Πατρός Στεφάνου άρωμα μετανοίας…

Ο πατήρ Στέφανος. Ένας νηπτικός πατέρας των εσχάτων ημερών μας. Μια απέραντη αληθινά Διακονία! Το κηρυκτικό και κατηχητικό του έργο θα μπορούσε  να συγκαταριθμηθεί μαζί με εκείνα των μεγάλων Ιεροκηρύκων και διδασκάλων  της Ορθοδοξίας των τελευταίων αιώνων! Μαζί με τον π.Ηλία Μηνιάτη, τον π.Νικηφόρο Θεοτόκη, τον π. Αγάπιο Λάνδο, τον Άγιο Δαμασκηνό τον Στουδίτη και τόσους άλλους! Τα βιβλία του έχουν την ίδια Αγιοπνευματική δύναμη με τα Κυριακοδρόμια, το Αμαρτωλών Σωτηρία, τον Θησαυρό...Κι αν τα παραπάνω απέκτησαν τέτοια τεράστια σημασία, λόγω του πνευματικού στηριγμού των υπόδουλων Ελλήνων της εποχής τους, του παπά Στέφανου τα γραφτά, στήριξαν ανεκτίμητα  τους σκλαβωμένους ραγιάδες του θεοστυγούς συρμού και της εμμονικής-εωσφορικής αποστασίας του σήμερα...Σας παρακαλούμε αδελφοί και πατέρες, μη βιαστείτε να μας καταλογίσετε αδιάκριτη βιασύνη. Δεν είναι το πλήθος και η ποικιλία των κηρυγμάτων του, είναι το συνεχές βιωματικό τους περιεχόμενο, που συντάρασσε και αφύπνιζε τους αναζητητές της αλήθειας. Ήταν η σπαρακτική φωνή για μετάνοια που δεν απουσίαζε ποτέ από τον λόγο του. Πάντοτε  δίπλα του εκεί που μιλούσε ή έγγραφε,  ο αναστημένος μικρός υιός και η Αγία πρώην πόρνη μα και όλοι οι πρώην απολωλότες νεκροζώντανοι.  Ήταν εκείνη η εναρκτήρια  κάθε φορά προσφώνηση…"Χριστιανοί μου", που έμοιαζε στο άκουσμά της σαν τάλαντο ορθρινό και σήμαντρο αναστάσιμο-προσκλητήριο. Ήταν τα βιβλία του, που μια σελίδα από το καθένα και μόνο, θα αρκούσε  για να ξεκλειδώσει βαριά δεσμά του αλυσοδεμένου εντός μας Αγίου, να ζωντανέψει απονεκρωμένες αισθήσεις και βαθιά θαμμένες αρετές. Μιλούσε και έγραφε εν Αγίω Πνεύματι! Με μια γλυκύτατη αυστηρότητα, χωρίς ακαδημαϊσμούς και εκφιλοσοφήσεις,  δεν εξωράιζε, δεν αμνήστευε, δεν νομιμοποιούσε στο ελάχιστο την αμαρτία. Αλλά ταυτόχρονα απομάκρυνε το παραμικρό ίχνος πνιγηρής απελπισίας, με την ανέσπερη ελπίδα και την ακλόνητη βεβαιότητα της συγχώρεσης κάθε μετανοημένου. Είχε τέτοια βεβαία πίστη κάθε του λέξη, βουτηγμένη ολόκληρη στης ταπείνωσης το πανίερο φρόνημα-βαπτιστήριο!  Αναγεννούσε ψυχές ο παπά Στέφανος και τις οδηγούσε στην σωστική καταφυγή των μυστηρίων της Αγίας Πίστης, στην αγέραστη ευτυχία, στην αληθινή χαρά των Χριστιανών! Δεν υπάρχει Κυριακή και γιορτή, που να μην θυμηθούμε τον παπά Στέφανο. Αλλά αυτήν την Κυριακή, που τόσο πανηγυρίζει η Αγία Μετάνοια, η Αγία Επιστροφή, η Αγία Λύτρωση, δεν μπορούμε να μην τον θυμηθούμε! Αξεθύμαστο το άρωμα της εμπειρίας του! Όσες φορές κι αν μυριστεί τούτο το οσφράδιο, δεν θα σταματήσει ψυχές να ανασταίνει…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά ομότιτλων εκπομπών. Στην ιερή μνήμη του μακαριστού Στεφάνου που χάριτι και φιλανθρωπία εν τριάδι Θεού  τόσο πολύ μας ευεργέτησε.

Αόρατα τα βομβαρδιστικά πάνω από τη Ζούρβα…(Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε!)

Είναι τέτοια η δύναμη τούτης της προσευχής…Ο Θεάνθρωπος στο κέντρο της. Η Θεοτόκος Γέφυρα να ενώνει τα άνω και τα κάτω, τον απερίγραπτο υψηλό Λόγο και το Φως με την προσιτή και ταπεινή ανθρώπινη σάρκα.. Εφύμνια να διώχνουν μακριά, να καταποντίζουν και να πατάσσουν με αορασία κάθε νοητό Φαραώ, εχθρό του κραταιού Χριστού…Τότε στην Παναγία της Ζούρβας…Τα βομβαρδιστικά πετούσαν μανιασμένα με εντολή να ισοπεδώσουν και να αφανίσουν το μοναστηράκι Της. Η ηγουμένη Καλλινίκη σύναξε στο προαύλιο όλες τις μοναχές και ξεκίνησαν μαζί να απαγγέλλουν και να συμβοούν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους τους Χαιρετισμούς Της…Οι πιλότοι έχοντας τις ακριβείς συντεταγμένες δεν έβλεπαν τίποτα άλλο παρά μόνο θάλασσα! Ούτε καν βράχια ή έδαφος! Έτσι τα βομβαρδιστικά…Χριστέ μου, μη ενεγκαντά Σου την ισχύν, έφυγαν και το ενδιαίτημά της τούτο το πανίερο σώθηκε!

Νώντας Σκοπετέας

Ένα συγκλονιστικό θαύμα όπως περιγράφεται σε ένα ανεκτίμητης αξίας βιβλίο: "Τα θαύματα των Χαιρετισμών…Οι απαρχές…" Του Συγγραφέα και εκπαιδευτικού Αριστομένους Φλουράκη.(εκδόσεις Εφύμνιον) Στο 3ο και τελευταίο μέρος της σειράς των εκπομπών με τίτλο: Οι βαστάζοι της Κυρίας Θεοτόκου( οπτικοποιημένο στο κανάλι της αδελφής μας και συνεργάτιδας Στεφανίας Στ. https://www.youtube.com/watch?v=AMF_8RpiS3A 

Το πετρέλαιο ας στερέψει...

                                                                         
  

   “Λύσον την αχλύν των πταισμάτων μου  Θεόνυμφε...”.

                                                                                                                                             

Είναι της αμετανόητης αμαρτίας και της αποστασίας η αχλύς, που θολώνει τον Ήλιο μεσούσης της ημέρας και φορά τυφλοπάνι στα μάτια μας! Αυτό που δυστυχώς δεν διανοούμαστε, είναι ότι σε όλην αυτήν την ζοφερή και θεοστυγή μακρόχρονη περίοδο της ευμάρειας, της ευημερίας και του αχόρταστου κορεσμού, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι και συναυτουργοί, συνευδοκώντας σε απανωτά εγκλήματα κατά του Παντευεργέτη μας, διαστρεβλώνοντας και μεταλάσσοντας την αλήθεια του Θεού εν τω ψεύδη…

Ανασταυρώνουμε συνεχώς τον Αναστάντα! Ζούμε ακριβώς και χωρίς σταματημό, αυτό που περιέγραψε ο Μέγας Παύλος στο: «Έγκλημα και τιμωρία» της Αγίας Γραφής στην προς Ρωμαίους επιστολή του. Η εθελούσια αγνωσία και αποστασία μας, οδηγεί τον Κύριο και το κατά παραχώρησιν θέλημά Του, στο να μας παραδώσει σε νου ανίκανο να διακρίνει το αληθές και το ορθό. Και έτσι οδηγούμαστε μωροί, ανόητοι και βραδείς τη καρδία, σε αυτό το θλιβερό επαίσχυντο σημερινό πνευματικό μας κατάντημα! Ας μην αναρωτιόμαστε λοιπόν πως είναι δυνατό να μην μπορούμε να διακρίνουμε τα τόσο ευαντίληπτα που διαδραματίζονται μπροστά μας! Το κολλύριο για την πνευματική μας τύφλωση, το φάρμακο για την πνευματική μας απονέκρωση, είναι η αληθινή και συνεχής μετάνοια! Μα ας προηγηθεί η αυτογνωσία και η αυτομεμψία! Και ας γκρεμίσουμε ένα-ένα όλα τα είδωλα που στήσαμε και προσκυνάμε βλάπτοντας τη φήμη του Κτίσαντος! Εκατοντάδες εκτρώσεις καθημερινά! Διαστρέβλωση, νομιμοποίηση και προώθηση του παρά την φύσιν και κάθε πάθους ατιμίας-διαστροφής, προσκύνηση και θεοποίηση κάθε προωθούμενου συγχρόνου ειδώλου, είτε αυτό λέγεται σάρκα, ανηθικότητα, είτε η επαιρόμενη ως πλήρως αυτάρκης άθεη επιστήμη, είτε…

Εσύ όμως πάτερ μου και αδελφέ μου και ταλαίπωρε εαυτέ μου, που όλα αυτά τα θωρείς ως ένας ατσαλάκωτος και «υπάκουος» παρατηρητής και δεν τα στηλιτεύεις και τα αμνηστεύεις αγαπολογώντας για να είσαι αρεστός στους ανθρώπους, αξιοθρήνητα αυτοδικαιούμενος, να ξέρεις ότι είσαι συμμέτοχος, άρα και της απειθείας τέκνο, επίχαρμα του διαβόλου που θα δεχτείς την συνέπεια και την παιδαγωγία ακόμα και αυτής της Θείας εγκατάλειψης!

Όλοι πλέον μιλούν για τα επερχόμενα πρωτόγνωρα! Τώρα που όλα αυτά που κάποτε μας ένωναν πτώχευσαν και σίγασαν και αποκαλύφθηκε η κρυμμένη τους ασχήμια, έμεινε μόνο Ο Ένας που πάντοτε θα είναι της Ζωής ο αδαπάνητος θησαυρός και η Φωνή η αιώνια και το κάλλος το άρρητον, και αϊδιον! Το πετρέλαιο της ενέργειας  ας στερέψει! Ο ενεργών εν... ημίν, τα πάντα εν πάσιν Τριαδικός Θεός(κατά την Παύλεια διδασκαλία) να μην αποστρέψει το πρόσωπό Του και το έλεός Του ας μην αποσυρθεί! Το αλεύρι ας εκλείψει! Το ουράνιο πνευματικό μάννα να μην στερέψει! Γιατί τότε…δύναμη δεν θα' χεις, μηδέ φωνή, να φτάσει πάνω, το καταδικό σου: «Λιμώ απόλλυμαι»…

                                            

Νώντας Σκοπετέας

Μ.Τεσσαρακοστή 2022

Υγ: Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε την Μ. Τεσσαρακοστή του 2022 με τίτλο :Το ηλιέλαιο ας τελειώσει, με την ευχή   ο Ήλιος της δικαιοσύνης να μην αποστρέψει το πρόσωπό Του και το έλεός Του ας μην αποσυρθεί! Πέρασαν κι άλλα χρόνια παράτασης...κι ακόμα οι τεχνίτες της Κιβωτού, απ' έξω της σεργιανάμε αμέριμνοι...

Από την πινακοθήκη των ηρώων της Αγίας Πίστης…

Νύχτωσε για τα καλά και κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια ως την αυλή του Μοναστηριού της Κωνσταμονίτου. Το γλυκό ημίφως απ' τα καντηλάκια του Καθολικού είναι τόσο αρκετό για να λάμψει εκείνος ο μικρός περίγυρος ουράνια, ηλιοστάλακτα. Ανεβαίνουμε στο δωμάτιό μας δίπλα ακριβώς στο Αρχονταρίκι. Οι λάμπες σκορπάνε το ομορφότερο φως σε όλους τους χώρους. Στους διαδρόμους, στους παλιούς τοίχους με τα κάδρα των Αγωνιστών του 21. Αυτών που πολέμησαν για τον Χριστό και την Πατρίδα. Μοιάζουν να μας κοιτούν επίμονα. Είναι παράπονο αυτό; Είναι εύλαλη σιωπή απόγνωσης; Οι ήρωες έχουν σταθερή και αμετακίνητη θέση στη ζωή αυτού του Μοναστηριού, όχι ευκαιριακή, επετειακή όπως στην ανιστόρητη, γεμάτη αμνήμονες κυβερνόντες, σύγχρονη υπό ζυγό Ελλάδα, μα αδιάλειπτη και ζωντανή παρουσία. Το φρόνημά τους μπολιάζει και ενθαρρύνει τις ψυχές όλων των Κωνσταμονιτών που τους συναπαντούν καθημερινά στον δύσβατο δρόμο της Μοναχικής ζωής. Μαζί τους και ο ηρωικός και απλούς Γέροντάς τους Αγάθωνας, δυναμώνει τα αταλάντευτα τα βήματά τους. Σκέφτηκα πως όταν πηγαίναμε και εμείς Σχολείο, τα πορτραίτα του Γέρου του Μοριά και όλων των άλλων κοσμούσαν τους τοίχους των τάξεων. Τώρα ακόμα και του Χριστού το εικόνισμα μετακινήθηκε στην άκρη μέχρι να βγει έξω...Για να μην θίγονται οι αλλόθρησκοι λένε …

....Αφορμή για μνημόσυνο ψυχών που έλαβαν την θέση τους στην φωτεινή δρόσο όσων θα πορευτούν εις Ανάστασιν ζωής, γιατί πολέμησαν για τον Χριστό και την Πατρίδα .

Ευκαιρία να ενωθούμε πολλοί μαζί τους, γιατί πάντοτε αυτοί οι αντρειωμένοι κουρελήδες θα οδηγούν τους κατακτημένους!

Μέσα σε 60 λεπτά τι να χωρέσει; Όχι τι θα χωρέσει μα τι θα διεισδύσει στις ψυχές! Χρειαζόμαστε καλό οδηγό! Πεπειραμένο ιχνηλάτη στις ατραπούς της ματωμένης μνήμης της ηρωικής!

Η ιερή φαντασία σε επιστράτευση: Στην θέση του επικεφαλής της επιτροπής για τον εορτασμό των 200 ετών από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης ορίζεται ο μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας κυρός Αυγουστίνος Καντιώτης!

Ο φλογερός πρόμαχος της Ορθοδοξίας!

Ο Χριστοκήρυκας με τον αόργητο θυμό τον ιερότατο!

Για να σκεφτούμε αδελφοί, αν τηρουμένων των αναλογιών η φαντασία μας επαληθευόταν, σε τι χώρα άραγε θα ζούσαμε σήμερα;

Διακόσια χρόνια μετά!

Με αθάνατες αφορμές και άδολες αγνές ευκαιρίες!

Επιλέγει ο Άγιος Γέροντας από την πινακοθήκη των ηρώων της πίστης της Αγίας και της δοξασμένης λευτεριάς και κατεβάζει τα πορτραίτα ή καλύτερα τα εικονίσματα εκείνων που με την ευχή του Ιησού στο στόμα και πίστη Αγίων Μακαβαίων υπερασπίστηκαν όσια και ιερά! Όπλα τους ακαταγώνιστα το οκταήχι , το ψαλτήρι και το καρυοφύλλι!

Ποιόν να πρωτομνημονεύσεις!

Ο καθένας τους εκπροσωπεί και τους υπόλοιπους!

Γιατί πάντοτε είχανε για φλάμπουρό τους και κερί άσβηστο εκείνο το ΕΜΕΙΣ , το γνήσια Ελληνικό, το ανόθευτα ηρωικό!

Νώντας Σκοπετέας

Αποσπάσματα από παλαιότερη εκπομπή με τίτλο: Στου γένους τα ψυχοχάρτια…1821-2021

Εγώ είμαι ο χειρότερος όλων!(Στο δέκατο σκαλοπάτι...)

"...Ο Γέροντας μας φέρνει κεράσματα! Καθόμαστε στο δωμάτιο όπου οι πατέρες εργάζονται το εργόχειρό τους! Βρισκόμαστε σε ένα Αγιορείτικο Ιεροραφείο! Στον μεγάλο πάγκο τα σύνεργα και πολλά ετοιμοπαράδοτα αντικείμενα, να ντύσουν και να περιβάλλουν με ευπρέπεια κάθε στιγμή μέσα στο σώμα του γλυκυτάτου Νυμφίου, στην Εκκλησία Του. Άμφια, διακονικά, πετραχήλια, επιγονάτια, καλύμματα, ζωστικά, σχήματα μοναχικά, αέρες, καλιμαύχια και άλλα ακόμα. Δίπλα μια μηχανή που πόσο αγιάζεται από την αποστολή της, μα κυρίως από την αδιάλειπτη ευχή εκείνου που την δουλεύει! Βλέπουμε πάνω της γραμμένη την ευχή του Ιησού! Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!

-Την έχουμε και εκεί γραμμένη για να μην ξεχνιόμαστε ούτε για μια στιγμή παιδιά! Τι σπουδαία η ευχή του Ιησού μας! Όλα βρίσκονται μέσα στο έλεός Του! Είναι σύνοψη αυτή η ευχή! Όλα χωράνε μέσα της! Αιτήματα, παρακλήσεις, ανάγκες, δυσκολίες. Δεν χρειάζεται να λες ..Χριστέ μου κάνε μου αυτό η εκείνο...λες το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με! Μόνο αυτό συνεχώς! Λέτε να μην ξέρει ο Κύριος τι χρειάζεται η ψυχή μας; Μας μιλά ο πατήρ Νικόδημος με την οικεία και ανυπόκριτη απαλάδα των Αγιορειτών αγωνιστών. -Ο Άγιος Γεώργιος! Να του ζητάτε συνέχεια χάρες! Τρέχει αμέσως εκείνος στον θρόνο του Δεσπότη! Και ξέρετε, αυτό μας το έλεγε ο μακαριστός πατήρ Γεράσιμος, εδώ πιο πάνω μας, ο μέγας Υμνογράφος της Εκκλησίας μας, ο Μικραγιαννανίτης: Όλους τους Αγίους ο Χριστός μας μόλις τους συναντά τους σφίγγει το χέρι! Τον Άγιο Γεώργιό μας ...τον αγκαλιάζει! Έχει και το γνώριμο εύθυμο πνεύμα ο Νεοσκητιώτης παπάς! Δίχως να φαντάζει παράταιρο, και αυτό το χρησιμοποιεί κάτι να δηλώσει κάτι με διάκριση να φωτίσει... -Είπα κάποτε σε έναν που είχε έρθει εδώ, δικηγόρος ήταν ο άνθρωπος... ώστε εσύ είσαι της νομικής ε; -Ναί Γέροντα... αφήστε τα, μην συζητάτε... δύσκολο επάγγελμα, δεν συνδυάζεται εύκολα με την πνευματική ζωή... πρέπει να λες και κανένα ψεματάκι... Ξέρεις του λέω... Κάποτε κοιμήθηκε ένας δικηγόρος και εκείνος ο ευλογημένος προσπαθούσε όσο ζούσε στα πνευματικά και έκανε και μυστηριακή ζωή... ε που και που έλεγε και κανένα αθώο (έτσι το έλεγε) ψεματάκι, είχε και τα διάφορα χούγια των δικηγόρων...ήταν και πολυλογάς...να μην σας τα πολυλογώ και εγώ λοιπόν... κοιμήθηκε (το λέμε ανθρωπομορφικά για να έχει λίγο γούστο) τα κατάφερε λοιπόν, έστω και κάπως δύσκολα και μπήκε στον Παράδεισο! Καθόταν που λέτε ο Χριστός μας και κάποια στιγμή του αναγγέλλουν ότι από χθες ζητά συνεχώς ακρόαση ο Άγιος Κασσιανός! Ξέρετε αυτός ο μεγάλος Άγιος, να έχουμε όλοι την ευχούλα του, που εορτάζει κάθε 4 χρόνια αφού η μνήμη του είναι στις 29 Φεβρουαρίου! Ο αμφοτεροδέξιος! -Τι να συμβαίνει άραγε αναρωτήθηκε ο Κύριος! Τόσους αιώνες ποτέ δεν είχε ζητήσει το παραμικρό ο Κασσιανός μου! Τον δέχτηκε λοιπόν ο Κύριος και ο Άγιος προς έκπληξη όλων Του εξέφρασε με γλυκό βέβαια τρόπο κάποια παράπονα, ότι δηλαδή είναι ο μόνος που δεν εορτάζει κάθε χρόνο όπως όλοι οι υπόλοιποι Άγιοι! Και αυτό έγινε την επαύριον της άφιξης του δικηγόρου στον Παράδεισο... Οι συνειρμοί δικοί σας! Γελάσαμε με την ψυχή μας! Αφού τα κατάφερε και τον Παράδεισο να ανακατέψει ο νομικός... -Ξέρετε Γέροντα υπάρχει και Άγιος προστάτης των Δικηγόρων! Ο Άγιος Φιλογόνιος επίσκοπος Αντιοχείας, ο από δικολόγων, εορτάζει λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στις 20 Δεκεμβρίου! Υπάρχει δηλαδή κάποιος που σίγουρα αγίασε! Ναί, πολλοί θα έχουν αγιάσει παιδάκι μου! Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε για όλους και το κυριότερο να μην κατακρίνουμε κανέναν! Όπως έκανε ο Άγιος Γέροντάς μας ο εν Ευβοία Άγιος Ιάκωβος ο με συγχωρείτε! Ξέρετε είχα την ευλογία να μεγαλώσω κοντά του! Από εκείνα τα μέρη είναι η καταγωγή μου! Και μόλις είχα γίνει διάκος όλο με συμβούλευε με αυτήν την προτροπή ο Άγιος! Μα κυρίως επειδή την βίωνε όπως και την ταπείνωσή του την αξεπέραστη! Κάποτε του παρουσίασαν με αδιάσειστα στοιχεία έναν άνθρωπο, που πολύ και αδιάντροπα αμάρτανε και που σαν να μην έφτανε μόνο αυτό διέβαλε κιόλας τον Άγιο! Και εκείνος με δάκρυα συνέχεια έλεγε: -Δεν ήξερε παιδιά μου! Δεν ήξερε η ψυχούλα, δεν γνώριζε! Εγώ είμαι ο χειρότερος όλων! Είμαι έτσι και έτσι και έτσι... Όλο κατηγορούσε τον εαυτό του! Εξαχρειώθηκε ολοκληρωτικά μπροστά μου... Αν ήταν κάποιος που δεν είχε ζήσει τον γέροντα, θα νόμιζε πως είχε να κάνει με κανέναν άθλιο και βρώμικο άνθρωπο... Δεν ήθελε επουδενί λόγω να πιστεύουμε ότι έχει αγιότητα... Και το κυριότερο είναι ότι το πίστευε ότι ήταν ο χειρότερος από όλους! Αυτό θα πεί ταπείνωση παιδιά!

                                   

-Δύσκολο πάτερ Νικόδημε, μιλάει ο Θεοδόσιος, δύσκολο να μην κρίνουμε... ειδικά όταν κάτι γίνεται τόσο απροκάλυπτα και μπροστά μας... Πως να τα καταφέρουμε... -Ναί το ξέρω παιδί μου... Τουλάχιστον ας μην πούμε κάτι... ας περιοριστούμε μόνο στη διάνοιά μας... Κάτι είναι και αυτό! Έχει διάκριση ο Νεοσκητιώτης παπάς! Δεν μάλωσε με αποτομιά, δεν μίλησε με τελεσίδικο τρόπο για αυτό το βδελυρό στα μάτια του Θεού έγκλημα της κατακρίσεως! Βήμα - βήμα, σκαλί - σκαλί την κλίμακα των αρετών θα την ανέβετε παιδιά μου, ήταν σαν να μας έλεγε... Θέλει αγώνα! Καπνός και όχι ήλιος, όπως έγραφε της κλίμακας ο Άγιος στα χέρια όσων κρίνουν τις ξένες αμαρτίες!...«Ακόμη και την ώρα του θανάτου του, αν ιδής κάποιον να αμαρτάνη, μήτε τότε να τον κατακρίνης. Διότι η απόφασις του Θεού είναι άγνωστη στους ανθρώπους. Μερικοί έπεσαν φανερά σε μεγάλα αμαρτήματα, κρυφά όμως έπραξαν πολύ μεγαλύτερα καλά.» -Λόγος 10 περί καταλαλιάς Αγ. Ιω. Σιναίτου-

Είχε πλέον φτάσει μεσημέρι όταν αποχαιρετίσαμε τον πατέρα Νικόδημο και την ολιγομελή συνοδεία του. Ευχηθήκαμε από καρδιάς κάποτε να αξιωθούμε να ξημερώσουμε σε τούτο το Αηγιωργίτικο κελλί του Γοργού προστάτη και να ξαναγαληνέψουμε, ακούγοντας τον Γέροντα να μας αφηγείται όσα ο Θεός του δίδαξε διά των Αγίων Του.

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από το βιβλίο: "Δεν χαμηλώνει ο Άθωνας"( Πρόμαχος Ορθδοξίας 2023)

"Όσο ανασαίνω θα διψώ!" (Ημερολόγιο Όρους 2018)

Την παρακαταθήκην των Χαιρετισμών φύλαξον…

        

Είναι γη η ψυχή των παιδιών. Να σπείρεις και κάποτε να συγκομίσεις καρπούς, να τους ανταποδώσεις στον Κύριο που στα εμπιστεύθηκε. Μοιάζει στ' αλήθεια με αμπελοχώραφο! Βλαστοί και κληματίδες,  φύλλα και καρπίσματα, περιμένουν κάποτε  τον τρύγο και το γραδάρισμά τους,  να φανερώσουν  την ωρίμανσή τους και εκείνη την γεύση που θα οδηγήσει στην συγκομιδή. Και καρτερά αυτούς τους γλυκύτατους καρπούς ο Μέγας Γεωργός. Και στην δικαιοσύνη Του θα είναι αμείλικτος με εκείνους τους  αμπελοκόμους γονείς-διαχειριστές   που δεν μερίμνησαν για το γλυκύ… Μα θαρρούμε πως θα βρει και ελαφρυντικές περιστάσεις ο Κύριος, αν κοιτάξει ξανά σε κείνες τις κληματόβεργες των προγόνων, που σαν να κληροδότησαν πάθη,   ασθένειες βλαπτικές  και πληγές-μύκητες να εκφυλίσουν κάθε παιδική ψυχή-βότρυν γλυκύτατο…*

Από την άλλη όμως, και πόσες πνευματικές σπορές δεν συναντάμε στο διάβα μας…Πόσες σύγχρονες μορφές...παράξενων Χριστιανών, ανθισμένες και ευωδιαστές, που κουβαλούν κατάψυχα τα φυλαχτάρια των αγίων προγόνων τους. Ευλογημένες…κληρονομικές  συνήθειες. Ένα αλλοιώτικο πνευματικό γενεαλογικό φορτίο!

   -Τι ψιθυρίζεις κάθε φορά που ο παππούλης λέει το Ευλογημένη η Βασιλεία; ρώτησα έναν αδελφό κάποτε…

-Η γιαγιά μου η συγχωρεμένη, είχε μάθει την μάνα μου  και εκείνη εμάς, εκείνη τη στιγμή να ζητάμε κάτι από τον Κύριο…Είναι τόσο ιερή τούτη η στιγμή! Ανοίγουν έλεγε οι Ουρανοί διάπλατοι και όλες μας οι προσευχές, ανεβαίνουν στον θρόνο Του. Εγώ Του ζητάω να  μου καθαρίσει τη βρωμιά της καρδιάς μου και να κρατήσει ζωντανή μέσα μου την Θεία Χάρη..Καρδίαν καθαρά κτίσον εν εμοί ο Θεός και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου…

Αυτό ψιθύριζε λοιπόν ο αδελφός μας…Και ένας άλλος τέτοιος…κληρονόμος, δεν σταματά όσο ψέλνεται το άξιον εστί στη Θεία Λειτουργία, να δέεται μυστικά  από μέσα του, για  όσες ψυχές του έρχονται σαν ζωντανές φωτογραφίες μπροστά του, εκείνη την πανίερη στιγμή της αγίας μνήμης, όπως πάντοτε έκανε και ο μακαρίτης ο πατέρας του…

Λέει ο υμνωδός στον τρίτο ήχο της Παρακλητικής, στον όρθρο της Κυριακής…Ἐν τῷ νότῳ οἱ σπείροντες, δάκρυσιν ἐνθέοις θεριοῦσι στάχυας ἐν χαρᾷ ἀειζωίας. Αυτός ο ψαλμικής προέλευσης αναβαθμός, θαρρούμε, συν τοις άλλοις, πως αγκαλιάζει στο άκουσμα, αλλά κυρίως στο βιωμά του και  όλα αυτά  τα ένθεα γονίδια και  δάκρυα κάθε γονεϊκής προσμονής. Ο σπόρος, θάβεται στη γη, μένει κρυμμένος, καρτερά την άνοιξη να αναστηθεί. Μόνο που πολλές φορές θα περάσουν πολλοί  και ατέλειωτοι και βαρείς  χειμώνες, μέχρι να ξεπροβάλλει το ανθάκι.  Έτσι και οι χριστιανικές αξίες που μεταδίδονται, μπορεί να μην φανρωθούν στην πειραστική νεότητα, μπορεί να δοκιμαστούν και να νοθευτούν από την λογική και τους παρα...συρμούς αυτού του κόσμου, μπορεί προσωρινά να χλευαστούν και να  απορριφθούν. Όμως ό,τι σπείρεται με προσευχή, ποτέ  δεν χάνεται. Και εκείνη η Παύλεια προτροπή προς όλους εμάς, τους Τιμόθεους όλων των αιώνων: «Τὴν παρακαταθήκην φύλαξον» (Τιμ. Β΄ 1,14), από κάποιους τηρείται με όλη την δύναμη της ύπαρξής τους, σαν την αγάπη τους προς τον Θεάνθρωπο Χριστό και την Παναγία Μητέρα Του.  Η  αληθινή καρποφορία είναι η σωτηρία, ο τελικός καρπός είναι η αιώνια ζωή, η γονεϊκή αγάπη καρπολογεί την επιποθούμενη αιώνια προοπτική, την βεβαία ελπίδα. Ο Κύριός μας ποτέ  δεν αφήνει άκαρπη τη σπορά που γίνεται «ἐν νότῳ» στην υγρή, ταπεινή, προσευχητική καρδιά. Μια τέτοια ευλογημένη παρακαταθήκη, οδηγεί εδώ και πολλά χρόνια κάποιους ανθρώπους να εκδίδουν και να μοιράζουν δωρεάν, όπου καρδιά Χριστιανική Ορθόδοξη χτυπά, τα βιβλιαράκια με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας. Αγάλλονται στον Ουρανό αυτοί που έσπειραν τούτη την αγγελική συνήθεια των εφυμνίων της Χαράς και της δοξολογίας! Αυτών την συγκλονιστική ιστορία και διαδρομή διανύουμε σε τούτη τη μικρή σειρά των εκπομπών. Ένας μεγάλος κρυφός Άγιος των ημερών μας, μια μοναχή που άφησε τόσο ανεξίτηλο το πέρασμά της ακόμα και σε αυτούς που δεν το χωρά ο νους τους, πως κάθε μέρα εδώ και πολλά χρόνια…την συναντούν νοερώς εκεί στον σταθμό του μετρό της Αγίας Μαρίνας, μια γιαγιά και μια μάνα που δίδαξαν, όπως έμαθαν από τους γονήδες τους,  το παιδί τους να αγαπά τους Χαιρετισμούς και όλοι αυτοί μαζί οι... αμπελοκόμοι που άφησαν  πίσω τους μια ευχή-ευλογημένη εντολή: Μη σταματήσει ποτέ το έργο της διάδοσης τούτης της προσευχή. Μην πάψει ποτέ να καλλιεργείται αυτό το αμπελάκι μέσα στον ασύνορο Ευαγγελικό Αμπελώνα του Χριστού! Και όσο αυτό το γεώργημα δεν σταματά, τα θαύματα-νάματα που αποσταλάζει, συνεχίζονται προς δόξαν Τριαδικού Θεού και ωφέλεια αμέτρητων διψασμένων ψυχών.

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά εκπομπών,  όπου διαβάζονται εκτενή αποσπάσματα από το βιβλίο: «Τα θαύματα των Χαιρετισμών.Οι απαρχές»(εκδ.Εφύμνιον) του εκπαιδευτικού και συγγραφέα κ. Αριστομένη Φλουράκη.

*(Απόσπασμα από το διήγημα: «Της Αγιάς Παρασκευής το αμπέλι…»)

Η απαρχή των συμβοώντων βαστάζων…

          

 Παραμονές Σαρακοστής 2014…Πάνε δώδεκα χρόνια από τότε …Σκεφτόμασταν να προγραμματίσουμε μια εκπομπή αφιερωμένη στους Χαιρετισμούς της Κυρίας Θεοτόκου. Ένα βιβλιαράκι θυμόμαστε ότι διαβάζαμε, με τις θαυμάσιες και Θεόπνευστες ερμηνείες του μακαριστού Αγίου Γέροντος Επιφανίου Θεοδωροπούλου, στον άφταστο ποιητικά Ακάθιστο ύμνο. Θελήσαμε να αναζητήσουμε κάτι διευκρινιστικό…Δεν θυμόμαστε με ακρίβεια τι… Ανοίξαμε στην «τύχη» -το καλλιτεχνικό όνομα του Θεού- μια σελίδα ηλεκτρονικού ιστολογίου…Το ιστολόγιο των Χαιρετισμών! Τι προσωνυμία και τι  παράξενοι Χριστιανοί είναι αυτοί, αναρωτηθήκαμε…Βαστάζοι της Κυρίας Θεοτόκου!!…Και πόσες ιστορίες, αληθινές με πυρήνα τους την απαγγελία των εφυμνίων του Ουρανού…Αχόρταγα και αξεδίψαστα ξεκινήσαμε να διαβάζουμε του Αγίου Θεού τα υπέρλογα και τα θαυμάσια…Τι φάρμακο ακεσώδυνο και θεραπεία αναγεννητική για τα σώματα και τις ψυχές, τούτος ο αχειροποίητος ύμνος της ένωσης του Θεού Λόγου με το πλάσμα Του δια της Γέφυρας Θεοτόκου, που τόσο τον αγαπά… Η ίδια μας το κοινολόγησε τούτο δια του αφιερωμένου της τεκνίου, του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτη: «Ὅστις μέ χαιρετίζει μία φορά τήν ἡμέρα μέ τούς Χαιρετισμούς, τούς ὁποίους πολύ ἀγαπῶ, θὰ τόν προστατεύω, θά τόν διαφυλάττω ἀπό κάθε κακό, θά τόν ἐπιβλέπω καθ᾿ ὅλην τήν ἐπίγεια ζωή του καί ἐν ἐκείνῳ τῆς Δευτέρας Παρουσίας, θὰ τὸν ὑπερασπισθῶ ἐνώπιον τοῦ Υἱοῦ μου» Αμυντήριο αοράτων εχθρών, ανοικτήριον θυρών Παραδείσου!  Η εκπομπή βγήκε στον αέρα των Ουρανίων ραδιοκυμάτων. Ακούστηκε με τη χάρη του Θεού από αρκετές ψυχές που αναζητούν πάντοτε την Αλήθεια και την Ελπίδα. Κοινολογήσαμε την διαδικτυακή αυτή και ευλογημένη  πνευματική πηγή.  Πέρασαν λίγες μέρες. Λάβαμε ένα δέμα. Αποστολέας ένας…Βαστάζος Εκείνης που βαστάζει τον Βαστάζοντα πάντα..Πολλά, εκατοντάδες τευχίδια των Χαιρετισμών της. Η εικόνα του Ευαγγελισμού στο μπροστινό φύλλο. Μια ευχή γραμμένη στη βάση: Η πανύμνητος Θεοτόκος και Μητέρα όλων ημών ας είναι φύλακας και προστάτις του αβάτου του Αγίου Όρους. Διανέμεται δωρεάν. Ένα μικρό σημείωμα μέσα στο δέμα: Η Κυρία Θεοτόκος να σας προστατεύει πάντοτε και να σας υπερασπιστεί εν εκείνη τη ημέρα…Ευχαριστούμε! Οικονόμησε ο Κύριος να συμπορευθούμε με τους αδελφούς Βαστάζους από τότε και εξακολουθούμε, με τις μεσιτείες της Κυρίας των Αγγέλων. Σε όλα αυτά τα χρόνια αμέτρητες οι εξιστορήσεις των θαυμασίων από τον αγαπημένο μας μπροστάρη και Αρχιβαστάζο, τον αδελφό μας, τον αγαπητό Αριστομένη μας…Δεν κουράζεται ποτέ να σου διηγηθεί, με μάτια βουρκωμένα και σπασμένη φωνή, ένα νέο σημείο για την δύναμη αυτής της αγιοπνευματικής προσευχής, που εξιστορεί με τόσο βάθος το Θείο σχέδιο της λύτρωσης. Και ας λοιδωρείται ενίοτε από πολλύφθογγους ρήτορες της κοσμικής λογικής και του ανίερου μέτρου…Δεν πτοείται και δεν  κουράζεται ο αδελφός μας,  συνεχώς να πασχίζει να εκδοθεί έστω και ένα ακόμα βιβλαρίδιο- όπως του αρέσει να τα περιγράφει- με τους Χαιρετισμούς της,  που θα ταξιδέψει όπου γης να ανορθώσει μια ψυχή μπροστά στο εικόνισμα της  Απειράνδρου Ανύμφευτης Νύμφης, της Μάνας όλου του κόσμου. Μεταφρασμένοι πλέον εκτός από τα αγγλικά, τα ρώσικα, τα ρουμάνικα και στην τουρκική γλώσσα ταξιδεύουν όπου η Ορθοδοξία ανθίζει στα δύσβατα και ειδωλοκρατούμενα…Μια μυστική άνοιξη, με την Δέσποινα του κόσμου να προσφέρει την χάρη της στους σύγχρονους...εθνικούς. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την πρώτη έκδοση στους  καιρούς μας, με την ευχή της μακαριστής γερόντισσας Θεονύμφης…Και 90 χρόνια από τότε που ο Γέροντας Ευγένιος, τύπωσε το πρώτο τεύχος  για να μοιραστεί δωρεάν...Αλήθεια αδελφέ μας Αριστομένη, διηγήσου μας πως ξεκίνησε τούτο το πνευματικό ταξίδι; Πότε έγινε η απαρχή αυτής της διακονίας; Τι είναι αυτό που κρατά αμείωτη τη ζέση για τούτον τον πολλαπλασιασμό της ευλογίας και το ολόψυχο μοίρασμά της σε κάθε ελάχιστο των αδελφών Του; Ξεκίνα αδελφέ μας να μας διηγείσαι αυτήν την τόσο συναρπαστική αλήθεια. Δεν είναι παραμύθι,  μα παραμυθία και ασφαλής  ελπίδα αιωνίων αγαθών, όπως οι 24 οίκοι τούτης της Αγγελικής προσευχής των συμβοώντων…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά εκπομπών,  όπου διαβάζονται εκτενή αποσπάσματα από το βιβλίο: «Τα θαύματα των Χαιρετισμών.Οι απαρχές»(εκδ.Εφύμνιον) του εκπαιδευτικού και συγγραφέα κ. Αριστομένη Φλουράκη.