main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

22 Αυγ 2018

Στην Γέφυρα της Ζωής …


Διὰ σοῦ γὰρ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ τὴν ἔχθραν κατέλυσεν,
ὦ ἁγία Παρθένε.
Διὰ σοῦ ἡ οὐράνιος εἰρήνη τῷ κόσμῳ ἐδωρήθη.
Διὰ σοῦ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐφωτίσθη.
Διὰ σοῦ ἄνθρωποι ἄγγελοι γεγόνασι.
Διὰ σοῦ φίλοι, καὶ δοῦλοι, καὶ τέκνα Θεοῦ ἄνθρωποι ἐκλήθησαν,
καὶ διὰ σοῦ σύνδουλοι ἀγγέλων καὶ συνόμιλοι
ἄνθρωποι ἠξιώθησαν γενέσθαι·
Διὰ σοῦ γνῶσις οὐράνιος, καὶ δοξολογία ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναπέμπεται.
Διὰ σοῦ παῤῥησίαν ἄνθρωποι ἐν οὐρανῷ πρὸς τὸν Ὕψιστον ἔχουσι.
Διὰ σοῦ τὸν μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐγνώκαμεν,
ὃν ἔτεκες, παναγία Παρθένε,
τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν.
Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἐπιφανίου Κύπρου
ἐπισκόπου πόλεως Κωνσταντίας, τῆς Κυπριωνήσο
Ἐγκώμιον εἰς τὴν Παναγίαν Θεοτόκον/Απόσπασμα
-Σήμερα θα σταματήσω ! Δεν χωράει άλλη αναβολή ! Να περνάω τόσα χρόνια και μια φορά να μην έχω αξιωθεί να προσκυνήσω ! Ντρέπομαι που με ρωτάνε και τους λέω πως δεν έχω πάει ακόμα ! Καλά εσύ που πας κάθε χρόνο στο Όρος και να μην έχεις πάει στον Νοικοκύρη μου λένε  ! Να διαβείς την γέφυρά του ! Να πας και στην Παντάνασσα ! Μεγάλη η χάρη ! Οδηγώντας στην Εθνική από Καβάλα με προορισμό την Αλεξανδρούπολη, τα σκεφτόταν όλα τούτα και ήταν αποφασισμένος μετά από πολλές αναβολές , σήμερα να σταματήσει στο Πόρτο Λάγος ! Στην μαγευτική Λιμνοθάλασσα , στο προσκύνημα το τόσο σπουδαίο για την Ορθοδοξία μας ! Στο μετόχι του Βατοπεδίου το ευλογημένο , που φέρνει το Άγιο  Όρος στον κόσμο και μεταφέρει τους πιστούς στις αυλές της Παντάνασσας , της Παραμυθίας και όλων των θαυματουργών εικόνων της απειρωνύμου Παναγίας και Μητέρας του Θεού ! Είναι αλήθεια πως με την δουλειά του , πάντα ο χρόνος που είχε ήταν ασφυκτικά περιορισμένος , μα σήμερα το δίχως άλλο θα έβρισκε τουλάχιστον μια ώρα να κάνει στάση και να αναπαυθεί η ψυχή του ! Να προσκυνήσει στον Άγιο Νικόλαο τον νοικοκύρη του Μοναστηριού , τον έφορό του , της λίμνης τον γαληνευτή , των ψυχών τον ακαταγώνιστο μεσίτη ! Και ύστερα να γονατίσει μπροστά στην Παντάνασσα , να ικετέψει την Άχραντη Μάνα. Δυο νησάκια,  μια χούφτα γης  βαλμένη  απ του Πλάστη τα χέρια και δυο γεφύρια να ενώνουν το φθαρτό με το άφθαρτο !Να μετάγουν τους εκ γης προς Ουρανόν ! Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός, χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν!
Αυτά τα λόγια του ήρθαν  μόνο να πει , μόλις αντίκρισε τούτην την ωραιότητα !

Στο ξεκίνημα της πρώτης γέφυρας που ενώνει την στεριά με τον Άγιο Νικόλαο δυο σημαίες ανέμιζαν ! Ο Σταυρός αγκαλιασμένος από εννιά λωρίδες να συλλαβίζει  τα όσια και ιερά    και ο αγέρωχος Δικέφαλος, μαζί να οριοθετούν  της πίστης το ανυπέρβλητο , της Εληνοορθοδοξίας το ακατάβλητο ! Κάθε βήμα του Παύλου πάνω στο ξύλο, κάθε τρίξιμο ταιριαστό με τούτην την παραδείσια ησυχία ,  και μια αφορμή να κινηθεί η ψυχή του , να χαρεί ανεκλάλητα ! Μπήκε στο καθολικό του Αγίου  , όπου μόλις είχε ακουστεί το δι ευχών της απόλυσης από τον Γέροντα Νήφωνα  ! Βγήκε έπειτα να περπατήσει στο δεύτερο γεφύρι να πάει στην Κυρά ! Είδε που ερχόταν και μια Μοναχή κρατώντας από το χέρι ένα πανέμορφο κορίτσι ! Σταμάτησε το βήμα του νιώθοντας μια απερίγραπτη ευφροσύνη …Το πρόσωπο της Καλόγριας μα και του μικρού παιδιού είχαν μια ασυνάντητη λάμψη ….Με δυνατή χαρούμενη φωνή είπε το:
-Ευλογείτε !
- Ο Κύριος να ευλογεί τον κόσμο Του ! απάντησε η ψηλή ρασοφορεμένη γυναίκα !
-Καλημέρα κορίτσι μου …είπε κοιτώντας την μικρή στα μάτια ..Εκείνη μόνο του χαμογέλασε…Έκανε να συνεχίσει στο γεφύρι για την Παντάνασσα …
Δεν έκανε δυο βήματα και  ακούει την Καλογραία  να λέει στο κορίτσι :
-Πάμε παιδί μου ! Τώρα θα σε πάρω στο δικό μου μοναστήρι ! Εκεί θα μονάσεις !
Προχωρώντας ο Παύλος άρχισε να σκέφτεται τούτον τον λόγο ! Δεν αναπαύθηκε τόσο η ψυχή του! Μα μικρό κορίτσι , ούτε δέκα χρονών δεν ήταν ! Να μονάσει ! Οι γονείς του  που βρίσκονται ; Το ξέρουν άραγε ; Τόσο μικρή ; Πήγε και προσκύνησε στην Παντάνασσα , μα δεν του έφευγε από το μυαλό εκείνο το πανέμορφο κοριτσάκι ! Είχε και αυτός 2 μικρές κόρες και όσο να ναι είχε μια ευαισθησία …Γύρισε βιαστικά πίσω στον Άγιο , να βρεί την Μοναχή να την ρωτήσει , να αναπαύσει κάπως τον λογισμό του… Πουθενά όμως εκείνη ! Κοίταξε ως εκεί που έφτανε η ματιά του να διακρίνει το ράσο της , έψαξε για την μικρούλα …τίποτα !  Εκείνη την ώρα ο  Γέροντας Νήφωνας , ο οικονόμος τότε στο Μετόχι,  έβγαινε από το Ιερό…
-Γέροντα ευλογείτε !
-Ο Κύριος παιδί μου !
-Δεν ξέρω αν με θυμάστε , έχουμε συναντηθεί και στο Βατοπέδι πριν 2 χρόνια περίπου ! Από την Καβάλα είμαι …Να σας ρωτήσω κάτι Γέροντα , μήπως ξέρετε μια Μοναχή που πριν λίγο συνάντησα έξω …κρατούσε από το χέρι ένα μικρό κορίτσι …της έλεγε πως θα την πάρει στο Μοναστήρι της να μονάσει …
-Μοναχή ; Πως ήταν ;
-Mια ψηλή και ένα κοριτσάκι πανέμορφο με μακριά μαλλάκια!
-Εντύπωση μου κάνει παιδί μου …Όσοι Μοναχοί και Μοναχές έρχονται εδώ να προσκυνήσουν πάντα με ειδοποιούν μέσω των αδελφών μας και τους συναντώ στο αρχονταρίκι ! Θα το ήξερα λοιπόν …αλλά μπορεί αυτή να μην ειδοποίησε …ποιος ξέρει …Έλα να καθίσουμε παιδί μου …φαίνεσαι αναστατωμένος …
-Μα ήταν μικρό παιδί …από τώρα στο μοναστήρι …
Το θυμάσαι αδελφέ μου το προσωπάκι της ;
-Φυσικά …σαν να την έχω μπροστά μου !
Άνοιξε ένα συρτάρι ο πάτερ Νήφων και έβγαλε κάποιες φωτογραφίες …
-Αυτά όλα είναι παιδάκια που υποφέρουν από ασθένειες Παύλο μου …Μας τις στέλνουν από κάθε μεριά της γης και κάνουμε προσευχή για τα Αγγελούδια …Τις σταυρώνουμε και κάθε μέρα πάνω στην Παντάνασσά μας …Να πάρε να δεις …Πήρε εκείνος τις φωτογραφίες στα χέρια του …Άρχισε να τις κοιτά μια –μια …
-Πάτερ ! φώναξε σχεδόν ! Να το …να το το κορίτσι !Αυτό είναι ! Ώστε είναι άρρωστη; Τι έχει ;
 Έκλεισε τα μάτια του ο παπάς ! Άρχισαν να κυλούν δάκρυα …δάκρυα ασταμάτητα …Σάστισε ο Παύλος …
-Τι …τι συμβαίνει πάτερ …γιατί κλαίτε ; Δεν πάει καλά το παιδί ;
Μάζεψε ο πάτερ Νήφων όλη του τη δύναμη για να καταφέρει να αρθρώσει λόγο …
-Παύλο μου ζήσαμε ένα μεγάλο θαύμα σήμερα ! Είχαμε επίσκεψη της Κυρίας Θεοτόκου παιδί μου !
-Αλήθεια πάτερ ; Είδα εγώ ο άθλιος ..αξιώθηκα να συναντήσω την Παντάνασσα ; Θα γίνει καλά δηλαδή το κορίτσι ; Γι αυτό την κρατούσε από το χέρι ; Δόξα τω Θεώ !
-Χίλιες δόξες και αμέτρητες Παύλο μου …μα δεν είναι έτσι όπως τα σκέφτεσαι τα πράγματα παιδί μου καλό …είπε ο Γέροντας και με αναφιλητά συνέχισε :   
-Το κοριτσάκι αυτό  χθές εκοιμήθη από καρκίνο. Κι αυτήν την ώρα …παιδί μου …αυτήν την ώρα στην  Λευκωσία  κηδεύεται! Ήταν η Παναγία μας παιδί  μου , που τώρα την έχει στην αγκαλιά της !
Τρείς μέρες ολόκληρες ευωδίαζε με ένα υπερκόσμιο άρωμα  το παρεκκλήσι από την χάρη της Μάνας μας της Γέφυρας! Πλημυρισμένο,  σαν τις ψυχές όσων έγιναν κοινωνοί τούτου του αξέχαστου θαύματος !
Θεοτοκοβάδιστα γεφύρια στον πανίερο τούτο τόπο ,  πάντα θα ενώνουν τον εδώ θάνατο με την εκεί Ζωή !
Το τάγμα το Αγγελικό όλο και αυξάνεται ….
Η προσδοκία μας όλο και ενισχύεται δια της Θεοτόκου…
Παράκληση στις θλίψεις μας …
Γέφυρα και παντελής συντριμμός του θανάτου !   
Νώντας Σκοπετέας
Αληθινή Ιστορία έτσι όπως διασκευάστηκε σε μικρό διήγημα !
Ευχαριστούμε από καρδιάς τον αδελφό μας και συνοδοιπόρο Γεώργιο Δ. ο οποίος την έζησε και μας την γνωστοποίησε .



Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~