main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

15 Ιουν 2022

Το τραγούδι της λύτρωσης(Δούλοι πανελεύθεροι…)


Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού. Ακούστηκε στο βάπτισμά μας το ιερό. Την στιγμή που φορέσαμε την χιονοφεγγαρόφωτη στολή της ψυχής μας. Την πρώτη μας στολή! Τον φωτεινό μας χιτώνα! Αυτόν που άγγελοι μας έντυσαν, μα και άγγελοι μας αφαιρούν, κάθε φορά που τον κηλιδώνουμε, με της αμαρτίας το λέρωμα. Αυτήν την φορεσιά, μας ξαναφορούν κάθε φορά που με ειλικρινή μετάνοια θα εξομολογηθούμε και αυτή πάντοτε να ευχόμαστε να καλύπτει την αιώνια ψυχή μας, όταν θα έρθουν τα τέλη της παρούσας ζωής. Κοιμήθηκε εν λευκοίς, έγραφε στο μνημούρι μιας τέτοιας ψυχής, που αγωνίστηκε ως την στερνή της πνοή, να μην μαγαρίσει το ένδυμα του κεκοσμημένου Νυμφώνος. Κοιμήθηκε εν λευκοίς! Κοιμήθηκε εν Κυρίω! Κοιμήθηκε επ ελπίδι Αναστάσεως Ζωής αιωνίου! Οτι συ ει ή Ανάστασις, η ζωή, και η ανάπαυσις του κεκοιμημένου δούλου σου…Πάλι αυτή η λέξη, συνοδή σε κάθε μυστήριο και πράξη της Μάνας Εκκλησίας. Ο δούλος του Θεού. Τίτλος τιμής αιωνίας. Μα ο δούλος θα μου πεις,  είναι αυτός που έχει χάσει την ελευθερία του, τα δικαιώματά του και ανήκει σε κάποιον άλλον. Θες απάντηση για αυτήν σου την… εύλογη απορία; Ναι, γιατί να μην λέει ο φίλος του Θεού, ο αγαπημένος του Θεού, το τέκνο του Θεού; Δούλος; Πήγαινε αδελφέ μου όρθρου βαθέως στον Ναό! Εκεί στα αριστερά, στο γλυκό ημίφως των κεριών. Στο αξημέρωτο ορθρινό, σε κάθε σπήλαιο-Βηθλεέμ Αγίας Πρόθεσης, κάθε ταπεινός Λειτουργός του Υψίστου υψώνει το ευλογημένο πρόσφορο μαζί με την Αγία Λόγχη και με κατάνυξη και συντριβή ψιθυρίζει: Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, τῷ τιμίῳ σου αἵματι· τῷ Σταυρῷ προσηλωθεὶς καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τὴν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις· Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι. Μόλις έλαβες την απάντηση! Θυσιάστηκε εκουσίως για να μας ελευθερώσει! Έδωσε ο,τι πιο πολύτιμο υπάρχει! Τον ατίμητο θησαυρό του Τιμίου Του αίματος, για να μας λυτρώσει απ΄τα αιώνια δεσμά!... Ίνα ρύση ους έπλασες εκ της δουλείας του εχθρού! Δουλωθήκαμε για να λυτρωθούμε! Δεσμώτες των παθών! Υποταγμένοι στην δουλεία του αλλοτρίου! Απαίσια τούτη η δουλεία! Ποθητή εκείνη στον Ελευθερωτή Χριστό! Αίμα και ύδωρ έτρεξαν απ την ακήρατη πλευρά Του! Γι αυτό υψώνεται και η λόγχη στις πανίερες στιγμές της προσκομιδής. Το σώμα θα κεντηθεί να ρεύσουν οι κρουνοί της Θείας Ευσπλαχνίας, της  Ελευθερίας! Ύδωρ για το βάπτισμα για τον στολισμό με την Χάρη του Τριαδικού Θεού! Του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος! Και έπειτα η αναίμακτη θυσία υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας! Ο Γολγοθάς της θυσίας! Προς τους αιχμαλώτους ο Ελευθερωτής! Δίδαξόν με τα δικαιώματά Σου! Να μην τα λησμονήσω Κύριε ποτέ ως το τέλος! Να μπορέσω τότε στ αλήθεια να πω ότι δεν τα λησμόνησα! Τα δικαιώματά Σου ουκ επελαθόμην! Μόνο τα δικά μου… δικαιώματα, να αμνημονώ, εκείνα που αυτοστιγμεί μου αφαιρούν το ένδυμα το καθαρό. Δούλος σου εγώ πανελεύθερος! 
                   
Ζήτησέ με Κύριε στης αμαρτίας τα σκλαβοπάζαρα! Και εσύ αδελφέ μου που συνεχίζεις να λες, ότι ποτέ δεν σε ρώτησαν πριν σε βαπτίσουν και ότι έτσι παραβιάστηκε η ελεύθερη βούλησή σου, συνάντησε τις ψυχές της σημερινής μας εκπομπής, τις Μαρίες, την Γεωργία, την Κυριακή-Γλυκερία, μα και τον Μπεχρανέ Σελασιέ(σ.σ.Μπομπ Μάρλεϊ)! Αυτός ο τελευταίος, κάποτε έγραψε και ένα θαυμάσιο τραγούδι:Το τραγούδι της λύτρωσης! Πόθησαν τούτην την αιώνια δέσμευση με τον Λυτρωτή της οδύνης των πεπεδημένων! Πρόλαβαν να δουλωθούν να πετάξουν και να ελευθερωθούν…

Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή






Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~