με του καλού Σπορέως την πλούσια και τόσο καρποφόρα πνευματική σπορά . Ένα πετραχήλι πάνω στην Αγία Τράπεζα περιμένει να φορεθεί στον τράχηλο κάθε Ιερέα που θα βρεθεί εδώ , να κάνει ένα τρισάγιο ή μια παράκληση! Γράφουμε ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων να ανέβουν πάνω δια πρεσβειών του Αγίου Σπηλαιώτη ! Βοήθα μας Θεέ μου να θυμόμαστε πάντα και κάποιον ξεχασμένο απ τους υπόλοιπους σε γη και ουρανό ! Γράφουμε το όνομα του Φλουρέντζου –Μιχαήλ στους κεκοιμημένους ! Μοναχής Ελισσάβετ της κόρης του παππού που αξιώθηκε τον μεγάλο πόθο του πατρός της στους ζώντες ! Πόσο μας συγκλόνισε η βιοτή του έστω και με ένα ελάχιστο ξεφύλλισμα ! Να έχουμε την ευχή των αφιερωμένων και των γονιών τους ! Επιστρέφουμε γεμάτοι στην Παύλου πριν τις ακολουθίες του απογεύματος ! Στον δρόμο ζητώ να ακούσω την φωνή και μια ηχογραφημένη ομιλία του Γέροντος Παρθενίου ! Μιλά για την Ελληνική παιδεία του σήμερα !

Πάλι γονείς και παιδιά μπροστά μας ! –Μπορεί να έχουμε πολλά Πανεπιστήμια αλλά όλα ασχολούνται με την έξω Σοφία , όχι την Θεϊκή ! Ποιο σχολείο μαθαίνει τα παιδιά να προσεύχονται ; Τα σχολεία σήμερα δυστυχώς διδάσκουν θρησκειολογία , δηλαδή μύθους παραμύθους ! Είχε έρθει κάποτε να με δεί ένας Θεολόγος θα τανε δε θα τανε 30 ετών ! Δεν τον ρώτησα τίποτε άλλο μα για να τον δοκιμάσω του ζήτησα να κάνει μπροστά μου τον Σταυρό του ! Δεν μπορούσε ! Το πιστεύετε ; Του έπιασα εγώ το χέρι και τον έβαλα να τον κάνει όπως πρέπει ! Μα ευλογημένε ,πήγες σχολείο , Πανεπιστήμιο στην Θεολογική και δεν ξέρεις να κάνεις τον Σταυρό σου ; Τι θα διδάξεις τα παιδιά ; Γέροντα δεν μου έδειξε ποτέ κανένας ! Ούτε οι γονείς μου ! Έτσι έμαθα να τον κάνω από μικρό παιδί ! Πίσω από τα παιδιά κρύβονται οι γονείς ! Καλοί και Χριστιανοί οι γονείς , πνευματικοί οι δάσκαλοι ..ε τότε θα έχουμε Αγγελική γενιά ! Νώντας Σκοπετέας ( Συνεχίζεται με το 8ο μέρος )                          
Για Αγιορείτικες οδοιπορίες παρελθόντων ετών , αναζητήστε τις στο διαδίκτυο με τους εξής τίτλους : «Επιστρέφοντας από Όρος», «Το Άγιο Όρος μέσα μας» «Του Παραδείσου τ’  όνειρο» , «Μύρισε Παράδεισος» , «Η Παναγία Οικονόμησε» , «Ψυχή Ορθρία» , «Δεν χαμηλώνει ο Άθως», «Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας»  ή στο οριζόντιο μενού του ιστολογίου μας στην ενότητα : Ημερολόγιο Όρους . 

20 Δεκ 2018

Χριστούγεννα πάντα!


Χριστούγεννα 2013...
Δεν θέλω, σου λέει ο αδελφός, να εγκλωβίζομαι στα συμβατικά! Θέλω ακραίες καταστάσεις! Όχι αυτά που κάνουν όλοι! Ιδίως τώρα στις γιορτές! Στα Χριστούγεννα! Γαλοπούλα, Ρεβεγιόν, δωράκια, ευχές, καλαντιστές…Τα ίδια και τα ίδια τόσα χρόνια! Μα εσύ αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, αυτά γιορτάζεις! Γιορτάζεις την φιέστα, δεν γιορτάζεις την γιορτή! Γι αυτό κουράζεσαι και δεν αναπαύεσαι! Οδός χωρίς αναπαμό ο ανεόρταστος βίος! Απανδόκευτος! Γιορτή ανεόρταστη χωρίς χαρά γιορτάζεις! Ψευδώνυμα, επίπλαστα! Συμβατικό είναι αυτό που ζεις και σε κουράζει! Γύρισε η σελίδα από την 25 η Δεκεμβρίου, πάει αυτό ήταν! Τελείωσε, γεννήθηκε, ξεμπερδέψαμε και φέτος! Μα πήγα και στο Γηροκομείο και έψαλλα τα κάλαντα στους Γεροντάκους, συμμετείχα στα Bazaar και ένα μέρος από τα έσοδα θα δοθούν στους φτωχούς, επισκεφτήκαμε και το Νοσοκομείο, δώσαμε δώρα στους αρρώστους…
Αλήθεια τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου δεν υπάρχουν αναγκεμένοι που διψούν την αγάπη; Δεν είναι κατάγιομοι οι θάλαμοι νοσηλείας από τον πόνο και την οδύνη; Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου δεν γεννιέται ο Χριστός; Έφυγε η φάτνη επειδή την ξεστόλισε ο Δήμος; Οι Μάγοι αναχώρησαν γιατί τους ξεκολλήσαμε από τα τζάμια των παιδιών; Όλα είναι εδώ , στο τώρα, στο ευλογημένο παρόν! Γεννάται ο Χριστός!Κι αν δεν γεννάται συνεχώς μέσα μας, δεν υπάρχει γιατί δεν υπάρχει χαρά και αλήθεια, μα μόνο συμβατικές αυταπάτες! Τους Ιερείς του υψίστου και τους ενδεδυμένους το Άγιο μοναχικό Τριβώνιο τους αποκαλούμε Πατέρες! Γιατί ο Πατέρας γεννάει! Τον Χριστό μέσα μας! Την αιώνια γιορτή, την άληκτη ευφροσύνη! Χριστούγεννα πάντα λοιπόν! Ωραία ευχή! Αντισυμβατική…
Νώντας Σκοπετέας
Χριστούγεννα 2018
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή συνοδευμένη με τους φωτισμένους λόγους του μακαριστού π.Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου   

13 Δεκ 2018

Όσο ανασαίνω θα διψώ! (Άγιο Όρος 2018) Μέρος6


Σιωπή γέφυρα γίνεται ουρανοδρόμων χτύποι! 

Να σου θυμίζει ο Θεός ποτέ δεν παραλείπει ! 

Τα χνάρια της Βασίλισσας των πάντων προσκυνάμε 

Νεοσκητιωτών τα άσβηστα πιστά ακολουθάμε ! 

Απόκρημνα ασκηταριά, αστέγνωτα δρωτάρια ! 

Φυλάνε οι Ανάργυροι, χρυσά τα παλικάρια ! 

Άγιος ξανθός πρωτοπορεί, παράσημο στο στήθος ! 

Ψέλνει το απολυτίκι τους , των είκοσι το πλήθος ! 

Η Αγγελόκτιστη Κυρά όλους τους δρόμους σμίγει ! 

Πόρτα που κρούει το εγώ ο Κύριος δεν ανοίγει ! 

Προπλάσματα και γλυκασμοί , ψυχή δίνει το χρώμα ! 

Παράπονο απ του Χριστού ακούγεται το στόμα ! 
Υπάρχουν στιγμές ανάμεσα στις εκφωνήσεις του Ιερέα που μια πελώρια ως το Θεϊκό στερέωμα σιωπή γίνεται γέφυρα μεταγωγής σε άρρητα μέρη… Κύριος μόνο οίδεν ! Ο μοναδικός ήχος που δεν κοπάζει ποτέ , είναι ο χτύπος του κρεμαστού ρολογιού στην είσοδο της Λιτής της Παύλου . Κάθε μια ταλάντωση του εκκρεμούς , μας φέρνει πιο κοντά στο τέλος και στην αρχή συνάμα … Δεν είναι εδώ το τέρμα … η κόλαση και ο Παράδεισος …Από εδώ ξεκινούν και τα δύο! Ο σκοτεινός δρόμος προς την Ανάσταση της κρίσεως ή ο Φωτεινός προς την Ανάσταση της ζωής! Ξημέρωμα Τετάρτης ! Η Θεία Λειτουργία τελείται στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στα αριστερά της Λιτής ! Μετά την τράπεζα και μια ώρα ξεκούρασης στο δωμάτιο , γύρω στις 8 το πρωί , ξεκινάμε την πορεία μας προς τα μέρη της Νέας Σκήτης . Περνάμε πρώτα από το μεγάλο προσκυνητάρι της Βασίλισσας Μάρως ! Η θέα της Παύλου και από κάτω είναι άμοιαστη ! Σαν να κουρνιάζει η καστροπολιτεία της στην κυριολεξία μέσα στην αγκαλιά του Δεσπότη Άθωνα !Εγκόλπιο ακουμπισμένο πάνω στην καρδιά του ! Σύννεφα που τρέχουν να προλάβουν μήπως και κρύψουν άθελά τους τούτην την αμετασάλευτη ομορφιά ! Ο Ήλιος λίγο- λίγο ξεθαρρεύει ! Με δέος στεκόμαστε εκεί που κάποτε η Πάντων Βασίλισσα Παναγία μας, πάτησε υποστατικά και μίλησε για τούτον τον άβατο για τις γυναίκες κλήρο της! Μάρω , μη προβής περαιτέρω ! Μπροστά μας η αγιογραφημένη παράσταση ζωντανεύει το τότε ! Οι Αγιοπαυλίτες μοναχοί , οι ιερείς τους ντυμένοι τα άμφιά τους , τα εξαπτέρυγα, τα λάβαρα , τα φανάρια ,οι άγιες εικόνες στα χέρια τους! Με κάθε τιμή κατέβαιναν προς προϋπάντηση της βασιλίσσης. Εκείνη γονατιστή και ιερά περιδεής , τους παραδίδει την σεπτή θήκη με τα τρίυλα πάντιμα δώρα ! Παίρνουμε το μονοπάτι δίπλα στην θάλασσα με ανεμπόδιστη θέα προς όλην την Σιθωνία . Τι να ξαναπείς και τι να ξαναγράψεις για αυτά τα χώματα τα πανευώδη ! Σύντρομος τα περπατάς στοχαζόμενος το τι ενώνουν , το τι μπορούν να κρύβουν στα βάθη τους . Η Αγιορείτικη μηχανή του χρόνου ξεκινά να εργάζεται ασταμάτητα . Πόσους Αγίους μπορεί να μεταφέρει τώρα , εδώ συνοδοιπόρους ! Πόσο πίσω μπορεί να σε οδηγήσει !Ακόμα και στα μέσα του 18ου αιώνα , τότε που οι σκόρπιοι ασκητές της Σκήτης του Πύργου, έτσι τότε λεγόταν , πέρασαν από εδώ για να ζητήσουν επισήμως την έρημο κάτω από το περίβλεπτο φρούριό τους , να την ποτίσουν με το αίμα και τον ιδρώτα τους φτιάχνοντας κελιά και εκκλησίες στου βουνού τα απότομα … ’Αναφέρει σε ένα απόσπασμά του το ιδρυτικό : ….
Ἰ­δόν­τες οὖν αὐ­τοὺς ἡ­μεῖς ἄν­δρας σε­βα­σμί­ους ἐ­δώ­κα­μεν, ὡς εἴ­πο­μεν, ἄ­δει­αν αὐ­τοῖς ἵ­να κτί­σω­σιν κα­λύ­βας, δι­ω­ρί­σαν­τες τό­πον ἀ­πὸ τοῦ Πύρ­γου ἐ­πά­νω εἰς τὸν δρό­μον ὁ­ποὺ πη­γαί­νει εἰς Ἁ­γί­αν Ἄν­ναν καὶ ἕ­ως εἰς τὸ Στα­μνί., τὸ σύ­νο­ρον τῆς ἁ­γί­ας Ἄν­νης καὶ ἀ­πὸ ἐ­κεῖ ἕ­ως κά­τω εἰς τὸν αἰ­γι­α­λόν νὰ εἶ­ναι εἰς κα­τοι­κί­αν καὶ ἡ­συ­χί­αν τῶν ἐ­κεῖ­σε Πα­τέ­ρων καὶ εἰς τοὺς με­τὰ ταῦ­τα ἐρ­χο­μέ­νους ἐ­κεῖ­σε. Δε­δώ­κα­μεν ἔ­τι ἄ­δει­αν αὐ­τοῖς ἵ­να κτί­σω­σιν Ἐκ­κλη­σί­αν Κυ­ρι­α­κόν, ἵ­να ἐ­πι­τε­λῶ­σι ἐ­κεῖ­σε τὰς Ἱ­ε­ρὰς Λει­τουρ­γί­ας καὶ ἀ­γρυ­πνί­ας αὐ­τῶν, κα­τὰ τὴν τά­ξιν τῆς ἁ­γί­ας Ἄν­νης. Ἔ­τι ἀ­πε­φα­σί­σα­μεν ἵ­να εἰς τὸν τό­πον τοῦ­τον ὁ­ποὺ τοὺς ἐ­δι­ω­ρί­σα­μεν νὰ μὴ ἐμ­βά­ζω­μεν με­λίσ­σι­α, οὔ­τε τρά­γους, οὔ­τε ταυ­ρι­ὰ κα­θό­λου· ἔ­τι νὰ μὴ δέ­χων­ται εἰς τὴν Σκή­την ἀ­γέ­νει­α παι­δι­ά, οὔ­τε πρὸς κα­τοι­κί­αν ἤ κοι­νο­βι­ά­την κα­θό­λου, δι­ὰ νὰ κα­τοι­κοῦν οἱ Πα­τέ­ρες ἀ­νε­νό­χλη­τοι (….). Ὅ­θεν εἰς ἔν­δει­ξιν καὶ ἀ­σφά­λει­αν ἐ­γρά­φη τὸ πα­ρὸν σφρα­γι­σθὲν τῇ σφρα­γί­δι τοῦ Ἱ­ε­ροῦ ἡ­μῶν Μο­να­στη­ρί­ου καὶ ἐ­δό­θη αὐ­τοῖς ἐν ἔ­τει ϙαψνγ΄ Μαρ­τί­ου 15. Ὁ σκευοφύλαξ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἁγίου Παύλου Δομετιανὸς Μοναχός Ὁ παπα Γαλακτίων ὁ παπα Δοσίθεος Ὁ παπα Καλλίνικος Ὁ παπα Ἰάκωβος καὶ σὺν ἡμῖν ἄπαντες οἱ Προϊστάμενοι καὶ οἱ λοιποὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ Ἁγιοπαυλῖται. http://www.neaskiti.gr
Είχαμε φτάσει ήδη στο γνωστό προσκυνητάρι και ετοιμαζόμασταν για το εισαγωγικό της Σκήτης κατηφόρι . Προορισμός μας δυο τρία κελάκια μετά από παραίνεση αδελφών που ήδη τα είχαν επισκεφθεί και πολύ είχαν αναπαυθεί . Όσα έχεις ακούσει από εκείνους , όσα έχεις διαβάσει ερευνώντας και ψηλαφώντας…νεοσκητιώτικες ακήρατες πλευρές του Δεσπότη , έρχονται για να σε συναντήσουν . 
Σε τούτα τα μέρη αγίασαν Δεσποτάδες που ήρθαν να τελειωθούν και να τελειώσουν τον πρόσκαιρο βίο τους σε αυτήν την απόκρημνη και θαλασσόβρεχτη παλαίστρα . Μα και νεανίσκοι , μετέπειτα αγιασμένοι Γεροντάδες που έφτασαν από μακριά οδοιπορώντας επί αμέτρητες μέρες, βάζοντας πρώτα μετάνοια στο Κυριακό της Σκήτης και στην εκλελεγμένη Άχραντη τριετίζουσα Παναγία και έπειτα φωλιάζοντας στα ασκηταριά των χαρισματούχων , κοντά στους πολύπειρους έμψυχους στήλους των αρετών . Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής , πατήρ Ιωακείμ Σπετσιέρης και άλλοι που έζησαν στους πρόσφατους καιρούς και που πολλοί , που τούτην την ώρα διαβάζουν , έχουν αξιωθεί να λάβουν ευλογία από μια συνάντηση και έναν αγαθό λόγο τους . Παπά-Ευστάθιος ο Κύπριος , Μοναχός Αβράμιος Νεοσκητιώτης και οι περίφημοι Αβραμαίοι , Ιερομόναχος Βαρλαάμ Νεοσκητιώτης ,Μοναχός Μακάριος, Ιερομόναχος Σπυρίδων ο Ξένος ο Αγρινιώτης και τόσοι άλλοι...

Σε σύγχρονα Γεροντικά που δόξα τω Θεώ ακόμα εκδίδονται , διαβάζουμε για τα χαρίσματά τους τα Θεόσδοτα και τον ανεπιτήδευτο τρόπο εκδήλωσής τους , που μαγνήτιζε τους πάντες γύρω τους . Στο μυαλό μου σημειωμένα τα ονόματά τους , πασχίζω να τα μεταφέρω στις καρδιάς τις σελίδες τις ακόμα τόσο κενές …Για ποια ιστορία να πρωτοπείς …Θυμάμαι τον πατέρα Θεοφύλακτο τον υποτακτικό μιας ολοφώτεινης μορφής του Σκητιώτικου Ασκητισμού, του παπά Ιωακείμ του Σπετσιέρη. Αλήθεια σε τούτα τα μέρη που περπατάμε τώρα σ ένα αλισαχνισμένο καλύβι , στην περιοχή που οι Πατέρες ονόμασαν Ζαρκάδι ανάμεσα σε Παύλου και Νέα Σκήτη , υπάρχει κοντά ένα σπηλιαράκι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα . Εκεί ο νέος τότε πατήρ Θεοφύλακτος ερχόταν και ξελειτουργούσε σαν ψάλτης τον Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ του Έσσεξ τον μεγάλο αυτόν Άγιο που ησύχαζε τότε στο Όρος σε διάφορα ασκηταριά! Ξεκινούσαν νύχτα , ο πατήρ Θεοφύλακτος μπροστά με το φαναράκι και ξοπίσω του ο μύστης της Θεολογίας και μαθητής του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη να πάνε στην σπηλιά να λειτουργήσουν! Και έπειτα μαθήτευσε και εκείνος κοντά στον νέο καθηγητή της ερήμου και της μονολόγιστης ευχής Γέροντα Ιωσήφ .Έζησε ως τα 90 του χρόνια σχεδόν ως το τέλος του , στο κελί των Αγίων Αναργύρων ένα από τα πιο όμορφα σήμερα κελιά της Νέας Σκήτης . Είχα δει μια φωτογραφία του παλιότερα , όπου κρατούσε μια μεγάλη εικόνα με την σύναξη πάντων των Αγίων και Ιαματικών Αναργύρων Ιατρών. Είκοσι Άγιοι που σε όλη του την ζωή αντιλαμβανόταν ακόμα και υποστατικά να τον περικυκλώνουν με την ακαταγώνιστη χάρη τους .Θεοφύλακτος και Αναργυροφύλακτος!
Γι αυτό και εκείνος τους αποκαλούσε παλικάρια! Τα χρυσά μου τα παλικάρια , έλεγε και έκλαιγε! Κάποτε τους είδε όλους να συνάζονται μπροστά του και να πορεύονται ψέλνοντας το απολυτίκιό τους σε ήχο τρίτο προσόμοιο προς Την Ωραιότητα της Παρθενίας! Την εικοσάριθμον ένθεον φάλαγγα, την εξαστράπτουσαν χάριν ουράνιον, των Αναργύρων των λαμπρών, το στίφος ανευφημούμεν, ούτοι γάρ κατεβαλών, του βελίαρ την δύναμιν, πάντων τα νοσήματα, συμπαθώς εξιώμενοι, των μετ’ ευλαβείας βοώντων, δόξα Θεώ τω εν Τριάδι.... Στα τελευταία του έχοντας χάσει εντελώς την όρασή του, μα αντανακλώντας άπλετο Φως Χριστού , τα διηγήθηκε όλα τούτα στον μακαριστό Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπεδινό… 
Προπορευόταν όλων ό Άγιος Παντελεήμων, νεαρός, ξανθός, μεγαλοπρεπής και με παράσημο Ιατρικής στο στήθος του, και ακολούθησαν οι υπόλοιποι ψάλλοντας μελωδικότατα όλο τους τον τροπάριο. Ανέβηκαν την σκάλα της καλύβης στον επάνω όροφο πού είναι ή εκκλησία τους, μπήκαν μέσα, στάθηκαν με την σειρά στους δύο χορούς και άρχισαν να ψάλλουν τροπάρια από την ακολουθία τους. Όταν τελείωσαν την ψαλμωδία, γύρισαν πίσω και έφυγαν προς το επάνω μέρος της Σκήτης, αφού μου άφησαν την ευλογία τους και πολλή παρηγοριά και επί σειράν ημερών ήμουν γεμάτος χαρά και πνευματική ευτυχία». Από το βιβλίο : Ο ΓΕΡΩΝ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ Ο ΝΕΟΣΚΗΤΙΩΤΗΣ. 
Αρχίζουμε να κατεβαίνουμε τα πλατιά σκαλοπάτια . Φαίνεται και το Κυριακό των Εισοδίων από εδώ ! Λίγο πιο κάτω σταματάμε μαγεμένοι από αυτό που αντικρίζουν τα μάτια μας ! Γύρω μας κελάκια και φροντισμένες με αγάπη αυλές , με κληματαριές , πλατιούς βασιλικούς , σκαρφαλωμένα γιασεμιά και φουντωτές λεβάντες , φορτωμένες ελιές και μυρωδάτα λεμονοπορτόκαλα . Ασβεστωμένοι τοίχοι και χρωματιστοί τρούλοι από μικρά παρεκκλήσια με ένα γαλάζιο άπειρο για φόντο , σε βγάζουν περιοδικά από το σύνηθες Αγιορείτικο τοπίο και σε μεταφέρουν στιγμιαία ως τις Παναγιές των Κυκλάδων . Μα και εκεί όταν βρίσκεσαι μήπως δεν νοσταλγείς τις Αθωνίτισσες Παναγιές ; Μήπως όπως έσμιξε τον Ουρανό και τη Γη η Απειρόγαμη Δέσποινα, δεν κατάφερε να ενώσει κι όλους τους δρόμους και όλες τις θάλασσες , στην αρχή και στο τέλος τους να υπάρχει πάντα μια Ευλογημένη Αγνή ; Του παπά Αντύπα του Αγιορείτη το απολυτίκι για τις θαυματουργές εικόνες της Θεομήτορος έρχεται στα χείλη σαν ανασαίνεις τούτο το θαύμα ! Χαίροις Παρθενομῆτορ ἁγνή, Γοργοϋπήκοε, πανένδοξε Δέσποινα, Παντάνασσα, Τριχεροῦσα, Παραμυθία σεμνή, Κεχαριτωμένη Βηματάρισσα, σεπτὴ Ὁδηγήτρια, Κουκουζέλισσα ἄφθορε, Γλυκοφιλοῦσα, Οἰκονόμισσα πάναγνε, Μυροβλύτισσα, Θεοτόκε πανάσπιλε, ἄχραντε Πορταΐτισσα, τοῦ Ἄθω Γερόντισσα καὶ Ὀρθοδόξων ἁπάντων ἡ παντευλόγητος ἄνασσα· Χριστοῦ χαῖρε Μήτηρ, τοῦ παρέχοντος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος. Στην επανάληψή του εναλλάσσεις και την Χοζοβιώτισσα και την Ακαθή , την Μεγαλόχαρη , την Θεσκέπαστη , να ρθουν και αυτές εδώ οι Αγγελόκτιστες Κυράδες να παρηγορήσουν τα αφιερωμένα τέκνα της Αγιορειτίσσης ! Χτυπάμε την πόρτα ενός κελιού . Θέλουμε να λάβουμε πληροφορίες για τους σημειωμένους προορισμούς μας , μα κυρίως γιατί τέτοιες απρογραμμάτιστες συναντήσεις με Πατέρες , φανερώνουν σχεδόν πάντα σαν σε μια ιερή νομοτέλεια , ψυχής αναπαμό και σωτήριες νουθεσίες. 

Όπερ και εγένετο ! Την πόρτα του κελιού άνοιξε ένας χαμογελαστός Ρασοφόρος , γύρω στα 55 ο πατήρ Βασίλειος! Φτωχό το κελάκι του Τιμίου Προδρόμου , με πολλές εικόνες και φωτογραφίες Γερόντων στους τοίχους του ! Βλέπουμε μια μεγάλη κορνίζα στο κέντρο του εισαγωγικού μεγάλου δωματίου . Το καταλαβαίνει ο πάτερ και μας κατατοπίζει! Ήμασταν 3 πριν , με την χάρη των 3 Ιεραρχών …Τώρα έμεινα μόνος μου ! Υπήρχε εδώ που λέτε και Χρυσόστομος και Γρηγόριος ! Αλλά έφυγαν για πάνω ! Ο Κύριος να τους αναπαύσει στους πατρικούς του κόλπους! Να έχουμε την ευχή τους ! Και την ταπεινότητά τους να μιμηθούμε ! Αχ αυτή η αρετή που υψώνει ! Αχ και εκείνο το εγώ που σε κατακρημνίζει ! Ήταν κάποτε παιδιά ένας Γέροντας που έζησε όλην του τη ζωή με τρόπο Θεάρεστο !Αγώνες πολλούς , μετάνοιες , δάκρυα , την ευχή συνέχεια ! Μιλούσε στον Θεό και ακουγόταν ! Ήρθε λοιπόν κάποτε η ευλογημένη ώρα να αναχωρήσει για την Άνω Πατρίδα μας ! Τον παρέλαβε λοιπόν ο Άγγελός του και ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι ! Έφτασε κάποτε λοιπόν έξω από την πόρτα του Δεσπότη Χριστού !Είναι παραβολικός και ανθρωπομορφικός ο τρόπος που σας στο διηγούμαι παιδιά , μα έχει σημασία σπουδαία αυτή η ιστορία ! Χτύπησε ο Γέροντάς μας λοιπόν την πόρτα ! Ακούστηκε από μέσα η γλυκύτατη φωνή του Χριστού μας ! -Ποιός είναι; -Εγώ Κύριε ! απάντησε ο Γέροντας ! 
Ούτε αποκρίθηκε ο Χριστός μας , ούτε και η πόρτα άνοιξε διόλου ! Στενοχωρήθηκε πολύ ο πάτερ ! Να μην με αναγνωρίσει ο Κύριος ! Εμένα που τόσα χρόνια ήμουν δούλος αγαθός και πιστός Του ! Τι να συνέβη άραγε ! Μήπως αμάρτησα σε κάτι και δεν το εξομολογήθηκα; Όχι , είμαι βέβαιος παρεκτός τα εν αγνοία και όσα δεν μπορούσα να θυμηθώ, ότι όλα τα έχω εξαγορεύσει στον πνευματικό μου ! Η πόρτα εντωμεταξύ ακόμα Θεόκλειστη …κυριολεκτικά και μεταφορικά ! Ξαναχτυπά ο Γέροντας ! Ακούστηκε από μέσα ξανά η ίδια γλυκύτατη φωνή του Χριστού μας ! - Ποιός είναι; -Εγώ είμαι Κύριε ! απάντησε ο Γέροντας αυτήν την φορά με πιο χαμηλή φωνή και με πιο ταπεινωμένο τρόπο …με ψαλιδισμένα τα φτερά …Ξανά απόκριση δεν έλαβε ! Ούτε η πόρτα σάλεψε ! Σαν να απελπίστηκε τότε η ψυχή του …Έκλαιγε , έκλαιγε και δεν σταματούσε ! Έβαζε τώρα όμως όχι το μυαλό μα την καρδιά του , την δοσμένη στον Χριστό, να σκεφτεί , σε τι μπορεί να έφταιξε, ώστε ο πάντοτε Δίκαιος Κύριος να τον αποδοκιμάζει με τέτοιο απρόσμενο τρόπο !Και ξαφνικά ξαναπλησίασε την πόρτα ! Χτύπησε πάλι και πήρε την συνήθη απάντηση ! -Ποιός είναι; Με όσο κουράγιο και φωνή του είχε απομείνει είπε : -Εσύ γνωρίζεις Κύριε ποιος είμαι …Και η Ουράνια πόρτα ορθάνοιξε αμέσως μπρός του! Ταπείνωση παιδιά μου , έως εσχάτων όμως ! Μην νιώσουμε έστω και ελάχιστα ότι κάτι κάναμε ! Αχρείοι δούλοι είμαστε ! Εσύ μόνο ξέρεις Κύριε ποιος και τι είμαι ! Ταπείνωση ! Αυτή μόνο θα νικήσει του Πανούργου τις μεθοδίες και θ ανοίξει την Ουράνια πύλη ! 
Αν δεν χτυπάγαμε και εμείς την πόρτα σου Γέροντα δεν θα ακούγαμε αυτήν την τόσο συνταρακτική ιστορία ! Ο παραβολικός τρόπος που δίδαξε ο Κύριος στα αιώνια ρήματά του πάντα μιλά στο μέσα μας . Εισχωρεί όπως το δάκρυ πάνω στο πέτρινο εγώ μας και πως το σμιλεύει κάθε φορά που ένας Αγιορείτης θα αφήσει δίχως καθυστέρηση την ποθητή του ησυχία, να στάξει στα άνυδρά μας έναν λόγο αγαθό ! Ευχαριστήσαμε τον πατέρα Βασίλειο και πήραμε καθ υπόδειξήν του τον δρόμο για το κελλάκι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου όπου εγκαταβιώνει ο Ιερομόναχος Γαβριήλ με την μικρή του συνοδεία . Στην απλωταριά 3 Λαϊκοί Θρακιώτες αγνάντευαν την Θεοδώρητη ομορφάδα του πελάγους ! Πώς να περιγράψεις πιο πρωτότυπα αυτό το μπαλκόνι αν δεν πεις ότι στην κυριολεξία κρέμεται από τον Ουρανό, βουτηγμένο μέσα στο αξόδευτο γαλανό ! Μας κέρασαν καφέ και λουκούμια ! Είχαν μεγάλο ενθουσιασμό οι Κομοτηναίοι αδελφοί μας γιατί έμεναν ήδη από μέρες στο κελί ! Ένιωθαν και εκείνοι μέλη της συνοδείας ! Ο ένας τους μπαινόβγαινε διαρκώς , γιατί βοηθούσε και στο φαγητό που ο δόκιμος ετοίμαζε . Ο γέροντας ήταν μέσα και αγιογραφούσε ! Αυτό είναι το εργόχειρό τους και τα καταφέρνουν περίφημα απ΄ότι μας πληροφόρησε ο Αγιογράφος της παρέας μας Παναγιώτης , μόλις είδε κάποιες εικόνες στην είσοδο του κελιού ! Προσκυνήσαμε στο μικρό και ιδιαιτέρως κατανυκτικό εκκλησάκι του Ευαγγελισμού . Αυτή η αμεσότητα της ιερότητας στα κελιά είναι κάτι το ασύγκριτο . Ένα βήμα να απέχει ο κόσμος από τον Θεό…Μόλις ένα βήμα από τα …χίλια που απαιτούνται για να διανυθεί τούτη η απόσταση…Να κάνει τα 999 Εκείνος και εσένα να σου μένει αυτό το μόνο βήμα ! Να μπορείς να Τον ψηλαφήσεις , να Τον εγκολπωθείς , να Τον μεταλάβεις και εσύ πολλές φορές να μένεις στυλωμένος στο εγώ σου …
Βρήκαμε τον Γέροντα να αγιογραφεί μια εικόνα της Παναγίας του Άξιον Εστί !
Σηκώθηκε ολόχαρος να μας αγκαλιάσει και να μας καλωσορίσει! Ξανακάθισε έπειτα στην θέση του και συνέχισε να αγιογραφεί ενώ συνομιλούσαμε ! Παρατηρώ πολλές κασέτες με ομιλίες Γερόντων και Ιεροκηρύκων σε ένα μεγάλο ράφι ! Ακούει ο πατήρ Γαβριήλ τις πύρινες φωνές της μετανοίας και εργάζεται ! Εργασία πνευματική σε όλο της το μεγαλείο !Στους τοίχους έργα -ενθυμήματα και άλλων αγιογράφων! Η προσωπογραφία του κυρ Φώτη του Κόντογλου! Παραστάσεις του θρύλου Πανσέληνου! Ο Άγιος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης ο δεκαπεντάχρονος μάρτυρας ο νηστευτής ! Εικόνες του Παντοκράτορα Χριστού μας παντού μέσα στο κελί ! Αυτό το παράπονο στην έκφραση που τόσο παραστατικά διακρίνεται στην τέχνη του Γέροντα! –Πόσο χρώμα βάζετε στο μαφόριο της Παναγίας Γέροντα ; τον ρωτά ο Παναγιώτης .
–Όσο θελήσει…μέχρι να χορτάσει! απαντά εκείνος και χαμογελά με καλοσύνη! Τέχνη Τεχνών η αγιογραφία ! Ευλογία και τάλαντο μοναδικά σε τούτον τον κόσμο ! Να δίνεις ψυχή στο άψυχο ! Να δημιουργείς άφθαρτους στεφανηφόρους , παναοίδιμους συνοδίτες , προστάτες , γαληνευτές …
 Προπλασμός , γλυκασμός , σάρκωμα, γραψίματα, φωτίσματα , ψιμιθιές , χρυσός …Χειροποίητοι μα κυρίως ψυχοποίητοι Άγιοι , που ανταυγάζουν το Φως του Χριστού! Και ο ίδιος ο Θεάνθρωπος να στέργει όσους κλίνουν της ψυχής τους το γόνυ μπροστά Του …μα και να ελέγχει με το παραπονεμένο του βλέμμα , όλους μας με εκείνα τα ξεχασμένα λόγια από το παιδικό τραγούδι μας … Με ονομάζεις δάσκαλο και δε με συμβουλεύεσαι! Με ονομάζεις εύσπλαχνο και δε με εμπιστεύεσαι !Με λέγεις φως δε με κοιτάς !Με λες οδό δεν με βαδίζεις ! Με λες ωραίο που δεν αγαπάς! Με λες ζωή που δεν λαχταράς! 
Φτιάχνει και στέλνει εικόνες και παραπονεμένα βλέμματα Χριστού ο παπά- Γαβριήλ ο Νεοσκητιώτης …Να μένουν όλο αχόρταστες οι ψυχές όσων με μια φλόγα καντηλιού θα φωτίζουν τα περίτεχνα έμψυχα δημιουργήματα των χειρών του!
Νώντας Σκοπετέας 
( Συνεχίζεται με το 7ο μέρος ) 
Για Αγιορείτικες οδοιπορίες παρελθόντων ετών , αναζητήστε τις στο διαδίκτυο με τους εξής τίτλους : «Επιστρέφοντας από Όρος», «Το Άγιο Όρος μέσα μας» «Του Παραδείσου τ’ όνειρο» , «Μύρισε Παράδεισος» , «Η Παναγία Οικονόμησε» , «Ψυχή Ορθρία» , «Δεν χαμηλώνει ο Άθως», «Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας» ή στο οριζόντιο μενού του ιστολογίου μας στην ενότητα : Ημερολόγιο Όρους .

2 Δεκ 2018

Όσο ανασαίνω θα διψώ! (Άγιο Όρος 2018)Μέρος 5


Ο τεταγμένος μοναχός μακρά ευχή απαγγέλει 

Φόβος Θεού απόρθητος απ του εχθρού τα βέλη ! 

Λόγια σοφών επίτοιχα αιώνια μηνύματα 

Δεν σταματούν να λέγονται ψυχής τα βοηθήματα ! 



Μπροστά σε μάτια έκθαμβα Ορθοδοξίας θαμάσματα! 

Εύλαλα χείλη αγγίζουνε της Παύλου τα σεβάσματα ! 

Σταυρός βαρύς του Κτήτορα , των Μάγων Δώρα τίμια, 

κι ένας Καθρέφτης που έσωσε Αυγούστας τα ενθύμια ! 



Κοιμήθηκε ο ενάρετος ανήμερα Υπαπαντής! 

Στον Σπηλαιώτη ιάθηκε της άσκησης εθελοντής ! 

Στην φυλακή ένας άσωτος το Όρος λαχταράει! 

Τις μέρες της μετάνοιας με σπαραγμό μετράει! 

Στο κάστρο της Παύλου μετά τον εσπερινό του Αγίου Καλλιστράτου και των 49 δι αυτού πιστευσάντων μαρτύρων ! Βρισκόμαστε στην τράπεζα με τους Πατέρες ! Στα δεξιά μας ένα μεγάλο ορθογώνιο κάδρο περιβεβλημένο με ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι όρθιο πάνω σε ένα περίτεχνα σκαλισμένο στασίδι ! Ευχαριστία Τραπέζης μετά το Άριστον στην επιγραφή του ! Λεγομένη πάση Κυριακή , Δεσποτική τε και Θεομητορική εορτή και μνήμη Αγίου έχοντος Αγρυπνίαν ! Εισερχομένων των αδελφών εις την τράπεζαν ο τεταγμένος αναγνώστης λέγει … Μακροσκελέστατη προσευχή για τους αληθινά χαρούμενους και ευγνωμονούντες ! Σκέφτομαι την δική μου ραθυμία και την βιασύνη , κάθε φορά που κάθομαι σε ένα τραπέζι για να φάω ! Πάρεργο η προσευχή ! Συντομευμένο κιόλας ! Εδώ συναντάμε μόνο το ουσιώδες , το καθαγιαστικό , το θρεπτικό για τις ψυχές! Αγγέλων εν σώματι λόγια απέναντί μας! Ο φόβος του Θεού , πύργος απόρθητος για τον εχθρό λέγει ο σοφός Άγιος Εφραίμ ! Σκέφτομαι πόσο πολύ θα βοηθηθείς , και ένα μόνο δίδαγμα από αυτά τα αμέτρητα των Αθωνικών τραπεζών να ακολουθήσεις πιστά και απαρέγκλιτα σε όλον τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής σου! Και μόνο με αυτό μπορείς να βρεις και ειρήνη και μετάνοια να σε περάσουν ελέω Θεού απέναντι ! Και αυτός ο φόβος του Θεού , που γεννά το έλεός Του , κατά το ύψος του Ουρανού από της γης ! 
Στην παράθεση των ιερών λειψάνων και κειμηλίων , κατά σειρά προσκυνάμε δυο Σταυρούς , τον έναν με Τίμιο Ξύλο που όλα τα Αγιορείτικα Μοναστήρια κατέχουν ως θησαυρό ζωοποιό και τον δεύτερο , έναν βαρύ σιδερένιο του Αγίου Παύλου του Ξηροποταμινού , του ιδρυτή της Μονής . Κτήτορας και της Ξηροποτάμου και τούτου του Μοναστηριού , που αφιέρωσε εξ αρχής στον Άγιο Γεώργιο , φορούσε κατάστηθα αυτόν τον βαρύ Σταυρό για άσκηση! Πόση μακραίωνη ιστορία , πόσα σεβάσματα πολυφίλητα , πόσες θαυμαστές ιστορίες της μόνης πίστης βρίσκονται μπροστά μας στο απόγευμα της δεύτερής μας μέρας στο Όρος! Μάτια έκθαμβα , χείλη εύλαλα να διηγηθούν από του συναξαριού τα αληθινά , πάντα στο Αγιορείτικο εσπέρας ενώπιον της χορείας των Αγίων που κάθε φορά συγκροτείται μπροστά μας ! Η κάρα της Αγίας Αγάθης ! Το εύοσμο ρόδο της παρθενίας μυροβολά ! Τμήματα από τα λείψανα των 3 Ιεραρχών που ποτέ τους δεν αποχωρίζονται ! Πυρσεύουν την Ορθοδοξία με τις ακτίνες των θείων λόγων τους οι 3 Θεογνώστες Φωστήρες! Ο Άγιος Νεκτάριος , Θεοφόρος εφάμιλλός τους , παραστέκει πάντα ταπεινά !Αυτήν την παραθαλάσσια πλευρά του Όρους την περιδιάβηκε ολόκληρη μόλις τον έδιωξαν συκοφαντημένο από την Αίγυπτο ! Όλα τα μονοπάτια προς Νέα Σκήτη, Αγία Άννα και τα αγαπημένα του Κατουνάκια τα έχει διαβεί ο Άγιος φορώντας ένα τριμμένο ράσο και το καλογερικό του σκουφί ! Σίγουρα θα είχε περάσει και από την Παύλου ! Τον τιμούν τόσο και εδώ ! Μια μεγάλη ασημωμένη θήκη με τα Τίμια Δώρα των Αγίων Μάγων βρίσκεται στο κέντρο της προσκύνησής μας ! Ευωδιάζουν συχνά στις πανηγύρεις , αποκαλύπτοντας έτσι ελέω Θεού και ακλόνητα την αυθεντικότητά τους ! Είναι αυτά που φύλαξε πολύτιμα η Παναγία Μητέρα μας , μαζί με όλα τα αιώνια ρήματα του Υιού και Θεού Της! Αυτά τα τόσο γνώριμά της , που κάποτε ξανά η ίδια η Παναγία μας υποδέχθηκε στον Αρσανά της Παύλου ! Η χριστιανή σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ του και μητριά του Πορθητή Μωάμεθ, τα έφερνε αυτοπροσώπως με κάθε επισημότητα στο πολυσέβαστο για αυτήν Μοναστήρι της Παύλου .
Εδώ ο πατέρας της Γεώργιος Βράγκοβιτς, δεσπότης της Σερβίας, είχε θεμελιώσει το καθολικό του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου. Κατέβηκε λοιπόν η Μάρω από το καράβι και στο σημείο που σήμερα υπάρχει το γνωστό σε όλους τους Φιλαγιορείτες Προσκυνητάρι με τον Σταυρό της Βασίλισσας , την συνάντησε η Κυρία Θεοτόκος ! Δεν της επέτρεψε με τρόπο υπέρλογο να συνεχίσει να πατά στο περιβόλι της και έτσι να σπάσει το άβατο για τις γυναίκες ! Εκείνη ταπεινά υποτάχθηκε στο θείο θέλημα και αποχώρησε άμεσα , αφού πρώτα παρέδωσε τα Τίμια Δώρα στους Αγιοπαυλίτες πατέρες, οι όποιοι εν πομπή είχαν καταφθάσει στο τόπο της συνάντησης αυτόν τον μνημειώδη ! 
Και φωνή αγαλλιάσεως μετ΄ ευφημίας αναφθεγγομένη η βασίλισσα κατασπαζομένη έλεγε. Ω Δώρα τίμια, άπερ ταύτα προσήνεγκαν οι Μάγοι Περσών βασιλείς, Χρυσόν και Λίβανον και Σμύρναν Χριστώ τω Θεώ και Σωτήρι ημών, των πιστών άπαν το πλήρωμα σκεπάσατε, και εκ πάσης επιρροίας ορατών και αοράτων εχθρών αβλαβείς διαφυλάξατε και εις ιατρείαν παντοδαπών νόσων και πονηρών πνευμάτων διωκτήριον έσεσθε. ( Κοσμά ΜοναχούΥπόμνημα περί των Τιμίων Δώρων και Μάγων εν τη του Αγίου Παύλου ιερά Μονή τη εν Άθω ευρισκομένη)
Παραδίπλα η πιο παλιά και θαυματουργή εικόνα της Παύλου ! Χιλιάδες προσωνύμια έχουν αποδοθεί στην Αγνή Παρθενομήτορα , μα αυτό που την συνοδεύει σε αυτήν την ιερή εικόνα που φυλάσσεται μέσα στο Ιερό του καθολικού των Αγιοπαυλιτών , φέρει ανεξίτηλα μια συνταρακτική ιστορία πίστης και ομολογίας ! Η Παναγία του Καθρέπτη ! Μια άλλη τώρα Βασίλισσα προβάλει εμπρός μας ! Η Οσία Θεοδώρα η Αυγούστα και ο μεγάλος της αγώνας της ο πάντολμος, που την αγίασε και αφθαρτοποίησε το σκήνωμά της ! Εκεί στην Κέρκυρα δεν σταματούν να την λιτανεύουν κάθε πρώτη Κυριακή των Νηστειών ! Δεν την έκαμψε η σκληρότητα του εικονομάχου συζύγου της Θεοφίλου ! Εκείνος αθεόφοβα και ασεβώς διέταζε να ασβεστώνουν τις ιστορημένες εικόνες , να καίνε τις φορητές , να τιμωρούν όσους τις προσκυνούσαν ! Εκείνη μαζί με τα 6 παιδιά της δεν σταματούσαν να αντλούν από τα ιερά εικονίσματα την Θεία δύναμη και να τιμούν τα εικονιζόμενα λατρεμένα πρόσωπα των Αγίων του Θεού ! Και όλα αυτά μέσα στο παλάτι κάτω από τα μάτια των σκληρών και αδίστακτων διωκτών της Ορθής πίστης μας ! Συνθηματικά μιλούσε η μάνα με τα παιδιά για τις ιερές Εικόνες ! Ο Μιχαήλ και οι πέντε αδελφάδες του, η Θέκλα, η Άννα, η Πουλχερία η Μαρία και η Αναστασία. Τις αποκαλούσαν τις εικόνες στις συνομιλίες τους ''καλά νινιά''!!! για να μην υποψιαστεί κάτι ο πατέρας αυτοκράτορας!
Έπειτα εκείνος αρρώστησε βαριά και είδε η Θεοδώρα σε όραμα την Παναγία μας Βρεφοκρατούσα, να έχει γύρω της αγγέλους, οι οποίοι τιμωρούσαν τον Θεόφιλο! Προσευχήθηκε με θέρμη στον Κύριο ! Το θαύμα έγινε ύστερα από λίγο ! Ο Θεόφιλος κατάλαβε το έγκλημά του και ιάθηκε ! Ζήτησε συγχώρεση κατασπαζόμενος μια ιερή παράσταση ! Η Αυγούστα μόλις αργότερα ο Θεόφιλος έφυγε απ την ζωή , μαζί με τον ανήλικο Μιχαήλ αναστήλωσαν τις εικόνες την πρώτη Κυριακή της Ορθοδοξίας μας ! Έζησε ως το τέλος της με θαυμαστή υπομονή σε πλήθος ακόμα δοκιμασιών , ντυμένη το Μοναχικό τριβώνιο μαζί με όλες τις θυγατέρες της !

Η Αγία Αυτοκράτειρα λοιπόν έκρυβε αυτήν την εικόνα της Παναγίας μας με την τόσο ιδιαίτερη έκφραση , στο βασιλικό δωμάτιό της, πίσω από τον καθρέφτη της, γι’ αυτό και η εικόνα ονομάστηκε Παναγία του Καθρέπτη. Κάποτε ένας από τους εμπίστους του Βασιλιά την είδε να προσκυνάει στην πλευρά που βρισκόταν ο καθρέπτης και αμέσως την πρόδωσε στον Θεόφιλο αφού κατάλαβε πως μάλλον σε εικόνα προσευχόταν ! Όταν την «ανέκρινε» ο Αυτοκράτορας εκείνη απάντησε πως δεν προσκυνούσε τίποτε άλλο παρά το πανέμορφο είδωλό της ! Έτσι ευμήχανα κατάφερε τότε να γλιτώσει την καταστροφή της εικόνας ! Ρίχτηκε αργότερα η εικόνα απ’ τους εικονομάχους στην φωτιά , αλλά δεν καταστράφηκε ! Έμειναν όμως τα σημάδια της φωτιάς στο πίσω μέρος της. Την εικόνα έφερε στο μοναστήρι από την Κωνσταντινούπολη ο Όσιος Παύλος ο Ξηροποταμινός .Ένας αδελφός παρακαλά τον νεαρό παπά που έχει το διακόνημα των τιμίων λειψάνων να τον Σταυρώσει με το τίμιο Ξύλο και τον Σταυρό του κτήτορα ! Εκείνος με χαρά το κάνει λέγοντας μια ευχή ! Σαν μελίσσι μαζεύονται αστραπιαία και άλλοι που κλίνουν μπροστά του τα κεφάλια τους ! Ανάγκη ο αγιασμός και η ευλογία ! Επιποθεί η ψυχή το κάθε τι που θα την φέρει πιο κοντά στον Δημιουργό της ! Στην Ζωή και την Ανάσταση ! 
Βγαίνουμε από το Καθολικό μετά το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας και καθόμαστε στο υπαίθριο αρχονταρίκι ! Τα χρώματα που ο ήλιος διαχέει γύρω του λίγο πριν το βασίλεμά του, σαγηνεύουν τους πάντες ! Πόσο διαφορετικά και σπάνια φαίνονται όλα εδώ πάνω ! Συναντάμε τον παπά Γιάννη και την συνοδεία του την τριμελή από τα μέρη μας ! Χαιρόμαστε πολύ που θα συμπορευθούμε για τις επόμενες μέρες , μιας και χωρίς να το γνωρίζουμε είχαμε κάποιους κοινούς προορισμούς ! Νέος σε ηλικία ο παπάς πριν τα σαράντα του , μα παλιός Φιλαγιορείτης και με άκρως … επικίνδυνες αυτοθέλητες αποστολές οδοιπορίας και αναβάσεως στο μακρόχρονο ήδη ενεργητικό του ! Μας διηγείται με νοσταλγία για την έρημο του Όρους , για τις χιονοθύελλες στον δρόμο για την Παύλου ανήμερα Θεοφανείων , τότε που εδώ εκτός απ τους Πατέρες ήταν εκείνος μαζί με 3 ακόμα προσκυνητές , καθώς δεν πλησίαζε τίποτα στον Άθωνα ! Θυμάται μια φορά που ξεκίνησαν να μπουν με τα πόδια από Ουρανούπολη ! Θείες τρέλες για λίγους …Ώρες ατέλειωτες αφιερωμένες στον Θείο και μόνο πόθο ! Κατεβαίνουμε στο κοιμητήρι της Παύλου σιμά στην Αμπελικιά και στον φρουρό Άγιο Τρύφωνα , εικόνα του οποίου ασπαζόμαστε στην πόρτα , πριν νυχτώσει για καλά . Το παρεκκλήσι των Αγίων Πάντων πανέμορφο πάνω από το οστεοφυλάκειο , με ένα μπαλκόνι μαγευτικό και ουρανοκρέμαστο . Τα φαναράκια ήδη ρίχνουν το γλυκοφώς τους στους Σταυρούς των Πατέρων. Ο γερό Θωμάς περιμένει πάντα τον Αναστάσιμο χαιρετισμό !Ο προηγούμενος Ανδρέας, που είδε υποστατικά και συνομίλησε με την Παναγία , πρώτος ξεκινά την συστάδα των ευωδιαστών ανθών σε τούτο το παραδεισένιο κηπάκι , των κεκοιμημένων θριαμβευτών της Παύλου. Ανήμερα της μεγάλης Πανηγύρεως της Υπαπαντής , οπότε και εορτάζει το Καθολικό τους , κοιμήθηκε οσιακά ! Αφ εσπέρας το 1987 έφαγε , σταύρωσε τα χέρια του και καθιστός όπως ήταν κοιμήθηκε ! Θεωρούσε τόσο σημαντική για την ζήση του αυτήν την ημέρα του τεσσαρακονθήμερου Χριστού μας ! Γι αυτό πριν αρκετά χρόνια όταν ένας εργάτης είχε ασθενήσει βαριά του πρότεινε να καρεί Μοναχός και αφού εκείνος δέχθηκε και έβαλε το ράσο , κοιμήθηκε ανήμερα της Υπαπαντής ! Έλεγε τότε ο πατήρ –Ανδρέας ότι ήταν πολύ ενάρετος ο άνθρωπος αυτός για να φύγει σε μια τόσο σπουδαία μέρα ! 
Όταν της Υπαπαντής το 87 τηλεφώνησαν στον Άγιο Γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ στην Αγγλία , για να του αναγγείλουν την εκδημία του καλού του φίλου , εκείνος τους απάντησε αφήνοντάς τους όλους άναυδους ! -Το γνωρίζω!Αφού είχα έρθει στην κηδεία του πατρός Ανδρέα!Τότε αφού τον έβαλαν στο μνήμα του , ήταν που για πρώτη φορά οι Αγιοπαυλίτες ενεοί πληροφορήθηκαν και τα της συνάντησης του Γέροντά τους με την Παναγία στον Μονοξυλίτη! Την ίδια ιστορία που μας διηγήθηκαν φέτος στην Διονυσίου ! 
Στέκομαι με δέος μπροστά του ! Ο πατήρ Ανδρέας , ο προκάτοχος του πατρός Παρθενίου στην Ηγουμενία , ο μικρός μαθητής και υποτακτικός μιας από τις πιο εμβληματικές μορφές του Αγιορείτικου Μοναχισμού του προηγούμενου αιώνα και όχι μόνο ! Του πατρός Γερασίμου Μενάγια . Του προσωπικού φίλου του Αγίου Νεκταρίου !Του επιστήμονα Χημικού -Αγιορείτη που ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής θεράπευσε από τις ανίατες ασθένειές του , δίνοντάς του να φάει παστές σαρδέλες ακαθάριστες ! Μαθήτευσε κοντά στον Όσιο Σπηλαιώτη στην άσκηση και στην θεραπευτική εγκράτεια !Μέχρι τέλους τον έλεγε Γέροντά του ! Κάθομαι σε μια πεζούλα και αναζητώ τις μορφές τους ! Στο κινητό μου τηλέφωνο ! Όλα μπορούν να ευεργετήσουν , στραμμένα προς τα άνω …Βρίσκω μια προσευχή του πατρός Γερασίμου στο διαδίκτυο . Είναι τόσο συγκλονιστική και μαρτυρά την εθελούσια αποταγή !
"Δεν επιθυμώ πλέον τα πλούτη της γης. Συ είσαι και θα είσαι ο ιδικός μου θησαυρός εις την ζωήν αυτήν και εις την αιωνιότητα. Σου αφιερώνω, Χριστέ μου, όλην μου την καρδίαν και όλην μου την θέλησιν. Άλλοτε αύτη ήτο η πλέον ανυπότακτος εις Σε, αλλά τώρα Σου αφιερώνω εντελώς αυτήν .Γνώρισόν μοι τι ζητείς παρ’ εμού. Είμαι έτοιμος να το εκτελέσω δια της χάριτός Σου. Τακτοποίησε εντελώς τα κατ’εμέ. Δέχομαι εκ των προτέρων με τελείαν αυταπάρνηση παν ό,τι θελήσει η αγαθότης Σου να μου στείλη. Ω Θεέ μου, απείρως αγαπητέ! Με ηγάπησας μέχρι σημείου του ν’αποθάνης δι’εμέ. Σε αγαπώ από μέσα από την καρδίαν μου. Σε αγαπώ περισσότερον από τον εαυτόν μου τον ίδιον και αναθέτω την ψυχήν μου εις τας χείράς Σου. Παραιτούμαι από σήμερον από όλην την προσπάθειαν και την αγάπην του κόσμου. Εγκαταλείπω το έργον μου και παραδίδω τον εαυτό μου εις Σε. Δημιουργέ μου,δι’αυτά τα άγια πάθη Σου δέξαι με και διατήρησόν με πιστόν μέχρι του θανάτου μου. Εις το εξής Ιησού μου, δεν επιθυμώ πλέον να ζήσω παρά μόνον διά Σε. Δεν επιθυμώ να ζητήσω τίποτε άλλο, παρά μόνον το θελημά Σου. Βοήθησόν με διά της Χάριτός Σου. Και Συ, Παναγία Θεοτόκε, η ελπίς μου, μη μου αρνηθής, δέομαι,της προστασίας Σου’’ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. 
Ο μακαριστός Αγιοπαυλίτης πατήρ Γεράσιμος Μενάγιας ! Τα εγκατέλειψε όλα για να κερδίσει τα πάντα ! Άφησε τον κόσμο τον μένοντα για την μέλλουσα πολιτεία ! Αποχαιρέτισε την Μάνα που του έδωσε ζωή , για να συναντήσει την Μάνα Της Ζωής , Εκείνη που αγεώργητα βλάστησε τον Χριστό . Δεν ζήταγε πλέον τίποτα , μα τα διεκδικούσε όλα ! Μια παραίτηση και μια νέα συμφωνία ταυτόχρονα , της πιο ελεύθερης υποταγής του εγώ στο μεγάλο Εγώ ειμί Το Φως και Η Αλήθεια !
Λίγο πριν πάμε στο δωμάτιο για ύπνο ως το μεσονυκτικό μαζευόμαστε στο αρχονταρίκι της Παύλου . Στην συντροφιά μας ο πατήρ Ιωάννης και οι 3 συντοπίτες μας . Έχουμε τον νου μας συνέχεια γιατί ο παπάς έχει ζητήσει να συναντήσουμε όλοι μας τον πατέρα Παρθένιο που εξομολογεί ακόμα . Έστω να ακούσουμε έναν λόγο του . Δεν τα καταφέραμε τελικά αφού μέχρι αργά ο Γέροντας δεν είχε σταματήσει και σκεφτήκαμε την κούρασή του. Ο πατήρ Ιωάννης μας διηγείται ιστορίες για μεγάλες μορφές που έχει γνωρίσει ή έχει ακούσει για αυτούς. Για τον πατέρα Ιωσήφ τον Βατοπεδινό , για τον π.Χαράλαμπο τον Διονυσιάτη , για τον Γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη ! Εκφράζει την επιθυμία του κάποια στιγμή , να τον αξιώσει ο Θεός , να βρεθεί στα Κατουνάκια να ασπαστεί την κάρα του Αγίου της υπακοής . Μετά από 2 μόλις μέρες μόλις ο ίδιος θα μας ξανααπαντήσει στο ήδη τεθέν ερώτημα : Θυμούνται άραγε οι Άγιοι ; Χτυπάει εκείνη την ώρα το τηλέφωνό του . Διακονεί ο παπάς σε δικαστικές φυλακές και ένας φυλακισμένος, καταδικασμένος για πολλά χρόνια τον καλεί να πάρει την ευλογία του Όρους ! Δεν καταλαβαίνουμε πολλά από την συνομιλία τους ! Ο παπάς περισσότερο τον ακούει ! Σπαρακτική θα ναι η φωνή του σκέφτομαι . Του Ασώτου την φωνή εκμιμούμενος … Ήμαρτον Πάτερ !Ως εκείνον ουν καμέ εναγκάλισαι νυνί και μη απώση με … Συγκινημένος ο παπάς μας διηγείται έπειτα ακόμα μια ιστορία επιστροφής από χώρα φθοροποιό στην πατρική οικία …Ίσως κάποτε να τον συναντήσουμε αυτόν τον αδελφό μας και εδώ που βρισκόμαστε τώρα , να φορά ξανά την στολή την πρώτη και ένα πολυλιβανισμένο ένδυμα αφιέρωσης ως Αγιοπαυλίτης!Μοναχός πλέον!
Τέσσερις το πρωί στεκόμαστε στην λιτή αντίκρυ από το εκκλησάκι του Αγίου Παύλου του Ξηροπαταμίτη και του Αγίου Γερασίμου της Κεφαλληνίας ! Στ αριστερά άλλοι αδελφοί και πατέρες στο εκκλησάκι του Αη Γιωργιού . Στον κυρίως Ναό όλοι στις θέσεις τους ! Ο Γέροντας Παρθένιος δεν εγκαταλείπει ποτέ την ανύστακτη μάχη ! Σκέφτομαι πως και εκείνος ανήμερα της Υπαπαντής θα εύχεται να ανέβει πάνω …Ίσα που ακούγονται τα λόγια από το ψαλτήρι …Μια λέξη συγκρατώ μαζί με ένα μικρό κομποσκοίνι …Το αυτοκατάκριτο…Αν όλα αυτά που αξιωνόμαστε να ζούμε εδώ , αυτόπτες και αυτήκοοι , δεν μας οδηγούν στην σωτήρια και διαρκή μετάνοια , θα μαστε κάποτε αναπολόγητοι… Ου γαρ σεσοφισμένοις μύθοις … αλλ επόπται γενηθέντες της Εκείνου Μεγαλειότητος …( Β.Πέτρου, Α,16)
  Νώντας Σκοπετέας( συνεχίζεται με το 6 ο μέρος) 

Για Αγιορείτικες οδοιπορίες παρελθόντων ετών , αναζητήστε τις στο διαδίκτυο με τους εξής τίτλους : «Επιστρέφοντας από Όρος», «Το Άγιο Όρος μέσα μας» «Του Παραδείσου τ’ όνειρο» , «Μύρισε Παράδεισος» , «Η Παναγία Οικονόμησε» , «Ψυχή Ορθρία» , «Δεν χαμηλώνει ο Άθως», «Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας» ή στο οριζόντιο μενού του ιστολογίου μας στην ενότητα : Ημερολόγιο Όρους .

24 Νοε 2018

Όσο ανασαίνω θα διψώ!(Άγιο Όρος 2018)Μέρος4



                  Δούλη  η ψυχή  αλύγιστη , παλεύει να μην πέσει !
Στυλίτης κεροφώτιστος  χαρίζει λίγη ζέση  !
Αγίου Μεγαλομάρτυρος πρόσωπο ξημερώνει!
Θεοποιό μυστήριο στον Ένα μας ενώνει !

Θυμούνται άραγε οι Άγιοι ; ο αδελφός ρωτάει !
Δίψα για την Αλήθεια Του,  ο Άγιος του  γεννάει!
Στρατιώτες όλοι του Χριστού σε  τάγματα ορμητήρια!
Ναζαρηνός ο Διοικητής  ,  σωτήρια  επιδοτήρια !

                                        Κυλάνε οι παραπόταμοι πολύρρητο ποτάμι !
Ζωντάνεψε το όνειρο παιδιού Θεία δυνάμει !
Πόθος και κλήση βήματα    σε κάστρο   οδηγούνε!
Της Παναγιάς οι θύμησες  τους δαίμονες νικούνε! 


Οι Πολυέλεοι φωτίζονται ολόκληροι από καθαρά κεριά ! Αρχίζουν να σείονται μόλις οι χοροί ξεκινούν να ψέλνουν το Δούλοι Κύριον . Προσπαθώ να σταθώ όρθιος, όσο το δυνατόν και το ίδιον θέλημά μου το επιτρέπουν . Μπροστά μας ακριβώς 2 Ρώσοι προσκυνητές δεν σαλεύουν καθόλου ! Όρθιοι έμειναν και τις 7 σχεδόν ώρες ! Εγώ όλο και βρίσκω να στηριχθώ να ανακαθίσω , να βολέψω το σώμα που συνεχώς παραπονιέται. Εκείνοι στέκουν γενναία . Μόλις το φως κυριαρχεί γύρω μας , καταφέρνω και διακρίνω τον Άγιο που είναι ζωγραφισμένος ακριβώς πάνω από το στασίδι μου ! Θεέ μου …είναι ένας Άγιος Στυλίτης !Ο Άγιος Συμεών ! Πως με ελέγχει την στιγμή αυτή ο βίος του και η αποκοσμιά του! Μεγάλα τα της πίστεως κατορθώματα ! Και εγώ δεν μπορώ να σταθώ όρθιος μια ώρα έστω συνεχόμενα! Ξανακοιτώ τον Άγιο ! Του ζητώ να με εμψυχώσει ! Σε μια ιερή παράφραση των αιωνίων ρημάτων του Χριστού μας μου μιλά : Ου πάντες χωρούσι την άσκησην ταύτην , αλλ΄οίς δέδοται…Την προσπάθεια και το φιλότιμό σου θα λογαριάσει μόνο ο Κύριος ! Όσο μπορείς δώσε αίμα …Όσο μπορείς…

Ξημέρωμα στην Διονυσίου . Δυο ώρες ξεκούρασης από τις 4 που τέλειωσε ο όρθρος της Αγρυπνίας ως τις 6 και έπειτα ευλογημένη η Βασιλεία του Τριαδικού και αδιαιρέτου Θεού !Το φως της πρώτης μέρας, με βρίσκει κάτω από τον Άγιο Τρύφωνα στο καθολικό. Πόσο όμορφο και σπάνιο μόλις πρωτοβλεφαρίζεις μετά τον ύπνο , να νοάς τον Θεό και πόσο μοναδικό απ το βαθύ σκοτάδι να ανατέλλει , σαν ευχή για καλημέρα , ένας Μεγαλομάρτυς του Χριστού, που γεώργησε άγονα , θεράπευε ασθένειες, αλλά και λύτρωνε εξαγνιστικά τις δαιμονισμένες και βορβορώδεις ψυχές. Ο Ηγούμενος Γέροντας Πέτρος λειτουργεί ! Σπάνιο μέταλλο στην φωνή του , μα ίσα που εκείνη ακούγεται ! Μετά φόβου Θεού , Πίστεως και Αγάπης προσέλθετε ! Όλα συρρέουν στον απόλυτο βαθμό τους ! Καμιά έκπτωση , καμιά υποχώρηση , καμιά παρερμηνεία ! Στην σειρά για την Θεοποιό Μετάληψη ,την ένωση με τον Ένα , την υπέρτατη και μόνη αληθινή τρυφή τούτης της ζωής , συναντάμε την έκδηλη αγωνία του επωμισμένου με το έργο της υπόμνησης Μοναχού , προς τους οδεύοντας εις μετάληψιν Ζωής αιωνίου . Στέκεται δίπλα στον καθένα μας και λέει : –Αν δεν έχετε ευλογία από τον Πνευματικό σας να μην μεταλάβετε! Είναι σαν να ακούγονται εκείνη την ώρα ταυτόχρονα το : «Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκαν καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. Στ´, 53-4) μα και το : Ἰδού, βαδίζω πρὸς θείαν κοινωνίαν· Πλαστουργέ, μὴ φλέξῃς με τῇ μετουσίᾳ· πῦρ γὰρ ὑπάρχεις τοὺς ἀναξίους φλέγον. ἀλλ᾿ οὖν κάθαρον ἐκ πάσης με κηλῖδος. Και ποιος είναι άξιος θα αντιτείνει κάποιος και ορθώς ! Ως ασθενείς όλοι μεταλαμβάνουμε το σωτήριο φάρμακο εις κάθαρσιν και αγιασμό ψυχής και σώματος ! Μα το φάρμακο αν δεν στο συστήσει γιατρός που σε έχει πρώτα εξετάσει, μπορεί να αποβεί θανατηφόρο ! Ας νιώθει πάντα η ψυχή μας Κύριε αυτόν τον συγκλονισμό της φρικτότητας του Αθανάτου Μυστηρίου Σου ! Και εν εκείνη τη ημέρα ας μην πληροφορηθεί ότι και σήμερα μόνο βάρος προσθέσαμε στο πολυάμαρτό μας ! Μη εις κρίμα μοι γένοιτο· γένοιτο δέ μοι εις ζωὴν αιώνιον καὶ αθάνατον. Τα λόγια από τις επιστολές του πανηγυρικώς ερτάζοντος ηγαπημένου μαθητή Σου και πάλι ενώπιόν μας, να μας οδηγούν και να μας ελέγχουν αυστηρά ! «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει» (Α' επιστολή Ιωάννου, ε' 12)

Απολείτουργα οδηγούμαστε στην Τράπεζα της Διονυσίου ! Μας περιμένει εκεί φαγητό άκρως εορταστικό ! Ψαρόσουπα Αγιορείτικη ! Τρώμε ακούγοντας τον Αναγνώστη να εξιστορεί με τον τόσο αγαπημένο τρόπο και το ύφος το Μοναστηριακό τα της Μεταστάσεως του Θεολόγου ! …Αφού έφθασε σ' ένα τόπο, στους μεν μαθητές του παρήγγειλε να καθίσουν εκεί, αυτός δε αφού προχώρησε μπροστά σε μικρή απόσταση, προσευχήθηκε. Ήταν δε ώρα πρωϊνή. Έπειτα, αφού επέστρεψε, πρόσταξε τους μαθητές του να σκάψουν τη γη σε σχήμα σταυρού, τόσο μόνον, όσο ήτο το μέτρον του σώματός του. Αφού ξαπλώθηκε λοιπόν μέσα σ' εκείνον τον σκαμμένον τόπον, αποχαιρέτησε τους μαθητές του που έκλαιγαν πικρά και είπε: ... «Σύρετε το χώμα της γης που είναι μητέρα μου και με αυτό σκεπάστε με».
Εκείνοι αφού τον ασπάσθηκαν και τον αποχαιρέτησαν, σκέπασαν το σώμα του μέχρι τα γόνατα. Έπειτα πάλι αφού τον ασπάσθηκαν τον σκέπασαν μέχρι τον λαιμό. Και πάλι αφού για τρίτη φορά τον ασπάσθηκαν έβαλαν πάνω στο ιερό του πρόσωπο ένα μανδήλι. Και έτσι κλαίγοντας πικρά σκέπασαν όλο το σώμα του. Τότε ανέτειλε και ο ήλιος. Αφού έκλαψαν οι μαθηταί, γιατί έμειναν ορφανοί από τον δάσκαλό τους, εγύρισαν στην πόλη διηγούμενοι τα σχετικά με τον Απόστολον. Οι άλλοι αδελφοί όταν τα άκουσαν αυτά επήγαν στον τάφο και αφού έσκαψαν δεν βρήκαν τίποτε. Τότε λοιπόν επέστρεψαν κλαίγοντας θερμώς για τη στέρησι τέτοιου ποιμένος.
Στο τέλος μας μοιράζεται κόλλυβο στην μνήμη του Αγίου ! Και έπειτα περνά από μπροστά μας ένας Μοναχός με έναν μικρό άρτο από όπου ο καθένας κόβει και ένα μικρό κομμάτι με το χέρι και το τρώει ! Δίπλα του άλλος Μοναχός συνεχώς θυμιάζει ! Ο απέναντί μου δόκιμος πριν την γευτεί σταυρώνει την ψίχα του πάνω στο θυμίαμα που μπροστά του ανεβαίνει ! Μια σκηνή αξέχαστη ! Από εκείνες που γράφουν μέσα σου το ένθεο , αυτό που τα απλά και τα καθημερινά των αφιερωμένων ψυχών συνεχώς επιζητούν να βιώνουν. Σε όλα ο Χριστός , σε κάθε τι ο Σταυρός!
Μαζί με τον Γέροντα Πέτρο κάθεται μια ομάδα Λαϊκών ! Διακρίνω την μορφή ενός πασίγνωστου δημοσιογράφου ! Στο πρόσωπό του η γαλήνη και μια ταπεινή φωτιά στα μάτια του να …λάμπει ! Τίποτα το αταίριαστο , το παράταιρο στων Αγγέλων τα μέρη ! Καμιά δημοσιογραφική περιέργεια δεν τον οδηγεί πλέον ! Μόνο η δίψα του για την μόνη Αλήθεια ! Τελικά οι Άγιοι θυμούνται σκέφτηκα ! Δεν είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που ένα άρθρο του μετά την αγιοκατάταξη του Αγίου Παϊσίου , είχε «μιλήσει» σε πολλές ψυχές ανθρώπων …
….Τώρα, το πώς βρέθηκα εγώ στο Άγιο Όρος, πριν χρόνια, πώς με πείσανε να περπατήσω ικανή απόσταση για να δω από κοντά έναν ασκητή που τον λέγανε Παΐσιο που είχε φήμη φοβερή και τρομερή και που έρχονταν από τα πέρατα του κόσμου να τον δούνε... δεν το κατάλαβα… Άλλωστε, όταν αποφασίζεις να πας στο Όρος έχεις συμφιλιωθεί με την ιδέα πως δεν θα πρέπει να τα καταλαβαίνεις όλα ή, τουλάχιστον, να αφήνεις συνειδητά κενά, έτσι ώστε να περάσει μέσα σου ό,τι είναι να περάσει… Η λογική δεν εξηγεί τα πάντα - τουλάχιστον στο Όρος... Βρέθηκα λοιπόν σ' ένα μονοπάτι με μια μεγάλη κατηφόρα στην αρχή εγώ και η παρέα μου, μέχρι που κατάλαβα πως ήμουν μέλος μια μικρής ευλαβικής πορείας. Ενός ετερόκλητου πλήθους με την ίδια κατεύθυνση προς τη σκήτη του Παΐσιου. Άλλοι προσεύχονταν, άλλοι μουρμούριζαν τροπάρια άγνωστα σε μένα, άλλοι κρατούσαν σταυρούς και εικόνες και οι περισσότεροι ένα μικρό δώρο -πεσκέσι- μη φανταστείτε τίποτα ιδιαίτερο - λίγα φρούτα, ξηρούς καρπούς ή λίγα κάστανα. Εγώ, βέβαια, απροετοίμαστος για την «ιερή κατάβαση-επίσκεψη» μονίμως καχύποπτος, «άπιστος» και διακριτικά είρων, δεν κρατούσα τίποτα... «Άντε να το δούμε κι αυτό έλεγα μέσα μου» και σκεφτόμουν ήδη την ανηφόρα της επιστροφής και τα τσιγάρα που έπνιγαν το στήθος μου. Με το που φτάσαμε στη σκήτη, είδα τον γέροντα να συνομιλεί όρθιος λίγα μέτρα πιο εκεί μ' έναν επισκέπτη. Μια μεγάλη ουρά είχε σχηματιστεί, μόλις έφευγε ο ένας πιστός ακολουθούσε ο άλλος. Οι συνομιλίες ήταν ολιγόλεπτες… Στα κλαριά του δένδρου οι κρεμασμένες πλαστικές σακούλες με τις προσφορές στον γέροντα. Ενα παγκάκι πιο εκεί, το εξαιρετικά χαμηλό πορτάκι μιας καλύβας η ναΐσκου ή και τα δυο, μυρωδιές από την άνοιξη να τρυπάνε τα ρουθούνια. Ειλικρινά δεν κατάλαβα πώς βρέθηκα στην ουρά, ειλικρινά δεν κατάλαβα πώς έφτασε η σειρά μου να βρεθώ μπροστά του. Όρθιος, σαστισμένος, αμήχανος, απροετοίμαστος και «ένοχος» γιατί εγώ δεν πήγα για να του πω κάτι... Απλά πήγα για να δω…
-Και εσένα τι σε στεναχωρεί και ήρθες εδώ; με ρώτησε
Πραγματικά τα είχα χάσει…
Κοίταγα το τριμμένο ράσο του, τον κοίταγα στα μάτια, στο χαρακωμένο πρόσωπό του, ήταν 60 χρονών κι έμοιαζε ογδόντα ή το αντίθετο;
Αυτός, λοιπόν, είναι ο γέρων Παΐσιος;
Ξαναρωτάει, - Πώς είπαμε σε λένε; «Λάμπη», του απαντώ... -Δηλαδή, Χαραλάμπης; «Μάλιστα...». Με προτρέπει ξανά...
-Πες μου τι σε απασχολεί, πες μου μια αμαρτία σου.
Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα (αν είσαι γεμάτος αμαρτίες δεν ξέρεις ποια να πρωτοπείς)
Του απαντώ με «νεανικό κι αγνό ενθουσιασμό»…
«Δεν έχω αμαρτίες… αλλά και να έχω δεν τις έχω πει ποτέ σε εξομολογητή. Με άλλα λόγια, δεν έχω εξομολογηθεί ποτέ».
-Μα, αγαπητέ μου Χαράλαμπε, φαίνεσαι έξυπνος. Η εξομολόγηση για τον άνθρωπο είναι ό,τι για τον στρατιώτη στον πόλεμο, μια ώρα ξεκούραση… ό,τι για τον τραυματία από την καθημερινή μάχη, ένας γιατρός. Όταν εξομολογείσαι αυτά που σε βαραίνουν, αποδιώχνεις, ξεφορτώνεσαι βάρη, μπορείς να συνεχίσεις πιο ξεκούραστος...
Δεν απάντησα… Έσκυψα μπροστά να κάνω πως θα του φιλήσω το χέρι, αυτός το τράβηξε πίσω για να μη το φτάσω. Είναι κι αυτό μέρος ενός άτυπου τελετουργικού.
Τον ευχαρίστησα με το πιο χαζό ύφος του κόσμου κι έφυγα… Συγχωρείστε με κι εσείς άλλα πού να ξέρω ο αμαρτωλός πώς αποχαιρετάς έναν Άγιο; Στον δρόμο της επιστροφής έλεγα στον συνταξιδιώτη φίλο μου: «Δεν θα ξεχάσω την παρομοίωση με τον κουρασμένο στρατιώτη».
-Πού να 'ξερε ότι σε λένε και Ταγματάρχη, μου απάντησε αυτός.
Πέρασαν χρόνια από τότε… Οι προφητείες του έγιναν δώρα σε κυριακάτικες εφημερίδες. Και το όνομά του εξώφυλλο σε βιβλία που πουλάνε με πάθος τηλεοπτικοί βιβλιοπώλες. Χθες έμαθα πως ανακηρύχθηκε Άγιος. Τώρα, όταν πεθάνω, θα έχω τα μέσα, σκέφτηκα... Αν με θυμάται… Αλήθεια, θυμούνται οι Άγιοι; ( Λάμπη Ταγματάρχη http://www.thetoc.gr/koinwnia/article/pws-enas-amartwlos-gnwrise-ton-geronta-paisio-sto-agion-oros)
Ναι αδελφέ μας Χαράλαμπε Ταγματάρχη ! τελικά οι Άγιοι , εσύ το ξέρεις καλύτερα από πολλούς πλέον , ποτέ μα ποτέ δεν ξεχνούν και μεσιτεύουν και κάποτε μας επιστρατεύουν αυτοθέλητα στου άνω στερεώματος τα Άγια Τάγματα ! Μόνο που εκεί δεν υπάρχει η ιεραρχία του κόσμου , μα μόνο εκείνη του Ουρανού ! Όλοι μας εκεί με έναν μόνο βαθμό υπηρετούμε ! Στρατιώτες του Χριστού, αναμένουμε τις αποστολές σωτηρίας που θα μας επιδοθούν άνωθεν και ποτέ μα ποτέ μας δεν αποστρατευόμαστε ως τον τελικό θρίαμβο !
Ο αποχαιρετισμός με τους Πατέρες σε κάθε μοναστήρι είναι μια ιδιαίτερη στιγμή . Έχει υπόσχεση γυρισμού μέσα του και αίσθημα έντονο ευχαριστίας . Ναι , φαινομενικά είναι ελάχιστος ο χρόνος μιας ημερήσιας φιλοξενίας . Μα αυτό είναι και το θαυμαστό ! Πως γίνεται και πάντα νιώθεις να σε κατακλύζει αυτή η απέραντη ευγνωμοσύνη , η αμέτρητη ευεργεσία , η ασφάλεια της προσευχής που οι πατέρες θα κάνουν ως το επόμενο αντάμωμα …Εσύ φεύγεις μονίμως αναπαυμένος !Την ίδια ώρα νέοι προσκυνητές φτάνουν φορτωμένοι με αποσκευές και πάθια , διψασμένοι για Θεό και ψυχής απόσταμα . Και αυτός ο κρουνός της Διονυσίου , ελέω Θεού ακόμα αστείρευτος και ζείδωρος !Σαν παραπόταμος μοιάζει κάθε Αγιορείτικη Μονή , κάθε φιλόξενη μοναστική φωλιά! Να δίνει ζωή , να ενώνεται με τα υπόλοιπα αναβλύσματα της αγάπης για να κυλούν ορμητικά το μεγάλο και πολύρρητο ποτάμι της πίστης !
Επόμενος προορισμός μας το μοναστηράκι της Αγίου Παύλου. Εκεί θα μέναμε κατόπιν παρακλήσεώς μας προς τους Πατέρες για 2 ημέρες . Έτσι γύρω στο μεσημεράκι της Τρίτης , ανεβαίναμε το τελευταίο ανηφόρι πριν την πύλη για την αετοφωλιά που σκιάζει όσο καμιά άλλη ο Άθωνας .

Στο αρχονταρίκι όπως συνήθως μας συγκινούν οι φωτογραφίες του Αγιοπαυλίτικου παρελθόντος.Ζωντανεύουν τούτες οι μορφές κάθε φορά που τις κοιτάς . Τόσο οικείες σου φαίνονται αφού ο επόμενος μοναχός που βλέπεις μπροστά σου θαρρείς πως από εκεί ξεπήδησε για να σε συναντήσει ! Φιλευόμαστε λουκούμι , παγωμένο νερό και τσίπουρο που ήδη υπάρχουν στο μεγάλο τραπέζι .Ένας ευγενέστατος Ρωσικής καταγωγής Μοναχός μας οδηγεί σε δωμάτιο στο βορινό τμήμα του πρώτου ορόφου . Ξεκουραζόμαστε ως τις 3 οπότε και κατεβαίνουμε στο καθολικό για τις ακολουθίες .Σε όλες τις λειτουργικές συνάξεις της διήμερης παραμονής μας παρίστατο ο Γέροντας Παρθένιος . Πλέον μεγάλος στα χρόνια μα παιδί στον τρόπο του και στο φέρσιμό του . Και τα παιδιά πάντα λένε την αλήθεια ! Εξήντα και πλέον έτη σε τούτον τον τόπο ! Από μικρός τον ονειρεύτηκε στην πατρίδα του την ιδιαίτερη τα Χαβριάτα της Κεφαλονιάς !
Μεγαλωμένος σε οικογένεια φτωχή με 8 παιδιά από πολύ μικρός εργάστηκε ιδίαις χερσί για να στηρίξει το σπιτικό τους ! Νωρίς είχε την θεία κλήση . Δεκαπέντε χρονών , ως στρουθίον μονάζον επί δώματος, ξεκίνησε μόνος του ο νέος να νηστεύει τις Τετάρτες , τις Παρασκευές και τις Σαρακοστές, να επισκέπτεται συχνά τα κοντινά μοναστήρια να διαβάζει αγιωτικά βιβλία σαν το Αμαρτωλών Σωτηρία . Παραξενεύτηκαν οι γονείς του και κάποτε ο πατέρας του τον αγρίεψε με μια βέργα από αγριελιά να του πεί τι ακριβώς συμβαίνει ! Μόλις του είπε τον πόθο του τον αληθινό , να ασκητέψει στο Άγιο Όρος εκείνος τα έχασε ! Άρχισε να κλαίει! Θα του έδινε όμως του είπε την ευχή του ! Τον παρακάλεσε μόνο να μείνει για λίγα χρόνια , μέχρι να γυρίσει ο μεγάλος ο γιός από τον Στρατό μιας και αν έφευγε εκείνη την στιγμή που τόσο τους βοηθούσε με την εργατικότητά του , θα αναγκάζονταν να σταματήσουν το σχολείο και τις τέχνες τα άλλα αδέλφια του που ήταν μακριά .Έτσι έκανε υπακοή στον Πατέρα του και για κάποια χρόνια καρτερούσε την στιγμή που θα αξιωνόταν να πατήσει στο περιβόλι της Μυροβλήτισσάς Του !

Άκουσε κάποτε καθαρά την γλυκύτατη φωνή της : «Παιδί μου, να πας να γίνεις καλόγερος!». Και ένα βράδυ ονειρεύτηκε ολοζώντανα τον Άθωνα ! Ταξίδεψαν λέει στο καράβι με τον πνευματικό του τον παπά Δανιήλ από την Κεφαλονιά ! Μόλις φτάσαν στο μουράγιο εκείνος του είπε : Τώρα θα σε αφήσω γιατί πρέπει να γυρίσω στον τόπο μας ! Του έδειξε το μονοπάτι ! Στο βάθος κάτω από ένα μεγάλο βουνό έβλεπε ένα καστρομονάστηρο ! Αξημέρωτα έφτασε στην πόρτα της Παύλου ! Όλα διάπλατα , όλα ανοιχτά ! Ανοιχτό και το καθολικό ! Μπήκε μέσα ο νέος ! Προσκύνησε τις εικόνες ! Στάθηκε μπροστά στα προσκυνητάρια του Αη Γιωργιού και της Μυροβλήτισσας και θαύμαζε ! Ψυχή δεν υπήρχε άλλη ! Ξαφνικά αντιλήφθηκε την παρουσία ενός τρομακτικού στην όψη που τον ακολούθησε σαν βγήκε έξω και στεκόμενος στην μεγάλη σκάλα ατένιζε το κωδονοστάσιο ! Τον πλησίασε εκείνος με την άγρια μορφή ! –Τι θες εδώ εσύ, τι κοιτάς ; - Ό,τι θέλω βλέπω , να μην σε νοιάζει ! Θέλεις να έρθεις εδώ έτσι ; Έλα και θα σου κάνω λαχτάρες που δεν θα περιμένεις ! Πέρασαν τα λίγα χρόνια της υπομονής ! Και αξιώθηκε ο νέος να έρθει πρώτη φορά στην μονή της μετανοίας του ! Και ήταν όλα ακριβώς όπως τα είχε δει στο όνειρο με την δύναμη του Θεού ! Όχι μόνο ο αρσανάς , το μονοπάτι , το Μοναστήρι , οι αυλές , το καθολικό , μα και οι …λαχτάρες και τα εμπόδια που του είχε αποφασίσει ο εχθρός ! Από την πρώτη του κιόλας βραδιά , ανήμερα των Θεοφανείων στο δωμάτιο 4 κοντά στο αρχονταρίκι! Ποδοβολητά και άγριες φωνές ! Μπήκαν μέσα και τον σήκωσαν να τον πετάξουν έξω οι δαίμονες ! Φώναζε εκείνος με κλάματα την Παναγία και τον Χριστό να τον σώσουν ! Έλεγε τις προσευχές που ήξερε συνέχεια ! Δεν κοιμήθηκε λεπτό από την τρομάρα , μα θυμήθηκε ύστερα και την φωνή της Παναγιάς και αναθάρρησε ! Και τα κατάφερε να μείνει με την διαβεβαίωσή της ! Να γίνει Αγιοπαυλίτης παπάς και ύστερα να διαδεχθεί τον μακαριστό Γέροντά του τον Ανδρέα, στην ηγουμενία και στην πνευματική καθοδήγηση ψυχών ων ουκ έστιν αριθμός εντός και εκτός του Αγίου Όρους ! Σαραπέντε χρόνια πέρασαν από την ενθρόνισή του ! Ο πιο απλός και πιο επιβλητικός ηγούμενος που έχουμε ποτέ μας συναντήσει , στέκεται όρθιος συνέχεια στον εσπερινό ! Ουρά σχηματίζουμε μόλις ο πρώτος κάνει την αρχή να πάρουμε την ευχή του !

Μας αγκαλιάζει το στοργικό του βλέμμα . Δεν τον έχω δεί ποτέ μου να χαμογελάει μα διόλου αυτό δεν αφαιρεί από την μειλιχιότητά του . Το κατοστάρι κομποσχοίνι στο αριστερό του χέρι του , συνέχεια δουλεύεται απελαύνοντας το άγριο που μόνο να απειλεί γνωρίζει και να τρομάζει ζητά . ( συνεχίζεται με το 5 ο μέρος)Νώντας Σκοπετέας

Για Αγιορείτικες οδοιπορίες παρελθόντων ετών , αναζητήστε τις στο διαδίκτυο με τους εξής τίτλους : «Επιστρέφοντας από Όρος», «Το Άγιο Όρος μέσα μας» «Του Παραδείσου τ’ όνειρο» , «Μύρισε Παράδεισος» , «Η Παναγία Οικονόμησε» , «Ψυχή Ορθρία» , «Δεν χαμηλώνει ο Άθως», «Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας» ή στο οριζόντιο μενού του ιστολογίου μας στην ενότητα : Ημερολόγιο Όρους .