Απενεργοποιημένη Λειτουργία

Καλωσόρισμα

Χαίρετε αγαπητοί συναμαρτωλοί αδελφοί μου!Καλωσορίσατε στο ιστολόγιο της ραδιοφωνικής εκπομπής "Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως",μιας βιωματικής προσέγγισης του σωτηρίου Θεϊκού ακαταλήπτου!Μιας προσπάθειας να δροσιστεί η άνυδρη ψυχή ,να γαληνέψει η τρομαγμένη από της αμαρτίας την ταραχή ζωή μας,με το γλυκύτερο φως του κόσμου!Το Φως του Χριστού μας!Να σπάσει το ανθρωποκτόνο σκοτάδι που γίνεται όλο και πυκνότερο…Συνοδοιπόροι σε μια αγαπητική εν Κυρίω συναλληλία, που συναντά την θέρμη και την ψυχωφελή αγωνία κάθε σύμπονου αδελφού- τεθλιμμένου συνοδίτη, στα ερτζιανά του Θεού και στα ευλογημένα ραδιοφωνικά καταφύγια της Πατρίδας μας.

MainTabMenu



Πίνακας Αναρτήσεων
Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντίστοιχων αναρτήσεων...

5 Μαρ 2021

Σας παρακαλώ! Παραθέστε τράπεζα…

Κάποια  Σαρακοστή , παραμονή Σαββάτου Αγίου Θεοδώρου με το θαύμα των κολλύβων ,  στο μεσόνυχτο την ώρα που τέλευε τον κανόνα της σε δωμάτιο του σπιτιού της  η μακαριστή Χριστοκήρυκας Αθηνά Σιδέρη,  άκουσε μια αντρική φωνή να την καλεί.

Χωρίς να ταραχτεί ρώτησε ποιος είναι…

Εκείνος της απάντησε :

Είμαι ο Παναγιώτης !  ( κάποιος γνωστός γιατρός της μακαριστής Αθηνάς) Σας παρακαλώ! Είμαι πολύ άσχημα ! Παραθέστε τράπεζα και για μένα αλλά και για άλλους !Εγώ είμαι κάπως καλύτερα από εκείνους και μπορώ να σας μιλώ !  

Ξεκίνησε να υπαγορεύει ονόματα και η κυρία Αθηνά γέμισε μια μεγάλη κόλλα αναφοράς! Αμέσως έπειτα πήγε και ετοίμασε το στάρι της! Το πρωί το πήγε στους πατέρες μαζί με τα ονόματα ! Εκείνοι ολοπρόθυμοι τέλεσαν και για αυτούς μνημόσυνο !

Λίγες εβδομάδες αργότερα ο Παναγιώτης υποστατικώς ( μόνο εκείνη τον έβλεπε) της παρουσιάστηκε για να την ευχαριστήσει .

Καλύτερα όμως να το ακούσουμε από την ίδια !

https://www.youtube.com/watch?v=XQD5dRVZs1A&t=3843s

Στο ξεκίνημα αυτής της συνταρακτικής ομιλίας ένας πρόλογος που μαρτυρά τα θαύματα και τα θαυμάσια του Θεού …

Ο ίδιος ο Άγιος Πορφύριος εμφανίζεται και ευλογεί το ακροατήριο …

Η μακαριστή Αθηνά Σιδέρη ξεσπά σε δάκρυα δοξολογικά ….

Νώντας Σκοπετέας 05-03-2021. Ψυχοσάββατον (ἀφ᾿ Ἑσπέρας)

Υγ:

Σήμερα…σε κάποιες Μητροπόλεις της Ελλάδας απαγορεύτηκαν τα κόλλυβα και τα τρισάγια στα μνήματα των κεκοιμημένων …

Η Αγία πίστη των προγόνων μας κάτι τέτοιο θα μπορούσε να το αντέξει ;

Βέβαια σε εκείνων τα χρόνια κάθε φορά που εσείετο η γη οι άνθρωποι μιλούσαν για του Θεού την μάνητα  και την Θεομηνία…

Πλέον οι όροι έχουν προσαρμοστεί στο μεστό από «αγάπη» για τον συνάνθρωπο σήμερα …

Και έτσι κάθε φορά που το έδαφος κλονίζεται κάνουμε λόγο για φυσικές καταστροφές …

Πολλές φορές αυτές συνοδεύονται από υπόκωφους ήχους και ένα βουητό…

Κάποιος χθες ( με αφορμή την πρωτοφανή σεισμική δραστηριότητα) μας είπε ότι είναι των ψυχών οι φωνές …

Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής έλεγε πως η οργή του Θεού είναι οδυνηρό αίσθημα εκείνων που παιδαγωγούνται...

Αναμένοντας νέες εγκυκλίους με απαγορεύσεις και απονεκρώσεις ... μα και τις φωνές πάντων των επ᾿ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου κεκοιμημένων αδελφών μας…

 

28 Φεβ 2021

Όσες φορές ...


Είναι τόσες οι μορφές που έχω συναντήσει στο περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου . Όλοι την σάρκα φορούν και στον κόσμο τούτο κατοικούν . Άλλων όμως το μοναχικό τριβώνιο σκεπάζει το αδύναμο πολεμοχαρές σαρκίο και άλλους   ο κόσμος ντύνει με πολυποίκιλα ενδύματα που παλεύουν και εκείνα με το ξεθώριασμα και την φθορά …Κοντολογίς και χωρίς …λογοτεχνικό περίβλημα,  στο Όρος συναντάς κάθε λογής άνθρωπο με ένα όμως κοινό χαρακτηριστικό …Έναν Θεό μέσα τους έχουν όλοι. Άλλοι τον βαστούν με αλυσίδες και άλλοι δεν σταματούν ποτέ να τον ελευθερώνουν… Και μια σπίθα,  που κάποιοι  κρατούν άσβεστη  και κάποιοι στο πρώτο λαμπύρισμά της την παύουν . Χαίρομαι πάντα να συναντώ αδελφούς και από τις δυο τούτες τις πηγές των ανθρώπων , την γάργαρη δρόσο μα και την στερεμένη,  που πάντα όμως προσμένει την βροχή … Γιατί σαν βρέξει ο Ουρανός τα θαύματα και τα θαυμάσιά του , γίνονται και εκείνοι κελαρυστές κρήνες που αναπαύουν τους κουρασμένους στρατοκόπους .

Έναν τέτοιον άνθρωπο συνάντησα κάποτε στις αυλές ενός αγιορείτικου λειμώνα. Έναν πρώην… παραλυτικό, τυφλό εκ γενετής ,  άσωτο,  αρνητή , βλάσφημο , προδότη , ανευλαβή , αλειτούργητο ,  αλιβάνιστο , άγευστο Θεού και των θαυμασίων Του . Και καθρεφτίστηκα τόσο μέσα στα μάτια του,  που για πρώτη φορά ένιωσα τόσο στα κατάβαθά μου εκείνο το συναμαρτωλοί αδελφοί μου που συνηθίζουν τα χείλη μου μόνο να λένε… Τις μέρες που μείναμε κάτω από την ίδια αθωνική στέγη,  τον παρατηρούσα συνεχώς τραβώντας τους κόμπους από ένα μικρό κομποσχοινάκι κάτι να ψιθυρίζει , όπου κι αν βρισκόμασταν . Σκέφτηκα πως μάλλον θα έλεγε την μονολόγιστη ευχή, το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με !   

Μου διηγήθηκε την ιστορία του και ήταν σαν να άκουγα ακόμα μια από τις αμέτρητες σαν τους κόκκους της άμμου αληθινή διασκευή στην ιστορία του χαμένου γιού και του σπλαχνικού Πατέρα .

Δεν υπάρχει αμαρτία αδελφέ μου που να μην έχω κάνει εγώ ο πανάθλιος ! Ό,τι αισχρό μπορείς να φανταστείς το έχω πράξει λόγω έργω ή διανοία . Τότε λοιπόν που είχα αποδημήσει,  όλα τούτα που τώρα μου προκαλούν σιχασιά,   μου φαίνονταν υπέροχα και τόσο φυσιολογικά ! Ναι , ήταν οι δαίμονες με τις απάτες τους  που με λογάριαζαν δικό τους  και με έπαιζαν στα δάχτυλά τους . Αλλά ήμουν κι εγώ που συνέχεια τους καλούσα με το έκκλητό μου , την σαρκολαγνεία μου , την αποστασία μου …Αχ αδελφέ μου,  άλλος σαν κι εμένα δεν έχει ποτέ  υπάρξει τόσο βρώμικος σε τούτον τον κόσμο ! Γι αυτό μην θαυμάζεις που μέσα με άκουσες να ψέλνω και να απαγγέλω απ έξω το απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας . Δοξάζω μόνο τον Κύριο που με περίμενε και  κάποτε με βοήθησε να ανοίξω τα μάτια μου και να αντικρίσω το Φως Του . Και τότε αδελφέ μου …τότε στ αλήθεια λυπήθηκα τον εαυτό μου ! Ένιωσα το πόσο τον αρνήθηκα,  πόσο τον πόνεσα όλα εκείνα τα άθλια χρόνια μου ! Θυμάμαι πάντοτε το κλάμα μου το ασταμάτητο  σαν πρωτο εξομολογήθηκα στον καλό μου τον Γέροντα …Απορούσα που ενώ του έλεγα τόσες βρωμιές και ανομολόγητες πράξεις, εκείνος με άκουγε ατάραχος και ανέκφραστος ! Στο τέλος μου είπε κάτι που όσο ζω δεν θα ξεχάσω ποτέ μου ! Αύριο το πρωί  να κοινωνήσεις τον Χριστό !  Σκέψου πως όλοι τον λογαριάζουν σαν έναν από τους πιο αυστηρούς πνευματικούς στο Όρος …Κι όμως,  επέτρεψε στον πιο ελεεινό άνθρωπο του κόσμου να μεταλάβει χωρίς ούτε μια μέρα αναβολή … Αυτό ήταν που με συγκλόνισε ακόμα περισσότερο . Σαν να ξερίζωσε με μιας έναν παλιό εαυτό και φύτεψε μέσα στην ψυχή μου έναν μικρό ευωδιαστό ανθό … Αδελφέ μου από την στιγμή εκείνη πάντα ελέγχω τον εαυτό μου για το αν και  και την σημερινή ημέρα το λουλουδάκι που φύτεψε τότε ο γεροντάκος μου ποτίστηκε έστω με μια σταγόνα χάριτος και χαράς …

Ξεκίνησα λοιπόν από εκείνη την ημέρα αξεδίψαστα να αναζητώ ό,τι μπορούσε να σταλάξει τον Παράδεισο . Ήμουν τόσο ακατήχητος , τόσο αδαής  με την πνευματική ζωή . Ποτέ μου δεν είχα ενδιαφερθεί να διαβάσω έστω μια σελίδα από το Ευαγγέλιο ή ένα πνευματικό βιβλίο. Μου είχαν δωρήσει κάποτε τον βίο του Αγίου Γέροντος Παϊσίου ! Τον έβαλα σε ένα ράφι και ούτε που γύρισα το εξώφυλλο. Περνούσανε τα χρόνια και εγώ εκεί στο σκοτάδι μου και στα της σαρκός μου. Και έπειτα ήρθε το ταξίδι στο Όρος . Κονσέρβες με κρέας είχα πάρει εγώ  που με βλέπεις στις αποσκευές μου , μη και τυχόν μείνω καμιά μέρα νηστικός …Τέτοια τύφλωση !  Μα φύγανε με την βοήθεια της Παναγίας μας τα λέπια αδελφέ μου ! Με λάσπη από το περιβόλι της με ωμμάτωσε   ο Κύριος ! Και έτσι από τότε ξεκίνησα έναν αγώνα να προλάβω να γευτώ και να ξεδιψάσω με Χριστό ! Για όλα τα χρόνια μου τα προηγούμενα που αδιαφόρησα για την ταλαίπωρη ψυχή μου έπρεπε να τρέξω …κάτι να καλύψω απ τα χαμένα …Ρουφούσα κάθε σελίδα , κάθε ομίλημα και προσπαθούσα να εφαρμόζω πλέον μόνο του Θεού τον νόμο . Θυμάμαι , το λέω και γελάω που στην αρχή όλο γκάφες έκανα προσπαθώντας να μιλήσω εκκλησιαστικά να μιμηθώ τους τρόπους των Αγίων …Μια μέρα είχα πάει στην σκήτη του Αγίου Ανδρέα και λέω στον αρχοντάρη : Είναι εδώ ο Δίκαιος ; Ποιος Δίκαιος ; μου απαντάει αυτός ! Ο Δίκαιος ο π Εφραίμ …του λέω…Γέλασε καλόκαρδα εκείνος ! Τον Δικαίο εννοείτε ! Εδώ είναι !

Δεν με πείραζε όμως αδελφέ μου ! Αυτό που ήθελα ήταν όλο να μαθαίνω ! Ξεκίνησα καθημερινά να κάνω τις ακολουθίες , όσες τουλάχιστον μπορούσα να προλάβω , με την δουλειά μου . Κάθε βράδυ όμως έλεγα το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς ! Στον χρόνο πάνω τους έμαθα απ έξω ! Μου τους χάρισε η Παναγία ! Η Παναγία που είχα φτάσει κάποτε να την βλαστημάω ο άθλιος ! Ακούς ;

Τον πήρε ένα κλάμα τότε γοερό ! Δαγκώνοντας τα χείλη του,  έκανε μια παύση και αναστενάζοντας βαθιά συνέχισε να μου μιλά !

Κάποτε άκουσα ένα κήρυγμα στο ραδιόφωνο ! Μιλούσε για τον φύλακα Άγγελό μας ! Ότι την ημέρα της βαπτίσεώς μας παίρνουμε στο πλευρό μας τον Φύλακα Άγγελό μας  να μας συνοδεύει να μας προστατεύει από τις επιθέσεις του πονηρού,  απ τις παγίδες που μας στήνει συνεχώς ο μισόψυχος,  από τις κακές και βδελυρές φαντασίες που μας προβάλλουν οι δαίμονες ! Συγκλονίστηκα μόλις άρχισα έπειτα να διαβάζω για εκείνον ! 40 χρόνια στο πλευρό μου να με φροντίζει  και να μην τον γνωρίζω ! Θεέ  μου ! Ο  πιο κοντινός μου , ο  πιο φίλος μου  απ΄όλους και  εγώ τόσα χρόνια να αγνοώ την ύπαρξή του ! Μα αυτό που με συντάραξε συθέμελα ήταν όταν έμαθα ότι κάθε φορά που αμάρτανα,  ο Άγγελός μου απόστρεφε το βλέμμα του και απομακρυνόταν να μην με αντικρίζει ! Πως το λέει ο Μέγας Βασίλειος να δεις …Σαν τον καπνό που στέλνει  αλλού τις μέλισσες , σαν τις δυσωδίες που τα περιστέρια διώχνουν , έτσι και οι μιαρές μας πράξεις διώχνουν μακριά τον φύλακα άγγελό μας .

Έτσι που λες ένα βράδυ την ώρα του Αποδείπνου ξεκίνησα να λέω την ευχή του Αγίου Αγγέλου . Άγιε Άγγελε, ο εφεστώς της αθλίας μου ψυχής και ταλαιπώρου μου ζωής, μή εγκαταλίπης με τον αμαρτωλόν, μηδέ αποστής απ’ εμού διά την ακρασίαν μου…. Μόλις έφτασα στο σημείο που λέει  …πάντα μοι συγχώρησον, όσα σοι έθλιψα πάσας τα ημέρας της ζωής μου, και εί τι ήμαρτον την σήμερον ημέραν, με έπιασε ένα κλάμα να μην μπορώ να συγκρατηθώ ! Πέρασε όλη η ζωή μου από μπροστά σαν σε ταινία που λένε …Θυμήθηκα όλες μου τις βρώμικες νυχτιές ..τις ώρες του μεσονυχτικού που εγώ προσκυνούσα την σάρκα …Θυμήθηκα όλα τα Σαββατόβραδά μου που μέσα σε καπνούς και βοές εκκωφαντικές  ξημέρωνα αποκαμωμένος και άδειος μακριά από του Κυρίου την Αναστάσιμη την πρόσκληση. Σκέφτηκα τότε πως για 40 χρόνια δεν είχα επιτρέψει στον Άγγελο μου ούτε μια φορά να με αντικρίσει …Και ξεκίνησα εκείνο το βράδυ να λέω ασταμάτητα την ευχή του! Σε κάθε λέξη σταματούσα και βουτούσα ολόκληρος μέσα στο νόημά της ! Σαν να γράφτηκε για μένα μόνο αυτή η ικεσία ! Για μένα τον ασυγκράτητο τον τυραννισμένο από τον πονηρό , τον τόσο κουρασμένο από το ξεστράτημα … Κράτησον της αθλίας και παρειμένης χειρός μου, και οδήγησόν με εις οδόν σωτηρίας.

Και όλο να κλαίω και όλο να του μιλάω νιώθωντάς τον δίπλα μου! Έλεγα την ευχή του ως που ξημέρωσε !Και μου ήρθε τότε ένας λογισμός που πολύ με ανάπαυσε !  Και πήρα τότε μια απόφαση ! Και πήρα και ευλογία από τον Γέροντα για να το κάνω !  Όπου βρίσκομαι μαζί με την ευχή του Ιησού  να λέω όσες φορές μπορώ και αυτήν την ευχή στον Άγγελό μου!   Και παρακάλεσα για κάτι τον Κύριο αδελφέ μου ! Να μην με πάρει από αυτήν την ζωή ατακτοποίητο και …πριν προλάβω να πω αυτήν την προσευχή τόσες φορές , όσες ακριβώς ήταν εκείνες που ανάγκασα τον Φύλακα Άγγελο μου να αποστρέψει το πρόσωπο του από εμένα τον άθλιο . Εκατομμύρια, αμέτρητες  φορές τον ανάγκασα να απομακρυνθεί .Λες να προλάβω ; Μέγα το έλεος του Κυρίου!

Άλλος ένας παράξενος Χριστιανός , με μια τόσο αλλιώτικη  συνήθεια που η χάρη του Παναγίου Πνεύματος οδήγησε στο να σκεφτεί με έναν  τέτοιον ασυνάντητο τρόπο . Μου είπε κάτι ακόμα πριν φύγει για να ξενωθεί του κόσμου και να  μείνει μόνος μόνω Θεώ , εκείνο το σουρούπωμα στις αυλές της Οικονόμισσας …

Λες να τα καταφέρω αδελφέ μου, λες να με αξιώσει ο Χριστός μας  κάποτε να τον αντικρίσω κι εγώ;

Νώντας Σκοπετέας

Διήγημα -Απόσπασμα από εκπομπή με τίτλο : Όλο να επιστρέφεις 

23 Φεβ 2021

Όλο να επιστρέφεις …


Ίσως αυτή η Κυριακή του Ασώτου να είναι η τελευταία της ζωής μου !

Ίσως να μην ξανακούσω από χείλη Ιερέως τούτο το παντοτινό μήνυμα ελπίδας , προσμονής, αιώνιας ευφροσύνης , πατρικής αρχοντικής αγάπης αστείρευτης και απέραντης. Αυτό το τόσο μεστό από νοήματα , τόσο περιεκτικό Ορθοδόξου μυστηριακής Ζωής Ευαγγελικό ανάγνωσμα, που όταν γίνει βίωμα και ιστορία της δικής μας ζωής , αντιλαμβανόμαστε ότι είναι η πιο αληθινή ιστορία που ακούστηκε ποτέ  στον κόσμο.

Και είναι τότε που πρέπει να αντιληφθείς ότι ακόμα δεν τα κατάφερες να την εξελίξεις ως το παμπόθητο τέλος. Ότι ξανά απομακρύνθηκες , ότι αποδήμησες εις χώραν μακράν , απόδημος γενόμενος της πατρώας χάριτος .

 Και είναι τότε που δεν θα ξαναπάρεις τον δρόμο της επιστροφής προς την πατρική οικία , να νιώσεις και πάλι τον κατασπασμό σου από τα χείλη του Πατέρα σου .

Όσες φορές θα πέσεις τόσες θα σηκωθείς .

Και όσες κι αν αποδημήσεις , τόσες θα επιστρέψεις !

Έτσι να εύχεσαι αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου !

Ως το τέλος !

 Όλο να επιστρέφεις !

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή 

   

16 Φεβ 2021

Ποτέ δεν είναι αργά ! Σπάσε τον καθρέφτη !

Στο Όρος,  στα περισσότερα κοινόβια,  σε σκήτες και κελλάκια, θα συναντήσεις πολλά θαυμάσια,  που θα καταγραφούν ανεξίτηλα μέσα σου . 

Κάτι που μόλις το πρωτοαντιληφθήκαμε, μας  μίλησε αλησμόνητα, ήταν το γεγονός ότι σε πάρα πολλές από αυτές τις εστίες του ασκητισμού και της ησυχίας,  δεν υπάρχουν καθρέφτες ! Σαν να μην χρειάζονται διόλου αυτά τα καθρεφτίσματα , αυτοί οι αντικατοπτρισμοί της όψης σου εκεί… 

Στην αρχή σου φαίνεται πολύ παράξενο ! Μπορούμε να πούμε ότι σε ενοχλεί κιόλας ! 

Σπεύδεις αφενός να αναλογιστείς τις πρακτικές χρησιμότητες που θα χρειαστεί να στερηθείς και αφετέρου, να ψάξεις να βρεις τι είναι αυτό που εξυπηρετείται με αυτήν την περίεργη έλλειψη!

Πνευματικός ο λόγος που οι ευλογημένοι ησυχαστές έχουν αμέτρητα χρόνια να αντικρίσουν την όψη τους . Έχουν ξεχάσει την μορφή τους . Αν την δουν σήμερα σε μια φωτογραφία , ναι μοιάζει απίστευτο , δεν θα την αναγνωρίσουν . Γιατί στην όψη τους λαχταρούν να αποτυπώνεται ο Χριστός . Έτσι για αυτούς που στερούνται τον καθρέφτη , καθρέφτης τους είναι το πανίερο πρόσωπό Του ! Εκείνον λαχταρούν και ποθούν ! 

Αναζητούν λοιπόν τους δικούς τους καθρέφτες στα πανάχραντα και χαριτόβρυτα εκτυπώματά Του , στην αλήθεια του Ευαγγελικού Του λόγου , στους βίους των γνησίων φίλων Του , στο πρόσωπο της Υπερευλογημένης Παναγίας Μητέρας Του Θεοτόκου , στην διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και στα Ιερά τους συγγράμματα , σε πνευματικούς αναβαθμούς Θεοφωτίστων  γραφίδων . Καθρέφτες της ψυχής τους,  που διψάει και πεινάει αξεδίψαστα και ακόρεστα το Φως το αιώνιο !

Εμείς αδελφοί μου συναμαρτωλοί πως τα πάμε με τον καθρέφτη μας ; Με το αυτοείδωλό μας ; Περιφρονούμε την αποκρουστική αντανάκλαση ενός αυτοκαταστροφικού  εγώ και ενός ολέθριου αυτεξουσίου,  ή συνεχίζουμε να κοιτάζουμε δίχως σταματημό μια επίπλαστη και τόσο προσωρινή ωραιότητα ; 

Ψάχνουμε και εμείς να βρούμε άλλου είδους καθρέφτες αθάμπωτους και  αλέρωτους,  που θα φανερώσουν την πολλές φορές θλιβερή αλήθεια της ψυχής μας ; Και όταν αυτό συμβεί,  τον κρατάμε εκείνον τον καθρέφτη ή δίνουμε μια και τον θρυμματίζουμε σε χίλια κομμάτια; Ακόμα και έτσι , αρκεί ένα ελάχιστο  τμήμα , ένα τόσο δα κομμάτι γυαλιού που πολλά θα αποκαλύψει ! Γονάτισε και παρ το στα χέρια σου αυτό το κοφτερό θρύμμα ! Και ξανακοίτα μέσα του και βρες την ξεχασμένη και αιώνια ωραιότητα της ψυχής σου !

Ένα μικρό βιβλίο, λιγοσέλιδο με πολλά φανερώματα έστειλε με την χάρη του Θεού στην εκπομπή μας ένας αδελφός ! «Ποτέ δεν είναι αργά» ο τίτλος του ! Του συγγραφέα μόνο τα αρχικά πάνω-πάνω : Χ .Φ . -Δεν θες να ακουστεί το όνομά σου αδελφέ μου ; - Όχι ! Μόνο αυτό το Χ.Φ. , με την ελπίδα πως κάποτε στον Ουρανό θα αποκρυπτογραφηθεί ως Χριστού Φίλος!

Λόγια απλά ! Δεν είναι απλό το να σαι απλός είπε τόσο εύστοχα  κάποιος ! Λόγια ανυπόκριτης αγάπης! Με νοιάξιμο αληθινό και υπακούοντας στην Ιερή υποχρέωση του καθενός και ετέρους διδάξαι ... ( Β' Τιμοθέου 2,2) ! Έστω και σε έναν να φανερωθεί το αληθινό νόημα αυτής της ζωής! Ο μοναδικός δρόμος για την σωτηρία ! Έστω την ενδεκάτη ώρα ! Ποτέ δεν είναι αργά !  

 Το εκδίδει σε χιλιάδες αντίτυπα και το μοιράζει δωρεάν ! Να καθρεφτιστούν μέσα του ψυχές! Έστω μία! Η πνευματική ελεημοσύνη ! Πόσο σπουδαία ! Αν γίνεται βέβαια με τρόπο που να ευαρεστεί τον Θεό ! Μα αυτό θα το μάθουμε κάποτε , όταν θα σταθούμε απέναντί Του ! Στα αποκαλυπτήρια της αθάνατης  ψυχής μας ! Στο μόνο διαυγές της καθρέφτισμα !

Νώντας Σκοπετέας

Τριώδιο 2021

Απόσπασμα από Ομότιτλή εκπομπή

10 Φεβ 2021

Μην το σκοτώσετε…

-Πάτερ την ευχή σας …Είμαι ταραγμένος ! Μόλις επιστρέψαμε από τον Γιατρό ! Δεν έχω καλά νέα παππούλη μας ! Θα θέλαμε να σας δούμε ! Είμαστε σε απόγνωση !
-Παιδί μου ευλογημένο ειρήνευε ! Σε παρακαλώ λέγε την ευχή και ελάτε να σας δώ ! Σε μισή ώρα στον Ναό ! Εντάξει καλό μου ;
Ναι όντως , εκείνο το πρωινό πριν από 30 περίπου χρόνια ο Αναστάσης και η Αγγελική ήταν πανικοβλημένοι !
Είχαν χαρεί πολύ για το τρίτο παιδί που είχε εκείνη στα σπλάχνα της ! Μα τις τελευταίες μέρες είχε ανησυχήσει με κάποια συμπτώματα που της συνέβησαν .
Ο Γιατρός σύστησε άμεσα εξετάσεις !
Μόλις λοιπόν είχαν επιστρέψει από το ιατρείο του και τα νέα δεν ήταν καθόλου καλά ! Μια σοβαρή νόσος είχε προσβάλει το έμβρυο .
–Καλό θα είναι άμεσα να προχωρήσουμε σε διακοπή της κυήσεως! Έχουμε καταφανείς εμβρυακές δυσμορφίες ! Δεν χωρά καμιά απολύτως αμφιβολία ! Λυπάμαι πολύ ! Τώρα που είναι ακόμα αρχή …Δυστυχώς όλα τα δεδομένα και όλες οι απόψεις των συναδέλφων …εγκρίτων συναδέλφων που είδαν τις εξετάσεις και τον υπέρηχο δείχνουν κάτι που είναι απίθανο να αλλάξει !
Μόλις γύρισαν σπίτι και πριν τηλεφωνήσουν στον πνευματικό τους τον ευλογημένο κάλεσαν τους γονείς τους και τους ανακοίνωσαν τα δυσάρεστα νέα .
Εκείνοι άρχισαν να ρωτούν και να προτείνουν ξανά εξετάσεις και συμβουλές από άλλους γιατρούς …Η Αγγελική φάνηκε πιο αποφασιστική ...
- Ο Γιατρός μας είναι κορυφή ! Και στις 2 προηγούμενες εγκυμοσύνες μου , με τόσα προβλήματα , είδατε πόσο υπέροχος ήταν ! Και τότε ούτε που έκανε λόγο για διακοπή…
Τον εμπιστευόμαστε απόλυτα ! Είναι βέβαια μεγάλη αμαρτία αλλά σκεφτείτε πως θα είναι να έρθει στον κόσμο ένα παιδί με τέτοια προβλήματα ! Όλοι μας θα υποφέρουμε !
Τι να πω …Να μιλήσουμε με τον παππούλη …! Δεν ξέρω Αναστάση μου …Ήταν τόσο απόλυτος ο Γιατρός! Δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο…
Εκείνη την ώρα πετάχτηκε από την πόρτα του σαλονιού ο μεγάλος γιός τους ο Σάββας. Ήταν τότε 8 χρονών .
-Εγώ δεν θέλω να σκοτώσετε το αδελφάκι μου! είπε και έφυγε μέσα ξανά κλαίγοντας !
Ύστερα από λίγο, κάθονταν κι οι δυο τους κλαμένοι μπροστά στον κοινό του Πνευματικό εξιστορώντας όσα συνέβησαν. Ο πατήρ Αντώνιος στάθηκε σιωπηλός για αρκετή ώρα ! Ύστερα τους κοίταξε κατάματα .
-Παιδιά μου καλά , αυτό που σας πρότειναν είναι αντίθετα με το θέλημα του Θεού ! Μιλάμε για έναν φόνο εκ προμελέτης ! Ξέρω ότι είναι βαρύ αυτό που σας λέω και πως εσείς είστε εκείνοι που θα επωμιστείτε αυτό το τεράστιο βάρος …
Ξανασώπασε ο παπάς ….
-Ξέρετε, σκέφτηκα κάτι άλλο … Αναστάση μου , μπορείς να κάνεις ένα ταξίδι ; Λίγες μέρες …Θα στα κανονίσω όλα εγώ , μην ανησυχείς …
Ταξίδι ;; Πού να πάω πάτερ νου τέτοιες ώρες ;
Παιδί μου , άκουσέ με !Σήμερα είναι Πέμπτη ! Σάββατο πρωί θα πάρεις των Σάββα και θα πάτε Ουρανούπολη ! Κυριακή θα σου κανονίσω πρωί να μπείς στο Όρος ! Θα πας στο μοναστήρι ….εκεί θα συναντήσεις τον πνευματικό μου ! Είναι Άγιος και ευλογημένος άνθρωπος παιδιά μου ! Κάνε αγάπη Αναστάση μου και άκουσέ με ! Μην με ρωτήσεις τίποτε άλλο ! Αυτός με την χάρη της Παναγίας μας που τόσο αγάπα θα σε ορμηνέψει παιδί μου ! Έχε μου σε παρακαλώ εμπιστοσύνη και κάνε αυτό που σου λέω !
Έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα ! Κυριακή πρωί ο Αναστάσης με τον μικρό Σάββα ανέβαιναν το ανηφόρι της Μονής. Φθινόπωρο στα τελειώματά του και ένα γαλάζιο απέραντο , μια Θέα του Θεού απερίγραπτη γαλήνεψε το μέσα του πατέρα και ενθουσίαζε σε κάθε βήμα του τον μικρό οδοιπόρο !
Πρώτη του φορά στο Όρος ! Γνώριζε τον λόγο ο μικρούλης για αυτήν την επίσκεψη ! Του τα φανέρωσε όλα ο πατέρας του από το σπίτι !
-Θα πάμε να παρακαλέσουμε για το αδελφάκι σου του είπε !
Κυριακή πρωί !
Μόλις η Θεία Λειτουργία και η πάντοτε πανηγυρική στην μέρα του Κυρίου τράπεζα είχαν τελειώσει ! Όλοι οι πατέρες ησύχαζαν στα κελιά τους ! Ο αρχοντάρης τους υποδέχθηκε στον πρώτο όροφο μαζί με τους υπόλοιπους προσκυνητές ! Αφού τακτοποιήθηκαν σε δωμάτιο τους ειδοποίησαν ότι ο Ηγούμενος τους περίμενε ήδη !
Τους είχε ειδοποιήσει ο πατήρ Αντώνιος που τηλεφώνησε για τα εμπερίστατα πνευματικοπαίδια του . Ο Αναστάσης διηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια την περίπτωσή τους . Ο Γέροντας τον άκουγε προσεχτικά και έδειχνε να συμπάσχει …
Μόλις ο Αναστάσης τελείωσε εκείνος του είπε με ήρεμη φωνή και γαληνό το πρόσωπο !
-Δεν θα φύγεις σήμερα, θα μείνεις εδώ το βράδυ αλλά δεν θα κοιμηθείς. Θα κάνουμε προσευχή κι οι δυό μας και θα μας φωτίσει η Κυρά μας η Παναγιά. Πιάσε το κομποσχοίνι και μόλις κοιμηθεί το παιδί ξεκίνα να προσεύχεσαι παιδί μου !
Το πρωί μετά τη Θ. Λειτουργία θα έρθεις ξανά εδώ και θα τα πούμε.
Άγρυπνος έμεινε ο Αναστάσης ! Ούτε ελάχιστα δεν κοιμήθηκε ! Ο Σάββας ξεκίνησε και εκείνος να λέει το Πάτερ ημών συνέχεια ως που τον πήρε ο ύπνος ! Συγκλονίστηκε με το παιδί ! Όλο θυμόταν το προχθεσινό του σπάραγμα : Μην το σκοτώσετε το αδελφάκι μου !
Με δάκρυα ασταμάτητα παρακαλούσε την Κυρία Θεοτόκο να μεσιτεύσει , να φωτίσει τον Γέροντα να δώσει μια απάντηση …
Στο μεσονύχτι μπήκε μαζί με τον μικρό στο καθολικό ! Εκείνος του κρατούσε σφιχτά το χέρι και υπάκουα τον ακολουθούσε νιώθοντας ένα δέος άγνωρο και εκπληκτικό ! Ύστερα στην Τράπεζα γεύτηκε όλην την άλαδη φακή απαραπόνετα …Χαμογέλασε ο πατέρας με τούτο το …θαύμα αλλά τα μάτια του τα είχε στραμμένα στην θέση του ηγουμένου . Όπως και σε όλην την διάρκεια των ακολουθιών , τον κοίταζε συνεχώς ! Ήξερε πως και εκείνος όλο προσευχόταν να πάρει την πολυπόθητη πληροφορία…
Ανέβηκαν ξανά στο ηγουμενείο. Ήταν χαρούμενος ο Γέροντας !
- Όλα θα πάνε καλά. Μην κάνετε τίποτα και η Κυρά μας η Παναγιά θα σας σκεπάσει. Να το πεις και στη σύζυγό σου. Να μην κάνετε ό,τι σας λένε οι γιατροί, αλλά ό,τι σας λέει ο Θεός. Όλα καλά θα πάνε, θα το δεις ! Να πάτε τώρα στην ευχή του Χριστού μας ! Και εσύ μικρούλη να έρχεσαι εδώ ! Η θέση σου στο καθολικό θα σε περιμένει πάντα !

Ανακουφισμένος ο Αναστάσης γύρεψε μέσα σε δάκρυα το χέρι του να το ασπαστεί ! Δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία πως τούτα τα νέα τα είχε στείλει ο Ουρανός ! Ο Γέροντας όλο τους ευλογούσε!
–Και κάτι ακόμα παιδί μου Αναστάσιε , πάρε αυτόν τον φάκελο και δώς τον μαζί με τις ευχές μου στον παπά Αντώνη !
Σε παρακαλώ πες του ακόμα να τον ανοίξει μετά την γέννα του παιδιού σας !
Η Αγγελική δίστασε , έκλαψε πολύ , προσευχήθηκε …Η σιγουριά του Αναστάση και η ασφάλεια που την έκανε εκείνος να νιώσει έκαμψε τις αρχικές αντιρρήσεις της . Ο Γιατρός ενεός πληροφορήθηκε την απόφασή τους ! Προσπάθησε να τους μεταπείσει, αλλά στο τέλος σεβάστηκε και υποκλίθηκε στην γενναιότητα αυτού του τολμήματος.
Λίγο μετά το Πάσχα το παιδί ήρθε στον κόσμο ! Η κατάστασή του ακριβώς όπως είχε επιστημονικώς προβλεφθεί ! Απογοήτευση , ερωτηματικά , πανικός ! Ο Γέροντας είχε κάνει ένα φριχτό λάθος τελικά !
-Μα μου είπε, μου υποσχέθηκε πως όλα θα πάνε καλά ! Έλεγε και ξανάλεγε ο Αναστάσης !
Ο Σάββας μαζί με την μικρότερη Ευγενία έμαθαν τα νέα απ τον μπαμπά ! Είναι λίγο άρρωστο το αδελφάκι σας …μπόρεσε μόνο να τους πει ...
Ραγδαία επιδείνωση την τρίτη ημέρα !
Αεροβαπτισμός …Το παιδί έφυγε ύστερα από λίγο …
Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες …
Ο Αναστάσης πήγε και συνάντησε τον παπά Αντώνη στο εξομολογητήριο στον Ναό . Τον αγκάλιασε εκείνος και τον παρηγόρησε !
-Ήταν έτσι το θέλημα του Θεού παιδί μου ! Γεννηθήτω το θέλημά Του !
Θυμήθηκε τον φάκελο ο Αναστάσης !
-Πάτερ , τον ανοίξατε τον φάκελο του Γέροντα ; Τι έγραφε μέσα;
-Όχι παιδί μου , τώρα μου το θύμησες ! Βέβαια , είχε πει να τον ανοίγαμε μετά …μόλις...
Άνοιξε το συρτάρι του και αποσφράγισε τον φάκελο ! Συγκινημένος ξεκίνησε να διαβάζει …
«Πάτερ Αντώνιε, η περίπτωση του αδελφού μας είναι πολύ δύσκολη. Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να παραβούμε την εντολή του Θεού. Αν όμως οι νέοι αυτοί κάνουν υπακοή στο Θεό, ο καλός Θεός δεν θα επιτρέψει να σηκώσουν αυτό το μεγάλο βάρος. Σε 3 μέρες θα το πάρει κοντά του και θα τους απαλλάξει από αυτή την ευθύνη».
Η λύπη διαλύθηκε με μιας ! Γονάτισαν μπροστά στο τέμπλο μέσα στην άδεια Εκκλησιά ! Δεν θυμούνται πόσο έμεινα έτσι ! Δοξολογώντας και κλαίγοντας ! Η Αγγελική συνταράχθηκε στο άκουσμα αυτών των θαυμασίων ! Ένιωσε ενοχές που τόσο κατηγόρησε εκείνον τον Φωτισμένο ταπεινό Αγιορείτη , που δεν σταμάτησε ποτέ ως και σήμερα να διαβιβάζει αιτήματα στην Διαπορθμεύουσα Παναγιά μας. Παντοτινό και ασφαλές στήριγμά του στις παρακλήσεις για τα αδύνατα παρά ανθρώποις…
Ο Σάββας που όλο στις αυλές της Κυράς ποθεί να βρίσκεται, συνεχώς, θαυμαστά γεγονότα εξιστορώντας το βεβαιώνει κάθε φορά που επιστρέφει απ την μονή της μετανοίας του …
Νώντας Σκοπετέας
Διασκευασμένη σε μικρό διήγημα μια αληθινή Ιστορία όπως μας την εμπιστεύτηκε προς ενίσχυση ο αγαπητός αδελφός μας και συνοδοιπόρος Γ.Π τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε! Τα ονόματα έχουν αλλαχτεί στην για ευνόητους λόγους ....

4 Φεβ 2021

Στο πρώτο θρανίο ...η οχληρή συνείδηση !


Διαβάζουμε τούτες τις ζοφερές μέρες γραφτά αδελφών μας , κληρικών και λαϊκών,  που συνεχίζουν, με αμείωτη ένταση και σχεδόν εμμονικά, στις παρυφές της ανεπίστροφης πλάνης , να βαπτίζουν το σκοτάδι Φως και το Φως σκοτάδι !

Ουκ εκπειράσεις Κύριο τον Θεό σου ! σου λένε και διανθίζουν το παρανοημένο τούτο Ευαγγελικό ρήμα,  από το ότι ο τάδε Άγιος Γέροντας,  όταν κάποτε κάποιος ασθενούσε από μεταδοτική νόσο,  σύστηνε απομόνωση και την δέουσα  προσοχή στους λοιπούς . Αυτονόητα πράγματα δηλαδή,  που όλοι μας τηρούσαμε και θα τηρούμε πάντοτε,  ως Θεοδώρητα νουνεχείς !  Ναι , αλλά πως είναι δυνατόν  αυτό το αυτονόητο,  στις μέρες μας να το εξομοιώνουμε  με την καθολική και παράλογα δυσανάλογη απομόνωση των υγιών - εν δυνάμει και μόνο ασθενών; Με την απαγόρευση τελέσεως των σωστικών μυστηρίων ,  του εκκλησιασμού , της προσκύνησης και ασπασμού,  των  λιτανεύσεων , των λειτουργικών πράξεων κλπ  μέσα στον τον ιερό Ναό,  τον κατάμεστο της απειροδώρου και  πανσθενουργού χάριτος του Αγίου Τριαδικού  Θεού,  που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί ;

Το έχουμε ξαναγράψει αδελφοί μου και θα το επαναλάβουμε,  επικαλούμενοι τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη ! "Τον Θεό τον εκπειράζουμε, όταν Του ζητούμε κάτι, αλλά η ζωή μας δεν είναι σύμφωνη με το θέλημά Του", ζούμε δηλαδή, ενάντια στο θέλημα του Θεού και για αυτό δεν έχουμε παρρησία ενώπιόν Του. Επομένως φοβόμαστε οτι δεν θα μας σκεπάσει η Θεία πρόνοια,  όχι για λόγους επιστημονικούς αλλά για λόγους μιας ασυγκράτητης και άλογης αποστασίας!

Οι ανθρωπάκηδες οι ευλογημένοι (μιλάμε για τους υγιείς , όχι για εκείνους  που με γρίπη και πυρετό προσέρχονται  στον Ναό. Υπάρχει ειδική ευχή για τους δι' ευλόγους αιτίας απολειφθέντας) δεν πήγαν ποτέ όντως να εκπειράξουν τον Θεό,  καπνίζοντας 3 πακέτα τσιγάρα ημερησίως  και πίνοντας μια νταμιτζάνα κρασί στην καθισιά τους, ούτε σε καρναβάλι τους συναντήσαμε ,  ούτε σε γλέντι,  ούτε σε…. κορωνοπάρτυ,   ούτε πουθενά αλλού συναθροίστηκαν, ούτε βγήκαν με τα αυτοκίνητά τους   να τρέξουν στον δρόμο  με ιλιγγιώδεις ταχύτητες  και αναιδώς  να σκεφτούν ότι  … εμάς θα μας σώσει ο Θεός …Στην Εκκλησία μόνο  θέλουν  να πάνε , στην Κιβωτό …να εισέλθουν και έτσι να νιώσουν  ασφαλείς ! Να «συγχρωτιστούν»  με τον Εσταυρωμένο , την Παναγία Μητέρα Του , τους γνήσιους φίλους Του ! Να μεταλάβουν από το Θεοποιητικό και Ζωοποιητικό μυστήριο των μυστηρίων !  Είναι δυνατόν με αυτήν τους την… αποκοτιά κατ εσέ πολυσέβαστέ μου, να δοκιμάζουν τον Θεό ; Μη γένοιτο !

Θα καταργηθούν και πάλι  όλες οι  ακολουθίες μέσα στο Ευλογημένο Τριώδιο ! Οι 4 συγκλονιστικές προπαρασκευαστικές εβδομάδες της μετανοίας ! Των θυρών και των… πυλών κεκλεισμένων! Οι Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες ! Οι Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεομάνας! Το παράδοξόν σου της φωνής …Γνώσιν άγνωστον γνώναι …Χαίρε σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν …Αμ δε …Κάτσε εσύ Κυρούλα μου στην άκρη! Τώρα μιλούν οι επιστήμονες ! Χαίρε των απίστων αμφίβολον άκουσμα ! Χαίρε των πιστών αναμφίβολο καύχημα ! Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι Θεοτόκε ! Χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα ! Χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα! Χαίρε ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί! Ασάλευτος πύργος και απόρθητον τείχος εσύ ! Αμ δε … Μπες ξανά εσύ Κυρούλα μου στο εικόνισμά σου! Θα σε φωνάξουμε όταν σε χρειαστούμε!  Τώρα μιλά και αποφασίζει η επιστημονική και μόνο κοινότητα! Θα λησμονήσουμε λοιπόν  και πάλι  τον Σωτήρα και Παντοκράτορα Χριστό , την Διασώζουσα, Παντάνασσα , Παραμυθία, Γοργοϋπήκοο, Εγγυήτρια, Πονολύτρια, την Υπέρμαχο Φοβερά Προστασία. Λεπροί αποκαθαίρονται ...νόσοι διώκονται ...λεν τα χείλη στον κανόνα σου Νύμφη Ανύμφευτε...Μόνο τα χείλη όμως*...

Για να επανέλθουμε όμως σε αυτά τα άστοχα γραφτά. Σε μια προσπάθεια να κατασταλεί η  εξεγερμένη και  οχληρή ,  ελέω Θεού,   συνείδηση,  προβάλλεται  ενδιαθέτως ένα πλήρες ακαδημαϊκών μα και πνευματικών περγαμηνών βιογραφικό του συγγραφέα τους. Λες και αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου,  αν κατέχεις περίσσιους τίτλους σπουδών ή είσαι πνευματικοπαίδι του Αγίου Γέροντος Χ , αυτό από μόνο του σε διαπιστεύει να ομιλείς από καθέδρας και   να αλλοιώνεις σφόδρα την ουσία της μόνης αληθινής πίστης : Το ότι Εκείνος που κυριαρχεί σε ζωή και Θάνατο είναι μόνο ο Ένας ! Το ότι αν Εκείνος δεν το αποφασίσει κανένας από αυτούς που προσέρχονται στην Εκκλησία δεν θα ασθενήσει μα και το αντίστροφο!   Ζωής ο κυριεύων και του Θανάτου …ακούγεται στην μάλλον μακάβρια για κάποιους νεκρώσιμο  ακολουθία ! Κοίτα να δεις όμως που οι Γεροντάδες μας , ναι εκείνοι που στα άστοχα γραφτά μας βάζουμε συστηματικά μπροστά ( εκ του ασφαλούς βέβαια αφού οι μακάριοι βρίσκονται στας ουρανίους μονάς ) εκείνο το β από το μακάβριο το έχουν προ πολλού ξεριζωμένο …Κοίτα να δεις ακόμα,   που εκείνοι  έχουν αφήσει πίσω τους  κι άλλα πνευματικοπαίδια τους και μάλιστα Αφ…Ιερωμένους,  που μας μεταφέρουν ανόθευτο και απαράλλαχτο το Θεάρεστο πνεύμα τους.

Και έρχεται εδώ το σχεδόν ρητορικό  ερώτημα : Τι διακυβεύουν όλοι αυτοί που άδολα και ανιδιοτελώς συνεχίζουν αμετασάλευτα να ομολογούν Χριστό και αμετεώριστη Ορθοδοξία στις μέρες μας και τι ωφέλεια αποκομίζουν εκείνοι που συντάσσονται και συναυτουργούν ( ελπίζουμε και προσευχόμαστε όχι εν επιγνώσει) βάλλοντας κατά της Ορθοδόξου πίστεως και των θεμελιακών δογμάτων της;         Τους πρώτους που με εκκλησιαστικό φρόνημα και με ευγενή παρρησία τολμούν να αρθρώνουν άποψη και να ορθοτομούν λόγο αληθείας,  μένοντας μέσα στο καράβι….τους πολεμάει   ένα εκκλησιαστικό και όχι μόνο  σύστημα που τους στοχοποιεί , τους  διώκει, τους αποδομεί και τους ομογενοποιεί άκριτα σε …επικίνδυνους ζηλωτές, υβριστές - κατακρίνοντες  και εχθρούς ! Τους δεύτερους το ίδιο σύστημα πανίσχυρο ριζικά… τους συντηρεί και τους προωθεί σε θέσεις επιφανείς , τους προβάλλει δε  και τους εξυμνεί πνευματικά  ως γνησίους συνεχιστές των Αγίων και των Γεροντάδων τους…

Και κάτι τελευταίο . Ο Κύριος  περισσότερο από ποτέ στις μέρες μας φαίνεται να συγκεντρώνει και να  καλεί συνεχώς τους εκλεκτούς Του, στων εφραινομένων τις αιώνιες κατοικίες ! Λιγοστεύουν ολοένα    οι εν ζωή έμψυχοι πνευματικοί φάροι... Αν ζούσε στις μέρες μας ένας παπα- Γιώργης Μεταλληνός , ένας Άγιος Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης, ένας Σαράντος Καργάκος , μια Αθηνά Σιδέρη ( αναφερόμαστε δειγματοληπτικά και μόνο  σε  πρόσφατα κοιμηθέντες) και πόσοι ακόμα κληρικοί και λαϊκοί πνευματέμφοροι και διδαχτοί Θεού,  «φύσει τα του νόμου ποιή» ( Ρωμ. 2, 14-15) με καρδιές και συνειδήσεις να συμμαρτυρούν,  το έργο όλων ημών των «περιλειπομένων» θα ήταν ευκολότερο,  έχοντας την ασφάλεια των …μπροστινών . Θα λειτουργούσαν όλοι αυτοί, ως πνευματικές δικλίδες βεβαίας πεποίθησης και μπροστάρηδες στην θεώρηση των δυστοπικών τούτων καταστάσεων που όλοι βιώνουμε μέσα στον χώρο της Εκκλησίας . Όπως όταν ήμασταν μαθητές και στην αναγγελία του απροειδοποιήτου διαγωνίσματος,  κάπως ανακουφιζόμασταν όντας αδιάβαστοι, με την σκέψη  ότι κάτι θα καταφέρναμε να «κλέψουμε» από τους…. μπροστινοδιπλανούς μας… Τώρα ήρθε ο μέγας Καθηγητής και μας βάζει να γράψουμε εξετάσεις στο κεφάλαιο της  ορθής πίστης,  μεταφέροντάς μας όμως  στο πρώτο θρανίο! Κοιτάμε τότε γύρω μας εμείς οι απεγνωσμένοι ακροατές,  ψάχνοντας τους…διαβασμένους ποιητές του νόμου… Μπροστά σας μόνο κοιτάτε ! …ακούγεται η φωνή του Κυρίου !  Τόσες διδαχές , τόσες επαναλήψεις …Καιρός του ποιήσαι …!

 Να μαστε λοιπόν στο πρώτο θρανίο κι αβοήθητοι ! Και ένα ερώτημα εκεί τίθεται  από την …οχληρή μας  συνείδηση … Τώρα τι γράφουμε ; Ερώτημα με 3 επιλογές για απάντηση :

α) Να γεμίσω την κόλλα  με ποικίλες  βολικές σκέψεις-σοφιστίες  και εξωραϊσμούς για να αυτοδικαιώσω τον περισπούδαστο και ανθρωπάρεσκο εαυτό μου,  αποσπασματοποιώντας Πατερικά χωρία και Ευαγγελικά λόγια !

 β) Να γράψω μονάχα : Πιστεύω Κύριε ! Μα φοβάμαι, φοβάμαι πολύ  ! Βοήθει μοι τη απιστία!

και γ) να παραδώσω τουλάχιστον λευκή κόλλα,  μιμούμενος τους αρχαίους ημών προγόνους και το γνωμικό τους:  Κρείττον του λαλείν το σιγάν!

Στις 3 επιλογές εμείς αδελφοί μου  να προτιμάμε την δεύτερη ! Την πρώτη να την αποστρεφόμαστε! Την τρίτη…ας  την θεωρούμε βέλτιστη ως την μη χείρονα…

Βέβαια για όσους επιλέξουν το γ , εκείνη η οχληρή συνείδηση,  υπενθυμίζει συνεχώς και  ένα λατινικό θαυμάσιο ρητό,  το οποίο ευχόμαστε ο Κύριος να μην...λάβει υπόψη Του όταν θα διορθώνει τα γραφτά μας...

Qui tacet consentit

Ο σιωπών συναινεί…

Νώντας Σκοπετέας / 04-02-2021

*( με απόσπασμα από κείμενο του γράφοντος 12-03-2020)

 


31 Ιαν 2021

Θαύματα και θαυμάσια …ακόμα δεν απαγορεύτηκαν!


Κάτι που πάντοτε γνωρίζαμε και εσχάτως ξεχάσαμε είναι ότι η μόνη αληθινή πίστη μας, τις περισσότερες φορές προσεγγίζεται μόνο δια της αποφατικής οδού και της αποφατικής Θεολογίας. Εκείνης που δεν αρνείται αλλά τις περισσότερες φορές δειλιά και αδυνατεί πλήρως να περιγράψει και να εξηγήσει τον Θεό. Λέν τα χείλη συνεχώς : Ακατάληπτε , Ανερμήνευτε, Απερίγραπτε Κύριε Δόξα Σοι! Και στις μέρες μας έχουμε βαλθεί όλοι να εξηγήσουμε και μάλιστα με τρόπο ακαταγώνιστα πειστικό σε τι Θεό πιστεύουμε … Έγραφε προχθές μια πολύ ευλογημένη ψυχή και εξαίρετος Θεολόγος επιχειρηματολογώντας : 
Ο επίσκοπος είναι ο πρώτος που μεταλαμβάνει. Με μια ψυχρή ορθολογιστική άποψη, μα όχι θεολογική και το τονίζω αυτό, η άποψη πως ο Αρχιεπίσκοπος μολύνθηκε από τη Θεια Λειτουργία, δεν στέκει. 

Και ένας άλλος ευλογημένος παππούλης δημοσίευσε από κάτω τα μαθηματικά του Κορωνοιού : 

244.800 Θείες Λειτουργίες από τον Μάιο . 

Σε όλες αυτές τις λειτουργίες, οι πιστοί που κοινώνησαν, μετέλαβαν Σώμα και Αίμα Χριστού με τον ακολουθούμενο εδώ και αιώνες τρόπο (με μία κοινή λαβίδα). 

Αν κοινώνησαν κατά Μ.Ο. δέκα άνθρωποι σε κάθε Θεία Λειτουργία, τότε οι πιστοί κοινώνησαν στο διάστημα αυτό (από 15 Μαΐου ως και 1 Νοεμβρίου) 2.448.000 φορές! 

Σχεδόν δυόμιση εκατομμύρια ! Προσθέστε τις καθημερινές Θείες Λειτουργίες πλην των ΚΥΡΙΑΚΏΝ και θα προκύψει ένα αστρονομμικό νούμερο … 

Ε και; Ου με πείσεις καν με πείσεις ! Δεν είναι κλειστές οι Εκκλησίες παρ΄ότι αυτά τα επιχειρήματα δεν μπορούν επουδενί λόγω να αντικρουσθούν ;

Και εκείνοι οι αμύητοι και άγευστοι μας περιγελούν μας απαξιώνουν και μας προσάπτουν πολλούς κοσμητικούς χαρακτηρισμούς …

Αλλά δυστυχώς πολλές φορές τα βέλη και η απαξίωση  προέρχονται εξ οικείων !  Και όλοι στο ίδιο τσουβάλι! Η ομογενοποίηση είναι άκρως βολική και τρέφει μοναδικά την αυτοδικαίωση ...( Κάποιος πικροχαριτολογώντας είπε πως το μένος βγαίνει από το Αυτοδικαιω…μένος!)

Λέει στις ζοφερές μας μέρες κάποιος κάτι, έστω άστοχο και αυτό γίνεται σημαία και επιχείρημα και εργαλείο της παμπόθητης αυτοδικαίωσης , όσων αμετακίνητα πρεσβεύουν την αντίθετη άποψη .

Εν προκειμένω όσων επιμένουν να χαρακτηρίζουν "εναρέτους ζηλωτές" και επιπόλαιους θεριακλήδες της πίστεως όσους και σήμερα διψούν τον Χριστό και διαρκώς επιθυμούν να ενώνονται μαζί Του.

Γνωρίζουν αυτοί οι ευλογημένοι και εσχάτως διωκόμενοι , οτι θηριάλωτοι θα γίνουν υπό του νοητού λύκου , όσο περισσότερο απομακρύνονται από το Άγιο Ποτήριο και την Θεία Κοινωνία !

Ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος ή το Φως λέει ο ηγαπημένος Ιωάννης στο Ευαγγέλιο του Φωτός ...

Το να αγαπάς το σκοτάδι έχει επιστροφή ...

Το να βαπτίζεις το Φως σκοτάδι όμως , φοβάμαι πολύ οτι είναι ανεπίστροφα πλανεμένο και βλάπτει ολέθρια την φήμη του Τριαδικού μας Θεού...

Υπάρχει λοιπόν όντως μια κατηγορία αρνητών αδελφοί μου ! Οι αρνητές της πίστης ! Οι αρνησίΧριστοι και Θεομάχοι, που επιστρατεύουν άρτια δουλεμένα επιχειρήματα που έχουν ως βάση τους και θεμέλιο την λογική, όχι την δωρούμενη απ τον Θεό λογική, αλλά εκείνη που συνεχώς αντιμάχεται με την πίστη , την συκοφαντεί και όλο βλασφημεί  τον Τριαδικό Θεό .

Είναι πολύ σημαντικό σε αυτό το σημείο να θίξουμε ( είναι στ αλήθεια τόσες πολλές , αμέτρητες οι πτυχές αυτής της δεινής περίστασης) αυτήν την προσπάθεια συμβολοποίησης της πίστης μας . Μια κραυγαλέα έκφανση της παρείσφρυσης στην πίστη μας του καρκινώματος του θρησκευτικού συγκρητισμού και του εσωτερισμού , της προσπάθειας δηλαδή να αυτονομηθεί να ανεξαρτητοποιηθεί  πλήρως ο άνθρωπος και να απομακρυνθεί πλήρως απ΄τον μόνο αληθινό Θεό !   Αδελφοί μου μέσα στην Εκκλησία κατοικοεδρεύει ο Τριαδικός Θεός . Το τρίτο πρόσωπο της αδιαίρετης Αγίας Τριάδας ο Βασιλιάς Παράκλητος ο πανταχού Παρών , ο τα ελλείποντα αναπληρών και τα ασθενή θεραπεύων !  Δεν είναι σύμβολο το Άγιο Πνεύμα ! Ούτε περιστεράκι ούτε ενέργεια ούτε αεράκι και φύσημα ! Έχει υπόσταση , προ πάντων γαρ Θεός, Ζωή των πάντων ,Πανσωστική αιτία , ζωαρχικὴ ἀξία, ἐξ οὗ πᾶν ζῷον ἐμψυχοῦται,  βυθός απύθμενος χαρισμάτων ! Ομόδοξο και Ισουργό Πατρός και Υιού ! Τα λέμε τα ψάλλουμε και υποτίθεται ότι ανεβαίνουμε τους αναβαθμούς τα σκαλοπάτια της αγίας μας πίστης  , συναισθανόμαστε άραγε το τι προφέρουν τα χείλη ; Ζωοποιεί τα μυστήρια ο Άλλος Παράκλητος ! Μόλις ήταν να αναληφθεί ο Κύριος παρηγόρησε τους μαθητές του λέγοντάς τους «σας συμφέρει να απέλθω, διότι αν δεν απέλθω, δεν θα έλθει ο άλλος Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο».Για αυτό δεν είναι το χέρι του Ιερέα,  αυτό που μου τραβάς πάτερ μου να μην στο ασπαστώ ..Είναι το χέρι που δανείζεις στον Τριαδικό Θεό για να τελεστούν τα επίσης ζωοποιά μυστήρια της πίστης μας ! Γι αυτό λέμε ! Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος : Στέφεται ο δούλος του Θεού …Τρίτο ενικό ….Ποιός στεφανώνει …;;;Κείρεται …Ποιος τελεί την μοναχική κουρά ;;;Χρίεται , Βαπτίζεται η δούλη του Θεού ….Ποιός βαπτίζει ….;;; Ο ίδιος ο Τριαδικός Θεός !

Άπειρη η συγκατάβαση που κάνει ο Κύριος και συνεχώς φανερώνεται μπροστά μας και αποκαλύπτεται,  σε μια Θεία παραχώρηση κατανοώντας την αδύναμη φύση μας και ενισχύοντας την ανεμική μας πίστη. Τα θαύματα και τα θαυμάσια του Αγίου Θεού είναι τα μεγαλύτερα δώρα για τον άνθρωπο . Ένας πνευματικός κόσμος που αποκαλύπτεται σε κάποιους  στο μέτρο των ανθρωπίνων αντοχών. Και συνταράσσεται ο άνθρωπος σαν σκεφτεί πως όλα αυτά τα υπέρλογα και υπερφυσικά δεν είναι παρά κάτι ελάχιστο μόλις μπροστά σε αυτό που θα επακολουθήσει μετά από εδώ …Και έχουμε και μια πληροφορία γι αυτό το τόσο ανυπέρβλητο που μας περιμένει . Μας πληροφορεί ο Ουρανοβάμων Θείος Παύλος περί τούτου. Αυτός που ανέβηκε , ηρπάγη  ως τον τρίτο Ουρανό , πάνω δηλαδή απ΄ο,τι το φθαρτό και υλικό . Το κράτησε για 14 χρόνια μυστικό και μας το αποκάλυψε , όχι για να καυχηθεί –αφού μόνο για τα βάσανά  του , τις ασθένειες και τους διωγμούς του καμαρώνει –μα για να μας διαβεβαιώσει ο Θεόκλητος Παύλος, ότι τα θαύματα και τα θαυμάσια του εδώ και του τώρα είναι ελάχιστα μπροστά σε εκείνα που ο Κύριος έχει ετοιμάσει για όσους Τον αγάπησαν εξ όλης ψυχής , καρδίας , δυνάμεως και διανοίας ! Οίκος περιληπτικός ο Παύλος της απεριλήπτου φύσεως όπως λέγει για αυτόν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς . Στον τρίτο Ουρανό , στους τόπους της Αγίας Τριάδας ανήλθε κατά τον Ιερό Θεοφύλακτο ! Άρρητα ρήματα , άφραστη ωραιότητα !  Μα,  ας έρθουμε στο εδώ ! Γιατί κι αυτό , έστω σε ηπιότερη μορφή για τις καρδιές μας και τις αντοχές τους , με Θεία οικονομία είναι μεστό από θαύματα και θαυμάσια του Θεού !

Ζούμε αδελφοί μου ένα συνεχές θαύμα ! Μόνο που δεν το αντιλαμβανόμαστε στις πλείστες των περιστάσεων! Ανασαίνουμε , βαδίζουμε , ακούμε , μιλάμε …Αυτονόητο ; Όχι δα ! Θαύμα μέγα ! Και Αυτός που το επιτρέπει έρχεται συχνά να το πιστοποιήσει με την ίδια Του την παρουσία στη ζωή μας ! Σε ένα από τα υπέροχα 11 Εωθινά δοξαστικά, ακούγεται μια συγκλονιστική φράση : Και θαύματι , θαύμα βεβαιοίς …Αν ζούσαμε , αν βιώναμε , ο,τι ακούμε στα ανυπέρβλητης ποιητικής και Θεολογικής αξίας ιερά γράμματα της Μάνας Εκκλησίας ! Αν προσπαθούσαμε να διανύσουμε εκείνη την δύσβατη διαδρομή που ενώνει τα χείλη με την καρδιά μας ! Πως επιβεβαίωσε ο Χριστός μας , το μέγιστο , το άφραστο θαύμα της εκ νεκρών Αναστάσεώς Του ; Με θαύμα! Τη κεκλεισμένη εισόδω των θυρών …Έτσι,  τη κεκλεισμένη εισόδω της ψυχής εισέρχεται ο Πανευμήχανος  Κύριος με τα θαύματα και τα θαυμάσιά Του και μας γεμίζει με χαρά και ελπίδα αιωνίου  !

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που προσεύχονται με το πιστεύω Κύριε , βοήθει μοι τη απιστία, ο Κύριος δεν θα πάψει να τα παραχωρεί . Κανείς δεν μπορεί εξάλλου να Του το απαγορεύσει !   

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά 2 εκπομπών

24 Ιαν 2021

Πνευματικές δικλίδες ασφαλείας...

....Πριν λίγα χρόνια επισκέφθηκε το Όρος ένας πατέρας από μια πόλη της Ελλάδας .
Ήρθε στο Όρος με έναν και μόνο σκοπό : Να συμβουλευτεί τους Γεροντάδες για ένα μεγάλο πρόβλημα που τον βασάνιζε!
Το παιδί του είχε έναν πολύ δυσίατο καρκίνο και έπρεπε , αν θέλανε να εξαντλήσουν όλες τις πιθανότητες, να το πάνε άμεσα στο εξωτερικό! Βρέθηκε λοιπόν με τον Γέροντα και εκείνος του είπε : Δεν θα το πάτε πουθενά !
Θα φύγει το παιδί , γιατί είναι στην πρόνοια του Θεού , μα την ίδια μέρα θα σας δώσει άλλο ο Κύριος !
Ο πατέρας δεν το πολυπίστεψε αυτό που του είπε ο Γέροντας ! Μάλιστα θεώρησε ότι επειδή εκείνος ήταν σε προχωρημένη ηλικία , ίσως θα έπρεπε να μην εμπιστευθεί την κρίση του ! Εκείνες τις στιγμές μόνο για άλλο παιδί δεν σκέφτονταν με την γυναίκα του και άλλωστε κάποιοι άλλοι πατέρες του είχαν πει ήδη εντελώς διαφορετικά πράγματα …
Ωστόσο επειδή το παιδί βελτιώθηκε , ανέβαλλαν προσωρινά την μετάβαση στο εξωτερικό και όλα έδειχναν ως εκ θαύματος να πηγαίνουν πάρα πολύ καλύτερα .
Συνέχισαν λοιπόν την ζωή τους δοξάζοντας τον Θεό και κάποια στιγμή η γυναίκα έμεινε ξανά έγκυος! Χαρά μεγάλη στο σπίτι !
Το ένα θαύμα μετά το άλλο ! Κύλησε λίγος καιρός !
Ήτανε παραμονές Σαρακοστής πριν μερικά χρόνια !
Η μάνα στις μέρες της και το παιδί ένα πρωινό ξαφνικά αδιαθέτησε .
Δεν πήγε στο σχολείο και έμεινε στο κρεβάτι
–Μαμά, της είπε , σε παρακαλώ άναψε λίγο λιβανάκι να θυμιάσεις !
Σήμερα θα σε αφήσω για να πάω στην άλλη Μανούλα μου!
Την επόμενη μέρα έγινε η κηδεία του παιδιού , που έφυγε με αγγελικά φτερά και τόσο ήσυχα !
Μόνο που η μητέρα του δεν μπόρεσε να είναι εκεί για να το αποχαιρετίσει !
Τα ξημερώματα έγινε …ξανά μάνα !
Όπως το είχε πει ο Άγιος και προορατικός χάριτι Θεού Γέροντας πριν λίγο μόλις καιρό!....
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από Ημερολόγιο Όρους με τίτλο : Όσο ανασαίνω θα διψώ! (Άγιο Όρος 2018)Μέρος 9ο
Υγ: Την ευχή του να έχουμε ! ( Δεν υπάρχει λόγος να φανερωθεί το όνομά του κι αν κάποιος το καταλάβει ...)
Διάβασα σήμερα κάποιον Ιερέα που έλεγε να μην εμπιστευόμαστε τους ....έστω ελαχίστους εναπομείναντες Αγίους Γέροντες των ημερών μας σε θέματα ...επιστημονικού -ιατρικού ενδιαφέροντος...λόγω ασυμβατότητας...
Παππούλη μου, για κάποιους ....έστω ελαχίστους εναπομείναντες, ευτυχώς αυτοί οι κανονάρχες του Θεϊκού Ελέους θα συνεχίσουν να υπάρχουν ως πνευματικές δικλίδες ασφαλείας ...

18 Ιαν 2021

π.Βασίλειος Βασιλείου(+17-1-2021)


Όσο κι αν μερικοί προσπαθούν να μας πείσουν τι πλέον κάποιοι ευλογημένοι χαρούμενοι αγωνιστές, που φεύγουν για την όντως ζωή κοιμούνται
εν ...κο... ,
εμείς θα επιμένουμε να τους θυμίζουμε ότι οι γνήσιοι φίλοι του Χριστού όπως εσύ παπά Βασίλη μας ,κοιμούνται μόνο
Εν Κω...
Κυριακή πρωί, του καθηγητού της ερήμου, είπες το δι ευχών σου και έφυγες για να συναντηθείς με τον μακαριστό ταπεινό Αντώνιο ,τον πρώτο Άγιο Δεσπότη σου και τον Άγιο Γέροντά σου που τόσο αγάπησες και πόσο τίμησες...τον π.Αθανάσιο Μυτιληναίο !
Χριστοστεφανωμένος...μόνο... έφυγες !
Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια Κυριακή Αγίου Πολυκάρπου τα ασταμάτητα δάκρυά σου στο κήρυγμά σου για το μαρτύριο του Αγίου! Πόσο με είχε συγκλονίσει ο τρόπος σου ο πάντοτε ανυπόκριτος...
Πριν 12 χρόνια ήσουν η γλυκιά αφορμή και η έμψυχη παραίνεση να ξεκινήσουμε την πορεία μας στα ουράνια ραδιοκύματα...
Πλέον εκπέμπεις Ορθοδοξία και Παράδοση από το...κέντρο εκπομπής...
Η λατρεμένη σου Σιάτιστα και όλοι εμείς που ευλογηθήκαμε από την γνωριμιά μας μαζί σου ,αποχαιρετάμε προσωρινά έναν λεβέντη παπά !
Έναν άφοβο και γενναίο Στρατιώτη του Χριστού μας ...που κράτησε την Ιεροσύνη του ακίβδυλη ως την τελευταία στιγμή, κάνοντας υπακοή στην αμετασάλευτη αλήθεια των Ευαγγελικών ρημάτων και ακολουθώντας πιστά και απαρέγκλιτα τις Πατερικές ιχνηλασίες στον αόρατο πόλεμο της ψυχής !
Μπροστάρη και Πρόμαχο πάντα θα σε φέρνουμε δίπλα μας !
Μην σταματήσεις να προσεύχεσαι για όλους μας !
Τώρα πιότερο από πριν...
Καλή αντάμωση παππούλη μας!
Να πάρει η ευχή ...να πάρει...
Νώντας Σκοπετέας
17-1-21

17 Ιαν 2021

Είναι Ζωντανός ο Θεός !


Τα θαύματα και τα θαυμάσια στην ζωή των πρώτων Χριστιανών ή στων γνησίων φίλων του Χριστού μας αποτελούσαν και αποτελούν ( δεν είναι αμάρτυρη Χριστού η εποχή μας)  μια πολύ «φυσιολογική» προσδόκιμη και σχεδόν αναμενόμενη κατάσταση ! Ένα … «φυσιολογικό υπέρλογο»,  αν μπορεί να σταθεί μια τέτοια περιγραφή ! Και αυτό,  γιατί τα πνευματικά μάτια , τα πνευματικά αισθητήρια σε αυτούς τους ανθρώπους είναι πλήρως ενεργοποιημένα. Εγώ ο κατάκριτος , ο αδιόρθωτος που καταφρονώ τα προστάγματα του Κυρίου , εξαπατούμενος από τα τεχνάσματα των δαιμόνων και φρενοβλαβώς εξακολουθώ , απενεργοποιώ αυτήν την πνευματική όραση . Άρα όσα κι αν συμβαίνουν δίπλα μου θαύματα και θαυμάσια που δεν σταματούν ποτέ για μένα παραμένουν άγνωρα και αθέατα… Για να σκεφτούμε αδελφοί μου αυτό που ακούμε και λέμε και εμείς,  ότι κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας , υπάρχουν στρατιές αγγελικών ταγμάτων που παρευρίσκονται και δορυφορούν τον Τριαδικό Θεό και Δεσπότη Κύριο ! Γιατί δεν τις βλέπουμε άραγε όλοι  ; Υπάρχουν κάποιοι με ενεργοποιημένη και ολοκάθαρη την ψυχή που συνεχώς τις ατενίζουν ! Ας θυμηθούμε αδελφοί μου τα μωρά παιδάκια που όταν εισέρχονται στον Ναό συνεχώς και εκστατικά κοιτούν προς τα πάνω στον Τρούλο και στον Παντεπόπτη …Τι λέτε ; Θαρρείτε πως δεν τα βλέπουν όλα αυτά ; Τα μωρά και τα ασθενή  μωρά του κόσμου,  αυτά που εξέλεξε ο Κύριος ινα καταισχύνει τα ισχυρά,  όλα αυτά τα αδιανόητα για τους πολλούς,  τα αντικρίζουν συνεχώς !  

Μια τέτοια εκπομπή και η σημερινή,  γεμάτη από τα απίστευτα για άλλους και αναπόδεικτα…μα για κάποιους,  έστω λίγους,  η αδιάσειστη αλήθεια του μεγαλείου του Θεού και κάποιες  ελάχιστες μικρές  φωταυγείς ακτίνες από το απέραντο αιώνιο Φως . Μονολογούν εκείνοι το: Ζει Κύριος ο Θεός και το θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού!  Σε μια εποχή που ο ορθολογισμός προσπαθεί σχεδόν λυσσαλέα να επικρατήσει απόλυτα,  έρχονται να παλέψουν για την επαναενεργοποίηση του Αγίου Πνεύματος μέσα μας . Να Το  θερμάνουν ξανά !   Τόσο όμορφα ειπωμένο από έναν  φωτισμένο γέροντα των ημερών μας : Έχει σβηστεί  μέσα μας το Άγιο Πνεύμα! έλεγε …

Είπε άφρων εν καρδία αυτού ουκ έστιν Θεός...( Ψαλμ.52,1) Ο ιερός ψαλμωδός χαρακτηρίζει με στιβαρό , απόλυτο τρόπο όποιον ισχυρίζεται οτι ο Θεός δεν υπάρχει . Τον περιγράφει   άμυαλο,  δίχως φρένας , άνου, απερίσκεπτο,  ανισόρροπο, φρενοβλαβή ...Αν χαρακτηρίσεις έτσι  έναν σύγχρονο αγνωστικιστή , δεδηλωμένο άθεο , κατά τα λοιπά φερόμενο ως πανέξυπνο κατά κόσμον μορφωμένο και καλλιεργημένο , το πιθανότερο είναι να προσβληθεί πολύ και να σε κατηγορήσει για διχαστικό λόγο , ρητορική μίσους κλπ .Εσύ βέβαια θα διαμαρτυρηθείς και θα αντιτείνεις οτι όλα αυτά τα έχει πει το ψαλτήρι , αλλά άντε να  εξηγήσεις τώρα τι είναι ο Ιερός ψαλμωδός μπροστά στους επιγόνους του μακαρίτη του Νίτσε...

Για αυτό το σκοτάδι γύρω μας απλώνεται τόσο πυκνό ! Έρχονται σήμερα  όλοι εκείνοι που με καθαρή καρδιά και ορθάνοιχτα τα πνευματικά τους μάτια,  μας διαβεβαιώνουν αυτό που τόσο εμφατικά σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στην πρώτη του επιστολή προς το παμφίλτατο παιδί του τον Τιμόθεο. ….εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν.

Ελπίζουμε σε Θεό Ζωντανό ! Ζωντανή η πίστη μας ! Ολοζώντανος και δίπλα μας αδιαλείπτως ο Θεός ! Ας ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια της ψυχής μας και ας Τον αντικρίσουμε ! Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν θλιβερά να βυθίζονται στην άβυσσο όσων πρεσβεύουν πως ο Θεός έχει πεθάνει …

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

10 Ιαν 2021

Τίποτα δεν πάει χαμένο !


Ναι είναι δύσκολο …Το βάρος μιας μέρας που φεύγει έπρεπε ολόκληρο να σηκωθεί από σένα  ! Νιώθεις μια κούραση βαριά στο σώμα σου και στην καρδιά ! Και δεν σου κάνει όρεξη ούτε να κουβεντιάσεις …Θέλεις να ξαποστάσεις( κατά το γνωστό αγαπημένο λαϊκό στιχούργημα) . Θυμάμαι έναν γέροντα Ιερέα , έγγαμο ,πνευματικό . Συζητώντας σ ένα αρχονταρίκι μετά το τέλος μιας Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας . Εκείνος πατέρας 5 παιδιών… Εξομολόγηση , 3 ενορίες και πάμπολλες υποχρεώσεις . Η πρεσβυτέρα του με πολλά προβλήματα υγείας. Κάποιος στην πρωινή εκείνη χαρούμενη  παρέα παραπονέθηκε ότι δεν βρίσκει έστω λίγο χρόνο καθημερινά να κάνει κάτι πνευματικό , να διαβάσει , να προσευχηθεί …-Αχ παιδί μου του αποκρίθηκε ο παππούλης  και εγώ το ίδιο παράπονο έχω …Αφού καμιά φορά είμαι τόσο κουρασμένος , φτάνει η ώρα μια δύο το πρωί χωρίς να το καταλάβω με τόσες έννοιες , την πρεσβυτέρα , τα παιδιά τις τόσες μέριμνες …Κατάκοπος αισθάνομαι που ούτε το Απόδειπνο δεν βρίσκω το κουράγιο να διαβάσω…Το μόνο που καταφέρνω είναι να πω την προσευχή στον φύλακα άγγελό μου …Και στο τέλος τον παρακαλώ …θα σας φανεί ανήκουστο …να μου κάνει εκείνος το Απόδειπνο !

Σάστισα τότε μόλις το άκουσα τούτο το παράξενο …

Άλλος θα έβαζε λογισμό : Καλά,  Παπάς , Πνευματικός που δίνει συμβουλές σε άλλους  , που καθοδηγεί , που χορηγεί  πνευματικό πρόγραμμα και να μην μπορεί 10 λεπτά έστω να διαβάσει το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας ;

Έχεις διακονήσει ποτέ αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου άρρωστο άνθρωπο, κατάκοιτο  μέσα στο σπίτι σου; Έχεις υπάρξει ποτέ πολύτεκνος ή υπερπολύτεκνος γονιός ; Βάλε τον εαυτό σου για μια μέρα στην θέση αυτών των ανθρώπων της υπομονής και της θυσιαστικής αγάπης,  που δεν ζητεί τα εαυτής , και έπειτα αναλογίσου,  αν εσύ θα έβρισκες την δύναμη να κάνεις έστω και το δεκάλεπτο απόδειπνο . Και σκέψου έπειτα,  πως ο Θεός αναζητά τον ιλαρό δότη ! Τον αγαπά τόσο αυτόν που αποκαμωμένος,  έστω για μια ελάχιστη στιγμή,  στρέφει την ψυχή του ψηλά και λέει ένα Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με , ένα Πάτερ ημών, το Πιστεύω , κάνει μια μόνο εδαφιαία μετάνοια, μα γονατίζει η ψυχή του εκείνη την ώρα! Αυτό το φιλότιμο,  που ενεργοποιεί το ευμήχανο του ανθρώπου ! ( Ξέρετε είναι από τις  λέξεις της μάνας Ελληνικής γλώσσας που παραμένει αμετάφραστη επί της ουσίας στις υπόλοιπες , ή μεταφράζεται αλλά εντελώς άστοχα για το νόημα που αληθινά έχει : sense of honor  στα αγγλικά …αίσθηση της τιμής …Αλλά και η λεβεντιά και η παλικαριά  δεν μεταφράζονται αδελφοί μου ! Θα μπορούσε τώρα που το σκεφτόμαστε να χει άλλο τίτλο η σημερινή εκπομπή : Της ψυχής το αμετάφραστο !) Βρίσκει λοιπόν το φιλότιμο αφορμές μιας άλλης διαφορετικής προσευχής . Ένα παράδειγμα : Μια μάνα με 6 παιδιά κάθε βράδυ τους  διαβάζει    τον  βίο των Αγίων της ημέρας που ξημερώνει ! Μπροστά στο αναμμένο καντήλι ! Τόσο αντέχει ! Τόσο βαστάει ! Δεν ζυγίζεται η προσευχή ! Δεν μετριέται ο πνευματικός αγώνας ! Μα όλα λογίζονται και με έναν απερινόητο τρόπο πολλαπλασιάζονται ! Όλα μα όλα τα υπολογίζει ο Χριστός μας,  για να σώσει κάθε ψυχή ! Τίποτα δεν πάει χαμένο ! Αυτό το λίγο , το ελάχιστο , το μηδέν για κάποιους , παίρνει αξία την προστιθέμενη από τον Ένα !

 Όποτε λοιπόν αυτός ο λογισμός έρθει να μας απογοητεύσει , ψιθυρίζοντάς μας ότι εσύ με όλα αυτά που έχεις, τις έννοιες, τις υποχρεώσεις, τα βάσανα, τον πόνο ,δεν μπορείς να έχεις πνευματική ζωή και πρόγραμμα όπως άλλοι , ας σηκωθούμε έστω για λίγο , ας κάνουμε μια μετάνοια , ας πούμε έστω μια μικρή προσευχή και ας την στείλουμε πάνω ! Ίσως ακουστεί πολύ περισσότερο από μια ολόκληρη αγρυπνία( είναι τόσο ωραίο βέβαια ν αγρυπνάς γι΄Αυτόν που αγαπάς )  και από αναρίθμητα κομποσχοίνια ! Γιατί θα γίνει με φιλότιμο μπολιασμένο απ την αγάπη και μόνο του Χριστού μας , του Ελεήμονος και Πανοικτίρμονος   Τριαδικού Θεού μας !

Επουδενί λόγω η σημερινή εκπομπή δεν θέλει να εξωραϊσει, να στρογγυλέψει, να νομιμοποιήσει, να δώσει άλλοθι …Δεν παροτρύνει στο να πάψει ο κάθε αδελφός και πρώτοι εμείς, να προσπαθούμε για το κάτι παραπάνω, έστω κάτι το ελάχιστο …Την απογοήτευση και την ολοσχερή παραίτηση, την ολέθρια ακηδία θέλει να πολεμήσει ιδίως σε αυτούς τους καιρούς που δείχνουν να την ευνοούν…Γιατί ο γλυκασμός μιας μόνο αληθινής στιγμής προσευχής και επικοινωνίας με τον Ζώντα Θεό, είναι ικανός να νικήσει ακόμα και αυτήν την ίδια την κούραση , να απαλύνει τον πόνο να σταματήσει και αυτόν τον ίδιο τον χρόνο ! Το φιλότιμο θα γεννήσει τέτοιες λυτρωτικές  στιγμές και έπειτα αυτές, θα γίνουν ανάγκη και οξυγόνο, που δεν θα μπορεί η ψυχή να αποχωριστεί …

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

 

Δεν είναι κακό να αναφέρουμε την πηγή μας ...μας τιμά και μας καθιστά συνοδοιπόρους...


Παρακαλούνται όσοι αναδημοσιεύουν ας μην αφαιρούν το όνομα του συντάκτη , όπως και άλλα στοιχεία.

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

Να μην μένει ούτε ίχνος αμαρτίας ...

Να μην μένει ούτε ίχνος αμαρτίας ...
Καταρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η εξομολόγηση δεν είναι μια απλή συζήτηση με τον πνευματικό-εξομολόγο επί διαφόρων αποριών ή και προβλημάτων του εξομολογουμένου. Αυτό μπορεί να γίνει σε κάποια άλλη ώρα ,εκτός εξομολογήσεως, ή έστω, ως προέκταση της καθαυτό εξομολογήσεως. Ούτε ασφαλώς είναι μια τυπική επίσκεψη στον ιερέα πριν από τις μεγάλες εορτές, με μια κατ’ επιλογήν επισήμανση αμαρτιών ή και απλή εκζήτηση της «ευχής». Στην περίπτωση αυτή η εξομολόγηση λειτουργεί ως άλλοθι της ενοχής του ανθρώπου – «να ησυχάσουμε τη φωνή της συνειδήσεως»- με συνέπεια την παγίωση της αμαρτίας και την σκλήρυνση της ψυχής. Η εξομολόγηση είναι το μυστήριο εκείνο , που φανερώνει τη γνησιότητα της μετανοίας του πιστού. Πραγματοποιούμενη ενώπιον της Εκκλησίας –στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ενώπιον όλων και αργότερα ενώπιον του εκπροσώπου της Εκκλησίας πνευματικού εξομολόγου- αποτελεί το αποκορύφωμα της εν ταπεινώσει και συντριβή αναγνώρισης από τον πιστό ότι η ζωή του δεν βρίσκεται στην τροχιά του Χριστού και των αγίων ∙ ότι έσφαλε και σφάλλει, στο βαθμό που ή εκούσια ή ακούσια προσέβαλε την αγάπη στο πρόσωπο του Θεού ή των συνανθρώπων του. Παράλληλα όμως με την ομολογία αυτή εκδηλώνει και την ακλόνητη πεποίθησή του στην αγάπη και το έλεος του Θεού, τα οποία αναγνωρίζει ότι υπερβαίνουν την κατάντια του και έχουν τη δύναμη να τον ανορθώσουν και να τον οδηγήσουν σε ανώτερα πνευματικά ύψη: να ακολουθεί το Χριστό! Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν η εξομολόγηση αφενός προϋποθέτει τη συναίσθηση της αμαρτωλότητος του εξομολογουμένου και την πίστη του στην φιλανθρωπία του πανοικτίρμονος Θεού, αφετέρου έχει εκκλησιαστικό χαρακτήρα. Τυχόν λοιπόν προσέλευση στο μυστήριο, χωρίς την απαιτούμενη προετοιμασία με εξομολόγηση εν μετανοία ενώπιον πρώτα του Θεού, αποτελεί εμπαιγμό του μυστηρίου ή το λιγότερο άγνοια της παραδόσεως της Εκκλησίας. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, να προσέρχεται ο εξομολογούμενος απροετοίμαστος , επόμενο είναι να μη γεύεται τα αγαθά και τις δωρεές , που ο Θεός έχει υποσχεθεί να δώσει. Και τα αγαθά αυτά είναι η εξάλειψη κάθε αμαρτίας, αλλά και η δικαίωση του ανθρώπου. «Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών , πιστός εστι και δίκαιος, ίνα αφή ημίν τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας» ( Α’ Ιω.1,9 ) . Και ο προφήτης Ησαΐας , ήδη από το χώρο της Π. Διαθήκης, διαλαλεί: « Εάν είναι οι αμαρτίες σας κόκκινες σαν το αίμα, θα τις κάνω λευκές σαν το χιόνι» ( Πρβλ. Ης. 1,18 ) . Ο άγιος Χρυσόστομος ερμηνεύει τα παραπάνω: « Η μετάνοια δικαιώνει… Στο ληστή δεν είπε ο Κύριος, σε απαλλάσσω από την κόλαση και την τιμωρία, αλλά τον βάζει μέσα στον Παράδεισο, δίκαιο. Μη λες λοιπόν πάλι, Αμάρτησα πολύ και πώς θα μπορέσω να σωθώ; Συ δεν μπορείς, μα ο Κύριός σου μπορεί , και τόσο πολύ, ώστε να σβήσει τελείως τα αμαρτήματά σου… Τόσο τέλεια σβήνει τα αμαρτήματα , ώστε να μην μένει ούτε ίχνος από αυτά. Ο Θεός λοιπόν χαρίζει και την ομορφιά μαζί με την υγεία, μαζί με την απαλλαγή από την κόλαση δίνει και τη δικαιοσύνη και κάνει τον αμαρτωλό να είναι ίσος με αυτόν που δεν αμάρτησε. Διότι εξαφανίζει το αμάρτημα και το κάνει να μην υπάρχει και να μην έχει γίνει ποτέ. Έτσι τέλεια το εξαφανίζει, δεν μένει ούτε σημάδι, ούτε ίχνος, ούτε απόδειξη, ούτε δείγμα» (Ομιλία η΄, περί μετανοίας ) . Έτσι με την εν μετανοία συμμετοχή μας στο ιερό μυστήριο της εξομολογήσεως επανερχόμαστε στο αφετηριακό σημείο του βαπτίσματός μας. Όπως δηλ. τότε που βαπτισθήκαμε, κάθε αμάρτημά μας, ιδίως δε το προπατορικό λεγόμενο με τις κληρονομικές του συνέπειες της φθοράς και του θανάτου, εξαλείφθηκε, έτσι και τώρα, στο δεύτερο αυτό και επαναλαμβανόμενο βάπτισμα της μετανοίας, κάθε αμάρτημα που εκάναμε, μετά το πρώτο, εν λόγω ή έργω ή διανοία, εξαλείφεται και μας φέρει καθαρούς και πάλι στο σημείο εκκινήσεως της πνευματικής ζωής. Η ζωή μας στη φάση αυτή επανασυντονίζεται με τους χτύπους της παράδοσης της Εκκλησίας∙ «πιάνουμε» ξανά το σταθμό του Θεού∙ αρχίζουμε και (επι)κοινωνούμε με όλους τους αγίους. «Γιατί έτσι, όπως θα είναι ο νους σου συγχυσμένος ,ούτε θα καταλάβεις τι θα σου πω ούτε και θα θυμάσαι σε λίγο τίποτα. Άμα όμως εξομολογηθείς και μπεις και συ στην ίδια πνευματική συχνότητα με μας, τότε θα μπορέσουμε άνετα να συνεννοηθούμε» ( π. Παϊσιος ) .

Αχ παιδί μου ...ο Χριστός δεν μας εγκατέλειψε ποτέ !

Αχ παιδί μου ...ο Χριστός δεν μας εγκατέλειψε ποτέ !
Ένα πρωινό συζητά ο Γέροντας με δυο-τρεις επισκέπτες στο σπίτι του. Ο ένας είναι ιδεολόγος άθεος και κομμουνιστής. Σε μια στιγμή έρχεται κάποιος απ’ έξω και τους πληροφορεί ότι η Αθήνα έχει γεμίσει από φωτογραφίες του Μάου Τσε Τούγκ με την επιγραφή: «Δόξα στον μεγάλο Μάο». Ήταν η ημέρα κατά την οποία είχε πεθάνει ο Κινέζος δικτάτορας. Γέροντας: Έτσι είναι, παιδάκι μου. Δεν υπάρχουν άθεοι. Ειδωλολάτρες υπάρχουν, οι οποίοι βγάζουν τον Χριστό από τον θρόνο Του και στη θέση Του τοποθετούν τα είδωλά τους. Εμείς λέμε: «Δόξα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι». Αυτοί λένε: «Δόξα στον μεγάλο Μάο». Διαλέγεις και παίρνεις. Άθεος: Και σεις παππούλη, το παίρνετε το ναρκωτικό σας. Μόνο που εσείς το λέτε Χριστό, ο άλλος το λέει Αλλάχ, ο τρίτος Βούδα κ.ο.κ.  Ο Χριστός παιδί μου, δεν είναι ναρκωτικό. Ο Χριστός είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου. Αυτός που με σοφία κυβερνά τα πάντα: από το πλήθος των απέραντων γαλαξιών μέχρι τα απειροελάχιστα σωματίδια του μικρόκοσμου. Αυτός που δίνει τη ζωή σε όλους μας. Αυτός που σε έφερε στον κόσμο και σου έχει δώσει τόση ελευθερία, ώστε να μπορείς να Τον αμφισβητείς, αλλά και να Τον αρνείσαι ακόμη.  Παππούλη, δικαίωμά σας είναι να τα πιστεύετε όλα αυτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και αληθινά. Αποδείξεις έχετε;  Εσύ όλα αυτά τα θεωρείς παραμύθια, έτσι δεν είναι;  Βεβαίως.  Αποδείξεις έχεις; Μπορείς να μου αποδείξεις ότι όσα πιστεύω εγώ είναι ψεύτικα;  …….  Δεν απαντάς, διότι και συ δεν έχεις αποδείξεις. Άρα και συ πιστεύεις ότι είναι παραμύθια. Κι εγώ μεν ομιλώ περί πίστεως, όταν αναφέρομαι στον Θεό. Εσύ όμως, ενώ απορρίπτεις τη δική μου πίστη, στην ουσία πιστεύεις στην απιστία σου, αφού δεν μπορείς να την τεκμηριώσεις με αποδείξεις. Πρέπει όμως να σου πω ότι η πίστη η δική μου δεν είναι ξεκάρφωτη. Υπάρχουν κάποια υπερφυσικά γεγονότα, πάνω στα οποία θεμελιώνεται.  Μια στιγμή! Μια και μιλάτε για πίστη, τι θα πείτε στους Μωαμεθανούς π.χ. ή στους Βουδιστές; Διότι κι εκείνοι ομιλούν περί πίστεως. Κι εκείνοι διδάσκουν υψηλές ηθικές διδασκαλίες. Γιατί η δική σας πίστη είναι καλύτερη από εκείνων;  Με αυτήν την ερώτησή σου τίθεται το κριτήριο της αλήθειας. Διότι βεβαίως η αλήθεια είναι μία και μόνη. Δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες. Ποιος όμως κατέχει την αλήθεια; Ιδού το μεγάλο ερώτημα. Έτσι δεν πρόκειται για καλύτερη ή χειρότερη πίστη! Πρόκειται για την μόνη αληθινή πίστη! Δέχομαι ότι ηθικές διδασκαλίες έχουν και τα άλλα πιστεύω. Βεβαίως οι ηθικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού υπερέχουν ασυγκρίτως. Εμείς όμως δεν πιστεύουμε στον Χριστό για τις ηθικές Του διδασκαλίες. Ούτε για το «Αγαπάτε αλλήλους», ούτε για τα κηρύγματά Του περί ειρήνης και δικαιοσύνης, ελευθερίας και ισότητας. Εμείς πιστεύουμε στον Χριστό, διότι η επί γης παρουσία Του συνοδεύθηκε από υπερφυσικά γεγονότα, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι Θεός.  Κοιτάξτε. Κι εγώ παραδέχομαι ότι ο Χριστός ήταν σπουδαίος φιλόσοφος και μεγάλος επαναστάτης αλλά μην τον κάνουμε και Θεό τώρα…  Αχ παιδί μου! Όλοι οι μεγάλοι άπιστοι της ιστορίας εκεί σκάλωσαν. Το ψαροκόκαλο που τους κάθισε στο λαιμό και δεν μπορούσαν να το καταπιούν, αυτό ακριβώς ήταν. Το ότι ο Χριστός είναι και Θεός. Πολλοί από αυτούς ήσαν διατεθειμένοι να πουν στον Κύριο: Μη λες πως είσαι Θεός ενανθρωπήσας. Πες ότι είσαι απλός άνθρωπος και μεις είμαστε έτοιμοι να σε θεοποιήσουμε. Γιατί θέλεις να είσαι Θεός ενανθρωπήσας και όχι άνθρωπος αποθεωθείς; Εμείς δεχόμαστε να σε αποθεώσουμε, να σε ανακηρύξουμε στο μέγιστο των ανθρώπων, τον αγιότατο, τον ηθικότατο, τον ανεπανάληπτο. Δεν σου αρκούν αυτά; Ο κορυφαίος του χορού των αρνητών, ο Ερνέστος Ρενάν, βροντοφωνεί περί του Χριστού: «Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια ο κόσμος θα ανυψώνεται δια σου», είσαι «ο ακρογωνιαίος λίθος της ανθρωπότητας ώστε το να αποσπάσει κάποιος το όνομά σου από τον κόσμο τούτο θα ήταν ίσο με τον εκ θεμελίων κλονισμό του», «οι αιώνες θα διακηρύσσουν ότι μεταξύ των υιών των ανθρώπων δεν γεννήθηκε κανένας υπέρτερός σου». Η επόμενη φράση τους; «Θεός όμως δεν είσαι!». Και δεν αντιλαμβάνονται οι ταλαίπωροι ότι όλα αυτά συνιστούν για την ψυχή τους μια ανέκφραστη τραγωδία! Το δίλημμα αναπόφευκτα είναι αμείλικτο: Ή είναι Θεός ενανθρωπήσας ο Χριστός, οπότε πράγματι, και μόνον τότε, αποτελεί την ηθικοτέρα, την αγιοτέρα και την ευγενεστέρα μορφή της ανθρωπότητας, ή δεν είναι Θεός ενανθρωπήσας, οπότε όμως δεν είναι δυνατόν να είναι τίποτε από όλα αυτά. Αντιθέτως αν ο Χριστός δεν είναι Θεός ενανθρωπήσας, τότε πρόκειται για την απαισιοτέρα, τη φρικτοτέρα και την απεχθεστέρα ύπαρξη της ανθρώπινης ιστορίας.  Τι είπατε;  Αυτό που άκουσες! Βαρύς ο λόγος, απολύτως όμως αληθής. Και ιδού γιατί: Τι είπαν για τον εαυτό τους, ή ποια ιδέα είχαν για τον εαυτό τους όλοι οι πραγματικοί μεγάλοι άνδρες της ανθρωπότητας; Ο «ανδρών απάντων σοφώτατος» Σωκράτης διακήρυσσε το: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Όλοι οι σπουδαίοι άνδρες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, από τον Αβραάμ και το Μωυσή μέχρι τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και τον Παύλο, αυτοχαρακτηρίζονται «γη και σποδός (=στάχτη)», «ταλαίπωροι», «εκτρώματα»,κ.τ.λ. Η συμπεριφορά αντιθέτως του Ιησού είναι παραδόξως διαφορετική! Και λέω παραδόξως διαφορετική διότι το φυσικό και το λογικό θα ήταν να είναι παρόμοια η συμπεριφορά Του. Αυτός μάλιστα, ως ανώτερος και υπέρτερος από όλους τους άλλους, θα έπρεπε να έχει ακόμη κατώτερη και ταπεινότερη ιδέα για τον εαυτό Του. Ηθικώς τελειότερος από κάθε άλλον έπρεπε να υπερακοντίζει σε αυτομεμψία και ταπεινό φρόνημα όλους τους παραπάνω και οποιονδήποτε άλλον, από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι τη συντέλεια των αιώνων. Συμβαίνει όμως το αντίθετο! Πρώτα πρώτα διακηρύσσει ότι είναι αναμάρτητος: «Τις εξ υμών ελέγχει με περί αμαρτίας;» (Ιωαν. η΄46). «Έρχεται ο του κόσμου τούτου άρχων, και εν εμοί ουκ έχει ουδέν» (Ιωαν. Ιδ΄30). Εκφράζει επίσης πολύ υψηλές ιδέες περί Εαυτού:«Εγώ ειμί το φως του κόσμου» (Ιωαν. η΄12),«Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωαν. Ιδ΄6). Εκτός όμως αυτών, προβάλλει και αξιώσεις απολύτου αφιερώσεως στο Πρόσωπό Του. Εισχωρεί ακόμη και στις ιερότερες σχέσεις των ανθρώπων και λέει: «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ούκ εστί μου άξιος και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ούκ εστί μου άξιος» (Ματθ. ι΄37). «Ήλθον διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά τις μητρός αυτής και νύμφη κατά της πενθεράς αυτής» (Ματθ. ι΄35). Απαιτεί ακόμη και μαρτυρική ζωή και θάνατο από τους μαθητές Του: «Παραδώσουσιν υμάς εις συνέδρια και εν ταις συναγωγαίς αυτών μαστιγώσουσιν υμάς και επί ηγεμόνας δε και βασιλείς αχθήσεσθε ένεκεν εμού… Παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον και πατήρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσιν αυτούς και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου ο δε υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται… Μη φοβηθήτε από των αποκτεννόντων το σώμα… Όστις αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ… Ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρήσει αυτήν» (Ματθ. ι΄17 κ.έ.). Και τώρα σε ρωτώ: Τόλμησε ποτέ κανείς να διεκδικήσει υπέρ αυτού την αγάπη των ανθρώπων πάνω κι από την ίδια τους τη ζωή; Τόλμησε ποτέ κανείς να διακηρύξει την απόλυτη αναμαρτησία του; Τόλμησε ποτέ κανείς να εκστομίσει το: «Εγώ ειμί η αλήθεια»;(Ιωάν. Ιδ΄6). Κανείς και πουθενά! Μόνο ένας Θεός θα μπορούσε να τα κάνει αυτά. Φαντάζεσαι τον δικό σας τον Μαρξ να’ λεγε κάτι τέτοια; Θα τον περνούσαν για τρελό και δεν θα βρισκόταν κανείς να τον ακολουθήσει. Για σκέψου τώρα, πόσα εκατομμύρια άνθρωποι θυσίασαν τα πάντα για χάρη του Χριστού, ακόμα και αυτή τη ζωή τους, πιστεύοντας στην περί εαυτού αλήθεια των λόγων Του! Εάν οι περί εαυτού διακηρύξεις Του ήσαν ψευδείς, ο Ιησούς θα ήταν η απαισιοτέρα μορφή της ιστορίας οδηγώντας τόσους πολλούς σε τόσο βαριά θυσία. Ποιος άνθρωπος, όσο μεγάλος, όσο σπουδαίος, όσο σοφός κι αν είναι, θα άξιζε αυτή τη μεγάλη προσφορά και θυσία; Ποιος; Κανένας! Μόνο εάν ήταν Θεός! Μ’ άλλα λόγια: Όποιος άνθρωπος απαιτούσε αυτή τη θυσία από τους οπαδούς του, θα ήταν η απαισιοτέρα μορφή της ιστορίας. Ο Χριστός όμως και την απαίτησε και την πέτυχε. Παρά ταύτα από τους αρνητές της θεότητάς Του αναγορεύτηκε η ευγενεστέρα και αγιότερα μορφή της ιστορίας. Οπότε: Η παραλογίζονται οι αρνητές ονομάζοντας αγιότερο τον απαισιώτερο, ή για να μην υπάρχει παραλογισμός, αλλά να έχει λογική η συνύπαρξη απαιτήσεων του Χριστού και αγιότητός Του, θα πρέπει αναγκαστικά να δεχθούν ότι ο Χριστός εξακολουθεί να παραμένει η ευγενεστέρα και αγιωτέρα μορφή της ανθρωπότητας μόνο όμως υπό την προϋπόθεση ότι είναι και Θεός! Αλλιώς είναι, όπως είπαμε, όχι η αγιοτέρα, αλλά η φρικτοτέρα μορφή της ιστορίας, ως αιτία της μεγαλυτέρας θυσίας των αιώνων, εν ονόματι ενός ψεύδους! Έτσι η θεότητα του Χριστού αποδεικνύεται βάση αυτούς τους ίδιους τους περί αυτού χαρακτηρισμούς των αρνητών Του!...  Όσα είπατε είναι πράγματι εντυπωσιακά, δεν αποτελούν όμως παρά συλλογισμούς. Ιστορικά στοιχεία, που να θεμελιώνουν τη Θεότητά του, έχετε;  Σου είπα και προηγουμένως ότι τα πειστήρια της Θεότητός Του είναι τα υπερφυσικά γεγονότα που συνέβησαν όσο καιρό ήταν εδώ στη γη. Ο Χριστός δεν αρκέστηκε μόνο να διακηρύσσει τις παραπάνω αλήθειες, αλλά επικύρωνε τους λόγους Του και με πλήθος θαυμάτων. Έκανε τυφλούς να βλέπουν, παράλυτους να περπατούν, έθρεψε με δύο ψάρια και πέντε ψωμιά πέντε χιλιάδες άνδρες και πολλαπλάσιες γυναίκες και παιδιά, διαιτάσαι τα στοιχεία της φύσεως και αυτά υπάκουαν, ανέστησε νεκρούς μεταξύ των οποίων και τον Λάζαρο τέσσερις μέρες μετά τον θάνατό του. Μεγαλύτερο όμως από όλα τα θαύματά είναι η Ανάστασή Του. Όλο το οικοδόμημα του Χριστιανισμού στηρίζεται στο γεγονός της Αναστάσεως. Αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ει Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών»(Κορ. Ιε΄ 17). Αν ο Χριστός δεν ανέστη, τότε όλα καταρρέουν. Ο Χριστός όμως ανέστη πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι Κύριος της ζωής και του θανάτου, άρα Θεός.  Εσείς τα είδατε όλα αυτά; Πώς τα πιστεύετε;  Όχι, εγώ δεν τα είδα. Τα είδαν όμως άλλοι, οι Απόστολοι. Αυτοί στη συνέχεια τα γνωστοποίησαν και μάλιστα προσυπέγραψαν τη μαρτυρία τους με το αίμα τους. Κι όπως όλοι δέχονται, η μαρτυρία της ζωής είναι η υψίστη μαρτυρία. Φέρε μου και συ κάποιον να μου πει πώς ο Μαρξ απέθανε και ανέστη και να θυσιάσει τη ζωή του για τη μαρτυρία αυτή κι εγώ θα τον πιστέψω ως τίμιος άνθρωπος.  Να σας πω. Χιλιάδες κομμουνιστές βασανίσθηκαν και πέθαναν για την ιδεολογία τους. Γιατί δεν ασπάζεσθε και τον κομμουνισμό;  Το είπες και μόνος σου. Οι κομμουνιστές πέθαναν για την ιδεολογία τους. Δεν πέθαναν για γεγονότα. Σε μια ιδεολογία όμως είναι πολύ εύκολο να υπεισέλθει πλάνη. Επειδή δε είναι ίδιον της ανθρώπινης ψυχής θυσιάζεται για κάτι στο οποίο πιστεύει, εξηγείται γιατί πολλοί κομμουνιστές πέθαναν για την ιδεολογία τους. Αυτό όμως δεν μας υποχρεώνει να την δεχθούμε και ως σωστή. Είναι άλλο πράγμα να πεθαίνεις για ιδέες και άλλο για γεγονότα. Οι Απόστολοι όμως δεν πέθαναν για ιδέες. Ούτε για το «Αγαπάτε αλλήλους» ούτε για τις άλλες ηθικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού. Οι Απόστολοι πέθαναν μαρτυρούντες υπερφυσικά γεγονότα. Και όταν λέμε γεγονός εννοούμε, ότι υποπίπτει στις αισθήσεις μας και γίνεται αντιληπτό από αυτές. Οι Απόστολοι εμαρτύρησαν δι «ο ακηκόασι, ο εωράκασι τοις οφθαλμοίς αυτών, ο εθεάσαντο και αι χείρες αυτών εψηλάφησαν» (Α΄ Ιωάν. Α΄1)» Με βάση ένα πολύ ωραίο συλλογισμό του Πασχάλ λέμε ότι με τους Αποστόλους συνέβη ένα από τα τρία: Ή απατήθηκαν ή μας εξαπάτησαν ή μας είπαν την αλήθεια. Ας πάρουμε την πρώτη εκδοχή. Δεν είναι δυνατόν να απατήθηκαν οι Απόστολοι, διότι όσα αναφέρουν δεν τα έμαθαν από άλλους. Αυτοί οι ίδιοι ήσαν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες όλων αυτών. Εξ άλλου δεν ήσαν καθόλου φαντασιόπληκτοι ούτε είχαν καμιά ψυχολογική προδιάθεση για την αποδοχή του γεγονότος της Αναστάσεως. Αντιθέτως ήσαν τρομερά δύσπιστοι. Τα Ευαγγέλια είναι πλήρως αποκαλυπτικά αυτών των ψυχικών τους διαθέσεων: δυσπιστούν στις διαβεβαιώσεις ότι κάποιοι Τον είχαν δει αναστάντα. Και κάτι άλλο. Τι ήσαν οι Απόστολοι πριν τους καλέσει ο Χριστός; Μήπως ήσαν φιλόδοξοι πολιτικοί ή οραματιστές φιλοσοφικών και κοινωνικών συστημάτων, που περίμεναν να κατακτήσουν την ανθρωπότητα και να ικανοποιήσουν έτσι τις φαντασιώσεις τους; Κάθε άλλο. Αγράμματοι ψαράδες ήσαν. Και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να πιάσουν κανένα ψάρι να θρέψουν τις οικογένειές τους. Γι’ αυτό και μετά τη Σταύρωση του Κυρίου, παρά τα όσα είχαν ακούσει και δει, επέστρεψαν στα πλοιάρια και στα δίχτυα τους. Δεν υπήρχε δηλαδή σ’ αυτούς, όπως αναφέραμε, ούτε ίχνος προδιαθέσεως για όσα επρόκειτο να επακολουθήσουν. Και μόνο μετά την Πεντηκοστή, «ότε έλαβον δύναμιν εξ ύψους», έγιναν οι διδάσκαλοι της οικουμένης. Η δεύτερη εκδοχή: Μήπως μας εξαπάτησαν; Μήπως μας είπαν ψέματα; Αλλά γιατί να μας εξαπατήσουν; Τι θα κέρδιζαν με τα ψέματα; Μήπως χρήματα, μήπως αξιώματα, μήπως δόξα; Για να πει κάποιος ένα ψέμα, περιμένει κάποιο όφελος. Οι Απόστολοι όμως, κηρύσσοντες Χριστόν και Τούτον εσταυρωμένον και Αναστάντα εκ νεκρών, τα μόνα τα οποία εξασφάλιζαν ήσαν: ταλαιπωρίες, κόποι, μαστιγώσεις, λιθοβολισμοί, ναυάγια, πείνα, δίψα, γυμνότητα, κίνδυνοι από ληστές, ραβδισμοί, φυλακίσεις, και τέλος ο θάνατος. Και όλα αυτά για ένα ψέμα; Είναι εντελώς ανόητο και να το σκεφτεί κάποιος. Συνεπώς ούτε εξαπατήθηκαν ούτε μας εξαπάτησαν οι Απόστολοι. Μένει επομένως η Τρίτη εκδοχή ότι μας είπαν την αλήθεια. Θα πρέπει μάλιστα να σου τονίσω και το εξής: Οι Ευαγγελιστές είναι οι μόνοι οι οποίοι έγραψαν πραγματική ιστορία. Διηγούνται τα γεγονότα και μόνον αυτά. Δεν προβαίνουν σε καμία προσωπική κρίση. Κανένα δεν επαινούν, κανένα δεν κατακρίνουν. Δεν κάνουν καμία προσπάθεια να διογκώσουν κάποιο γεγονός ή να εξαφανίσουν ή να υποτιμήσουν κάποιο άλλο. Αφήνουν τα γεγονότα να μιλούν μόνα τους.  Αποκλείεται να έγινε στην περίπτωση του Χριστού νεκροφάνεια; Τις προάλλες έγραψαν οι εφημερίδες για κάποιον Ινδό, τον οποίον έθαψαν και μετά από τρεις μέρες τον ξέθαψαν και ήταν ζωντανός.  Αχ, παιδάκι μου. Θα θυμηθώ και πάλι το λόγο του ιερού Αυγουστίνου: «Άπιστοι, δεν είσθε δύσπιστοι. Είσθε οι πλέον εύπιστοι. Δέχεσθε τα πιο απίθανα, τα πιο παράλογα, τα πιο αντιφατικά, για να αρνηθείτε το θαύμα!». Όχι, παιδί μου. Δεν έχουμε νεκροφάνεια στον Χριστό. Πρώτα- πρώτα έχουμε την μαρτυρία του Ρωμαίου κεντυρίωνος, ο οποίος βεβαίωσε τον Πιλάτο ότι ο θάνατος είχε επέλθει. Έπειτα το Ευαγγέλιο μας πληροφορεί ότι ο Κύριος κατά την ίδια την ημέρα της Αναστάσεώς Του συμπορεύθηκε συζητώντας με δύο μαθητές Του προς Εμμαούς, που απείχε πάνω από δέκα χιλιόμετρα από τα Ιεροσόλυμα. Φαντάζεσαι κάποιον να έχει υποστεί όσα υπέστη ο Χριστός και τρεις μέρες μετά το «θάνατό» του να του συνέβαινε νεκροφάνεια; Αν μη τι άλλο θα έπρεπε για σαράντα μέρες να τον ποτίζουν κοτόζουμο για να μπορεί να ανοίγει τα μάτια του, κι όχι να περπατά και να συζητά σαν να μη συνέβη τίποτα. Όσο για τον Ινδό, φέρε τον εδώ να τον μαστιγώσουμε με φραγγέλιο - και ξέρεις τι εστί φραγγέλιο; Μαστίγιο στα άκρα του οποίου πρόσθεταν σφαιρίδια μολύβδου ή σπασμένα κόκαλα ή μυτερά καρφιά -, φέρε τον, λοιπόν, να τον φραγγελώσουμε, να του φορέσουμε ακάνθινο στεφάνι, να τον σταυρώσουμε, να του δώσουμε χολή και ξύδι, να τον λογχίσουμε, να τον βάλουμε στον τάφο, κι αν αναστηθεί, τότε τα λέμε.  Παρά ταύτα όλες οι μαρτυρίες, τις οποίες επικαλεσθήκατε, προέρχονται από Μαθητές του Χριστού. Υπάρχει κάποια μαρτυρία περί αυτού, που να μην προέρχεται από τον κύκλο των Μαθητών του; Υπάρχουν δηλαδή ιστορικοί που να πιστοποιούν την Ανάσταση του Χριστού; Αν ναι, τότε θα πιστέψω κι εγώ.  Ταλαίπωρο παιδί! Δεν ξέρεις τι ζητάς! Αν υπήρχαν τέτοιοι ιστορικοί που να είχαν δει τον Χριστό αναστημένο, τότε αναγκαστικά θα πίστευαν στην Ανάστασή Του και θα την ανέφεραν πλέον ως πιστοί, οπότε και πάλι θα αρνιόσουν τη μαρτυρία τους, όπως ακριβώς απορρίπτεις τη μαρτυρία του Πέτρου, του Ιωάννου κ.λπ. Πώς είναι δυνατόν να βεβαιώνει κάποιος την Ανάσταση και ταυτόχρονα να μη γίνεται Χριστιανός; Μας ζητάς «πέρδικα ψητή σε κέρινο σουβλί και να λαλεί»! Αί δεν γίνεται! Σου θυμίζω πάντως, εφ’ όσον ζητάς ιστορικούς, αυτό το οποίο σου ανέφερα και προηγουμένως: ότι δηλαδή οι μόνοι πραγματικοί ιστορικοί είναι οι Απόστολοι. Παρ’ όλα αυτά όμως έχουμε και μαρτυρία τέτοια όπως την θέλεις: από κάποιον δηλαδή που δεν ανήκε στον κύκλο των Μαθητών Του. Του Παύλου. Ο Παύλος όχι μόνο δεν ήταν Μαθητής του Χριστού, αλλά και εδίωκε μετά μανίας την Εκκλησία Του.  Γι’ αυτόν όμως λένε ότι έπαθε ηλίαση και εξ αιτίας της είχε παραίσθηση.  Βρε παιδάκι μου, αν είχε παραίσθηση ο Παύλος, αυτό που θα ανεδύετο θα ήταν το υποσυνείδητό του. Και στο υποσυνείδητο του Παύλου θέση υψηλή κατείχαν οι Πατριάρχες και οι Προφήτες. Τον Αβραάμ και τον Ιακώβ και τον Μωυσή έπρεπε να δει κι όχι τον Ιησού, τον οποίο θεωρούσε λαοπλάνο και απατεώνα! Φαντάζεσαι καμιά πιστή γριούλα στο όνειρό της ή στο παραλήρημά της να βλέπει τον Βούδα ή τον Δία; Τον Άι Νικόλα θα δει και την Αγία Βαρβάρα. Διότι αυτούς πιστεύει. Και κάτι ακόμα. Στον Παύλο, όπως σημειώνει ο Παπίνι, υπάρχουν και τα εξής θαυμαστά: Πρώτον, τον αιφνίδιο της μεταστροφής. Κατ’ ευθείαν από την απιστία στην πίστη. Δεν μεσολάβησε προπαρασκευαστικό στάδιο. Δεύτερον, το ισχυρών της πίστεως. Χωρίς ταλαντεύσεις και αμφιβολίες. Και τρίτον, πίστη δια βίου. Πιστεύεις ότι αυτά μπορεί να λάβουν χώρα μετά από μια ηλίαση; Δεν εξηγούνται αυτά με τέτοιους τρόπους. Αν μπορείς εξήγησέ τα. Αν δεν μπορείς, παραδέξου το θαύμα. Και πρέπει να ξέρεις ότι ο Παύλος με τα δεδομένα τη εποχής του ήταν άνδρας εξόχως πεπαιδευμένος. Δεν ήταν κανένα ανθρωπάκι να μην ξέρει τι του γίνεται. Θα προσθέσω όμως και κάτι επί πλέον. Εμείς, παιδί μου, ζούμε σήμερα σε εξαιρετική εποχή. Ζούμε το θαύμα της Εκκλησίας του Χριστού. Όταν ο Χριστός είπε για την Εκκλησία Του ότι «και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ις΄18), οι οπαδοί Του αριθμούσαν μόνο μερικές δεκάδες πρόσωπα. Έκτοτε πέρασαν δύο χιλιάδες περίπου χρόνια. Διαλύθηκαν αυτοκρατορίες, ξεχάσθηκαν φιλοσοφικά συστήματα, κατέρρευσαν κοσμοθεωρίες, η Εκκλησία όμως του Χριστού παραμένει ακλόνητη παρά τους συνεχείς και φοβερούς διωγμούς εναντίον της. Αυτό δεν είναι ένα θαύμα; Και κάτι τελευταίο. Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο αναφέρεται πως όταν η Παναγία μετά τον Ευαγγελισμό επισκέφτηκε την Ελισάβετ, τη μητέρα του Προδρόμου, εκείνη την εμακάρισε με τα λόγια: «Ευλογημένη συ εν γυναιξί». Και η Παναγία απάντησε ως εξής: «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο.. ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (α΄48). Τι ήταν τότε η Παναγία; Μια άσημη κόρη της Ναζαρέτ ήταν. Ποίος την ήξερε; Παρά ταύτα από τότε ξεχάσθηκαν αυτοκρατορίες, έσβησαν λαμπρά ονόματα γυναικών, λησμονήθηκαν σύζυγοι και μητέρες στρατηλατών. Ποιός ξέρει ή ποιος θυμάται τη μητέρα του Μεγ. Ναπολέοντος ή τη μητέρα του Μεγ. Αλεξάνδρου; Σχεδόν κανείς. Όμως εκατομμύρια χείλη σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και σ’ όλους τους αιώνες υμνούν την ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, «την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ». Ζούμε ή δεν ζούμε εμείς σήμερα, οι άνθρωποι του εικοστού αιώνα, την επαλήθευση του προφητικού αυτού λόγου της Παναγίας; Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν όσον αφορά και σε μια «δευτερεύουσα» προφητεία του Χριστού: Όταν στην οικία του Σύμωνος του λεπρού μια γυναίκα περιέχυσε στο κεφάλι του το πολύτιμο μύρο, είπε ο Κύριος: «Αμήν λέγω υμίν, όπου εάν κηρυχθή το ευαγγέλιον τούτο εν όλω τω κόσμω, λαληθήσεται και ο εποίησεν αυτή εις μνημόσυνον αυτής» (Ματθ. κς΄13). Πόσος ήταν ο κύκλος των οπαδών Του τότε, για να πει κανείς ότι αυτοί θα έκαναν τα αδύνατα δυνατά ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία αυτή του Διδασκάλου τους; Και μάλιστα μια τέτοια προφητεία, η οποία με τα κριτήρια του κόσμου δεν έχει και καμία σημασία για τους πολλούς; Είναι ή δεν είναι θαύματα αυτά; Αν μπορείς, εξήγησέ τα. Αν δεν μπορείς όμως, παραδέξου τα ως τέτοια.  Ομολογώ ότι τα επιχειρήματά σας είναι ισχυρά. Έχω όμως να σας ρωτήσω κάτι ακόμη: Δεν νομίζετε ότι ο Χριστός άφησε το έργο του ημιτελές; Εκτός κι αν μας εγκατέλειψε. Δεν μπορώ να φαντασθώ έναν Θεό να παραμένει αδιάφορος στο δράμα του ανθρώπου. Εμείς να βολοδέρνουμε εδώ κι εκείνος από ψηλά να στέκεται απαθής.  Όχι παιδί μου. Δεν έχεις δίκιο. Ο Χριστός δεν άφησε το έργο Του ημιτελές. Αντιθέτως είναι η μοναδική περίπτωση ανθρώπου στην ιστορία, ο οποίος είχε τη βεβαιότητα ότι ολοκλήρωσε την αποστολή Του και δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει και να πει. Ακόμη κι ο μέγιστος των σοφών, ο Σωκράτης, ο οποίος μια ολόκληρη ζωή μιλούσε και δίδασκε, στο τέλος συνέθεσε και μια περίτεχνη απολογία και, αν ζούσε, θα είχε κι άλλα να πει. Μόνο ο Χριστός σε τρία χρόνια δίδαξε ότι είχε να διδάξει, έπραξε ότι ήθελε να πράξει και είπε το «τετέλεσται». Δείγμα κι αυτό της θεϊκής Του τελειότητας και αυθεντίας. Όσο για την εγκατάλειψη την οποία ανέφερες, σε καταλαβαίνω. Χωρίς Χριστό ο κόσμος είναι θέατρο του παραλόγου. Χωρίς Χριστό δεν μπορείς να εξηγήσεις τίποτε. Γιατί οι θλίψεις, γιατί οι αδικίες, γιατί οι αποτυχίες, γιατί οι ασθένειες, γιατί, γιατί, γιατί; Χιλιάδες πελώρια «γιατί». Κατάλαβέ το! Δεν μπορεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει με την πεπερασμένη λογική του τα «γιατί» αυτά. Μόνο με τον Χριστό εξηγούνται όλα: Μας προετοιμάζουν για την αιωνιότητα. Ίσως εκεί μας αξιώσει ο Κύριος να πάρουμε απάντηση σε μερικά από τα «γιατί» αυτά. Αξίζει τον κόπο να σου διαβάσω ένα ωραίο ποίημα από τη συλλογή του Κωνσταντίνου Καλλινίκου «Δάφναι και Μυρσίναι» με τον τίτλο «Ερωτηματικά». Είπα στο γέροντα ασκητή τον εβδομηκοντάρη, που κυματούσε η κόμη του σαν πασχαλιάς κλωνάρι: Πες μου, πατέρα μου γιατί σε τούτη’ δω τη σφαίρα αχώριστα περιπατούν η νύχτα και η μέρα; Γιατί σαν να’σαν δίδυμα, φυτρώνουνε αντάμα τ’αγκάθι και το λούλουδο, το γέλιο και το κλάμα; Γιατί στην πιο ελκυστική του δάσους πρασινάδα σκορπιοί φωλιάζουν κι όχεντρες και κρύα φαρμακάδα; Γιατί προτού το τρυφερό μπουμπούκι ξεπροβάλει και ξεδιπλώσει μπρος στο φως τ’αμύριστά του κάλλη, μαύρο σκουλήκι έρχεται, μια μαχαιριά του δίνει κι ένα κουρέλι άψυχο στην κούνια του τ’αφήνει; Γιατί αλέτρι και σπορά και δουλευτάδες θέλει το στάχυ, ώσπου να γενεί ψωμάκι και καρβέλι και κάθε τι ωφέλιμο κι ευγενικό και θείο πληρώνεται με δάκρυα και αίματα στο βίο, ενώ ο παρασιτισμός αυτόματα θεριεύει κι η προστυχιά όλη τη γη να καταπιή γυρεύει; Τέλος, γιατί εις του παντός την τόση αρμονία να χώνεται η σύγχυσι κι η ακαταστασία; Απήντησε ο ασκητής με τη βαρειά φωνή του προς ουρανούς υψώνοντας το χέρι το δεξί του: Οπίσω από τα χρυσά εκεί επάνω νέφη κεντά ο Μεγαλόχαρος ατίμητο γκεργκέφι(=κέντημα). Κι εφόσον εις τα χαμηλά εμείς περιπατούμεν την όψι την ξανάστροφη, παιδί μου, θεωρούμε. Και είναι άρα φυσικό λάθη ο νους να βλέπη εκεί που να ευχαριστή και να δοξάζει πρέπει. Περίμενε σαν Χριστιανός να έλθη η ημέρα που η ψυχή σου φτερωτή θα σχίση τον αιθέρα και του Θεού το κέντημα απ’την καλή κοιτάξης και τότε…όλα σύστημα θα σου φανούν και τάξις! Ο Χριστός παιδί μου, δεν μας εγκατέλειψε ποτέ. Παραμένει κοντά μας, βοηθός και συμπαραστάτης, μέχρι συντελείας των αιώνων. Αυτό όμως θα το καταλάβεις μόνο αν γίνεις συνειδητό μέλος της Εκκλησίας Του και συνδεθείς με τα Μυστήριά της.

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~