Γραμμάτια ανεξόφλητα…τοκισμός δυσβάσταχτος…

Έβαλες υπογραφή, υπογραφές αμέτρητες σε κάτι ψιλά γραμματάκια που ούτε καν μπορείς να τα διαβάσεις χωρίς τα γυαλιά σου…Ε αυτά είναι γνωστά, τα υπογράφουν όλοι σου λέει ο κύριος Διευθυντής…μην ανησυχείτε…είναι οι όροι της σύμβασης του δανείου σας για την αγορά του νέου σας αυτοκινήτου…Για τα επόμενα …6 χρόνια  εσείς φροντίστε απλά να υπάρχει διαθέσιμο ποσό στον λογαριασμό σας και κάντε και μια πάγια εντολή να μην χρειάζεται κάθε λίγο και λιγάκι να έρχεστε στην τράπεζα, θα λαμβάνονται αυτόματα τα χρήματα…Και έφτασε κάποτε η πολυπόθητη τελευταία δόση αφού πάντοτε, δόξα τω Θεώ, υπήρχε διαθέσιμο ποσό…Και εξοφλήθηκε και το τελευταίο γραμμάτιο…Σκέψου αν εσύ μετά από 6 χρόνια συγκινήθηκες που ξόφλησες, πόσο συγκίνηση νιώθει ένας που επί  30 χρόνια κάθε μήνα φρόντιζε να υπάρχει διαθέσιμο υπόλοιπο για τη δόση του σπιτιού, που επιτέλους είναι δικό του…Καμιά υποχρέωση πλεόν, κανένα γραμμάτιο διαμαρτυρημένο που λέγανε παλιά…τίποτα σφραγισμένο τίποτα το εκτελεστό…Και όχι μόνο αυτό, αλλά  δεν άφησες και καμιά φήμη κακοπληρωτή…αυτό κι αν είναι σπουδαίο…να την κουβαλάς και να μην σου επιτρέπεται να ξαναδανειστείς…Μακριά από μας…

Ας έρθει τώρα η αγία μεταστρεψιμότητα, να γίνουμε όλοι μας ευθύς αμέσως, όσοι είμαστε τούτη τη στιγμή συντονισμένοι στα ουράνια ραδιοκύματα, οφειλέτες…Και ας θυμηθούμε κάποια άλλα  γραμμάτια που έχουμε αφήσει ακόμα ανεξόφλητα…Αμετανόητες και ανεξομολόγητες πράξεις…Να συντρέχουν αυτά τα δυο. Μετάνοια και εξομολόγηση. Όχι μετανοημένοι ανεξομολόγητοι και αμετανόητοι εξομολογημένοι..Δεν σβήνει το χρέος τότε…Παραμένει και συνεχώς επικαιροποιείται..Γύρνα πίσω τον χρόνο …Φτάσε ως εκεί που μπορείς να θυμηθείς και ξεκίνα να καταθέτεις…Και δημιούργησε διαθέσιμο υπόλοιπο δακρύων και στεναγμών και σβήνε συνέχεια βερεσέδια και άσπριζε της ψυχής τον λερωμένο τοίχο ξανά και ξανά μέχρι να λαμπικάρει..Πρόσεξε τι θα μείνει πίσω σου…σε λόγια,  σε πράξεις,  σε γραφτά,  σε μνήμες…Θα σε ακολουθούν πάντοτε αυτά…Φρόντισε να διορθώσεις τα…κακώς κείμενα…Βγες δημόσια…ακόμα και  μπροστά σε 100.000 κόσμο και όταν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης συνομιλήσεις με τον 17χρονο εαυτό σου, τώρα που πέρασαν 50 χρόνια από εκείνη την κάπως αθώα εποχή, ζήτα του συγγνώμη για όσα του στέρησες…και ζήτα συγχώρεση από τον Θεό που συγχωρεί…ενώπιον όλων για όσα θλιβερά κάποτε ξεστόμισες εναντίον Του παρασύροντας εκείνους που σε λάτρευαν και έλεγαν το σύνθημα …ζούμε για να σε ακούμε! Εσύ τραγουδιστή και τραγουδίστρια που γεμίζεις στάδια αχανή, ηθοποιέ διάσημε της Επιδαύρου και του Εθνικού, εσύ συγγραφέα των ευπόλητων βιβλίων και των υποψηφιοτήτων, εσύ…αντικειμενικέ δημοσιογράφε επηρεαστή της κοινής γνώμης που επιμένετε αφρόνως να διατυμπανίζετε, λόγοις και πράξεσι, ότι Θεός δεν υπάρχει…Προλαβαίνεις ακόμα αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου,  να εξοφλήσεις γραμμάτια…Μην μείνουν διαμαρτυρημένα αιωνίως, γιατί είναι και δικαιοσύνη ο Θεός εκτός από αγάπη. Και υπάρχει και εκεί πάνω τοκισμός δυσβάσταχτος…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Ζει μέσα σου ο Χριστός;

                        

Περνούν τα χρόνια και όλο παίρνουν…δυνάμεις, αντοχές, υπομονές…Οι αναστολές γίνονται βάρη αβάσταγα…οι αναβολές μονιμότητες…Μα ακόμα η καρδιά πάλλεται και ο Χριστός περιμένει εκείνη την ρανίδα από δάκρυ…εκείνη τη στιγμή που η κεντήστρα συνείδηση θα σπάσει τα φίμωτρά της, να κραυγάσει το εγέρθητι και το ανάστα…Ω εκείνη η στιγμή η μοναδική της αυτομεμψίας…του απολογισμού, της αυτοκριτικής, χωρίς προφάσεις και βολεψά άλλοθι…Και εκείνες οι ερωτήσεις της…Αγαπάς τον Χριστό; Ζεις τον Χριστό; Ζει μέσα σου ο Χριστός; Πόσο καιρό τα αποφεύγεις αυτά τα ερωτήματα αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου; Και αναβάλεις την απάντηση, και κοιτάς οπουδήποτα αλλού παρά μέσα σου, στα κατάβαθά σου; Δεν σε αγαπώ και δεν ζεις μέσα μου Χριστέ…μου! Σκληρός ο λόγος τούτος, αλλά…μαλάκωσε με μιας η καρδιά, σαν πρόφερες αυτό το κτητικό δίπλα του…Χριστέ μου! Έγινε η αρχή…έστω και τώρα που πέρασαν χρόνοι και καιροί νεκροί και ξερικοί…Έπεσε η πρώτη στάλα, βρέθηκε η πρώτη χαρμάδα να παρεισδύσει Εκείνος μέσα σου να ζήσει εντός σου… Αν το θελήσεις, θα σε αξιώσει κάποτε να ψελίσεις: … ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός…Διώκτης του ήταν εκείνος που το πρωτοείπε…Γίνε μιμητής του…Και συσταυρώσου…μην Τον ανασταυρώνεις…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Οι λυπημένοι ελπίζοντες και ο παρηγορητής Χριστός…

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε·  καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι.  καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ.  ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.(Λουκ. ζ΄ 11-16)

Φέτος τον Οκτώβριο στις Εκκλησιές μας, δεν θα ακουστεί το Ευαγγέλιο του γιού της χήρας της Ναΐν. Υπάρχουν εκκλησιαστικά έτη που λόγω ενός εξαιρετικά σπάνιου συνδυασμού συμπτώσεων στην σειρά των Κυριακάτικων αναγνωσμάτων, κάποιες ευαγγελικές περικοπές όπως αυτή της Γ Κυριακής του Ευαγγελιστή Λουκά δεν βρίσκουν «κενές» ημέρες του Κυρίου  για να μετατεθούν…Όμως όπως έχουμε ξαναπεί, στην Αγία μας Ορθόδοξη πίστη υπάρχει και συνταράσσει ο ευλογημένος ενεστώτας διαρκείας. Όλα τα αιώνια ρήματα συμβαίνουν στο τώρα…στο άληκτο και αιώνιο παρόν της πίστης. Μπορεί λοιπόν να μην ακουστεί το χωρίο με το μεγάλο θαύμα της Αναστάσεως του γιού της χήρας της Ναΐν…Αλλά είναι εδώ…ενώπιόν μας η χήρα μάνα με τον μοναχογιό της στο νεκροκρέβατο….Και ακούγεται ολοκάθαρα η φωνή του Χριστού μας να απυθύνεται σε όλους εμάς τους νεκροζώντανους μονάκριβους υιούς Του… νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι…Η φωνή του παρηγορητή Χριστού…στο αέναο εγερτήριό Του…Μα και το στόμα του Χριστού μας, το στόμα του Αποστόλου των Εθνών μέγα Παύλου…Να μην λυπείσθε καθώς και οι λοιποί η μη έχοντες ελπίδα…εκείνοι που δεν πιστεύουν στην Ανάσταση των νεκρών και δεν προσδοκούν.. εκείνοι που κυριεύονται και συνθλίβονται από την λύπη και την φθορά… Μια εκπομπή για εκείνους που αποχωρίστηκαν προσωρινά από πρόσωπα αγαπημένα. Αποχωρισμοί κάποτε απρόσμενοι και ξαφνικοί, που σκοτεινιάζουν ζωές και ψυχές ανθρώπων που γυρεύουν καταφυγές και παραμυθίες…όχι όμως κούφιες, στεγνές, ξύλινες και ψεύτικες, άνιωθες παρηγοριές, αλλά βεβαίες ελπίδες ποιητών… σαν άγκυρες ριγμένες σε ποθητό λιμάνι ουρανού. Πάντοτε θα γονατίζουμε μπροστά στους ελπίζοντες…στους λυπημένους ελπίζοντες με τα δακρυσμένα μάτια που εκπέμπουν Φως αναδεμένο με χαρμολύπη…σαν ρίχνουν μια τελευταία  χούφτα από  χώμα πάνω σε σώμα πεφιλημένο, σαν δίνουν το πρόσφορο στα χέρια του παπά να μνημονεύσει αγαπημένους που πρόσκαιρα ξεμάκρυναν…Μερικούς τέτοιους θα συναντήσουμε στη σημερινή μας εκπομπή…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Οκτώβριος 2026

Άγιοι του Οκτώβρη...μεσιτεύστε! Λιγόστεψαν τα...χρυσάνθεμα..

                

Χρυσοκίτρινες μέρες, γαλανές ψυχές και ο Οκτώβριος ξανά να προσπαθεί εποχές να εναρμονίσει. Κουβαλάει πάνω του θύμησες καλοκαιρινές και ελπίδες του χειμώνα…Όψιμα και πρώιμα αναμετριόνται ποιο θα διαφεντέψει το μέσα μας. Και ένα χρυσάνθεμο κομμένο από στεφάνι Αγίου σε απόγευμα γιορτάδας σταυρώνεται μαζί με τα δάχτυλα που το βαστούν σφιγμένα σε Τριαδικό δοξολόγημα. Νυχτώνει νωρίς πια…Παλεύει το φως να κρατηθεί  κι αποσπερού σαν ξεμακραίνω απ’  το ξωκκλήσι του πυρπολητή  Αη Δημήτρη στον λόφο του τον αγιασμένο, από παπάδες ήρωες και απλούς. Παραμονή απ΄ τις πιο καρτερικές της ζήσης μου. Αναρωτιέμαι ποιος με έμαθε  να αγαπώ τόσο τον Οκτώβρη, τους Αγίους του  και τα χρυσάνθεμα των προσκυνηταριών τους. Κάποτε έβαλα πολλούς στη σειρά να φτιάξω και εγώ ένα διάδημα με λέξεις και ρίμες-μνήμες.

Αϊ-Δημητριάτης βροχερός φόρεσε ένα ρασάκι
σε αγρυπνία ταπεινή λαλεί ένα κοντάκι.
Καλλικελάδου Ρωμανού, Οσίου Ιωάννη,
νόμισμα κράτησε χρυσό και Μαϊουμά στεφάνι.

Διονύσιος και Ιερόθεος, διάσημοι Αθηναίοι,
του Παύλου ήταν μαθητές, Επίσκοποι γενναίοι.
Και οι στρατιώτες του Ιησού, ο Σέργιος με το Βάκχο,
ασπάζονται Μονογενή, αρνούνται θεομάχο.

Απόστολοι , Ομολογητές και Θεολόγος Νέος
τις μέρες τις λαμπρύνουνε, είν’ του Οκτωβρίου κλέος.
Και τον Καψάλη ασκητή, το θαλερό Αρτέμη
εύλαλα χείλη τους φιλούν σε Εικόνα στολισμένη.

Κηρύττει ο Εκατόνταρχος Χριστό Αναστημένο.
Ο ιερότατος Λουκάς αγιογραφεί Παρθένο.
Της Οδηγήτριας τη ματιά με δέος να κοιτάξεις
και να θαυμάσεις ύστερα των Μαθητών τις Πράξεις …

Καλοκαιράκι άμοιαστο τιμά τον Πολιούχο,
γάλα για αίμα έσταξε στο λογχισμένο ρούχο.
Κι ο καβαλάρης Άγιος απίστους αφανίζει,
πεντάκλιτη Βασιλική με μύρο ξεχειλίζει.

Ανέμισε η Λευτεριά στης Πίνδου τα αγιομέρια
του Αργυροκάστρου οι νικητές σηκώνουνε τα χέρια !
Ευχαριστούν τη Δέσποινα, τη Σκέπη την Αγία,
Γοργουπήκοος Ουρανός πάνω απ΄την Αλβανία.

Βαστώ κοντάρι με Σταυρό, του Δίκαιου Ρομφαία,
χρυσάνθεμα και γαλανό στην ένδοξη σημαία.

Κι αποσπερού το ψιθυρίζω σαν ξεμακραίνω. Είναι πυκνό το σκοτάδι και σκληρό πια σαν τις καρδιές μας. Βοηθήστε Άγιοι του Θεού, να μαλακώσει η γη μας η άνυδρη. Λιγόστεψαν τα χρυσάνθεμα σαν τις προσευχές μας. Μην μας εγκαταλείψει το έλεος του Πλαστουργού μας…Διψάει η ψυχή να ξαναζήσει Οκτώβρη…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή του 2023

Και είναι ελάχιστοι οι Άγιοι από τους αμέτρητους της σύναξης του Οκτώβρη που χώρεσαν σ΄ αυτό το στεφάνι με τις λέξεις και τις μνήμες- ρίμες...Όσοι δεν μπήκαν, δεν παραπονιούνται...Μόνο ρίχνουν κι εκείνοι το Φως τους οι φωτοφόροι και φωτοβόλοι, να σπάσουν τα σκοτάδια τα μισόθεα.Αντίδικός τους η αμαρτία, τα είδωλα και η πλάνη. Καμία έκπτωση, κανένας συμβιβασμός ως το ένδοξο τέλος της επίγειας ζωής τους.  Σκεφτήκαμε σε αυτήν την εκπομπή να συναχθούμε και να συναντηθούμε με 6 ζεύγη και χορείες αγίων, ίσως λιγότερο γνωστών για τους πολλούς. Κυπριανός και Ιουστίνη, Δομνίνα, Βερίνη και Προσδόκη, Ανδρόνικος και Αθανασία, Ευλάμπιος και Ευλαμπία, Ζηναϊς και Φιλονίλλη, Ζηνόβιος και Ζηνοβία. Παμφίλτατοι διαλεχτοί του Χριστού μας, θα δώσουν και σήμερα απαντήσεις με τους βίους τους, σε πολλά ψευτοδιλήμματα του σύγχρονου πραιτωρίου...