28 Νοε 2020

Ο κακός ο λύκος στα ερείπια της ψυχής μας...


Στους καλούμενους πνευματικούς χώρους , συναντάμε συνεχώς ανθρώπους που μας κινούν το ενδιαφέρον,  μας κινούν την ψυχή και πολλές φορές σπεύδουμε για να μην πούμε βιαζόμαστε να τους χαρακτηρίσουμε προσδίδοντάς τους Θεοδώρητα χαρακτηριστικά και ιδιότητες , ακόμα και χαρίσματα . 

Όπως έλεγε ένας σοφός Αγιορείτης βέβαια για κανέναν και τίποτα δεν πρέπει να βάζουμε λογισμό , ούτε κακό αλλά ούτε καλό ! Εκεί ξεκινά η προσευχή για τον κάθε αδελφό μας που φέρνει ο Θεός στο διάβα μας . Αυτό είναι το ιδανικό ή μάλλον το ιδεατό, έστω το πολύ μα πάρα πολύ σπάνιο, που όμως αγιάζει τον νου και την καρδιά του ανθρώπου . 

Συνήθως λοιπόν ένας χαρακτηρισμός που με ευμένεια αποδίδουμε σε ανθρώπους που σε πνευματικούς χώρους συναντάμε είναι αυτός του πιστού ανθρώπου !Αυτός ο άνθρωπος είναι πιστός , έχει μεγάλη πίστη λέμε …Όλο για τον Θεό μιλάει , όλο τον Σταυρό του κάνει κι όλο για τον Κύριο μιλά ! Και ό,τι και να λέει προσθέτει το αν θέλει ο Κύριος , αν είναι θέλημα Κυρίου …Και προσπαθούμε και εμείς να τον μιμηθούμε και προσθέτουμε στην καθημερινότητά μας πολλούς Σταυρούς και σταυροκοπήματα και πολλά Κύριε …Κύριε… Και γινόμαστε και εμείς κάποτε οι θαυμαστοί και αξιομνημόνευτοι και αξιομίμητοι πιστοί που κάνουμε αδιάκοπα και παντού τον Σταυρό μας και λέμε συνέχεια το πρώτα ο Θεός … 

Και έρχεται έπειτα ένα φύσημα του νοητού λύκου και γίνεται η ψυχή μας θηριάλωτη και στον άνεμο….άχυρο . Και η ξεχασμένη ορμή του ποταμού η αναπάντεχη σωριάζει το οικοδόμημά της . Μοιάζει σαν το παραμύθι που ακούγαμε μικροί με τον κακό τον λύκο και τα 3 μικρά αδελφάκια ….γουρουνάκια ή κατσικάκια , όπως ο καθένας το θυμάται . Διδακτικά αυτά τα παραμύθια! Έλεγε ο αξέχαστος και φωτισμένος δάσκαλος Σαράντος Καργάκος , ότι δεν υπάρχει παραμύθι που να μην λέει την αλήθεια ! Αφού τα παραμύθια, έχουν μέσα τους παρηγοριά , νουθεσία και πολλά μα πάρα πολλά κρυμμένα και σπουδαία νοήματα . 

Λέγει ο Χριστός μας : Τί δέ με καλεῖτε, Κύριε Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω;  πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός με καὶ ἀκούων μου τῶν λόγων καὶ ποιῶν αὐτούς, ὑποδείξω ὑμῖν τίνι ἐστὶν ὅμοιος·ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν, ὃς καὶ ἔσκαψε καὶ ἐβάθυνε καὶ ἔθηκε θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν· πλημμύρας δὲ γενομένης προσέῤῥηξεν ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι αὐτήν· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν. ὁ δὲ ἀκούσας καὶ μὴ ποιήσας ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκίαν ἐπὶ τὴν γῆν χωρὶς θεμελίου· προσέῤῥηξεν ὁ ποταμός, καὶ εὐθὺς ἔπεσε, καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα. ( Λουκ. 6,46-49 ).

Ο ακούσας και ποιήσας ! Ο ποιητής των Σωτηρίων κελευσμάτων ! Ο τηρητής των εντολών ! Εκείνος που στην πράξη σέβεται του Κυρίου τα δικαιώματα , και από την άλλη ο ακούσας και μη ποιήσας ! Εκείνος δηλαδή που έμεινε στον εξωτερικό τύπο , στο βολικό φαίνεσθαι , στο διπλωματικό θεαθήναι… Άχυρα και ξύλα τα κατασκευαστικά υλικά του οικοδομήματός του ! Το δομικό υλικό της ψυχής του έρμαιο και σαθρό στο πρώτο μεγάλο ορμητικό …κύμα . 

Στον πειρασμό , στην δοκιμασία την πρώτη όλα τα ξεχάσαμε ! Όλες μας τις κάποτε δοσμένες υποσχέσεις αποταγής του νοητού λύκου … Κι ας μας συγκαταριθμούν  οι άλλοι ακόμα στους πιστούς , εμείς πλέον πρέπει να αναζητάμε το γιατί στα ερείπια της ψυχής μας μαζί με κάποια παρηγοριά , μια ελπίδα , μια παραμυθία …ένα παραμύθι πάντοτε αληθινό …

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

20 Νοε 2020

Αποκάλυψη Αγίου Ιακώβου …


Πρέπει να περπατάτε ! Οπουδήποτε !  Τουλάχιστον μια  ώρα καθημερινά ! Σαν να πηγαίνετε κάπου βιαστικός !

 Του Γιατρού η προτροπή,   που αρχικά τον προβλημάτισε έγινε σιγά-σιγά τρόπος ζωής και συνήθεια αγαπημένη ! Εκείνη την ώρα  του απογεύματος,  με κάθε καιρό σε κάθε εποχή την καρτερούσε πλέον να αποτοξινώσει σώμα και ψυχή …Ήταν και  η πόλη τούτη που βοηθούσε , αφού  κάθε της γωνιά του γεννούσε μνήμες και  πρόσωπα. Έτσι ήταν πολύ ευχάριστος αυτός ο περίπατος  έστω και με βήμα ταχύ … Η διαδρομή που προτιμούσε,   ένας κύκλος  ιερών προσκυνημάτων . Εκκλησάκια ολοένα να μαρτυρούν την ευλάβεια των παλαιών , να του θυμίζουν όμορφα ορθρινά και σημαιοστόλιστα εσπερινά συναπαντήματα του παρελθόντος …Αγιοι Πέτρος και Παύλος , Άγιοι Ανάργυροι , Αγία Σοφία ,

Παναγίτσα ,  Αη Γιάννης Θεολόγος , Αγία Τριάδα , Άγιοι Πάντες , Άγιος Αλέξανδρος στο Νοσοκομείο…Το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς στα χείλη και σταυροκόπημα συνεχές και …παράξενο,    να τον εφοδιάζει με δύναμη και αντοχή και να κάνει τους…. πολλούς να αναρωτιούνται και να ψάχνουν αφορμές της άνυδρης  λογικής   μόλις τον αντίκριζαν …Το μεγάλο κοιμητήρι με τους Ταξιάρχες,  η τελευταία στάση πριν την τελική ευθεία τη επιστροφής . Μετά των Αγίων Ανάπαυσον Χριστέ …Πόσοι δεν περιμένουν εδώ μέσα λίγο φως και ένα δάκρυ…Εκείνο το απόγευμα στα στερνά του Νοέμβρη ήταν σκοτεινό .Όλη μέρα έβρεξε πολύ ! Έκανε ένα μάτι ο καιρός εκεί γύρω στις 4 …Ευκαιρία σκέφτηκε να μην χάσω σήμερα τον περίπατο ! Έχω μια ώρα ως τις πέντε που θα πάρω το παιδί απ το ωδείο . Έτσι έγινε ! Πέντε παρά κάτι λίγο,   ήταν έξω από την πόρτα του μαθήματος  και περίμενε ! Αλλά πάλι , σκέφτηκε , λίγος χρόνος  έμεινε …ας κάνω το χατίρι του γιατρού να κάνω λίγα μέτρα ακόμα , να συμπληρώσω και ολόκληρη  την ώρα του …Ας πάω μέχρι εκεί που ξεκινά το πάρκο και επιστρέφω ! Ακριβώς ως εκεί που τελειώνει το πεζοδρόμιο ! Ούτε βήμα παραπάνω , μην περιμένει και το παιδί! Με βήμα ταχύ έφτασε ακριβώς ως εκεί που έβαλε το τέρμα . Περίπου 300 μέτρα και αναστροφή . Το τελευταίο προγραμματισμένο του βήμα στάθηκε δίπλα σε ένα μικρό κομμάτι λευκού  χαρτονιού ! Λασπωμένο ήταν,  μα κάτι τον οδήγησε  να σκύψει και να το σηκώσει . Κατάλαβε αμέσως γιατί έπρεπε να γίνουν εκείνα τα τελευταία μέτρα του σημερινού του περιπάτου . Ένα μικρό χάρτινο εικόνισμα φανερώθηκε μόλις το γύρισε ανάποδα. Πάνω του μια φωτογραφία! Εκείνου που συνεχώς έλεγε :Παιδιά μου με συγχωρείτε ! Ο αγαπημένος του Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης !  Τον πήρε στα χέρια και καθάρισε αμέσως το χώμα από πάνω του ! Γέροντά μου, ψέλλισε  ! Δεν επέτρεψε ο Κύριος ακόμα και αυτό το ταπεινό κομμάτι χαρτιού να παραμένει  σε λερά και να πατιέται !

Ξεκίνησε να επιστρέφει !Απόγευμα  26ης  Νοεμβρίου 2017 ! Συγκινημένος στο σπίτι  μίλησε στην γυναίκα του για αυτόν του τον περίπατο  … Την εικόνα την έβαλε αμέσως στο αμάξι , να θυμάται αυτήν την  ανακάλυψη που έμοιαζε τόσο με αποκάλυψη ! Δεν είπε σε κανέναν άλλον τίποτα !

Το επόμενο απόγευμα την ώρα που ξεκινούσε την γνώριμή του θεραπεία …χτύπησε το κινητό του ! Ήταν η Μαρία απ το γραφείο !

–Έμαθες τα χαρμόσυνα ; Την ευχή του Αγίου να έχουμε !

–Ποιού Αγίου αδελφή μου ;

-Πριν λίγο το έμαθα και σε πήρα να χαρείς ! Αγιοκατατάχθηκε ο Γέροντας Ιάκωβος στην Εύβοια ! 

Δάκρυσε από χαρά ! Πέρασε ξανά από το πάρκο, στάθηκε για λίγο ακριβώς στο σημείο  που μόλις χθες έστειλε μήνυμα ο Ουρανός και συμμαρτυρία για έναν αληθινά ταπεινό Άγιο του Θεού . Για εκείνον που ανέσυρε από τον βούρκο και την λάσπη των παθών χιλιάδες ψυχές,   που κάθε χρόνο πλέον  στην επαύριον της Εισόδου της Παναγίας μας  στα Άγια των Αγίων , στο πανηγυρικό προοίμιο της Ευδοκίας του Θεού στον κόσμο Του ,  θα τον μνημονεύουν και θα ζητούν τις ακαταγώνιστες μεσιτείες του.  



Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από εκπομπή με τίτλο : Δυο χρυσαφένιοι κρίκοι .

 

14 Νοε 2020

Ο παλιατζής κι ο ασπριτζής...


Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν πετούν τίποτε ! Αν πας στο σπίτι τους θα συναντήσεις μια απίστευτη ακαταστασία . Και κάποια δωμάτια αποθήκες , πλημμυρισμένα στην κυριολεξία από διάφορα  αντικείμενα ! Όλα για εκείνους μοιάζουν χρηστικά ! Από ένα κουτί για μπισκότα , ένα  κεσεδάκι από γιαούρτι , ένα μπουκάλι από γάλα . Σου λένε : Κάπου θα χρειαστεί ! Τους λες : Ένα , δυο το καταλαβαίνω , αλλά τόσα πολλά , στοίβες ; -Ας τα εκεί να βρίσκονται …σου απαντούν ! Κάποιοι λένε πως είναι αυτό μια πτυχή ενός μετακατοχικού συνδρόμου, για εκείνους που έζησαν την ανέχεια και τις πολυποίκιλες στερήσεις στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής,  αλλά και αργότερα στα χρόνια της φτώχειας …Εν μέρει έχουν δίκιο καθώς η πλειονότητα αυτών που τίποτα δεν πετούν ανήκει σε εκείνη την τόσο δοκιμασμένη γενιά ! Όπως όμως καταλαβαίνετε,  δεν θα αναλύσουμε σήμερα αυτήν την πτυχή του εν λόγω συνδρόμου ! Θα την χρησιμοποιήσουμε όμως για μια ιερή αναγωγή !

Έχουμε και εμείς μέσα μας αδελφοί μου μια αποθήκη ! Η ψυχή μας , ο νους μας , το υποσυνείδητο όπως διατείνονται οι ειδικοί …Το μέρος του συνειδητού το οποίο αναπτύσσει δράσεις εκτός του πλαισίου της άμεσης , της ορατής αντίληψης . Συνήθως αυτό το μέρος, στην πορεία της ζωής μας καλύπτεται από ένα νέφος λήθης , λησμονιάς ! Όμως κάποιες στιγμές, ό,τι έχει αποθηκευτεί , βγαίνει στην επιφάνεια και είναι αυτό που τότε μας καθοδηγεί και μας χαρακτηρίζει,  πολλές φορές εκπλήσσοντας τους άλλους αλλά κυρίως τον ίδιο μας τον εαυτό !  Και συνταρασσόμαστε όταν ενώ είμαστε ήρεμοι και γαλήνιοι εν μέσω Θείας Λατρείας μας προσβάλλουν ανίεροι , αισχροί και βλάσφημοι λογισμοί ! Σίγουρα στην αποθηκούλα μας υπάρχουν κάποια άχρηστα αντικείμενα ! Εικόνες εφάμαρτες από τα παλιά , σαρκικές , σαρκολατρικές παραστάσεις , αισχρές ταινίες , δύσοσμα διαβάσματα , ανέκδοτα που κάποτε  προκάλεσαν μεν το γέλιο και την ευθυμία των γύρω μας,  αλλά φαύλα και διαστροφικά εμπνευσμένα πήραν την θέση τους στα ράφια των …αποθηκών μας !  -Μα εγώ τα έχω ξεχάσει , τα έχω απορρίψει  όλα τούτα ! Γιατί συνεχίζει ο πόλεμος ; Τόσες εικόνες , τόσοι λογισμοί μιαροί ;  Αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου η απάντηση είναι ότι η αποθήκη σου θέλει συνεχώς  καθάρισμα ! Ό, τι το παλιό να πεταχτεί! Παλιατζή έχεις ;

Φοράει πετραχήλι αυτός ο παλιατζής ! Όλα τα παλιά συγχωρεί ! Δεν αφήνει τίποτα ! Όλα τα αγοράζει ! Και πληρώνει καλά ! Με το τίμιο αίμα του Χριστού μας , εξαγοράζει και εκείνος ο ευλογημένος Του διάδοχος ό,τι παλαιό και άχρηστο ! Χρειάζεσαι όμως κι ασπριτζή ! Γιατί η αποθήκη σου , ναι μεν άδειασε , μα έχει μαζέψει πολύ βρωμιά ! Έχει ποτίσει η λέρα και το ακάθαρτο ! Και αυτά δεν φεύγουν με ένα πέρασμα ! Χρειάζεται πολλές φορές το λευκό να περάσει από πάνω τους για να σβηστούν …Ξανά και ξανά ως την τελευταία σου αναπνοή ! Σου έχω νέα όμως! Εκείνος ο παλιατζής είναι συνάμα και ασπριτζής ! Δυο σε ένα που λέμε ! Ή καλύτερα …όλα σε ένα ! Με την χάρη του Παναγίου Πνεύματος να έρθει η λυτρωτική κάθαρση  ! Ο παλιατζής κι ο ασπριτζής περιμένουν να τακτοποιήσουν του νου και της ψυχής τις αποθήκες! Να γεμίσουν έπειτα εκείνες από το καθαρό και το χαροποιό ! Όλα τα παλιά να κάνουν καινούρια !

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

8 Νοε 2020

Υπόλογοι αχαριστίας…(αντί του μάνα χολή )



Αν κάποιος οφείλει να ακούει με προσοχή τα ομιλήματα τούτης της εκπομπής, τις παραινέσεις της και τους ελέγχους , αυτός είναι πρώτος και με διαφορά …ο γράφων…

Η ταλαίπωρη ψυχή μας έχει ανάγκη  το Φως του Χριστού μας,  όταν ελέω Του αναδύεται σ αυτά τα 12 σχεδόν χρόνια της ραδιοσυναλληλίας. Και είναι πολλά αυτά που μας ελέγχουν, που μας κάνουν να χαμηλώνουμε το πρόσωπο. Σας έχει ποτέ συμβεί να συναντήσετε μάτια καθαρά; Τα μάτια ενός σύγχρονου Αγίου ας πούμε,  του οποίου έχουμε μια φωτογραφία . 

Είναι κάποιες φωτογραφίες που οι Άγιοι κοιτούν επίμονα και κατάματα την μηχανή με αυτό το καθάριο τους  βλέμμα …

Όπως ακριβώς μας αντικρίζει ο Χριστός μας! Δεν χορταίνεται τούτο το βλέμμα! Μα δεν αντέχεται κιόλας! Δεν βαστάς να το θωρείς, γιατί εκείνη την ώρα λειτουργεί η ευλογημένη συνείδηση(όταν δεν έχει βέβαια απενεργοποιηθεί εντελώς και ολεθρίως …)  

Και χαμηλώνεις τα μάτια μπροστά στην Θεία ευεργεσία ως αχάριστος και αγνώμων , αδιόρθωτος και κατάκριτος! 

Γιατί δεν επέστρεψες να δοξολογήσεις σαν τον Σαμαρείτη λεπρό της Ευαγγελικής Αλήθειας, που μετά φωνής μεγάλης δοξάζοντας και ευχαριστώντας έπεσε με το πρόσωπο στην γη, μπροστά στα πόδια του Μεγάλου Ιατρού. 

Γιατί ομοίασες με τους υπόλοιπους εννέα λεπρούς, που αν και καθαρίστηκαν δεν επέστρεψαν δούναι δόξαν τω Θεώ…

Γιατί ενώ μετέλαβες θαρρών τω ελέει Του, το Σώμα και το Αίμα Του δεν έμεινες ποτέ 5 λεπτά ακόμα μετά την απόλυση όταν ακούγεται η ευχαριστία μετά την Θεία μεταλαβιά, να πεις και εσύ το Ευχαριστώ Σοι Κύριε ο Θεός μου ότι ουκ απώσω με τον αμαρτωλό …που δεν με έδιωξες Χριστέ…αλλά κοινωνόν γενέσθαι των αγιασμάτων Σου καταξίωσας…Τον ανάξιο αξίωσες να μεταλάβει τα άχραντα και επουράνια δώρα Σου…

Με τους εννέα μοιάζουμε και το βράδυ της Ανάστασης που σαν ακούστηκε το Χριστός Ανέστη λακίσαμε…ή το ταιριάξαμε όμορφα και βρήκαμε τους πιο ταχείς ιερείς και ψάλτες και μείναμε ως το τέλος τάχα,  κοιτάζοντας συνεχώς το ρολόι μας. 

Σ Εκείνον που ίδρωσε αίμα και φραγκελώθηκε σύγκορμος, που υπέμεινε εκουσίως και θεληματικώς το Πάθος, ανταποδίδουμε βιασύνη, προχειρότητα, ανευλάβεια, ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ! Στον Παντευεργέτη Ελευθερωτή. Στον Ιατρό σωμάτων και ψυχών! 

Κι αν στον Χορηγό των πάντων σταθούμε αγνώμονες, ας φανταστούμε πως θα σταθούμε απέναντι στους διπλανούς μας! Θηρία που αγριεύουν αντί να αγιεύουν είμαστε αδελφοί μου!

 Το έλεγε ο Ιερός Χρυσόστομος αυτό: Ο γαρ περί τον Ευεργέτην αχάριστος, τι αν γένοιτο ποτέ περί τους άλλους; 

Κατάντημα η αχαριστία του σύγχρονου ανθρώπου , του σημερινού Ορθοδόξου Χριστιανού! 

Ένα δημιούργημα με 2 πόδια και καμιά αίσθηση ευγνωμοσύνης έλεγε ο μέγας ψυχογράφος Ντοστογιέφσκι . Το αγνώμον δίποδο ! 

Αντί του μάνα ...χολή! 

Πρωτόπλαστη πτώση ξανά!


Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

1 Νοε 2020

Τα …μου σου του…. μας (Πόσο δύσκολο αυτό το Σου)


Γεννηθήτω το θέλημά Σου …Αν θέλει ο Θεός …Πρώτα ο Θεός ..Συν Θεώ …Με την βοήθεια του Θεού …Με την χάρη του Θεού …Αν είναι θέλημα Θεού …Αν είναι ευλογημένο ….Ο,τι πει ο Θεός …Πόσες φράσεις μαζεμένες ! Θαρρούμε πως όσοι είμαστε συντονισμένοι τούτην την ώρα στα Ουράνια ραδιοκύματα , είτε τις έχουμε πολλάκις χρησιμοποιήσει ή τις έχουμε ακούσει κατά κόρον στην καθημερινότητά μας. Ιδίως εντός των καλουμένων πνευματικών χώρων !

Ναι , θεωρούνται πολύ δόκιμες τούτες οι φράσεις ! Αποκαλύπτουν μια βαθιά πνευματικότητα και μια πίστη ζηλευτή Λεν τα χείλη τέτοια λόγια που συγκινούν αλήθεια ! Αλλά οι καρδιές πόσο  απέχουν από το νόημά τους ; Είναι παλιά αυτή η ρήση , εγγενής με την ανθρώπινη φύση τούτη απομάκρυνση . 

…ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίας.( 29ο κεφάλαιο στ.13 στο βιβλίο του προφήτης Ησαϊα από την Π.Δ.)

Πόσες χιλιάδες χρόνια πέρασαν …Δεν υπάρχει γενεά που να μην επαλήθευσε αυτούς τους λόγους . Η σημερινή όμως ίσως περισσότερο από κάθε προηγούμενη τα έχει μετατρέψει σε… επιστήμη …Πρώτος ο γράφων ! Και γίνεται εκείνο το γεννηθήτω το θέλημά Σου …γεννηθήτω το θέλημά μου ! Και το πρώτα ο Θεός ….τελευταία…Και το ο,τι πει ο Θεός , ο,τι πει το παντοδύναμο και εξουσιαστικό εγώ μου ! Κι όμως υπάρχουν και αυτοί που βιώνουν την απόλυτη πίστη στο θέλημα του Θεού , όταν σε όλα τον τοποθετούν μπροστάρη και απλά καρτερούν το τι Εκείνος και μόνο θα οικονομήσει προς το συμφέρον της ψυχής τους  . Δεν υπάρχει μέρα που τα χείλη των Χριστιανών να μην προφέρουν αυτό το …Σου …Μια ζωή ολάκερη θα πορευόμαστε ελπίζοντας πως κάποτε θα το βιώσουμε …Και έχει μια γαλήνη , μια ειρήνη και έναν παράδεισο εκείνη η στιγμή η παμπόθητη της απόλυτης εμπιστοσύνης στο Θείο θέλημα ! Όλα έπειτα είναι διαφορετικά ! Αφημένοι στα χέρια του Θεού Πατέρα ! Στην πρόνοιά Του,  σεβόμενοι και τηρώντας τα δικαιώματά Του ! Αλλιώς θα συνεχίσουμε τα μου σου του…και  να προφέρουμε μόνο λόγια άψυχα , ψεύτικα και κενά που δεν θα φτάνουν ούτε ως το ταβάνι του ταμείου μας ! Όσο κι αν μας φαίνεται κοντινό θα μοιάζει τούτη η απόσταση με εκείνη την ατέλειωτη που χωρίζει την καρδιά   από τα χείλη μας …

Νώντας Σκοπετέας

Με αποσπάσματα από εκπομπή με τίτλο Πόσο δύσκολο αυτό το Σου