Κι όμως εσύ...Αγία Μαρία Μαγδαληνή

Πόσες αστέγνωτες  συγγνώμες να σου πέμψουμε, πόσες θλιβερές αιώνιες  άγνοιες να θρηνήσουμε, Αγία μας Μαγδαληνή!

 Την ανδρεία σου ψυχή λεηλατήσαμε, αντί να την θαυμάσουμε, την τολμηρή σου θυσία χαλκεύσαμε, αντί να διαδώσουμε.

Τα ίχνη από τα εκστατικά βήματά σου σβήσαμε αντί να ακολουθήσουμε…

Κι όμως εσύ, το χέρι σου, ζέουσας πίστης πάνσεπτο σκήνωμα, δεν το τραβάς σαν τα έμμυσα και προδοτικά μας χείλη με θράσος ακουμπάνε πάνω του.

Και στέλνεις θέρμη, να λιώσεις τις παγερές μας καρδιές  και μεσιτεύεις σε Εκείνον που λάτρεψες, να μην μας παραδειγματίσει που συκοφαντούμε εκείνη που έχρισε πρωτοκήρυκα της Λύτρωσής μας.

Πρέσβευε Αγία μας, του Υπερθέου  Μεγάλου Διδασκάλου μυσταγωγούμενη, μέσα από την μυρίπνευστη καρδιά σου, για την δαιμονόπληκτη και σκολιά γεννεά μας την δυσώδη…

Πρέσβευε ενωμένη με την Υπέραγνο Μητέρα,  για την απαλλαγή και την επιστροφή  στου κενού μνημείου σιμά στον Γολγοθά τον πανεύοσμο  Παράδεισο…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά εκπομπών αφιερωμένων στην Αγία Μαρία την Μαγδαληνή μέσα  στο Χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο του 2026