26 Φεβ 2022

Στα έδρανα της απαράκλητης μοναξιάς…( Κυριακή της Κρίσεως)

Εις τήν κοιλάδα τού κλαυθμώνος, εις τόν τόπον όν διέθου, 

όταν καθίσης Ελεήμον ποιήσαι δικαίαν κρίσιν, 

μή δημοσιεύσης μου τά κεκρυμμένα, μηδέ κατακρίνης με ενώπιον τών Αγγέλων, 

αλλά φείσαί μου ο Θεός, καί ελέησόν με.

( Κάθισμα Κατανυκτικό πλ΄β πρωί Δευτέρας)

Κάθε λέξη κάθε φράση του Ιερού Ευαγγελίου είναι ικανή από μόνη της να γεμίσει όλα τα βιβλία του κόσμου. Είναι ο Λόγος του Θεού μια απέραντη θάλασσα με μηνύματα και συνειρμούς ιερούς. Η κάθε λέξη αντανακλά σε μια άλλη, η κάθε φράση οδηγεί σε μια άλλη. Και έτσι λέξη με την λέξη, βήμα το βήμα χαράσσεται  μια  οδός ανηφορική που έχει κατάληξή της μια ολοφώτεινη πύλη,  μιας ανυπέρβλητης πόλης,  της Άνω Ιερουσαλήμ, της Ουράνιας Πατρίδας. Μόνο που αυτήν την οδό την στενή δεν την βαδίζουν πολλοί παρά ελάχιστοι. Και είναι ολοφώτεινη και η οδός σε όλη την διαδρομή της. Δεν σκοτεινιάζει ποτέ αφού την καταυγάζει το άπλετο Φως του Κυρίου! Πάντα ο Ήλιος εις το μέσον! Μεσούσης της ανύχτωτης ημέρας,  και εμείς σφαλίζουμε τα μάτια μας ερμητικά, πεισματικά, να μην το αντικρίσουμε αυτό το Φως! Και έτσι ηθελημένα μένουμε στο σκοτάδι, λοξοδρομούμε και βαδίζουμε την ευρύχωρη οδό της πρόσκαιρης και επίπλαστης τέρψης, που τερματίζει στην πύλη του κλαυθμού και  της κολάσεως.

 Δεν είναι ο Θεός τιμωρός. Είναι Πατέρας που μακροθυμεί και μας περιμένει, όχι στην στροφή  για να μας συλλάβει, αλλά στην είσοδο της Φωτεινής Πόλης της Νέας Ιερουσαλήμ για να μας αγκαλιάσει. Είναι Η Αγάπη μα και Δικαιοσύνη! Δικαιοσύνη που αποδίδεται  από τον Δίκαιο Κριτή σε ένα δικαστήριο…μονοπρόσωπο, μονομελές και  στην έδρα μα και στα έδρανα των συνηγόρων… Εκεί καθισμένος ο καθένας μας αυτοκατακρινόμενος δίχως κανένα στοιχείο υπερασπιστικό. Εκεί θα θυμηθεί όλες τις χαμένες ευκαιρίες, όλες τις φορές που ξανασταύρωσε τον Ευεργέτη του αμετανόητα και εμμονικά! Όλες τις φορές που νουθετήθηκε, αλλά αγνόησε χλευαστικά,όλες τις φορές που άκουσε ρήματα Ζωής αιωνίου αλλά τα αθέτησε επηρμένα… Και όταν αυτά τα ρήματα τα είπε το άχραντο στόμα του Κυρίου στεντορεία τη φωνή, κράζοντας, για να μην μείνει κανείς χωρίς την σωστική γνώση τότε…ω τότε… Δεν θα μπορεί να αρθρώσει λέξη να βρει μια περίσταση ελαφρυντική…Μπροστά του το Ευαγγέλιο του Φωτός και οι λέξεις που φώναξε σε όλους μας  ο Κύριος:

 Ἰησοῦς δὲ ἔκραξε καὶ εἶπεν· ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμέ, ἀλλ' εἰς τὸν πέμψαντά με, καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με. Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. Καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ρημάτων καὶ μὴ πιστεύσῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν· οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ' ἵνα σώσω τὸν κόσμον. Ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ρήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ·( Ιωάν.12,44-48)

Ναι αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου , εσύ έφτιαξες τούτον τον δρόμο του οδυρμού, εσύ ζεις από τούτη την ζωή τον αιώνιο θάνατο και  την κόλασή σου. Ναι είναι ο Κύριος η Άκρα Ευσπλαχνία, η Άκρα Συγχώρεση, η Άκρα Μακροθυμία, των Εφετών η Ακρότης, Ο πιο δίκαιος από τους δικαίους, Εκείνος που αναζητά ως την τελευταία σου αναπνοή δικαιολογητική αφορμή για την αθώωσή σου! Για αυτό, ΕΣΥ θα είσαι εκείνος που την φοβερή εκείνη ώρα,  θα δώσεις στην έδρα του Δίκαιου  Κριτή, την ετυμηγορία του αυτοκατακρίτου… Πόσα κρυπτά εσύ και μόνο θα δημοσιεύσεις, πόσα βιβλία  εσύ και μόνο θα ανοίξεις, πόσες διάνοιες πράξεις και ενθυμήσεις θα αποκαλύψεις, πόσες σπαταλημένες ευκαιρίες θα θρηνήσεις…

Αλλά τώρα πριν φτάσεις σε αυτά τα άδεια έδρανα της απαράκλητης μοναξιάς, άκου την ψυχή σου που και εκείνη κράζει σαν τον Κύριο του Ελέους.

Ὁ Θεός, ἐπίστρεψον, σῷσόν με, ὡς μόνος εὔσπλαγχνος.

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

19 Φεβ 2022

Χώμα και Χριστός…Καθρέφτης κι Ουρανός …

 

-Τι σχέση έχει αυτό με τον Χριστό; Μη τα συνδέεις όλα μαζί Του! Αυτό είναι κάτι εντελώς ασυναφές!

-Μόλις συνειδητοποιήσεις,πως όλα ξεκινούν και τελειώνουν από Εκείνον και σε Εκείνον, τότε θα μπορέσεις να δεις! Τώρα τα μάτια της ψυχής σου….είναι κλειστά!

-Μα πως είναι δυνατόν να συζητάμε για ένα τέτοιο θέμα και εσύ να μου προβάλλεις σαν αιτία το ότι δεν είναι ο Χριστός στο κέντρο της ζωής μου;  Εσύ σε όλα,  μα σε όλα βάζεις πρώτα τον Χριστό;

Είναι ένας…κοινός  διάλογος, ίσως και με την άγρυπνη συνείδησή μας,  αυτός που σας μεταφέραμε αδελφοί μου, με αφορμή όλα αυτά τα ζοφερά που διάγουμε! Προβληματισμοί, διλήμματα ,αυτοεκβιαστικά τις περισσότερες φορές, εκούσια… αδιέξοδα! Ειλικρινά προβληματιζόμαστε πολύ, όταν σε διάφορα από τα παραπάνω ακούμε: Αυτό το θέμα δεν είναι πνευματικό! Μα όλα είναι πνευματικά! Τα πάντα έχουν αυτήν την διάσταση! Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιω.15:5) λέει ο Χριστός μας σε όλους εμάς ασίγαστα και αιώνια! Τα πάντα από Αυτόν και σε Αυτόν! Τα πάντα και εν πάσι Χριστός! (Κολ.3,11)  γράφει ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς Κολοσσαείς!…τὰ πάντα δι' αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται·….. καὶ αὐτός ἐστι πρὸ πάντων, καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκε…(Κολ.1,16-17)

Ο Θείος Παύλος τα είπε! Εσύ αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου τα βιώνεις; Τον έχεις τον Χριστό Πατέρα, αρχή και τέλος και κέντρο της βιωτής σου; Έτσι θέλεις να πιστεύεις;

Θα  σας διηγηθούμε μια απάντηση που μας εστάλη για να μας προσγειώσει, όταν στο πολύ κοντινό παρελθόν, αναρωτηθήκαμε για το αν ο Χριστός δεσπόζει στη ζωή μας! Πρόσφατα λοιπόν σε μια συνεργασία που είχαμε με αγαπητή συνάδελφο στην υπηρεσία που εργαζόμαστε, θελήσαμε να αναγνώσουμε τον αριθμό, την ταυτότητα μιας αναρτημένης πράξης, μιας απόφασης στο διαδίκτυο . Ξεκινήσαμε λοιπόν να εκφωνούμε γράμματα και αριθμούς, όσο το δυνατόν πιο καθαρά και με εύηχο τρόπο, ώστε να αποφευχθούν τυχόν λάθη. Τα σύμφωνα γράμματα, επειδή είναι εύκολο να παρακουστούν, πάντοτε συνηθίζουμε να λέμε μαζί τους και μια συνοδή  λέξη που ξεκινά από αυτά για ασφάλεια. Λέμε Φ όπως φωτιά, Ψ όπως ψωμί, Ξ όπως ξύλο κ.ο.κ.  Μέσα στην ταυτότητα εκείνου του εγγράφου,  υπήρχε και το γράμμα Χ. Στον ειρμό της υπαγόρευσης λοιπόν,  είπαμε μεταξύ των υπολοίπων γραμμάτων και το Χ όπως χώμα! Η συνάδελφος σταμάτησε και μας κοίταξε απορημένη. Τότε εμείς επαναλάβαμε: -Χ όπως χώμα! γιατί σταμάτησες; Χαμογέλασε εκείνη και μας διαβίβασε το μήνυμα γροθιά στο στομάχι του εγώ μας!

-Σταμάτησα , γιατί περίμενα να πεις Χ όπως Χριστός !

Λάβαμε την απάντηση! Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ! Για να σταθεί ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός στο κέντρο , θέλει δουλειά και αγώνα ως την τελευταία μας αναπνοή! Δεν ήταν τυχαία η επιλογή της λέξης χώμα! Ό,τι πιο κοντινό σε εμάς το χώμα! Αυτό το χωμάτινο, το χοϊκό , το σάρκινο του κόσμου, του εχθρού της ψυχής! Ο πρώτος Αδάμ δεσπόζει! Ο Δεύτερος, ο Νέος  Αδάμ τις περισσότερες φορές μπαίνει στο περιθώριο, στη γωνιά σε ένα προσκυνητάρι, στα σύννεφα! Ο εξαπατηθείς, χωματένιος, ψυχικός  άνθρωπος  με τα απονεκρωμένα πνευματικά του αισθητήρια, ο θνητός και φθαρτός, ο υποδουλωμένος, στα αμετάνιωτα πάθη, ο νεκρός και απολωλώς, ο καθρέφτης μας!

                   

Ο άλλοτε άσωτος και αναζήσας, ο αλλοιωμένος από τον Θείο Έρωτα πνευματικός, επουράνιος άνθρωπος με την πολυόμματη ψυχή, εν μετανοία και εξομολογήσει, σύναιμος και σύσσωμος Χριστού, ο Ουρανός μας!

Χώμα και Χριστός! Στην παλαίστρα της αιώνιας απολύτρωσης! Όπως μας το μεταφέρει ξανά ο Θείος Παύλος στην πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή του:

 ….ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς  χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ.  οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.( Α΄Κορ.15,47-49)

 Και καθώς φορέσαμε σαν άλλο ρούχο την φορεσιά την χωμάτινη, έτσι θα ενδυθούμε ξανά την χιονοφεγγαρόφωτη στολή της ψυχής, την πρώτη και βγαλμένη φορεσιά, την εικόνα του επουράνιου ανθρώπου. Εκείνος ο σπλαχνικός Πατέρας στο κέντρο ! Πρώτη θύμηση , πρώτη καταφυγή, πρώτη αναζήτηση! Χωρίς Χριστό Κύριο και Αρχηγό, ένα τίποτα, χώμα ξερό και άνυδρο γεμάτο ζιζάνια! Το Χ και το Ψ,  δεσπόζοντα όπως το χώμα και το ψέμα!

 Ο Χριστός παντού! Και το Φ του φόβου…ουδαμού!

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή .

13 Φεβ 2022

Το πανίσχυρο θέλω...( Ακόμα ένα Τριώδιο κι ακόμα ανασαίνω!)

Την ψυχήν μου Παρθένε την ταπεινήν, ἀπο βρέφους μολύνας ὁ μιαρός,
και λόγοις και πράξεσιν, ἐμαυτὸν κατερρύπωσα,
και οὐκ ἔχω τι πρᾶξαι, οὐδὲ καταφύγιον,
ἀλλ' ουδ' ἄλλην ἐλπίδα, πλήν σου Κόρη ἐπίσταμαι.
Φεῦ μοι τῷ ἀχρείῳ! Διὰ τοῦτο ἱκέτης, προς σε την Πανάχραντον,
νῦν προστρέχω καὶ δέομαι, ὁμολογῶν σοι τοἭμαρτον.
Πρέσβευε τῷ σῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δοθῆναί μοι·
εἰς σε γὰρ πᾶσαν ἐλπίδα, ἀνέθηκα Δέσποινα.
( Θεοτοκίον κάθισμα εκ των μηναίων)
«Εν τω Άδη ουκ εστί μετάνοια». Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μία φράση με περιεχόμενο παραινετικό, συμβουλευτικό και επουδενί λόγω απειλητικό…
Καιρός του μετανοείν ο χρόνος της παρούσας ζωής! Μια μετάνοια διαρκής, αυτοθέλητη και κυρίως ειλικρινής! Ου μυκτηρίζεται ο Θεός! Δεν ξεγελιέται ο Δίκαιος Κριτής! Γιατί αυτό το αυτοθέλητο, αυτή η εκούσια και θεληματική κατάσταση, που η ψυχή και μόνο υπαγορεύει και κανένα υστερόβουλο κίνητρο η μία προσποιητή φαρισαϊκή εικόνα του καλού και μετανοούτος Χριστιανού, θα μας συνοδεύει ως την στερνή μας πνοή και θα μας συντροφεύει αιωνίως! Η θεληματική μετάνοια όμως έχει έναν θανάσιμο για την ψυχή εχθρό, την θεληματική αμαρτία! Όταν δηλαδή κάποιος γνωρίζει τι είναι αυτό που τον απομακρύνει από το Φως του Χριστού, από τις κρίσεις τα δικαιώματα και τις εντολές Του και παρόλη τη γνώση αποστατεί, περιφρονώντας Την Αλήθεια αρχικά και στη συνέχεια θλιβερά αυτόδικαιούμενος διαστρεβλώνοντάς την…Έλεγε ο Άγιος Παϊσιος για τούτη την διαστρέβλωση, που τόσο γνώριμη των ημερών μας είναι:
Για έναν που σκέφτεται σωστά, πνευματικά, λύνονται όλα τα προβλήματα μέσα από την Αγία Γραφή και τα Πατερικά βιβλία. Τα βλέπει μέσα εκεί ξεκάθαρα. 
Έναν όμως πού δεν κάνει εργασία πνευματική και ή ψυχή του δεν είναι εξαγνισμένη, δεν τον βοηθάει ούτε ή Αγία Γραφή, γιατί όλα τα ερμηνεύει... ανάποδα.
Η προς Εβραίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, μας δίνει μία ξεκάθαρη εικόνα για εκείνους που θεληματικά αμαρτάνουν:
«…Ἑκουσίως γαρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ το λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία, φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους. ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνήσκει· πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τον υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος, ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;…» (Εβρ. 10,26-29)
Πόσα Τριώδια αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, έχεις αξιωθεί να ζήσεις; Πόσες πύλες μετανοίας μπροστά στα μάτια σου έχουν ανοίξει, πόσες παραβολές Τελώνου και Φαρισαίου, Ασώτου Υιού και Σπλαχνικού Πατέρα; Πόσες Κυριακές Κρίσεως, πόσες αναμνήσεις της εξορίας του Αδάμ; Το μετά το λαβεῖν την ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, δεν είναι για σένα καθρέφτης; Νομίζεις  πως δεν θα αξιωθείς τιμωρίας επειδή περιφρόνησες το αίμα της νέας Διαθήκης, ή σου φαίνεται πως επειδή αυτοδικαιώθηκες ως άλλος… Όσιος τελώνης, κατακρίνοντας συνεχώς όλους τους υπόλοιπους ως φαρισαίους, ή γιατί θυμήθηκες δακρυσμένος την κάποτε δική σου επιστροφή στο σπίτι από την μακρινή χώρα, ή επειδή σου ήρθε φίλαυτα στη μνήμη εκείνη η δωρεά σου η γενναία στα ορφανά της γειτονιάς σου, ή τέλος επειδή νήστεψες και εσύ ένα -δυο τριμεριά, ανήκεις στην κατηγορία όσων έμειναν στερρεοί και δεν εβλασφήμησαν, δεν ξανασταύρωσαν Τον Αναστάντα; Και πόσο εσένα τον ίδιο κοροϊδεύεις αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, αν θαρρείς πως αν μετά από όλη αυτή την τωρινή σου αποστασία θα κατορθώσεις λίαν ευκόλως με την… χάρη που φαντάζεσαι οτι  σου περισσεύει, να ανακαινιστείς εις μετάνοιαν! Η γη σου, η κάποτε εύφορη, μόνο αγκάθια πλέον ξεβγάζει και φωτιά θα τα περικυκλώσει να τα αφανίσει! Πάλι στην προς Εβραίους:
«… ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας γευσαμένους τε τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου καὶ μετόχους γενηθέντας Πνεύματος Ἁγίου καὶ καλὸν γευσαμένους Θεοῦ ῥῆμα δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος, καὶ παραπεσόντας, πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν, ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ παραδειγματίζοντας. γῆ γὰρ ἡ πιοῦσα τὸν ἐπ᾿ αὐτῆς πολλάκις ἐρχόμενον ὑετὸν καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις δι᾿ οὓς καὶ γεωργεῖται, μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπὸ τοῦ Θεοῦ· ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους, ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς, ἧς τὸ τέλος εἰς καῦσιν….» (Εβρ. 6,4-8)
Ακόμα ανασαίνεις! Είναι εγγύηση μακροθυμίας και Χρηστότητας κάθε σου ανάσα! Ανάστα! Ξέχνα τους ρόλους που βολεύουν την ανθρωπαρέσκεια και την αυτοδικαίωσή σου ! Χτύπα ξανά τα στήθη σου στο ταμείο σου ! Ζήτα τους οικτιρμούς από τον προδομένο Πατέρα με ταπείνωση και συναίσθηση της αποστασίας σου! Αναθεώρησε τα περί αρετών σου! Νιώσε στα αλήθεια ο τελευταίος αμαρτωλός! Ένα περίψημα! Κλάψε για την δική σου εξορία στις παρυφές του σκότους… Αυτομέμψου αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου! Και έπειτα, έλπισε στον Κύριο! Στη Ζωή, Στο Φως και Στην Ελπίδα! Να αυτοκατακριθείς! Μόνο έτσι θα νιώσεις ότι το αίμα του μόνου Αναμάρτητου χύθηκε για την Σωτηρία των αμαρτωλών, ων πρώτος ει εσύ! Τώρα! Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω ! Στον Άδη αν δεν το πράξεις εδώ, δεν θα μπορείς! Μα ούτε θα θέλεις! Από τούτο το πρόσκαιρο ζούμε Τον Παράδεισο ή την κόλασή μας! Στο εδώ, εκείνο το ΘΕΛΩ, είτε θα υποταχθεί πανελεύθερα στον Θεό ή θα Τον παραμερίσει χωρισμένο από Εκείνον αιώνια! Και να θυμόμαστε αυτό που έλεγε ο αββάς Δωρόθεος, πως όταν δεν συνηθίζει ο άνθρωπος να κατηγορεί τον εαυτό του, δεν θα αργήσει να θεωρήσει αίτιο του κακού, ακόμα και αυτόν τον ίδιο τον Θεό...
                                
Νώντας Σκοπετέας
Με αποσπάσματα από ομότιτλη εκπομπή
Αρχή Τριωδίου 2022

 

12 Φεβ 2022

Έχει απαντήσει ο ίδιος ο Χριστός μας !




«…Ἐγὼ λοιπὸν τί θὰ τοὺς πῶ; Ὅτι ὁ Θεὸς δὲν σὲ θέλει ἔτσι. Καὶ θὰ μοῦ ἀπαντήσει: γιατί, στὸ εἶπε; Καὶ τί θὰ τοῦ ἀπαντήσω ἐγώ; Ὅτι μοῦ τὸ πε;»

Σεβασμιώτατε , Ζων ο Λόγος του Θεού και ενεργής ! Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τε καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας...( Εβρ. 4,12)

Έχει μιλήσει λοιπόν μέσα στο Ευαγγέλιο ο Κύριος και σας δίνει την απάντηση να την χρησιμοποιήσετε ευχερώς και προς ωφέλεια ψυχών αν ποτέ σας κάνουν αυτήν την ερώτηση άνθρωποι που θέλγονται από το ίδιο φύλο ! Διαβάστε σας παρακαλούμε το παρακάτω απόσπασμα από παλαιότερο ( Μάρτιος 2020) κείμενό μας .

….Κάποιοι μιλούν και παραμιλούν για μια σχεδόν απροϋπόθετη Θεία κοινωνία –γιατί αυτή είναι η πεμπτουσία και το υπέρτατο ζητούμενο της Ορθοδόξου πίστεώς μας , η ένωση με τον Χριστό- η οποία βασίζεται αποκλειστικά στις καλές μας πράξεις , στην βοήθεια των φτωχών , στην αλληλεγγύη , στο ευσυγκίνητό  μας , στο να μιμηθούμε τον Χριστό μας έστω,  ο οποίος λεν δεν κατέκρινε ποτέ τους άλλους…( Ξεχνούν όμως οι αδελφοί μας , -προσπαθούμε να μην  λογιστούμε  ότι παρασιωπούν-, του Αγίου Χρυσοστόμου τον λόγο : Το μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε , περί βίου εστίν , ου περί πίστεως !), Αυτοί λοιπόν  υπερτονίζοντας και παρατονίζοντας την αγάπη που έχει ο Χριστός μας , παρέχουν έναν εξωραϊσμένο , στρογγυλεμένο λόγο και άφθονες δικαιολογίες και άλλοθι στην πάντα ελέγχουσα Θεόσπαρτη  συνείδηση, ιδίως των νέων ανθρώπων, που καλόπιστα και ανεπιφύλακτα τους εμπιστεύονται, εναγωνίως γυρεύοντας παραμυθία και παρηγοριά στην πειραστική τους νεότητα και προσπαθώντας να συνταιριάξουν τον κόσμο και την ξέφρενη σάρκα,  με τον Χριστό. Όσοι εν είδη ψυχολογικών υποστηρικτών , ( στ αλήθεια πολλές φορές μοιάζουν τόσο με τους Motivational Speakers)  εκκοσμικεύουν με αγαπητικά επικαλύμματα και ακατασχέτως αγαπολογούν  , φοβόμαστε πως λοξοδρομούν και δεν ορθοδοξούν… Τελεύουν τις προσευχές τους με το δι ευχών των Αγίων Πατέρων ημών… μα εκείνων των παγχρύσων στομάτων του Λόγου,  των ακαθαίρετων «πύργων» , τις φωνές ενίοτε παραφράζουν είτε  αγνοούν και ενίοτε λοιδορούν… Ανήκουν αυτά λένε  σε άλλη εποχή .

Πολύ μακρινή ! Δεν καταδίκασε προσθέτουν ο Χριστός ! Μόνο συγχώρεσε ! Δεν λιθοβόλησε την μοιχαλίδα ! Αλήθεια ως εκεί μόνο θυμάστε ;  «…πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε! -Ιωάν. η.11» Τι εννοούσε με εκείνο το μηκέτι ο μόνος αναμάρτητος ; Φυσικά και θα την ξανασυγχωρούσε αν εκείνη και πάλι προσέτρεχε μετανοημένη στα άχραντα πόδια του. Μα δεν αμνήστευσε και δεν στρογγύλεψε την μοιχεία!

Μάλιστα ο Χριστός μας καταδίκασε αυστηρότατα το άθεσμο που σήμερα προελαύνει και ενίοτε παρελαύνει… Θέλουμε απόδειξη περί τούτου ; Γιατί πολλοί διατυμπανίζουν ότι ο Χριστός δεν ασχολήθηκε με κανενός είδους προσανατολισμό… Άλλα λένε είναι εκείνα που στηλίτευε… Εσύ αδελφέ μου , λαϊκέ και φευ… κληρικέ  , που λες με την γλυκύτατη φωνή σου και το μεταδοτικό,  θεόσδοτο και προς πολλαπλασιασμό,  ταλαντό σου κάτι τέτοιο, τρέξε σε εκλιπαρώ στο Φως του Ευαγγελίου ( εκτός αν άρχισες και αυτό να το αμφισβητείς) και δες εκεί τι είπε ο Χριστός μας που και χθες και σήμερα και στους αιώνες θα είναι ο ίδιος!

( Λουκάς. 10,11-12)…. καὶ τὸν κονιορτὸν τὸν κολληθέντα ἡμῖν ἀπὸ τῆς πόλεως ὑμῶν εἰς τοὺς πόδας ἡμῶν ἀπομασσόμεθα ὑμῖν· πλὴν τοῦτο γινώσκετε, ὅτι ἤγγικεν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι Σοδόμοις ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνεκτότερον ἔσται ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.  ( Μάρκος.6, 11) καὶ ὅσοι ἐὰν μὴ δέξωνται ὑμᾶς μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἢ Γομόῤῥοις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.

Θα επιβληθεί στα Σόδομα και στην Γόμορα  πιο υποφερτή τιμωρία …Θα τιμωρηθούν δηλαδή ! Γιατί θα τιμωρηθούν ;  Για ποιόν λόγο έβρεξε φωτιά και θειάφι εκεί  ; Μήπως για μια συγκεκριμένη πράξη …;

Με όλην την δύναμη της ψυχής μας λέμε πως δεν υπάρχει καμιά απολύτως πράξη που αν την εξομολογηθούμε μετανοημένοι δεν θα μας συγχωρεθεί ! Αν ακόμα με φιλότιμο αναγνωρίσουμε τα όποια πάθη μας,   που ναι είναι τόσο φιλεπίστροφα και με φιλότιμο προσπαθήσουμε να παλέψουμε με αυτά για να τα νικήσουμε με την βοήθεια του Θεού ! Αλλοίμονο όμως ,   ας μην δίνεται απροϋπόθετη άφεση χωρίς φάρμακο , χωρίς θεραπεία , χωρίς τους Θεοπαράδοτους κανόνες , που κάθε πνευματικός εξατομικεύοντας θα έχει ως φωτεινό σημείο αναφοράς χωρίς να τους εξαφανίζει ή στρεβλώνει. Γιατί άλλο Αγάπη και άλλο αγαπολογία ! Άλλο συγχωρώ και άλλο αμνηστεύω άκριτα και ισοπεδωτικά  στο όνομα της αγάπης που ο Χριστός έχει !  Γιατί ο Χριστός μας είναι ο ίδιος  Η ΑΓΑΠΗ , δεν έχει απλά αγάπη συναισθηματική,  δακρύβρεχτη, συγκινησιακή …Αν έχουμε τον Χριστό μέσα μας,  άρα και ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ,   ακολουθούμε  τον νόμο Του τον Ευαγγελικό , τις εντολές Του, τα Χρηστά Του κρίματα και τα μαρτύριά Του ! Βαδίζουμε την στενή και τεθλιμμένη  οδό των δικαιωμάτων και του θελήματός Του !  Αυτός είναι και μόνο ο ορθός δρόμος ! “Ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς, εκείνος εστιν ο αγαπών με” (Ιωάν. δ’, 21) Όσοι αλλιώς πορεύονται με μια κάποια αγάπη …δεν ορθοδοξούν μα λοξοδρομούν …Ας φωτίσει ο Κύριος όλους μας !

Νώντας Σκοπετέας

Τριώδιο 2022 

 

8 Φεβ 2022

Για Απόδειπνο στου ταπεινού Επισκόπου το…σπίτι(Επίσκοπος Κοσμάς+)

Είναι σούρουπο… ανοιξιάτικο μέσα στον Χειμώνα ! Δωδεκαήμερο Χριστουγέννων με τα φώτα της πόλης αναμμένα και της ψυχής τις κεροφώτιστες μαρμαρυγές, να προσπαθούν να λαμπυρίσουν μέσα σε σκοτάδι πνιγηρό που όλο και πυκνώνει ! Βρίσκομαι στα μέρη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού ! Στα χώματα που διάβηκε και αγίασε ! Την αγαπώ αυτή τη γη ! Την νιώθω σαν δεύτερη πατρίδα μου ! Μένω μακριά με του σώματός μου τις αισθήσεις, μα η ψυχή μου, όλο λαχταρά εδώ να βρίσκεται και νοερώς να σεργιανά. Χρόνια τώρα έρχομαι στα ουράνια ραδιοκύματα αυτού του τόπου, με την ευλογία ενός ταπεινού καλόγερου, που ο Ουρανός συμμαρτύρησε και οι ταπεινοί ήρωες του συναξαριού μεσίτευσαν, ώστε πριν από 15 τόσα χρόνια, να εκλεγεί Επίσκοπος ! Έτσι το είχαν «δει» από όταν ήταν Ιερέας και έτρεχε ο πατήρ Κοσμάς σαν το διψασμένο ελάφι, στις κρήνες της Αγιότητάς τους, ο Άγιος Πορφύριος και ο με συγχωρείτε, ο Άγιος Ιάκωβος . Ο πρώτος σαν καταλάβαινε με την διόρασή του πως στο τηλέφωνο που χτυπούσε ήταν ο τότε Ιεροκήρυκας απ την Αιτωλοακαρνανία, διέκοπτε ό,τι κι αν είχε, λέγοντας: Σταθείτε, περιμένετε, γιατί με παίρνει τηλέφωνο ο Δεσπότης! Ο δεύτερος, ο Θεοχαρίτωτος θεράπων του Χριστού και γλυκύτατος υποτακτικός του Οσίου Δαυίδ, του έλεγε σαν συναντιόνταν και τον εξέπληττε τότε στ’ αλήθεια : Αυτό που σας λέω πάτερ Κοσμά ! Θα γίνετε Δεσπότης!
                                      
Εκλεκτός Επίσκοπος , Διαλεχτός Χριστού !
Θα φροντίσω επιμελώς βέβαια τίποτα από όλα αυτά να μην του πω τώρα που θα τον επισκεφθώ, γιατί είμαι βέβαιος πως γλυκά θα με μαλώσει και χαμηλώνοντας το πρόσωπό του θα ψελλίσει :
«Ω, μην ασχολείστε με τον Παλιό -Κοσμά! Όλο θάλασσα τα κάνει ! Ένα μειράκιον είναι και τίποτα παραπάνω !
Να είμαστε πράοι αδελφοί μου και ευγενικοί με τον κόσμο! συνηθίζει να λέει . Επίσης: «Δεν θα σώσουμε εμείς τον κόσμο. Καθήκον μας είναι να δώσουμε την Μαρτυρία Ιησού Χριστού. Τα υπόλοιπα τα ξέρει ο Θεός».
Ελάτε λοιπόν, πριν φτάσω στο φτωχό και απέριττο σπιτάκι του, να σας πω μερικά για εκείνον, που οι περισσότεροι τουλάχιστον δεν τα γνωρίζουν !
Αυτός αδελφοί μου ο …παλιό Κοσμάς… ο Δεσπότης, σχεδόν ποτέ δεν ξεκουράζεται ! Όλο προσπαθεί να υπακούσει στου Χριστού μας τα προστάγματα και να κακοπαθεί και να νήφει και να μένει ξυπνητός, με τα μάτια της ψυχής του ορθάνοιχτα , τα αυτιά του να ακούνε μόνο τα σαλπίσματα της μετανοίας τα ασίγαστα , τη γεύση του να λαχταρά την Χρηστότητα του Ζώντος Θεού , την αφή του να αναζητά και να ψηλαφά συνεχώς ακήρατες πλευρές του Εσταυρωμένου Λυτρωτή, την όσφρησή του να ανακαλύπτει μυρόπες και μυροφόρες καρδιές στο εωθινό Αναστάσιμο δρομολόγιο προς το κενό μνημείο! Λιγόφαγος και νηστευτής! Δεν τον θυμούνται σχεδόν ποτέ να τρώει κρέας και πλούσια φαγητά !
Υπάρχουν άνθρωποι φτωχοί στο ποίμνιό μου που δεν έχουν τα στοιχειώδη και εγώ θα τρώω κρέας ; αναρωτιέται και πάλι χαμηλώνει το κεφάλι ! Μόνο κάποιες λίγες φορές τρώει να δυναμώσει κάνοντας υπακοή και μόνο ο φιλάσθενος! Αυτός ο Δεσπότης, μόλις εκάρη μοναχός αποποιήθηκε κάθε κληρονομικού δικαιώματος γράφοντας στα αδέλφια του : «Δεν επιθυμώ να έχω τίποτε από οποιαδήποτε οικογενειακή κληρονομιά ή απολαβή. Εγώ είμαι καλόγερος! Μην με ανακατεύετε με αυτά σας παρακαλώ ! Πλήρης αποταγή και ξενιτεία !
        
Η ψυχή του ολότελα δοσμένη στον Παντευεργέτη Λατρευτό του Νυμφίο, αποξενωμένη από τον κόσμο! Γι αυτόν τον λόγο με ελάχιστες εξαιρέσεις, από την μοναχική του κουρά μέχρι και την εις Επίσκοπον εκλογή του, δεν συμμετείχε στην τέλεση του μυστηρίου του γάμου. Κι αν ακόμα έπρεπε , για κοινωνικούς λόγους, να παρευρίσκεται, δεόταν ολόθερμα από το Ιερό Βήμα, χωρίς να λαμβάνει μέρος. Έλεγε πάντα σχετικώς: «Είμαι καλόγερος. Τι δουλειά έχω με τους γάμους;». Ως επίσκοπος βεβαίως, αναγκάζεται κάποτε-κάποτε να ευλογεί μερικά μυστήρια, αλλά κι αυτό το κάνει με πολλή φειδώ και διάκριση. Αφιλοχρήματος και ελεήμων ! Ω πόσο ελεήμων, πάντα εν κρυπτώ και παραβύστω! Όταν κάποιος εμπερίστατος του ζητά βοήθεια, του δίνει χωρίς να υπολογίζει καθόλου τις προσωπικές του ανάγκες και έχοντας παραδομένη πάσαν τη ζωή του Χριστώ τω Θεώ. Έτσι, πολλές φορές, έρχονται στιγμές που δεν έχει χρήματα, να αγοράσει ακόμη και τα απαραίτητα, για το καθημερινό του (ούτως ή άλλως λιτό) γεύμα.
                                   
Κάποιον θα στείλει ο Κύριος να δανείσει και εμένα πάντοτε σκέφτεται. Η γνώμη του ποτέ δεν φανερώνεται ισχυρή ! Και σαν θέλει κάτι σπουδαίο να αποφασίσει, δεν διστάζει να ρωτήσει ένα μικρό παιδί για να του πει ! Πολλές φορές του αναφέρουν περιπτώσεις, και κληρικών ακόμη, (ευεργετημένων συνήθως από τον ίδιο) οι οποίοι τον κατηγορούν ή του υπονομεύουν τις ποιμαντικές του προσπάθειες, κι αυτός μονίμως απαντά : «Αφήστε, μη λέτε τίποτε, μήπως και στενοχωρήσουμε το παιδί».
Ως Επίσκοπος θα μπορούσε να διαμένει δωρεάν στο επισκοπικό μέγαρο, στο Μεσολόγγι. Το αρνήθηκε, για να μην «φορτώσει με έξοδα τη μητρόπολη», όπως λέει. Γι’ αυτό, ή διαμένει σε ένα διαμερισματάκι στο Μεσολόγγι, το οποίο πληρώνει με αποκλειστικά δικά του χρήματα, ή μένει στο πατρικό του σπίτι στο Αγρίνιο, επιλέγοντας να μετακινείται συνεχώς με το αυτοκίνητο, απ’ το Αγρίνιο στο Μεσολόγγι και αντίστροφα. Εκεί πάμε τώρα !
Στο πατρικό του σπίτι! Εκεί ο Επίσκοπος Κοσμάς μένει με την αδελφή του την Ελένη τα τελευταία χρόνια, για να την φροντίζει, που είναι αυτή αναγκεμένη, στερούμενη τους σωματικούς της οφθαλμούς!
Δεν έχουμε ενημερώσει κανέναν !
Το σπίτι είναι ανοικτό για τον καθένα μέχρι τα μεσάνυχτα, σε καθημερινή βάση. Λαϊκοί και κληρικοί έρχονται εκεί, πολλές φορές σαν κι εμάς απροειδοποίητα, συνομιλούν μαζί του, φιλοξενούνται από τον ίδιο Αβραμιαία, τρώνε ό,τι οικονομεί η ανυπόκριτη αγάπη του , ή απλά αναζητώντας άνθρωπο να τους παρασταθεί στον πόνο και στην θλιμμένη μοναξιά, περνούν χαρούμενα και ωφέλιμα την ώρα τους με τον καλόκαρδο και πάντοτε καταδεκτικό Επίσκοπό τους , χωρίς ποτέ κανείς να τους εμποδίσει ή να τους αποθαρρύνει .
                  
Κατά τις 11 το βράδυ, εκεί στο λιτό αυτό σπιτάκι, συνήθως γίνεται το Απόδειπνο, μετά των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο , με την σ   υμμετοχή όλων των τυχόν παρευρισκομένων. Στο τέλος άλλης μιας Χριστιανικής ημέρας , το ομοθυμαδόν της πίστης μας το ποθητό και οι ολόψυχες ευχές του πατρός Κοσμά στα τεκνία του, να τα τειχίζουν να τα φρουρούν από τον ζοφερό ύπνο της αμαρτίας ! Τα μεσάνυχτα που η εξώπορτα κλείνει, ο Επίσκοπος πολλές φορές θα καθαρίσει και θα προετοιμάσει το σπίτι για την επόμενη μέρα. Ακολουθούν οι ιερές εκείνες ώρες της ησυχίας και της προσευχής !
Οι ώρες της φροντίδας και της τροφής της ψυχής με τα ουράνια πνευματικά εδέσματα ! Δέεται εμπόνως για κάθε ενδεή που του ζήτησε να μεσιτεύσει… ( Πόσοι δεν έχουν να μαρτυρήσουν περί τούτου …εκ του αποτελέσματος και της αισίας εκβάσεως…) Και έπειτα πλησιάζοντας στο μεσόνυχτο μελετά ! Εκτός από την Αγία Γραφή, προτιμά να διαβάζει ομιλίες του Ιερού Χρυσοστόμου και του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Όχι πως αποφεύγει όλους τους υπολοίπους Αγίους πατέρες, αλλά αυτούς τους δύο τους προτιμά και τους συνιστά περισσότερο. Αφού τελειώσει , τότε θα αναπαυθεί για ελάχιστες ώρες, μέχρι τις 5,30 το πρωί (αν έχει Θ. Λειτουργία), ή τις 6,30, εάν είναι να μεταβεί, προσευχόμενος πάντα, στο επισκοπείο στο Μεσολόγγι. Πριν φύγει όμως, θα διαβάσει τον Όρθρο της ημέρας που ο Κύριος φανέρωσε.
Φτάσαμε λοιπόν ξανά νοερώς εδώ !
                          
Ασυνάντητη σιγή , σχεδόν θλιμμένη ! Δυο προσκλητήρια προσευχής στερεωμένα στην πόρτα του κλειστού σπιτιού ! Ένας Σταυρός πάνω- πάνω και έπειτα 2 αγγέλματα ! Η Ελένη και ο μικρότερος αδελφός της ο Κωνσταντίνος και μετέπειτα Κοσμάς Ιερομόναχος και Αρχιερέας έφυγαν για πάνω ! Για την Άνω Ιερουσαλήμ ! Με διαφορά λίγων ημερών ! Τώρα ο παροντικός χρόνος θα αλλάξει; Θα αρχίσουμε να μιλάμε για τότε ; Μη γένοιτο ! Χριστός Ανέστη αδελφοί μου ! Ακούμε ξανά την φωνή του ταπεινού Επισκόπου ! -Ελάτε να κάνουμε το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς ! Όλα στο παρόν ! Και εκείνα τα 2 αδέλφια πιο πολύ τώρα μαζί μας ! Το Απόδειπνο θα γίνει και απόψε λοιπόν! Το ομοθυμαδόν και πάλι θα λάμψει σιμά σε ένα ταπεινό μνημούρι φωτισμένο από αγνά κεριά προσευχής ! Πάνω του μικρά παιδιά και ταπεινά του κόσμου τούτου, έγραψαν με λευκά πετραδάκια την λέξη Άγιος! Τώρα εδώ θα ερχόμαστε, να παρακαλάμε τον Άγιο ακαταγώνιστα να μεσιτεύει, για παράταση στην παράταση του ελέους …
Νώντας Σκοπετέας
Με αφορμή την συμπλήρωση 40 ημερών από της κοιμήσεως του μακαριστού Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρού Κοσμά, ενός μεγάλου Αγίου του αιώνα μας ...