main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

23 Μαΐ 2021

Να ξαναγεννηθούμε…


Κάθε δευτερόλεπτο της τριετούς επιγείου δράσεως του Χριστού μας , είχε μια απροσμέτρητη ουσία και αξία. Τίποτε δε μέσα στα Ιερά γράμματα και στα Ευαγγελικά ρήματα, δεν έχει τοποθετηθεί δίχως ουσιαστικό και κεφαλαιώδη σκοπό, μα και το παραμικρό από αυτά δεν έχει ειπωθεί καθ υπερβολήν.

 Υπάρχει μια φράση, που φαντάζει  όμως έτσι. Ότι δηλαδή, για να δοθεί έμφαση, έχει χρησιμοποιηθεί μια υπερβολή στα όρια της ποιητικής αδείας και εκφράσεως, η οποία πρέπει να συγχωρεθεί στον Θεολόγο συγγραφέα της , ιδίως αν λάβουμε υπόψιν  μας και την απέραντη αγάπη του για τον Κύριο . Κι όμως δεν είναι διόλου έτσι!

Ας μεταφερθούμε στις τελευταίες γραμμές του Ευαγγελίου του Φωτός:

  ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ' ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία.( Ιω.21,25).

Υπάρχουν δε και πολλά άλλα(ερμ. Π.Τρεμπέλα) που έκαμε ο Ιησούς, τα οποία εάν γράφονταν λεπτομερώς ένα-ένα, νομίζω ότι και αυτός ο κόσμος με όλες τις βιβλιοθήκες του, δεν θα χωρέσει τα βιβλία που θα γράφονται … Και είναι ακριβώς έτσι! Χωρίς ουδεμία υπερβολή! Απλησίαστο για την κοινή λογική κάτι τέτοιο! Κι όμως, δεν υπάρχει ίχνος ακρότητας σ αυτήν την φράση! Όλα δε, κατέχουν μια ισοστάσια σημαντικότητα για την πίστη μας. Αυτή η  Θεοπνευστία γίνεται αντιληπτή από όσους αναζητούν και βρίσκουν απαντήσεις σε οτιδήποτε τους «βασανίζει» στις σελίδες του Ευαγγελίου και στις αιώνιες λαλιές της αιωνίου Ζωής! Υπάρχει όμως κάτι ακόμα εξίσου σπουδαίο σε αυτά τα άσβεστα ρήματα  Μπορούν, όχι αποσπασματοποιώντας (εδώ ελοχεύει η δαιμονική παραπλάνηση), αλλά με γνώση του πνεύματος του Νέου Νόμου, κάποια χωρία από μόνα τους να «μιλήσουν» με απόλυτα επαρκή τρόπο για την Αλήθεια την Ζωή και το Φως! Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα: Η παραβολή του σπλαχνικού Πατέρα! Και αν αυτή μόνο διασωζόταν,  θα ήταν ικανή από μόνη της, να διδάξει διαφωτιστικά και να κατηχήσει ευλογημένα!

Στην σημερινή εκπομπή θα βρεθούμε στο πλάι του Αγίου Νικοδήμου και θα επισκεφθούμε νύχτα τον Κύριό μας! Οι απαντήσεις που δίνει στον νυχτερινό μαθητή είναι συνταρακτικές! 
 Το πνεύμα εναργές! 
Να καίει μέσα μας ο Θεός Πνεύμα! 
Όταν αποστρεφόμαστε την αμαρτία και μας σαγηνεύει το ενάρετο και ο,τι το αληθινά υψοποιό, το Άγιο Πνεύμα μένει μέσα μας ενεργοποιημένο, απομακρύνοντας κάθε δαιμονόσπαρτη  ανασφάλεια και απελπισία! Με το πνεύμα αναμμένο, θα υπερισχύσει εντός μας η βεβαιότητα της Αθανασίας και η χαρά της Αναστάσεως!

 Όλα αυτά εφόσον ο άνθρωπος ξαναγεννηθεί!

Οξύμωρο φάνηκε αρχικά στον Άγιο Νικόδημο! Όπως και σε όσους τυφλωμένους πνευματικά, μα με καλή προαίρεση αναζητούν το Φως που θα οδηγήσει στην απέκδυση του παλαιού ανθρώπου!

Το πνεύμα μη σβέννυτε! (Α΄Θεσ. 5,19).

Ποταμοί ύδατος Ζώντος θα ρέουν από αυτόν τον αναγεννημένο άνωθεν νέο άνθρωπο!

Με το ύδωρ το Ζων και το πυρ της Χάριτος!

Να αγαπήσουμε μόνο το Φως!

Να διψάμε το ζωντανό νερό της πίστης!

Να μετανοούμε συνεχώς!

Με το αείρροο λουτρό της μετανοίας όλο  να ξαναγεννιόμαστε!

Όσες φορές κι αν πέσουμε πάλι θα σηκωθούμε…

Το Πνεύμα σαν ζωπυρωθεί, θα ξαναγεννηθούμε !  

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή .

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~