main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

23 Ιουλ 2023

Να είστε περήφανοι…!(Το σήμερον και το...σήμερα)

…λέγουσι τοῖς ἀπωθουμένοις τὸν λόγον Κυρίου· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν· καὶ πᾶσι τοῖς πορευομένοις τοῖς θελήμασιν αὐτῶν, παντὶ τῷ πορευομένῳ πλάνῃ καρδίας αὐτοῦ εἶπαν· οὐχ ἥξει ἐπὶ σὲ κακά. (Ιερ. 23,17)         

 

Ευλογημένη η μονοτονία που ωφελεί τις ψυχές! Τα ιερά συνθήματα που επαναλαμβάνονται! Ο διαρκής ενεστώτας της Αγίας μας πίστης! Το σήμερον το πανίερο! Όλα στο παρόν! Ίδιος και αμετασάλευτος ο Θεός Λόγος, χθες και σήμερον και εις τους αιώνες! Τίποτα δεν ξεθυμαίνει, δεν ξεθωριάζει, δεν ξεμακραίνει από τον όντως Όντα! Όσο κι αν το θεοστυγές σήμερα πασχίζει να φαλκιδεύσει με εκφιλοσοφήσεις και εξακαδημαϊσμούς τον Νόμο του Θεού, αυτός έχει ισχύ διαρκή και δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων, τροποποιήσεων και εναρμονίσεων! Τότε, σου λένε οι…αναθεωρητές, ήταν τόσο διάφορα τα πράγματα! Σήμερα, αλλιώς βέβαια πρέπει να εφαρμόζεται ο Θείος Λόγος! Με άπειρες στρεβλές οικονομίες, αλλά κυρίως με αμέτρητες βλάσφημες αμνηστεύσεις και ακόμα-ακόμα και άθεσμες νομιμοποιήσεις! Δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, ότι ακούστηκε από στόμα ανωτάτου κληρικού,  πνευματικού των ημερών μας, ότι η Ιερή Αποκάλυψη γράφτηκε για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες ανάγκες του τότε και ότι είναι λάθος να συγκαταριθμείται πλέον στα 76 βιβλία της Αγίας Γραφής, ως εξαιρετικώς ανεπίκαιρη!! Άπαγε! Ο νόμος και το θέλημα του Θεού, δεν έπαψαν ποτέ να κοινολογούνται στους ανθρώπους! Ο Φιλάνθρωπος πέμπει πάντοτε τους απεσταλμένους του, ελεγκτικά και αγαπητικά να διαφωτίζουν, εμπόνως να  προειδοποιούν και πατρικά να προσφέρουν την ελπίδα και την  θεραπεία. Ένδειξη της ατελεύτητης μακροθυμίας ενός πανοικτίρμονος Πατρός, που έρχεται συνεχώς πρώτος σε συνάντηση, επιποθώντας την καταλλαγή με το πλάσμα Του! Στις μέρες μας πλήθυναν οι «αγαπητικές» φωνές ανθρώπων, που ενώ μπορούν και είναι διαπιστευμένοι να μεσολαβήσουν για τούτη την συνάντηση, όλο και αποπροσανατολίζουν απ΄την οδό της μετανοίας,  τους εν διαστάσει αποστατούντες, εξωραϊζοντας το Θεομίσητο και το εφάμαρτο! Ως άλλοι ψευδοπροφήτες, βλέπουν παντού την αγάπη του Θεού που όλα τα σκεπάζει. Ομογενοποιούν δε σύμπασες τις έστω ελάχιστες γνήσιες... άνωθεν επιτετραμμένες φωνές του σήμερα, που αγωνιωδώς κραυγάζουν το:  μετανοείτε, έρχεται η δικαία οργή του Θεού! 

Μην ακούτε τους επικίνδυνους καταστροφολόγους σου λένε εκείνοι! Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα! 

Κάπου τα έχουμε ξαναδεί όλα τούτα! Στην Παλαιά Διαθήκη! Και τότε...νανούριζαν την παραπικραίνουσα, πονηρευομένη  και ασχημονούσα γενεά λέγοντάς της: Δεν θα πάθετε κανένα κακό! Συνεχίστε έτσι! Να είστε περήφανοι…!

Νώντας Σκοπετέας

23 Ιουλίου 2023

Μνήμη προφήτου Ιεζεκιήλ

 

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~