main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

31 Αυγ 2020

Φωτιά που καίει ...


  Στὶς 30 Δεκεμβρίου τοῦ 1967, ἡμέρα Σάββατο καὶ ὥρα 3 μ.μ. ἐπῆγα στὰ Μετέωρα, γιὰ νὰ προσκυνήσω καὶ ὠφεληθῶ ψυχικά. Τὴν Κυριακὴ ἐλειτούργησα στὴν ῾Ιερὰ Μονὴ Μεταμορφώσεως καὶ τὴν Δευτέρα στὸν ῞Αγιο Στέφανο, νυκτερινή. Χαρὰ Θεοῦ καὶ εὐλογία Κυρίου. ᾿Αφοῦ μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ ἐπέστρεψα στὸ χωριό μου, μὲ εἰδοποίησαν ἀμέσως νὰ πηγαίνω νὰ κοινωνήσω τὴν γριά, Ζωὴ ᾿Αντωνίου Γκαγκαστάθη, ποὺ ἦταν ἀπὸ καιρὸ κατάκοιτη, περίπου 85 ἐτῶν. ᾿Επῆγα, καὶ μόλις τὴν κοινώνησα τῶν ᾿Αχράντων Μυστηρίων, ἀμέσως ἐφώναξε: μὲ ἔκαψεν ἡ Κοινωνία, φωτιὰ ἔχω, δός τε μου νερὸ νὰ πιῶ, καίγομαι. Μὲ καίει μέσα... Στὶς λίγες ὧρες ποὺ ἔζησε φώναζε συνέχεια, κάηκα ἡ καϋμένη. Κατόπιν παρέδωκε τὸ πνεῦμα της. Αὐτὸ ἦταν θαῦμα, διότι αὐτὴ εἶχε καιρὸ νὰ ἐξομολογηθῆ καὶ εἶχεν ἄστατο χαρακτῆρα. Εἶχε τὸ δαιμόνιο τῆς καταλαλιᾶς. ῞Οπου πήγαινε, πάντα ἔλεγε διάφορα ἄσχημα λόγια γιὰ τὸ παιδί της, τὴν νύφη της κλπ. Πάντα καταλαλοῦσε. Δὲν σταματοῦσε καθόλου. ῞Ολοι τὴν ἔβλαπταν καὶ ἀπὸ κανένα δὲν ἔμενε εὐχαριστημένη. Εἶχε καὶ τὸ δαιμόνιο τῆς γαστριμαργίας. Μέχρι τῆς ὥρας τοῦ θανάτου της ἔλεγε συνέχεια καὶ γι᾿ αὐτὸ τὴν ἔδειξε ὁ Θεὸς τὸ θαῦμα. ᾿Αναξίως ἐκοινώνησε τῶν ᾿Αχράντων Μυστηρίων καὶ ἐφώναζε ὅτι μὲ ἔκαψε ἡ Θεία Κοινωνία. Καὶ μετὰ τὸν θάνατό της τὸ στόμα ἔστεκεν ἀνοικτόν, ὡσὰν νὰ ἤθελε νὰ λέγη ἀκόμη. – 2 – Αὐτὸ τὸ γράφω ὡς ἱερεὺς καὶ ἐφημέριος τοῦ χωριοῦ, γιὰ νὰ εὑρίσκεται γεγραμμένον καὶ ἀναγνωσθῆ ἀπὸ ἄλλους, πρὸς γνώση καὶ συμμόρφωση, γιὰ νὰ περιοριζόμεθα καὶ ἔχουμε ἀγάπη μὲ τὰ παιδιά μας καὶ μὲ ὅλο τὸν κόσμο, καὶ νὰ ἐξομολογούμεθα. Πρέπει νὰ τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός. Καὶ αὐτὴ πολλὲς φορὲς ἐξομολογήθη, ἀλλὰ ἐκεῖ φαίνεται τὰ ἄκουε καὶ ἐκεῖ ἔμεναν. ῾Ο Θεὸς θέλει καθαρὰ ἐξομολόγηση καὶ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, γιὰ νὰ μὴ πάθουμε καὶ ἐμεῖς σὰν τὴν ὡς ἄνω γραῖα καὶ τιμωρηθοῦμε αἰώνια εἰς τὴν κόλαση τοῦ διαβόλου. 

Μία καταγραφὴ - μαρτυρία τοῦ μακαριστοῦ ῾Ιερέως π. Δημητρίου Γκαγκαστάθη († 1975)


Τούτες τις μέρες ο άνεμος της Θεομαχίας μας κυνηγά ! Δυστυχώς υπάρχουν φωνές ακόμα και ρασοφόρων που λυσσαλέα και απροκάλυπτα πλέον βάλλουν κατά της Ορθοδοξίας και της μυστηριακής και αταλάντευτα Χριστοκεντρικής θεώρησής της .

Τόσο λυπηρό το πρόσφατο παράδειγμα Ορθοδόξου ιερέα από τον ευλογημένο Νότο που μας μεταφέρθηκε μέσω αναδημοσίευσης …

Επιχειρηματολογεί υπέρ της αλλαγής στην μέθοδο της μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας δια της κοινής Αγίας Λαβίδος λόγω της σημερινής ασθένειας του κορονοϊού .
Ισχυρίζεται , ότι όταν καθιερώθηκε ο τωρινός τρόπος , υπήρχε άγνοια περί των υγειονομικών κανόνων !!
Επίσης ότι η ύπαρξη του Αγίου Πνεύματος δεν προεξοφλεί και το αμόλυντο , διότι παρουσιάζονται ζευγάρια που παντρεύονται με το Ορθόδοξο δόγμα και χωρίζουν, όπως επίσης υπάρχουν και ασθενείς που πεθαίνουν μετά το ευχέλαιο !!
Επομένως και όσοι μεταλαμβάνουν από την ίδια λαβίδα , φυσικά και θα κολλήσουν ο,τι το μεταδοτικό υπάρχει !!

Πλάνης σοφίσματα, με τα οποία πλήρως διαστρεβλώνεται το μυστήριο που υπηρετεί (θέλουμε να πιστεύουμε) εδώ και 25 έτη! Το τραγικό είναι ότι ο συγκεκριμένος λειτουργός του Υψίστου τελεύει κάθε ιεροπραξία του με το δι ευχών των Αγίων Πατέρων ημών …
Δεν θέλουμε να σκεφτούμε πως η ορθογραφία της δικής του ψυχής μάλλον εκείνο το η το αντικαθιστά με το υ …

Θαρρείτε όμως πάτερ ότι όποιος μεταλαμβάνει, είναι εξ ορισμού απρόσβλητος από την φωτιά που κατακαίει, όποιον αναξίως πλησιάζει τα θεία δώρα ;
Κρίμα και κατάκριμα θα είναι για εκείνον τα άχραντα μυστήρια !
Κανείς φυσικά δεν είναι άξιος ...
Με λαβωμένη πάντα την ψυχή και ως ασθενείς προσερχόμαστε να μεταλάβουμε τον Φιλάνθρωπο Ζωντανό Θεό και να θεραπεύσουμε τις πληγές μας!
Μα για τον βαπτισμένο Χριστιανό Ορθόδοξο που πλησιάζει χωρίς φόβο Θεού, ανεξαίρετη αγάπη, αμετανόητος και ανεξομολόγητος, χωρίς να πιστεύει ότι θα λάβει μέσα του ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ , θα επιτρέψει ο μόνος Ακήρατος Κύριος να μεταλάβει ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, όπως η γιαγιούλα που κοινώνησε κάποτε ο Άγιος παπά Δημήτριος Γκαγκαστάθης!

Φρίττω δεχόμενος τὸ πῦρ, μὴ φλεχθῶ ὡσεὶ κηρὸς καὶ ὡσεὶ χόρτος.

Αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου , μόνο όσοι εν μετανοία πιστεύουν και βιώνουν με γνήσιο φρόνημα την Ορθόδοξη πίστη του Χριστού μας , όπως την διεφύλαξαν οι Άγιοι Πατέρες και Πρόμαχοι θα μείνουν απρόσβλητοι από οτιδήποτε το μιαρό και νοσογόνο κυκλοφορεί εντός του Ναού –Σώματος Θεού.

Αλλά ας σκεφτούμε και κάτι τελευταίο .

Μόνο αυτοί, οι πλέον διωκόμενοι και λοιδωρούμενοι , θα προσέρχονται από εδώ και στο εξής στην Θεία μεταλαβιά.
Είναι οι ίδιοι -πόσο απέχεις από αυτούς ταλαίπωρε εαυτέ μου-που αντιλαμβάνονται τον πόνο και την ασθένεια στην ζωή τους ως στάδιο αρετών και ευλογία .
Είναι οι ίδιοι που εμπιστεύονται ολοκληρωτικά και απροϋπόθετα την πρόνοια του Αγίου Θεού!
Είναι οι ίδιοι που δεν ψελλίζουν μόνο, αλλά βιώνουν το οτι ζωής ο Κυριεύων και του Θανάτου είναι Ένας και μόνο !

Οι υπόλοιποι, αυτοδικαιούμενοι , διατυπώνοντας συχνά ασύλληπτους ακροβατισμούς μιας στεγνής και άγευστης Χριστού λογικής, ταμπουρωμένοι πίσω από τα προπετάσματα της παραμορφωμένης υπακοής και της μονοδιάστατης αγάπης προς τον πλησίον, θα μείνουν μακριά από το Άγιο Ποτήριο και από το οτιδήποτε βρύει την θεία Χάρη άχρι …εμβολίου…

Και έπειτα από πολλούς καιρούς, ίσως κατόπιν διαβεβαιώσεως των ειδικών και των στατιστικών αλγορίθμων … ξαναπλησιάσουν μια –δυο φορές τον χρόνο, έτσι για το καλό…

Νώντας Σκοπετέας

06-08-2020

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~