main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

16 Μαρ 2022

Σημείο προσευχής...όχι άβατο αγνωσίας...

Η μελέτη, η σπουδή σε βάθος έρευνα με την καθοδήγηση των Θεοφωτίστων Αγίων Πατέρων και των 76 Ιερών βιβλίων της Αγίας Γραφής είναι ιερό μας καθήκον! Κανένα δεν εξαιρείται, κανένα δεν αποκλείεται! Όλα αλληλοσυμπληρώνονται κατά τρόπο Θείο και θαυμαστό! Η μελέτη του Θείου Λόγου είναι πηγή σωτηρίας. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Ἀδύνατον σωθῆναι τόν ἄνθρωπον ἄνευ τῆς τῶν θείων Γραφῶν ἀναγνώσεως». Και συνεχίζει: «Η άγνοια της Γραφής οδηγεί σε γκρεμό και βάραθρο βαθύ. Αυτό γέννησε τις αιρέσεις, αυτό εισήγαγε τον διεφθαρμένο βίο, αυτό έφερε τα άνω κάτω» Η Αγία μας πίστη, η μόνη αληθινή με αρχηγό και τελειωτή τον Κύριό μας Ιησού Χριστό θεμελιώνεται σε αρραγή και αμετασάλευτα θεμέλια. Ο Θείος λόγος και η Αγία Γραφή η πέτρα , ο πυρήνας και η βάση όλων!  Ακολουθούν η ιερή μας παράδοση, αναλλοίωτη στην ψυχή του πιστού λαού και η εν Αγίω Πνεύματι ανεξίτηλα και αλάνθαστα αποτυπωμένη Πατερική μας παράδοση.

 

Ως οι Πατέρες ευσεβώς εδίδαξαν ομολογούμεν πιστώς!  Εκείνοι λοιπόν που , επιτρέψτε μας να πούμε, ελαφρά τη καρδία διατείνονται και επιχειρηματολογούν αναζητώντας δικαιολόγηση για αστοχίες και δογματικές παρεκκλίσεις λέγοντας, δυσσεβώς αμαθώς και απερισκέπτως,  ότι : αυτό  ρητά πουθενά δεν αναφέρεται στον Λόγο Του Θεού, ξεχνούν ότι αυτοί οι 3 Θεοδίδαχτοι πυλώνες της Αγίας μας πίστης αλληλοσυμπληρώνονται και δημιουργούν ένα συμπαγές σώμα που καλείται Ορθοπιστία και απαρασάλευτο δόγμα! Πουθενά στον Λόγο Του Θεού  δεν αναφέρονται σχεδόν όλες , πλην της εορτής του Ευαγγελισμού, οι μεγάλες ακραιφνώς Θεομητορικές εορτές της πίστης μας.   Τα Εισόδια της Κυρίας Θεοτόκου, μήτε το Γεννέσιόν της , μήτε η Κοίμηση! Θα αμφισβητηθούν; Μη γένοιτο! Θαρρούμε πως δεν χρειάζεται να δοθεί άλλο παράδειγμα! Ο σεβασμός σε όσα στην δισχιλιετή Χριστιανική Ορθόδοξη πίστη μας ο Χριστός μας με τους Αγίους Αποστόλους Του και τους καταυγασθέντες τον νουν  Θεοφόρους κήρυκές Του μας κληροδότησε, δεν πρέπει να νοθεύεται και να διαστρέφεται σε άσκεφτη ασέβεια και πλανεμένα «νεορθόδοξα» φληναφήματα! Ας μην ψάχνουμε αδελφοί και Πατέρες το πού το λέει ρητώς και …γραμματικώς, αλλά το ποιός υπό  Χριστού μυσταγωγούμενος  Θεοφόρος και Θεόφρων καταυγασθείς ταις Θείαις αυγαίς Του Πνεύματος το λέει και κυρίως το ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ! Εδαφιαία μετάνοια μπροστά του και δάκρυα για το μέγα έλεος!

Προφητεία και Αποκάλυψη συμβαδίζουν στην συνείδηση και στο γνωστικό πεδίο κάθε Χριστιανού Ορθοδόξου. Πολλοί εκ των ανωτέρω αναφερθέντων λοιπόν,  προτείνουν να μην  αγγίζουμε το  βιβλίο της Αποκαλύψεως  ως επικίνδυνο και ενίοτε ακατάληπτο γεμάτο αποκλειστικά από συμβολισμούς, αλληγορίες, και λανθάνοντα μηνύματα για λίγους… Άλλοι, με τους οποίους και θα συμφωνήσουμε, μιλούν για ένα άκρως παραμυθητικό και προτρεπτικό σε διαρκή πνευματικό αγώνα βιβλίο.Το τελευταίο από μια σειρά 76  που συναποτελούν τον Θείο λόγο, την Αγία Γραφή!  Ελπίδα έχει μέσα της η Αποκάλυψη και αληθινή μακαριότητα. Και ο ηγαπημένος μαθητής στέλνοντας το αιώνιο μήνυμα της μετανοίας και της θυσιαστικής προς Θεόν  αγάπης,  προσπαθεί να επαινέσει προκαταβολικώς όσους θα βιώσουν αυτό το σύντομο πέρασμα από την πρόσκαιρη ζωή, εγκολπώνοντας τα συνταρακτικά της μηνύματα! Οι μακαρισμοί που φωλιάζουν μέσα στην αποκάλυψη αποτελούν ένα ισχυρό πνευματικό θέλγητρο για όσους μακριά από αυθαίρετες κρίσεις και ερμηνείες πλανεμένης προχειρότητας και εσχατολαγνείας,  θα ακολουθήσουν το κεντρικό μήνυμα της προετοιμασίας για την αιώνια και αγέραστη μακαριότητα. Το σύνθημά τους και ο πυρήνας αυτής της αγάπης τους προς τους αποκαλυπτικούς λόγους του Αγίου Ιωάννου είναι ένα: Δεν είμαστε αντιχριστοφοβικοί! Προσπαθούμε με την χάρη και το έλεος του Κυρίου να γίνουμε Θεοφοβούμενοι!

 

Ένα δεύτερο σύνθημα : Να γίνουμε καλεστοί στο Δείπνο της Βασιλείας του Θεού! Ένας έμψυχος ποταμός Θείου λόγου, πέλαγος Θεολογίας, 2ος Χρυσόστομος των ημερών που εγγίζουν τις εσχατιές της Ιστορίας, ο μακαριστός π.Αθανάσιος Μυτιληναίος,  θα μας οδηγήσει με ασφάλεια και Θεοπνευστία σε δύσβατα μα ουράνια μονοπάτια κάνοντας τα άδηλα και τα κρύφια,  σημείο προσοχής και προσευχής και όχι άβατο αγνωσίας και ακατηχήτου… Με την ευχή του Αγίου Γέροντος αυτό το μικρό ταξίδι, ο περίπατος στο φωτεινό μονοπάτι του Θείου Λόγου ας ξεκινήσει…ο καιρός εγγύς!   

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~