main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

7 Απρ 2023

Μεγάλη Εβδομάδα. Μη μείνει κανείς χωρίς Χριστό…

 

«Ἐκεῖνοι οἱ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ἐκεῖνα τὰ ἀγράμματα γεροντάκια καὶ οἱ γριοῦλες, ποὺ τὴν Σαρακοστὴ καὶ τὴν Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται ὅλη μέρα στὴν ἐκκλησία, ζήσανε ἀπὸ τὰ μικρά τους χρόνια ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου καὶ καταλάβανε αὐτὸ τὸ χαροποιὸν πένθος, ποὺ δὲν τὸ καταλάβανε, ἀλοίμονο, οἱ σπουδασμένοι μας, ποὺ θέλουνε νὰ τοὺς διδάξουνε, ἀντὶ νὰ διδαχθοῦνε ἀπ᾿ αυτούς. Τώρα τὶς μέρες τῆς Σαρακοστῆς, τῆς Μεγάλης Βδομάδας καὶ τοῦ Πάσχα πορεύονται μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, ἀκολουθᾶνε ὁλοένα ἀπὸ πίσω του, ἀληθινά, ὄχι φανταστικά, ἀκούγοντάς Τον νὰ λέγῃ:«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παραδοθήσεται ὁ Ὑιὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ». Μαζί του βρίσκονται στὸν Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ δακρύζουνε ἀπὸ τὰ λόγιά Του, μαζί Του πᾶνε στὸ πραιτώριο καὶ στὸν Πιλᾶτο, μαζί Του ῥαπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του ἐμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ἀνασταίνονται….»(Φώτη Κόντογλου: «Ἡ πίστη τοῦ λαοῦ μας κατὰ τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα» Απόσπασμα)

        

Θαρρούμε πως ο Κυρ-Φώτης, κάπως έτσι θα συνέχιζε αυτό το μνημειώδες του γραφτό, για να αναφερθεί και σε κάποιους, που επίσης τούτες τις μέρες συσταυρώνονται…

Εκείνοι οι λειτουργοί του Υψίστου, εκείνοι οι παππούληδες οι ταπεινοί, οι ακάματοι και ακατάβλητοι ως την τελευταία τους πνοή, οι φιλακόλουθοι ποιμένες των απλοϊκών προβάτων! Σε έναν μικρό σάκο τα αγιωτικά τους…Τα άμφια και τα βιβλία, τα κιτρινισμένα από τους καιρούς τους μοσχολιβανισμένους! Δύσκολα μετριούνται πλέον οι Κυριακές, οι γιορτάδες, οι Αναστάσιμοι εσπερινοί, τα δεκαπεντάρια, τα σαρανταλείτουργα και οι Σαρακοστές και οι Βδομάδες οι ανυπέρβλητα  Μεγάλες, οι ακοίμητες! Έφτασε ακόμα μια! Ξέμεινε ο παππουλάκος να λειτουργεί σε 3 και 4 ενορίες…Που’ ναι εκείνα τα χρόνια που συναντιόνταν οι 4 επιτάφιοι, σε χαρμολυπημένο μνημόσυνο ψυχών  μπρος από κεροφώτιστα ασβεστωμένα  πλατώματα, με τις νοικοκυρές  να σταυρώνουν τον ανοιξιάτικο αέρα με τα θυμιατήρια τους…. Σήμερα Κυριακή των Βαϊων, μα και κάθε μεγάλη μέρα αυτής της ανάβασης, δεν θ’ αφήσουν κανέναν αλειτούργητο. Θα ξεκινούν όσο πιο νωρίς μπορούν, από το απομεσήμερο ακόμα, ως το μεσόνυχτο που θα λένε το τελευταίο δι΄ευχών, μετά την απόλυση του όρθρου της νέας Μεγάλης μέρας! Και κάθε φορά, τα λόγια του Θεού όπως την πρώτη τους φορά!  Και τα 12 Ευαγγέλια 4 φορές καθαρά και γοργά μα χωρίς βιάση θα δώσει ο Θεός να βρουν φωνή για να τα πούν! 48 θα μαζευτούν ακριβώς σαν τις  μέρες του ξηρού νηστέματος, που δεν θα τους εμποδίσει να βρουν την δύναμη εξ ύψους για να αντέξουν! Δίνει ο Κύριος υπομονές και αντοχές και γλυκασμούς και δρόσους! 4 Αποκαθηλώσεις έπειτα, 4 περιφορές Της Ζωής εν Τάφω! Να οικονομηθούν τα γεροντάκια και οι γριούλες που δεν έχουν μέσο για να έρθουν στην δική τους ενορία. Και τα πρωινά της Μεγάλης Πέμπτης και του Μεγάλου Σαββάτου, θα επισκεφθούν, κρατώντας με δέος Τον Χριστό, κάθε καθηλωμένο από τον πόνο αδελφό τους, να λάβει και αυτός δύναμη και Ζωή Αιώνια!   Δεν νιώθουν την επανάληψη ως φορτίο, μα σαν ανεκτίμητη ευλογία! Δεν λογαριάζουν ποτέ τους χρόνο, κόπο και ιδρώτα προκειμένου να αναπαύσουν και να δωρίσουν τον Χριστό έστω σε μια ψυχή! Με έναν λόγο νουθετικό, μια απλή κατήχηση, μα κυρίως επιτελώντας το φριχτό και Ζωοποιητικό μυστήριο των μυστηρίων! Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω…κραυγάζουν οι ματιές τους σαν τους αποδίδεται ο ανθρώπινος έπαινος και τα αποκρουστικά για εκείνους εύγε….Αχρείοι δούλοι Του είμαστε! Ένα σβολάκι  άμμου αυτός ο κόπος για τις άπειρες ευεργεσίες Του Παναγάθου στη ζωή μας! Στρατιώτες του Χριστού, που δεν σπαταλούν ποτέ αυτό το μέγιστο δώρημα της Ιεροσύνης! Τιμούν την Ουράνια συμμαρτυρία τους, φυλάνε ακίβδηλο στο παραμικρό το υπερφυές τούτο μυστήριο…Το να δανείζονται οι ίδιοι στον Κύριο της Δόξης, προκειμένου Εκείνος να ενώνεται με το πλάσμα Του! Δεν αντιμετώπισαν ποτέ την Ιεροσύνη σαν αφορμή μισθοδοσίας και κατασπάζονται πάντοτε το τιμημένο…ατίμητο  τους ράσο , δίχως ούτε μια ελάχιστη στιγμή να το αντιληφθούν ως…φτηνή στολή εργασίας…. Χιτώνας ευλογημένος και ένδυμα τριμμένο απ’ τους καιρούς μα…Θεοϋφαντο!


Να,  ξανά ο Ταπεινός Επίσκοπος Γαβριήλ της Ιμερετίας, ο Ποιμήν ο αγαθός, ο ακούραστος Εργάτης του Αμπελώνος! Κυριακή των Βαϊων! Τρίτο του κήρυγμα σήμερα! Νύχτωσε και ακόμα προσφέρει Ουράνιο πνευματικό μάννα στον Λαό του Κυρίου! Και έχει κι αλλού να πάει έπειτα, να κηρύξει για το σεπτό εκούσιο Πάθος! Σωστικό ανέτειλε και πάλι για τον λαό του Θεού! Μην μείνει κανείς αφώτιστος, χωρίς Χριστό!

Νώντας Σκοπετέας

Μεγάλη Εβδομάδα 2023

Απόσπασμα από σειρά 2 εκπομπών, αφιερωμένων στο βιβλίο: «Ψάχνω την Ψυχή μου» με ομιλίες του Αγίου Γαβριήλ Επισκόπου Ιμερετίας για τοΤριώδιο, την Αγία Τεσσαρακοστή και την Μεγάλη Εβδομάδα. Εκδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΥ-Εκδόσεις ΆΘΩΣ

 

 









Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~