main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

25 Απρ 2014

Όχι ...και του χρόνου !





Ευχή ερασμία …Έχει μέσα της τόση αγάπη , τόση ελπίδα , τον Θεό τον ίδιο . Την προσμονή των θαυμασίων Του , των ζωοποιών , των Ιαματικών της ψυχής και του σώματος …
Και του χρόνου ! Πόσες φορές δεν την ακούμε , δεν την λέμε , δεν την ανταποδίδουμε …Εγκαρδίως , με συγκίνηση , με την ανυπόκριτη αγάπη και την ανόθευτη  αλήθεια μας …
Και του χρόνου ! Στην απόλυση του Πανηγυρικού Εσπερινού του προστάτη , πεφιλημένου Αγίου του Θεού , της Θεομητορικής Εορτής , της Δεσποτικής χαρμονής …
Και του χρόνου ! ανήμερα μετά το δι’ ευχών , με τον ουρανό του  λιβανωτού και τα σχήματά του , να γίνονται οξυγόνο που δονεί τα στήθη κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού , με τη χαρά την άφραστη της πνευματικής ζωής , την λειτουργική απαράμιλλη ομορφιά .   
Και του χρόνου ! μόλις ξεπνεύσει κάθε ασύγκριτη ακολουθία της Μεγάλης Εβδομάδας . Μόλις καταλήξει ένα ανεπανάληπτης μεγαλοπρέπειας και αφάτου λυρισμού τροπάρι της ή Δοξαστικό της …Ερχόμενος ο Κύριος , Εν ταις λαμπρότησι των Αγίων Σου , Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις , Μυσταγωγών Σου Κύριε τους Μαθητάς , Εξέδυσάν με , Σε Τον Αναβαλλόμενον το φως  και τόσα άλλα …Μόλις τελέψουν σκέφτεσαι ότι ξανά του χρόνου θα ακουστούν ( τα περισσότερα τουλάχιστον από αυτά ) και γυρίζεις στον διπλανό σου με την σύνοψη και το ξοδεμένο κεράκι να την φωτίζει , στρέφεις το βλέμμα σου στους ψαλτάδες και φωνάζει η ψυχή σου που σαν γλυκά να μελαγχόλησε : Και του χρόνου ! Ν αξιωθούμε πάλι της συμπόρευσης , της συσταύρωσης , της συνανάστασης …Να νοιώσουμε , να ζήσουμε τον Κύριο .

Κάποτε- κάποτε όμως αυτή η ευχή ηχεί τόσο διαφορετικά , τόσο αλλιώτικη , ψυχρή βγαίνει μόνο μέσα από στόματα και όχι από ψυχές και φοβίζει και θλίβει και συννεφιάζει ξανά τον Ουρανό …  Είναι οι φορές που λέγεται τυπικά , από συνήθεια , διεκπεραιωτικά …Αντικαθιστώντας τα ευλογημένα και Ιερά …Λαμβάνοντας ένα χαρακτήρα καθαρά κοσμικό …Χρόνια Πολλά ! Να’  μαστε καλά ! Και του χρόνου !

Και ο Χριστός μας στέκει ακόμα εκεί …Αναστημένος με την Σταυρωμένη Του αγκαλιά πάντα διάπλατη , σπλαχνικά  χωρητική , προσμένοντας πότε η ευχή θα αναβγεί μέσα από καθαρή καρδιά και ψυχή μετανοημένη μα κυρίως εξομολογημένη … Χρόνια Πολλά ! Να μαστε καλά ! Και του χρόνου ! 
Την Μεγάλη Πέμπτη το πρωί , το Μεγάλο Σάββατο νωρίς λίγο μετά τον δοξολογικό  ύμνο των Τριών Παίδων , μόλις πάρουμε την σειρά μας στις τόσο μεγάλες και τόσο συνήθεις ουρές περιμένοντας να μεταλάβουμε σώμα και αίμα Χριστού …Για να πούμε στο τέλος βιαστικά φεύγοντας απ τον Ναό και κάπως ανακουφιστικά αφού τελείωσε η τόσο μεγάλη μας ταλαιπωρία , αναμονή και ορθοστασία μας : Χρόνια Πολλά ! Να’ μαστε καλά ! Και του χρόνου ! Και αυτό που πικραίνει τον Χριστό μας είναι ότι εκείνη η συγκεκριμένη ευχή βγαίνει τόσο αληθινή για τους περισσοτέρους από εμάς , μιας και σε ένα χρόνο θα ξαναπλησιάσουμε στα άχραντα Άγια …Το πόσο άξιοι , ανάξιοι , απερίσκεπτοι , αγνοούντες και αμαρτάνοντες είμαστε πλησιάζοντας τα φριχτά   μυστήρια του Χριστού μας  , το γνωρίζει μόνο Εκείνος και ο καθένας μας με την φώτιση , την άνωθεν πληροφορία και την ευλογημένη ορμήνεια του πνευματικού μας Πατέρα …αν έχουμε . Γιατί και σε αυτό το θέμα χωράει ο τίτλος της σημερινής μας εκπομπής …Γιατί οι περισσότεροι από εμάς συνηθίζουμε …για το καλό ,  γιατί η συνείδηση μας ελέγχει οξύτερα τις ημέρες του Πάσχα  ή για να μην στενοχωρήσουμε –μέρες που είναι –κάποιον δικό μας που καιρό μας πιέζει , να βρίσκουμε ένα διάλειμμα μέσα σε όλα τα πολύβουα των προετοιμασιών και να «πεταγόμαστε» ως τον Πνευματικό , βιαστικά , εντελώς απαίδευτοι και αμετάνιωτοι , να εξομολογηθούμε . Και αυτός ο μακάριος διάδοχος του Κυρίου μας και των εβδομηκοντάκις επτά συγχωρούντων μαθητών Του , ακούραστα μας περιμένει να μας αναπαύσει ,  φορώντας επί τον τράχηλό του τα κρίματα και την ολέθρια ακηδία μας …
Να μην πιάσει η ευχή που δώσαμε συναμαρτωλοί αδελφοί μου μόλις τέλειωσε η  εξομολόγηση του Φετινού Πάσχα … Οι περισσότεροι από εμάς τουλάχιστον , γιατί υπάρχουν και οι ευλογημένες εξαιρέσεις , η μικρή μα τόσο υπέροχη ζύμη , αυτοί που όταν πλησιάζουν το σώμα και το αίμα του Ζώντος Θεού ψιθυρίζουν συνεχώς :
 ς πρ γενηθήτω μοι κα σε φς τ Σμά σου κα τ Αμα, Σωτήρ μου, τ τιμιώτατον, φλέγον μαρτίας τν λην, κα μπιπρν παθν τς κάνθας ...
Όχι και του χρόνου ξανά στο πετραχήλι ! Όχι και του χρόνου ξανά ενδοσκόπηση , αυτομεμψία , εξομολόγηση ... Δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει και του χρόνου …Ποιος από εμάς γνωρίζει ;  Ας ζήσουμε αληθινά …Όπως έλεγε ο Κυρ-Φώτης Κόντογλου : Καλό είναι το να υπάρχεις  …μα το να ζεις είναι άλλο πράγμα !
Εξομολόγηση τακτική , άπαυστη …Μια διαρκής κατάσταση σαν στερρή και ατράνταχτη γέφυρα προς την απέναντι όχθη , την Ουράνια αιώνια πόλη , τον ίδιο τον Δημιουργό των απάντων …Όχι και του χρόνου , μα τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία ας δεηθούμε στον Κύριο να τον διάγουμε ! Γιατί κάθε ημέρα , κάθε στιγμή που κυλά τόσο ακράτητα δεν επιστρέφει και κυρίως δεν μετατίθεται στο αύριο …είναι ξεχωριστή κι αυτή σαν την ψυχούλα μας .
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από την εκπομπή της σειράς :
Εν τω φωτί Σου οψόμεθα Φως με τίτλο :
 Όχι και του χρόνου …


   





Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~