main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

23 Μαρ 2022

Με συντροφιά την Παναγία …

                

Με χαίρε και με δόξα Σοι μετριούνται οι αποστάσεις!

Λειμώνας πάντα ολάνθιστος, λιμάνι δίχως κύμα!

Μύρια η φορά , πρώτη η φορά, ένδακρυς θα θαυμάσεις!

Του Υψίστου η δύναμη ταχειά πέμπει τούτο το ποίημα!


Οσμή Χριστού αξεθύμαστη ξεβγαίνει από τα χείλη!

Ανάγκη είναι της ψυχής και όχι αναγκασμός της!

Ασίγητοι οι Χαιρετισμοί σαν η Κυρά στους στείλει!

Κραταίωμα , τείχος και βροντή κι άδυτος φωτισμός της …

Κάθε προσευχή, κάθε μετάνοια, κάθε αγρύπνια, κάθε νήστεμα, κάθε ταπείνωμα του θέλω τους, ένα σ αγαπώ στον Χριστό μας ! Τόσο ξεκάθαρα και απλά ! Χωρίς προσμονές για ανταλλάγματα! Μόνο για την δική Του αγάπη! Όλα για Εκείνον και από Εκείνον σε μια υπερκόσμια προσαρμογή …Μονάδα μέτρησης η προσευχή! Οι αποστάσεις μετριούνται και υπολογίζονται με τα ελέησον και τους Χαιρετισμούς της Κυρίας Θεοτόκου! Η ευχή γίνεται αυτόνομη μονάδα μέτρησης της ταχύτητας ! Απλησίαστη η ταχύτητα της ευχής!( Απόσπασμα από το βιβλίο « Αυτοί οι Παράξενοι Χριστιανοί» και Ημερολόγιο Όρους 2018)
Ανάγκη της ψυχής και τούτη η εκπομπή εδώ και χρόνια αδελφοί μου, σαν διανύουμε με το έλεος του Κυρίου και τις μεσιτείες της Κυρίας Θεοτόκου, το στάδιο των αρετών. Είναι μονάδα μετρήσεως αποστάσεων για κάποιους έστω λίγους η ευχή του Ιησού και οι Χαιρετισμοί της Κυρίας των αγγέλων! Κάθε Σαρακοστή τους συναντάμε και εκείνοι δεν ξεχνούν ποτέ το δώρο της Παναγίας, που τους αξίωσε να καταγραφούν όχι μόνο στη μνήμη, μα κυρίως στις καρδιές τους, αυτά τα εφύμνια, αυτά τα άφταστης ποιητικής αξίας λόγια! Τους χάρισε, τους Χαιρετισμούς Της! Όπου σταθούν και όπου βρεθούν, ξεκινούν τα 24 γράμματα και τα αμέτρητα θάμματα! Δεν το καυχώνται, δεν καμαρώνουν μάταια και ανθρωπάρεσκα για τούτο το δώρο. Ιερή υποχρέωση γεννιέται συνεχώς μέσα τους, αυτό το κλειδί της γαλήνης, αυτή τη σαγήνη της χαρμολύπης και του γλυκασμού, να τα μεταδώσουν σε όσους περισσότερους υποκύπτουν και λυγίζουν από τη φθορά και το βάρος της αμαρτίας και της αγνωσίας του Θεού! Γιατί σαν μελετήσεις των Χαιρετισμών τα άγια λόγια, θωρείς να ξετυλίγεται όλη η αλήθεια της αιώνιας ψυχής και το Πάνσοφο σχέδιο της απολύτρωσης. Και έρχεται στις ώρες της απαρήγορης μοναξιάς , μόλις ξεκινήσεις να λες τους Χαιρετισμούς, αυτή η ίδια η Παναγία, να σου συντροφέψει κάθε άλγος ψυχής και σώματος, να γίνει ιερό καταφύγιο και λιμάνι στων θλίψεων το πέλαγος! Δεν σταματούν τα θαύματα όπως και οι Χαιρετισμοί! Ως τη στερνή Πνοή της η αδελφή μας η Ελπινίκη, ήθελε να τους ακούει στο κρεβάτι της δοκιμασίας! Τούτες τις μέρες γίνεται η πρώτη κρίση αυτής της ψυχούλας, που αγαπούσε τόσο να λέει τους Χαιρετισμούς! Και πόσοι άλλοι αμέτρητοι άγνωστοι ως τα χθες αλλά και ως το αντάμωμα μας ελέω Θεού στην ποθεινή πατρίδα! Μες στην Αγία Σαρακοστή αυτές οι τόσο ελπιδοφόρες Παρασκευές της Παναγίας μας! Ελπίδα μόνη κάθε απελπισμένου! Ελπίδα και συντροφιά η Κυρία Θεοτόκος!

Σε λίγες μέρες ο πανίερος Ευαγγελισμός Της ! Έχουμε διανοηθεί αδελφοί μου όσοι θα προσέλθουμε να προσκυνήσουμε και να κατασπαστούμε την εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ότι εκείνη τη στιγμή αποδεχόμαστε δια της πίστεως ότι ο Θεός ενανθρώπησε σε μήτρα παρθενική δια Πνεύματος Αγίου; Το παράδοξον…δυσπαράδεκτον …
Και θα προσέλθουμε εμείς! Εμείς που δυσπιστούμε έστω και φοβόμαστε ακόμα και το ότι ένα τέτοιο εικόνισμα στο κέντρο κάθε Εκκλησίας τούτου ευλογημένου τόπου, αλλά και το Θεοποιητικό μυστήριο των μυστηρίων, είναι ικανό να μεταδώσει μολυσμό! Εμείς που θα σκύψουμε και θα υπακούσουμε ευλαβικά στο πρόσχωμεν του κάθε ταπεινού παπά, μόλις από το Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά διαβάσει τη φράση «ότι ουκ αδυνατίσει παρά τω Θεώ πάν ρήμα»!
Νώντας Σκοπετέας
Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή 2022

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή αφιερωμένη στα Θαύματα των Χαιρετισμών της Παναγίας μας .
Εκεί στον Πρόμαχο Ορθοδοξίας οι βαστάζοι της κυρίας Θεοτόκου και ο συγγραφέας και εκπαιδευτικός κ.Αριστομένης Φλουράκης, αείρροα ανθολογούν τα θαυμάσια, τα οποία βιώνουν οι αδελφοί μας, που δεν παύουν να ζητούν τις μεσιτείες της διαπορθμεύουσας Κυράς, ετοιμάζοντας ήδη τον επόμενο τόμο τους .

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~