main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

25 Ιουν 2018

Ώφθη Σίμωνι



Μια κορυφή σαν Τρούλος σε υπερουράνιο υπερώο…
Θεμέλιο άσειστης οικοδομής , που του Άδη ο μισόψυχος καταγγέλτης  σπιθαμή δεν θα σαλέψει …
Πέτρα την πέτρα χτίστηκε , δάκρυ το δάκρυ μετά από κάθε λάλημα πετειναριού …
Φωτιά πείσμα και θάλασσα , στολές του ανυπότακτου στης απελπισιάς την χάρυβδη …
Της Τιβεριάδας τα νερά ορμητικά σπάνε πάνω στον αποκυλισθέντα βράχο …
Πρώτος εκείνος στο αδειανό το μνήμα ! Γέμισε ολάκερος με την ανέκφραστη χαρά !
Πυρφόρα η καρδιά του . Το στόμα του λαλεί του θεού την σοφία ! Τις λογικές άγρες σαγηνεύει , ξανά με το άσχιστο δίχτυ του .
Αδούλωτη ψυχή απ τις αλυσσίδες των Χριστομάχων  όλων των αιώνων .
Σταυρός μαρτυρίου …Κλειδιά Βασιλείας …Μια κορυφή σαν κατάρτι σε Κιβωτό σωσμού .
Ο Πέτρος πλέον αβύθιστος πάνω στο αγρίεμα του πελάγου,  αναζητά μετανοημένους  να ελκύσει απ τον θανατηφόρο βυθό .
Στο Θαβώρ έπειτα θα στήσει σκηνές για την αποψινή αγρυπνία …
Νώντας Σκοπετέας 
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή 

12 Ιουν 2018

Πρώτη ανάσα στον Παράδεισο …( Το τελευταίο αλληλούια)



Ηλιοπράσινες Ελιές ριζωμένες στου Πολιτικού τα αιματοστόλιστα χώματα . Στης Αρχαίας Ταμασσού τα φανερά και για αιώνες ολάκερους κρυμμένα , που πάντα την σαγήνευαν βρέθηκε και απόψε ! Χρυσοκεντημένο όνειρο για λίγο την σκεπάζει , από του πόνου το ρίγος ,που ξεπνέει σε κάθε ανασασμό της ! Μαζί με τις αδελφές της , βρίσκεται λέει , σε αγρύπνια για τον Άγιο , παραμονές της χάρης του , στου πρώτου Φθινοπώρου την ακόμα λιόπυρη νυχτιά. Σε τούτο το μικρό δωμάτιο,  ξημερώνει κάθε τόσο του Αγίου Ηρακλειδίου η γιορτή ! Το πανηγύρι τους ! Κάθε βράδυ το ίδιο όνειρο!Παυσίλυπο και παυσίπονο ψάλμα , στον δεξί χορό του καθολικού ! Μετάνοια μπροστά στην λάρνακα και στην κάρα του προστάτη τους !
Φιλί , ευγνωμοσύνης , τάμα πάντοτε οφειλόμενο, στα ευωδιαστά λείψανα του Μάρτυρα πρωτοΧριστιανού, του διαδόχου του Αποστόλου Βαρνάβα, του μαθητή του Αποστόλου των Εθνών , του διδάχου και μεγίστου Κυπρίου Ιεραποστόλου , του Εφόρου τους και Πατέρα τους,   του λατρεμένου ! Και αυτός , ο Άγιος Ηρακλείδιος , συνέχεια δίπλα στο κρεβάτι της , στοργικά  να της σκουπίζει τον ιδρώτα , να της δίνει κουράγιο στις τελευταίες αυτές αναβάσεις ως του ποθητού Παραδείσου τον πρόναο !
Έκλεισε τόσες μέρες , που πια δεν τα καταφέρνει να μετρήσει στο Νοσοκομείο ! Η μοναχή Μακαρία , που όλοι την θυμούνται, με τις πιο γλυκές και ευωδιαστές μνήμες, πότε να τους κερνά αμύγδαλο γλυκό , πότε τα περίφημα κεράσματα του Μοναστηριού να τους προσφέρει με τρόπο απλό και απροσποίητη αγάπη ! Οι πάντες σχεδόν την επισκέφτηκαν , μα και όλες οι αδελφές της εκ περιτροπής ποτέ δεν φεύγουν από δίπλα της ! Η Προδρόμη , η Ξένη , η Θεοφίλη , Θεοδούλη , η Κλεονίκη, η Σεβαστιανή, η Προσδόκη, η Μεθοδία,η Παϊσία, η Εὐπραξία, η Συγκλητική, η Ἀνυσία, η Χρυσοστόμη, η Φιλοθέη, η Ἐμμέλεια, η Καταφυγή, η Ἡρακλειδία, η Εὐστολία, η Συνεσία, η Χριστίνα, η Γρηγορία, η Ἄννα, η Ἀρίστη, η Χαριθέα, η Ἀντωνία, η Ἰωσηφία, η Βηθλεέμ, η Θεοφανώ, η Ὑπομονή, η Χριστονύμφη, η Σιλουανή, η Εἰρήνη, η Νεκταρία, η Πορφυρία, η Ἐφραιμία, η Σωφρονία.
Κάθε μιας το όνομα,  μια αρετή , μια ανάμνηση του ομοθυμαδόν , μια προτροπή για δοξολογία ! Και εκείνες οι ευλογημένες , την αγκαλιάζουν με χρυσοκεντημένα βλέμματα παραμυθίας και μιας χαρμολύπης , που ελάχιστοι μπορούν να νοήσουν,  μα κυρίως να βιώσουν ! Δώρα είναι τούτες οι στιγμές της διακονίας στην βαριά ασθενούσα αδελφή τους ! Δώρα τα δάκρυα και οι προσευχές απ το ψαλτήρι και το προσευχητάρι,  που δεν σταματούν ποτέ να ακούγονται σε τούτο το δωμάτιο ! Δώρο και η επίσκεψη του πατρός Αθανασίου , του τότε πνευματικού της Μονής τους ,του πάντα Αγιορείτη και Μαχαιριώτη , εκείνο το αξέχαστο πρωινό … Πλησίασε εκείνος την άρρωστη και πήγε αυτή να σηκωθεί λίγο για να τον υποδεχθεί !-Στάσου ευλογημένη , μην σηκώνεσαι ! Πως είσαι αδελφή Μακαρία ;
- Τώρα καμιά ώρα κάπως έχω ησυχάσει !Μου κάναν πάλι ένεση ! Αλλά πάτερ Αθανάσιε, τι να σας πω …Χθες το βράδυ πολύ υπέφερα ! Φριχτός ο πόνος ! Αβάσταγος κάποιες στιγμές ! Ευτυχώς , είναι εδώ οι αδελφές μου κα με δυναμώνουν ! Μα , να σας πω …είπε σχεδόν ψιθυριστά κάνοντάς του νόημα , λίγο να έρθει πιο κοντά της …Του μίλησα χθες το βράδυ …. την ώρα του μεγάλου πόνου …προσευχήθηκα και παρακάλεσα τον Άγιο Ηρακλείδιο να με βοηθήσει! Του είπα : Άγιέ μου σε παρακαλώ …πάρε με μαζί σου να αναπαυθώ …
-Θα σε οικονομήσει αδελφή μου ο Άγιος , να μην πονείς πολύ …κάμε υπομονή ! Μην αποκάμνεις ! Ό,τι πει ο Θεός! Εμείς μόνο να ευχόμαστε συνέχεια , να ναι τα τέλη όλων μας Χριστιανά !
-Να ναι ευλογημένο είπε εκείνη …
-Να πάω λίγο έξω αδελφή μου , να μην σε ταλαιπωρώ …είπε  εκείνος  και βγήκε από το δωμάτιο …Εκείνη την ώρα περνούσε από τον διάδρομο ο γιατρός της μοναχής …Γνωρίζονταν καλά !
-Γέροντα  , ευλογείτε !
-Ο Κύριος να μας ευλογεί γιατρέ !Πως είναι η αδελφή Μακαρία ;
-Λυπάμαι που δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος ! Καρκίνος και στους 2 πνεύμονες …Επιθετικός , μεταστατικός, μη ιάσιμος …κάνουμε ότι μπορούμε να την ανακουφίσουμε γιατί έχει πολύ πόνο !
-Ναι , μου το είπε η ίδια πριν λίγο …Δηλαδή δεν υπάρχει επιστροφή …Πόσο καιρό έχει ακόμη γιατρέ ¨
-Το καλό αλλά και επώδυνο ταυτόχρονα για την ίδια είναι ότι ο οργανισμός της είναι πολύ γερός ! Αν δείτε κάποιες εξετάσεις θα καταλάβετε …Τουλάχιστον άλλους 6 μήνες έχει ζωή …αλλά και πόνο …Τι να πω , εμείς θα κάνουμε ότι μπορούμε με ενέσεις και φάρμακα να τον μετριάζουμε…

Επέστρεψε ο πάτερ Αθανάσιος στο δωμάτιο ύστερα από λίγο για να αποχαιρετίσει …Εκείνη την ώρα , οι 3 μοναχές που βρίσκονταν μαζί με την Μακαρία έλεγαν τους Χαιρετισμούς ! Η άρρωστη δρόσιζε τα στεγνά της χείλη με τα εφύμνια της πίστης και της αιώνιας άνοιξης ! Κάθε που ένα γράμμα τέλειωνε , οι άλλες σιγούσαν να ακουστεί από εκείνη το Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε και το Αλληλούια …Εκείνος σιωπηλός και δακρυσμένος μετείχε σε αυτήν την ανεπανάληπτη ουράνια μέθεξη …Έφτασαν στο Ω που πάντα αφετηρία είναι για παράκληση και μεσιτεία … Ὤ πανύμνητε Μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τόν πάντων Ἀγίων ἁγιώτατον Λόγον δεξαμενή τήν νῦν προσφοράν, ἀπό πάσης ρῦσαι συμφορᾶς ἅπαντάς· καί τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως, τούς συμβοῶντας...Παύση μετά από αυτό το υπέροχο συν …
Συμβοώντες , συμπάσχοντες , συνάλληλοι στου πόνο την διαδρομή που αλλοίμονο για την Μοναχή Μακαρία, έχει να μετρήσει ακόμα πολλούς μήνες …όπως πριν μόλις ο σπουδαίος γιατρός προέβλεψε… Παύση να ακουστεί το αλληλούια , από την Μακαρία την Μοναχή την ασθενούσα και κατάκλιτη …
-Ἀλληλούϊα …είπε εκείνη και πρόσθεσε κάτι ακόμα …Μνήσθητί μου Κύριε …Έκαμε τον Σταυρό της και σταύρωσε τα δυο της χέρια …Έμοιασε τότε τόσο με την ΜητρόΘεο, τρανώς ηπλωμένη υπτία, στην πανίερή της μετάσταση ! Τούτη την φορά δεν ήταν όνειρο του Αγίου της η παρουσία …
Έσπευσε εκείνος να μεσιτεύσει , να διαβιβάσει τάχιστα την παράκλησή της και ήρθε έπειτα εκεί , για να την παραλάβει μαζί με τον Άγγελό της …Λίγο μετά το τελευταίο της επί γης Ἀλληλούϊα , το ξέπνεμά της το τελειωτικό,   ή μάλλον την πρώτη ανάσα της , στου Παραδείσου το δίκαιο άνοιγμα… Όπως ακριβώς του το ζήτησε την προηγούμενη πονεμένη και στερνή επί γης νύχτα της …

Νώντας Σκοπετέας 

Διασκευή από προφορική διήγηση του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ.Αθανασίου
Απόσπασμα από εκπομπή με τίτλο : Το Αμήν της Ζωής μου ( μέρος 2ο ) 


3 Ιουν 2018

Μην θυσιάζεις Την Αγάπη …για μια αγάπη (Άγιοι Πάντες)



Αναπολόγητοι θα είμαστε εν ημέρα κρίσεως,  αν στερούμε από τα παιδιά μας την αληθινή Ζωή. Και θα θησαυρίζουμε την οργή του Θεού, αν αυτό που μας δώρισε και μας εμπιστεύθηκε, Του το παρουσιάσουμε χαμένο στο αιώνιο σκοτάδι. Άγνοια; Αδιαφορία; Κάποιες φορές αλαζόνες και υβριστές απέναντί Του! Θεοστυγείς γονείς! Θεομάχοι, κάνουν τα πάντα για να απομακρύνουν τα παιδιά τους από το ράσο, από το Φως. από την αφιέρωση! Απεργάζονται τρόπους…τα παρακινούν στην αμαρτία, στην φιληδονία, στην ακολασία , μόνο και μόνο για να μην…τα χάσουν από κοντά τους. Μη και προσκολληθούν στον Θεό, μη και εναποθέσουν σε Εκείνον όλες τους τις ελπίδες…Ακόμα και σε ψυχιάτρους τα…εμπιστεύονται και φάρμακα τους δίνουν με τις χούφτες , επειδή τα είδαν να είναι ευαίσθητα, ευσυγκίνητα, να προσεύχονται, να είναι ατάραχα , να μιλούν συνέχεια για τον Χριστό και τους Αγίους Του! Μετήλλαξαν την αλήθειαν του θεού εν τω ψεύδει (Ρωμ.α,25)
Αρχοντικά και απροσωπόληπτα αγαπά ο Θεός! Ο φιλών πατέρα ή μητέρα, υιόν ή θυγατέρα   …υπέρ Εμέ, ουκ έστι μου Άξιος! Δεν μας ζητά ο Χριστός μας να τον αγαπάμε περισσότερο! Δεν μας απαγορεύει την αγάπη! Μη γένοιτο! Το υπέρ Αυτόν δεν θέλει! Θα μπορούσε να πει κανείς πως θα δεχόταν το: ως και Αυτόν! Αγάπα τον άντρα, την γυναίκα, το παιδί σου αλλά όχι πιο πάνω από Εκείνον! Μην θυσιάζεις Την Αγάπη…για μια αγάπη!
Ευλογημένος ο γονιός που αποχωρίστηκε προσωρινά, για να συμπορεύεται  αιώνια!Που έδωσε ευχή, το παιδί του να αγιάσει και να συγκαταριθμηθεί με των Αγίων Πάντων, με του Κυρίου τους φίλους! Δεν αγιάζει βέβαια μόνο το ράσο και ο μοναχισμός και η αποταγή . Φυσικά και όσοι ακολουθούν το αγκαθόσπαρτο μα ευθές μονοπάτι μονοπάτι της έγγαμης ζωής, της οικογενειακής παλαίστρας, δύνανται ελέω Θεού να αγκαλιάσουν το αιώνιο Φως! Μα όλα να γίνονται για Την Αγάπη! Όλα να εκπορεύονται από Την Αγάπη ! Να μην θυσιάζεται το αιώνιο για το πρόσκαιρο, Η Αλήθεια για το μάταιο και το απατηλό, το άφθαρτο για το επίπλαστο…Εξ Αυτής και δι Αυτής και εις Αυτήν τα πάντα! Εξαγγελθέν το ότι,  όλοι όσοι ανυποχώρητα θα πορευθούν,   θα υποφέρουν! Συνεχώς αυξάνεται και σήμερα από νέους μάρτυρες η χορεία των…ακλινώς μιμουμένων το Θείον Πάθος! Δεν άφησε ο Κύριος αμάρτυρη την εποχή μας! Υπάρχει και στις μέρες μας θυσιαστική αγάπη! Γενναίο φρόνημα! Ανδρεία ψυχή! Μικρά ζύμη, ναι! Μα όχι αμάρτυρη εποχή! Ο εις έστω και Η Αλήθεια, ο εις και Η Αγάπη, όπως λέει ένα πατερικό ρητό, αποτελούν πλειοψηφία!
Ει και ο κόσμος υμάς μισεί, εμέ πρώτον μεμίσηκεν!Αυτό να μην το ξεχνάμε ποτέ! Και ότι κανείς δεν μπορεί να μειώσει Την Αγάπη! Να στενέψει το δοχείο της ψυχής που καρτερά να γεμίζει και να χωρά όλο και περισσότερο από τον απέραντο Ωκεανό Της! Κανείς δεν μπορεί να  μας χωρίσει! Σαν τους Άγιους Πάντες που δεν θυσίασαν ποτέ Την Αγάπη για μια…αγάπη …
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή, αφιερωμένη στην μνήμη
 της Νεομάρτυρος Αγίας Ντανιέλας της Ρουμάνας 

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~