main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

17 Ιουλ 2022

Καλή αντάμωση παπά Λιά μας!(Μακαριστός π.Ηλίας Αλευράς+28-7-2021)

 

Μας αξίωσε ο Θεός να γνωρίσουμε έναν γνήσιο ποιμένα Του! Έναν, που ούτε μια ελάχιστη στιγμή, της επί μισό αιώνα Ιερατικής του διακονίας, δεν έπραξε σαν μισθωτός, αφήνοντας έρημα τα πρόβατά του, ορφανό και αποίμαντο το ποίμνιό του…Για πολλά χρόνια ακουμπήσαμε στο πετραχήλι του. Εκεί, κάτω από το δεξί ψαλτήρι με την ανοιγμένη Παρακλητική στων αναβαθμών την πυρφόρο ανάβαση, με το Μηναίο ορθάνοιχτο στους στεφανωθέντες Αγίους του Θεού! Κατάκοπος από τις αμέτρητες ώρες της διακονίας, αλλά πάντοτε χαρούμενος με εκείνο το λεπτό πνεύμα και την διάκριση και την αγάπη την ανυπόκριτη και το δόσιμο το ολοκληρωτικό! Έγινε ο παπά Λιάς μας! Και σε αυτό το κτητικό που δηλώνει η αντωνυμία, φανερώνεται η  τόσο χωρητική του καρδιά! Για να γίνει ο παπά Λιάς ΜΑΣ, χώρεσε εκείνη, αμέτρητες τραυματισμένες ψυχές εμπεριστάτων αδελφών μας! Κι ο παππούλης μας, μπόλιασε κάθε μια, με το κεντρί της Ελπίδας και Του Ζώντος Θεού! Και από άκαρπη και ξερή, γινόταν η ψυχούλα εύφορη και καρποφόρα! 

Και ο παπά Λιάς μας φρόντιζε να την ποτίζει με δάκρυα μετανοίας κάθε φορά εκεί, κάτω από το δεξί ψαλτήρι, απέναντι απ’ τον Αρχάγγελο με την Ρομφαία, τον Γαβριήλ, που σημαίνει άνθρωπος του Θεού! Πόσο ταιριαστή τούτη η  θέση για τον παπά Λιά μας! Άνθρωπος του Θεού, δούλος του Θεού! Λάλει Κύριε και ο δούλος σου ακούει! Πόσες φορές δεν βγήκε από τα χείλη του αυτή η φράση!

Ο παπά Λιάς μας κοιμήθηκε με το συναξάρι ανοιγμένο στου Ιούλη τις κορφές! Δεν είναι οφειλόμενο προς τον πνευματικό μας πατέρα αυτό το αφιέρωμα ένα χρόνο μετά! Είναι ανάγκη της ψυχής μας, τούτες τις μέρες που ο άνεμος της απιστίας και της Θεομαχίας μας κυνηγά, να κάνουμε την γνωριμιά με έναν εργάτη και ποιητή του Ευαγγελικού Λόγου! Θα ξετυλίξουμε μαζί με τον ίδιο το νήμα αυτής της κατά Θεόν βιωτής! Η δική του η φωνή θα εξιστορήσει, μαζί με σελίδες που γράφτηκαν από εμάς για εκείνον.

Ένα αφιέρωμα μνήμης, αληθινής χαράς και Ελπίδας!

 Καλή αντάμωση παπά Λιά μας!

Νώντας Σκοπετέας

 

Από τον πρόλογο του  ραδιοφωνικού αφιερώματος, (3 μέρη) με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από της κοιμήσεως του π.Ηλία Αλευρά( +28-7-2021).

 Με σπάνιο παρένθετο ηχητικό ντοκουμέντο, με τον ίδιο να μιλά ανήμερα των ονομαστηρίων του το 2013 καθώς και  αποσπάσματα από την αφηγηματική βιογραφία του Γέροντα της Αργολίδας, όπως αυτή εμπεριέχεται στα βιβλία: "Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;" και "Αυτοί οι Παράξενοι Χριστιανοί" τα οποία κυκλοφορούν από το Ιεραποστολικό Σωματείο "Πρόμαχος Ορθοδοξίας"

Στην ιερή μνήμη του πνευματικού μας μακαριστού π .Ηλία Αλευρά, του ανθρώπου που χάριτι και φιλανθρωπία Θεού θα καθοδηγεί πνευματικά τα βήματά μας ως την στερνή μας πνοή. Ας μεσιτεύει για όλους μας  στον Μακρόθυμο Κύριο κάποτε το έλεός Του να μας αξιώσει να συμπορευθούμε μαζί του αιώνια  λουσμένοι απ το Φως του Χριστού μας ...

 

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~