main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

29 Απρ 2018

Ως το αμήν του Ιωάννη Του ...( Μέρος Β)



Αρίφνητες οι στιγμές που υποφέρουμε μέσα στην μετρημένη επίγεια ζωή μας ! Ανεξερεύνητα τα όρια του καθενός μας,  όπως και οι ψυχές μας ! Συνεχώς μας εκπλήσσουν , είτε αρνητικά είτε επί το πλείστον θετικά οι αντοχές τους ! Γι αυτό εξάλλου λέγεται , ( δεν ξέρουμε βέβαια κατά πόσον βιωματικά το πρεσβεύουν όσοι μας το διδάσκουν) ,  ότι δεν σου δίνεται Σταυρός πιο βαρύς από αυτόν που αντέχεις να σηκώσεις και να μεταφέρεις στον Γολγοθά της δοκιμασίας και του πόνου σου… Σε  αυτό το πολυσύχναστο ανηφόρι,  πόσες φωνές βουβά σπαρακτικές , πόσα χείλη στεγνά δεν ψιθυρίζουν ένα γλυκόπικρο γιατί , ένα τι έφταιξα , τι έπραξα , ποιόν πείραξα , ένα πόσο ακόμα …Θεέ μου ; Και έχει ο Σταυρός,  τέτοια ποικιλία , σε μεγέθη , σε βάρη , σε υλικό κατασκευής …Από πόνο φτιαγμένος και τα αμέτρητα φανερώματά του ! Σταυρός η  περιφρόνηση , Σταυρός η  συκοφαντία, ο δόλος , η κακία , ο φθόνος, η ζήλεια , η προδοσία, η λοιδορία ,  ο διωγμός , η δυστροπία του διπλανού , Σταυρός  η φτώχεια , η στέρηση ,η κακοπάθεια ! Συνέχισε , συνέχισε και μην βαρυγκομάς… 
Σε δυναμώνει εκείνος  που έστειλε ο Κύριος δίπλα σου , Άγγελο μαζί  και Κυρηναίο …Και κάποιες στιγμές στα ξαποστάματα σε παρακινεί να συγχωρέσεις …Σταυρωτές και συκοφάντες , προδότες και διώκτες, όσους φθονούν και σου στερούν το οξυγόνο ποτίζοντάς σε με χολή και όξος  …Και φαντάζει αδύνατο αυτό που σου ζητά ! Να συγχωρέσω ποιόν ;Αυτόν που όλα μου τα πήρε, αυτόν που με διαβάλλει , που θέλει το κακό και τον χαμό μου , αυτόν που …εμισησέ με δωρεάν ; Ακατόρθωτο αυτό που μου ζητάς ! Έτσι του απαντάμε συνήθως!  Και εκείνη την στιγμή ένα επιχείρημα μόνο υπάρχει για να αρθρώσει ο αγαθός παρακινητής της συγχώρεσης ! Σκέψου , σου λέει , αδελφέ μου τον Χριστό μας , που πάνω στο τίμιο Ξύλο , εγκαταλελειμμένος εκουσίως έστω και πρόσκαιρα ακόμα και από τον ίδιο τον Πατέρα ,  συγχώρεσε και προσευχήθηκε ο Απειρόκακος  , για τους φθονερούς και παγκάκιστους σταυρωτές του , του διαβόλου τα όργανα τα δολιότατα  !  
Ο Χριστός ήταν ο Θεός θα αντιτείνουμε  εμείς ! Εγώ δεν είμαι ο Θεός ! Ένας άνθρωπος είμαι ! Κι ας λέω το Πάτερ ημών και το ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών …Αν σου πω τι μου έχουν κάνει , θα αλλάξεις και εσύ άποψη και θα με δικαιολογήσεις ! Και ξεκινούν έτσι οι ατέρμονες εξιστορήσεις , οι πολλάκις διαστρεβλωμένες στο πέρασμα των χρόνων λεπτομέρειες , διογκωμένες , προσαρμοσμένες στο πληγωμένο μας εγώ … 
Αλλά έστω κι αν είναι πέρα για πέρα αληθινά και ανόθευτα πραγματικά , όλα αυτά που υπέστης αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου , έστω κι αν συνέβησαν όλα αυτά ακριβώς και απαράλλαχτα όπως τα ξαναθυμήθηκες με μια «δικαιολογημένη» μνησικακία και δεν μπορείς να συγχωρέσεις...
Έστω έτσι πως έχουν τα πράγματα …Μπορείς να πράξεις κάτι άλλο ! Να ακολουθήσεις βήμα προς βήμα το επίγειο πέρασμα του Θεανθρώπου ! Να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο , με όσα έπραξε , είπε και κυρίως υπέμεινε ο Χριστός μας στα 33 χρόνια της επί γης παρουσίας Του και  εκεί  θα έρθουμε απέναντι σε μια συνταρακτική και αναντίρρητη συνεχή αποκάλυψη : Δεν συκοφαντήθηκε , δεν διώχθηκε, δεν εγκαταλείφθηκε , δεν καταφρονήθηκε και δεν αμφισβητήθηκε-ουδέ γαρ οι αδελφοί Αυτού επίστευον εις Αυτόν          ( Ιω.7,5) –δεν στερήθηκε άλλος και δεν κακοπάθησε , δεν πόνεσε άλλος περισσότερο από τον ίδιο τον Σωτήρα Ιησού , δεν πληγώθηκε άλλος με την δίστομη ρομφαία της αχαριστίας , όσο η Παναγία Μητέρα Του !
 Ε , αυτό μπορείς να το σκεφτείς και να το ομολογήσεις αδελφέ μου , αδιόρθωτε εαυτέ μου ! Αν υπέφερε όλα αυτά , που τις περισσότερες φορές αγνοούμε εντελώς, ο ίδιος ο Θεός , ποιος είσαι εσύ που στην πρώτη επίφθονη λέξη , στην πρώτη διαβολή , στην πρώτη πληγή , θα στείλεις  , έστω και διανοία , ένα γιατί στον Ουρανό ; Αυτό μπορούμε να το πούμε! Αλλά πρώτα να μην παραλείψουμε να γνωρίσουμε τις καταγεγραμμένες σε σελίδες ιερές , συγκλονιστικές στιγμές , από τα μαρτυρικά 33 χρόνια  του Θεανθρώπου ! Να μην παραλείψουμε ούτε μια ! Ως το Αμήν του Ιωάννη Του ! ( συνεχίζεται )  
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή ( 4 μέρη )
 

21 Απρ 2018

Ως το Αμήν του Ιωάννη Του ...(Μέρος Α)



…ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ᾿ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Αμήν.( Ιω.κα΄.25) 

Υπάρχουν δε και πολλά άλλα, όσα έκαμεν ο Ιησούς, τα οποία εάν γράφονταν λεπτομερώς  ένα προς ένα, νομίζω ότι ολόκληρος ο κόσμος με όλες τις  βιβλιοθήκες του δε θα χωρούσε τα βιβλία, που θα γράφονταν. Αληθώς ! 

Τα τελευταία λόγια από το Ευαγγέλιο του επικαλουμένου  ηγαπημένου μαθητή ! Και γνωρίζουμε αδελφοί μου , για να χρησιμοποιήσουμε έναν λόγο που βρίσκεται μόλις λίγο πιο πάνω στο Ευαγγέλιο του Φωτός , ότι η μαρτυρία του , μα και η υπέρλογα συνταρακτική τούτη του εκτίμηση,  είναι πέρα για πέρα αληθινή ! Τριάντα τρία χρόνια στη γη ο Θεάνθρωπος Ιησούς ! Τρία χρόνια δημοσίου βίου καταγεγραμμένα από τους 4 Ευαγγελιστές Του ! Και εκείνος που Τον έζησε πιο κοντά απ΄όλους , εκείνος που είχε το χωρητικότερο δοχείο για να δεχθεί μέρος από το απέραντο της αγάπης Του γλυκυτάτου Ιησού ,  πριν το τελευταίο αμήν του Ευαγγελίου του , την προφητική του Αποκάλυψη και το Αγαπάτε αλλήλους που σαγηνευτικά μονότονα επαναλάμβανε στο βαθύ του γήρας , καταθέτει μια εκτίμηση που δονεί τις ψυχές μας ! Γιατί μας συγκλονίζει τούτη η λαλιά του ; Γιατί όποιος έχει αναγνώσει με ταπεινό πνεύμα ,  πίστη ακλόνητη, ψυχή εύφορη και μάτια υγρά έστω για μια φορά όσα καταγράφονται στην Καινή Διαθήκη, για όσα εποίησε ο Θεάνθρωπος στον Δημόσιο βίο Του , αληθινά λέγεται πως στέκεται ενεός όταν ακούει ότι όλα αυτά , μπροστά στο πλήθος των πεπραγμένων και των ρημάτων Του , των θαυμάτων και των θαυμασίων Του τα οποία δεν καταχωρήθηκαν σε λέξεις και σελίδες , είναι μια σταγόνα στον ωκεανό της Σοφίας , της Παναγαθίας και της Παντουργίας Του! Και κάπου εδώ έρχεται να μας συναντήσει  αυτό το υπερπολύτιμο εφόδιο , το Θεόσδοτο και ζείδωρο στον άνθρωπο. Της ψυχής ο συμπαραστάτης και χορηγός , η συνείδηση , η  εντός ημών φωνή του Θεού , έρχεται να αναλάβει τον κυρίαρχο ρόλο της ! Διαθέτουμε άραγε εμείς σαν τον Απόστολο των Εθνών Παύλο , πεποίθηση ότι έχουμε καλή συνείδηση ; …πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι.( Εβρ.13,18) . Δεν μας ελέγχει , δεν μας τύπτει η συνείδησή μας επί του προκειμένου θέματος ; Φυσικά και δεν δύναται να γνωρίζουμε τα πολλά ….άλλα,  τα οποία εποίησε ο Σωτήρας Χριστός μας και τα οποία δεν θα τα χώραγαν όλες οι βιβλιοθήκες αυτού του κόσμου ! 

Είναι ανέφικτο και δεν θα δώσουμε λόγο για αυτήν την ακούσια αγνωσία   μας !  Μα  για τα υπόλοιπα , έστω για αυτά τα ελάχιστα μπροστά στο άπειρο πλήθος , για όσα βρίσκονται μέσα στον Νέο Νόμο , στην Καινή Διαθήκη , στις ιερές καταγραφές των Αγίων Ευαγγελιστών και Αποστόλων , τι θα έχουμε να πούμε αν δεν τα γνωρίζουμε καν , αν έστω και για μια μοναδική φορά στην ζωή μας , δεν ανταμώσαμε  μαζί τους ; Στ αλήθεια , Τον γνωρίζουμε τον Χριστό μας , ή απλά κάποτε μας μίλησαν , κάποτε ακούσαμε για Εκείνον ; Πέρασε άλλη μια Μεγάλη Εβδομάδα ! Άλλη μία ή μια άλλη ; Τι μάθαμε , τι θυμόμαστε, τι βιώσαμε , τι γνωρίζουμε για αυτά που γίνηκαν και γίνονται ακατάπαυστα ξανά για εμάς  ; Εσταυρώθη και Ανεστήθη  δι ημάς , δι εμέ ! Πολλοί μένουμε σε εκείνο το παιδικό στιχολόγημα ! Μεγάλη Δευτέρα – μεγάλη μαχαίρα, Μεγάλη Τρίτη – ο Χριστός εκρύφτη, Μεγάλη Τετάρτη – ο Χριστός επιάστη, Μεγάλη Πέμπτη – ο Χριστός παιδεύτη,  Μεγάλη Παρασκευή – ο Χριστός στο καρφί, Μεγάλο Σαββάτο – ο Χριστός στον τάφο, Μεγάλη Κυριακή – ο Χριστός θ’ αναστηθεί.
Και περνούν τα χρόνια και οι Εβδομάδες οι μεγάλες , και εμείς ψυχοβλαβώς αμέριμνοι , καθησυχάζοντας την συνείδησή που μας τύπτει και διαμαρτύρεται ( όσο βέβαια μπορεί να αντιστέκεται στην υπνηλία , στην νάρκη και την πώρωσή της ) ,  επαναλαμβάνουμε και αυτάρεσκα αμετακίνητοι βαλτώνουμε  σε αυτό το παιδικό ποιηματάκι ! Και αν βρεθεί κάποιος από εκείνους που είναι ικανοί και "ετέρους διδάξαι"( Τιμ.Β.2),να μας πει κάτι ψυχωφελές , διδακτικό , διαφωτιστικό από τον βίο του Εσταυρωμένου Ναζαρηνού εμείς τον διακόπτουμε αμέσως λέγοντάς του : Τα ξέρω αυτά ! Τα ξέρω!
Τίποτα δεν ξέρουμε αδελφοί μου ! Πρώτος και καλύτερος ο γράφων ! Κάθε λέξη στο Ευαγγέλιο έχει τόσο Φως που μπορεί ένα ολόκληρο πολυσέλιδο  βιβλίο  να γραφτεί για αυτήν,την ελάχιστη λέξη ! Έχουμε γύρω μας , στο οικείο περιβάλλον, στο οικογενειακό , αδελφούς και φίλους , που είναι αυτό που λέμε βιβλιοφάγοι ! Φιλοαναγνώστες ! Όλο τους συναντάς με ένα βιβλίο στο χέρι ! Μα δεν μιλάμε για αναγνώσματα που φωτίζουν την ψυχή με Φως αληθινό,  αποκαλύπτοντάς της το αιώνιο ταξίδιόν της  , μα για κάθε απίθανο θέμα , ευφάνταστο μυθιστόρημα, για βιβλία επιστημοσύνης , «ελεύθερης» ποίησης… Αλίμονο , φυσικά και να διαβάζονται βιβλία ! Να δουλευτεί η οξυδέρκεια , να γεμίσει δημιουργικά ο χρόνος , να γίνει κτήμα η σημαντική γνώση , να αυξηθεί η ευφυΐα  ! Αλλά αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου ! Εσύ που λες πως είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος και λες πως πιστεύεις και πήγες στην Εκκλησία Του την Μεγάλη Εβδομάδα  , εσύ που δεν απεκδύεσαι της Ορθοδόξου πίστεώς σου( για τους υπολοίπους σεβόμαστε το αυτεξούσιο και το εθελουσίως αυτοκατάκριτο , σιωπώντας προσευχητικά να μην επαληθευτεί σε αυτούς το :"όψονται εις Όν εξεκέντησαν"- Ιω.19,37-... ) και διαβάζεις χίλια-δυο βιβλία «τούβλα» ( για να μην παρεξηγηθούμε , αναφερόμαστε στο πολυσέλιδό τους …) , που διαθέτεις πληροφορίες και είσαι πάντα άριστα ενημερωμένος  για το ποιος παντρεύτηκε ,ποιος χώρισε ,ποιος ...έβηξε , που ξέρεις με την παραμικρή  λεπτομέρεια παραμέτρους και μυστικά για το κυνήγι  , το ψάρεμα, την ποδηλασία ,τα μαστορέματα, την μόδα, την γευσιγνωσία,τα αυτοκίνητα ,τις μηχανές,το ποδόσφαιρο ,το μπάσκετ,το βόλεϋ ,το πινγκ –πονγκ,το μπάτμιντον και το χόκεϋ επί …λάσπης , εσύ αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου, Χριστιανέ Ορθόδοξε πιστέ , κάνε έναν διάλογο με την συνείδησή σου όταν σε ελέγχει και σε ρωτά : Αλήθεια τι γνωρίζεις για τον Χριστό σου ; Αυτόν που σταυρώθηκε για σένα! Και τόλμησε επιτέλους , βρες το θάρρος  να της απαντήσεις και να ομολογήσεις: Σχεδόν…τίποτα ! Τα βασικά !Μέσες άκρες που λένε! Των Χριστουγέννων και του Πάσχα ! Όσο δηλαδή βάσταξε η εορταστική , πανηγυρική , εκτυφλωτική,  περιστόλιστη και ολιγόλεπτη παρουσία μας στον ολιγόλεπτα ομοίως πλημμυρισμένο Ναό , το πρωί των Χριστουγέννων και το βράδυ του Επιταφίου και της Ανάστασης! Αυτά ξέρω , τα βασικά , τα απαραίτητα , που ξέρουν οι πολλοί , αυτά που τα χω δει και σε ταινίες ! Με ποπ κορν και αναψυκτικό ! Πλαστική … αναψυχή ! Ως εκεί !  
Ο Χριστός στο καρφί , στον Τάφο , στην λαμπάδα και στο αρνί ! Άντε και του χρόνου !
Βρες το θάρρος αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου , βάλε αρχή από σήμερα και πες : Θα μάθω τα πάντα για τον Χριστό μου! Αυτόν που ευλογεί και αγιάζει τα σύμπαντα! Θα μελετήσω και θα ψάξω σ αυτά που υπάρχουν αιώνες τώρα μέσα στο Ευαγγέλιό Του ! Σήμερον της ευδοκίας ημών το προοίμιον, της Σωτηρίας το κεφάλαιον,  σήμερον γεννάται , κρεμάται , ανασταίνεται ! Στο σήμερα και στο τώρα όχι στο αβέβαιο και αχαρτογράφητο αύριο ! Τώρα να φωτίσουμε την ψυχή , τώρα να αποκτήσουμε και εμείς ελέω Θεού , μια κάποια πεποίθηση καλής συνείδησης ! Να Τον γνωρίσουμε , έμβρυο  στο ευλογημένο γένοιτό μοι της Παναγιάς  , βρέφος νιογέννητο εν χερσίν της Παρθένου ,  στην αγκαλιά της πανυμνήτου Γαλακτοτροφούσας και έπειτα μικρό παιδί υπάκουο να προκόβει στην αρετή , έφηβο στον Οίκο του Πατρός, νέο να εργάζεται σκληρά στο μαραγκούδικο του Σώφρονος Ιωσήφ , τριάντα ετών να εισέρχεται στην τριετία της δημόσιας αποκαλυπτικής και λυτρωτικής του δράσης ! Να γνωρίσω τον Χριστό μου ! Μέσα από τις αιώνιες λαλιές Του : Ο πάντα φέρων τω ρήματι της δυνάμεως αυτού ! ( Εβρ.1.3) Αυτόν που συγκρατεί τα πάντα με την δύναμη του λόγου Του ! Με πόθο ευλογημένο , με θέρμη Θεάρεστη . Αναζητητής Της Αλήθειας , Της Ζωής , Της Ελπίδας , Του Φωτός !Σήμερα ! Δεν πέρασαν ούτε τα Χριστούγεννα , ούτε το Πάσχα , ούτε οι μεγάλες μέρες της πίστης μας ! Είναι εδώ πάντα στο παρόν ! Στο κέντρο της καρδιάς μας! Δεν είναι ανεπίκαιρο το να μελετάς οποτεδήποτε τα γεγονότα της Γεννήσεως , της Βάπτισης ,του Θείου και θεληματικού Του Πάθους , της τριημέρου Εγέρσεως, της Αναλήψεως ,  τις Παραβολές του Τριωδίου ! Η παραμικρή στιγμή είναι καιρός φωτισμού εκ της αδύτου Σοφίας , του Υιού και Λόγου του Θεού ! Δεν χρειάζεται να είσαι ούτε πολυγραφότατος συγγραφέας , ούτε παραγωγός Εκκλησιαστικού Ραδιοφώνου , ούτε κληρικός , ούτε Ιεροκήρυκας για να γνωρίζεις τις   ζωοδότειρες λεπτομέρειες και τα γεγονότα της επί γης μαρτυρικής  παρουσίας Του ! Τίποτα Θεέ μου δεν ημπορεί να αναπάυσει τον άνθρωπο , έως ότου εύρη Εσέ ! έλεγε ο υιός των Δακρύων Ιερός Αυγουστίνος . 
Το οφείλουμε στις ψυχές μας που αναζητούν συνεχώς το καθάριο Φως ! Που υποφέρουν τόσο , ιδίως στις μέρες μας , από τα σκοτάδια και τα σκουπίδια που επισωρεύονται και πνιγηρά τις σκεπάζουν ! Οφείλουμε στις ψυχές μας να γνωρίζουμε τα πάντα για τα 33 χρόνια της επίγειας ζωής της Ζωής ! 33 χρόνια ένας Σταυρός ζωοποιός ! Από την σύλληψή Του ως το Αμήν του Ιωάννη Του ! ( Συνεχίζεται…. )
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή ( 4 μέρη )









18 Απρ 2018

Δάκρυ στο Εγώ… Σταγόνα στον βράχο του…



Είναι το εγώ άσχημη λέξη , θλιβερή , άκλιτη και   άστοργη και εωσφορική στην επαναλαμβανόμενη εκφορά της   ! Ανοίκεια της υψοποιού ταπείνωσης…Αδελφή  σιαμαία της υψηλοφροσύνης και της  φαρισαϊκής  αβύσσου ! Μόνο Ένας κατόρθωσε και την αγίασε τούτη τη λέξη ! Εκείνος που καθαγίασε τα πάντα!  Τα φαινομενικά ακάθαρτα και ρυπαρά,  εξαγνίστηκαν αιώνια με την χάρη Του ! Είναι ο Χριστός μας , ο μόνος που χρησιμοποίησε τόσο πολύ και απόλυτα αυτήν τη λέξη και κατόρθωσε να μας σαγηνεύσει !
Εγώ ειμί ο Ων, Εγώ ειμί  ο Ην , Εγώ ειμί ο Ερχόμενος , Εγώ ειμί το Φως του κόσμου, Εγώ ειμί  η Αλήθεια,  Εγώ ειμί η Ζωή , Εγώ ειμί η Ελπίς, Εγώ ειμί η Άμπελος,   Εγώ ειμί η Οδός,     Εγώ ειμί  η Θύρα,  Εγώ ειμί ο Ποιμήν ο καλός , ο Καθηγητής, ο Διδάσκαλος ,    Εγώ ειμί ο Άρτος της Ζωής, Εγώ ειμί Το Άλας της γης,   Εγώ ειμί  η Ανάστασις,  Εγώ Ζωήν αιώνιον δίδωμι , Εγώ και ο Πατήρ μου έν εσμέν !Εγὼ δε λέγω υμίν…  Ιδοὺ Εγὼ αποστέλλω υμάς…  Και εγώ  δε σοι λέγω οτι σὺ ει Πέτρος, Και εγώ αναπαύσω υμάς, Εγώ ειμί ο Χριστός!
Αν οποιοσδήποτε άλλος χρησιμοποιούσε τόσες φορές το Εγώ , προσδιορίζοντας με τον πλέον απόλυτο τρόπο τον εαυτό του , θα είχε χαρακτηριστεί και μείνει στην Ιστορία τουλάχιστον ως διαταραγμένος , ψυχωτικός,  εκκεντρικός, διεστραμμένος… Μόνο ο ενανθρωπήσας Θεός και κανένας απολύτως άλλος,  έστω και αποθεωθείς άνθρωπος , όπως έλεγε ο μακαριστός π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος , κατάφερε αιώνια να μας αιχμαλωτίσει και τόσο αλλιώτικα να μας δουλώσει με το Εγώ του ! Όλων των υπολοίπων ανεξαιρέτως το Εγώ , σαν δίνη ακράτητη καταστρέφει , διαλύει και απομακρύνει από το Φως ! Κατάξερο άνυδρο και βραχώδες το Εγώ μας ! Κοντά σ αυτό η ψυχή και αυτή αδελφή του αχώριστη !  Υπάρχει όμως κάτι που μπορεί να την κάνει εύφορη , να την δροσίσει , να την σμιλέψει ! Λένε οι Άγιοι Πατέρες για το ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο μαλακό από το νερό και τίποτα ποιο σκληρό από την πέτρα ! Φαινομενικά άνιση η μάχη ! Από την μια η  ακλόνητη και γρανιτένια ψυχή ! Απ΄την άλλη μια ανίσχυρη υγρή  ρανίδα  !Κι όμως, όταν αδιάλειπτα η σταγόνα της τελωνικής προσευχής πέφτει πάνω στην πορώδη και συμπαγή ψυχή , τα καταφέρνει και την τρυπά ! Αργά –αργά μα άπαυστα ,  στα σίγουρα καταφέρνει κάποτε , να διαλύσει το χρονίως  αδιάβρωτο και σμιλεύοντάς το , να του δώσει σχήμα ευρύχωρης καρδιάς , καιομένης  με και για την αγάπη του Χριστού μας ! 
 
Τέτοιες σταγόνες προσευχής και ταπείνωσης , τέτοια δάκρυα , διεισδυτικά στις σχισμές της πέτρινης ψυχής μας ,  είναι οι  μορφές  τούτου του βιβλίου ! Κάθε μια θα κυλήσει με την αλήθεια της πάνω στον βράχο του Εγώ μας ! Και θα τον  κάνει γόνιμη γη , να πέσει έπειτα  πάνω της του  Σποριά ο σπόρος,  να καρπίσει και εν αγαλλιάσει κάποτε να θεριστεί από τον Γεωργό Πατέρα  μας !
Νώντας Σκοπετέας 
Πεντηκοστάριον  2018
Κεντρική διάθεση :Πρόμαχος Ορθοδοξιας
Τηλεφ. Επικοινωνίας-Παραγγελιών:6986 22 59 27
www.promachos.gr
Όλα τα έσοδα της παρούσας έκδοσης αλλά και όλων των εκδόσεων της Ορθόδοξης Χριστιανικής Συναλληλίας :¨Πρόμαχος Ορθοδοξίας¨ διατίθενται για τους Ιεραποστολικούς-Φιλανθρωπικούς σκοπούς της και κυρίως για την έντυπη ΔΩΡΕΑΝ αποστολή των Χαιρετισμών της Παναγίας μας, όπου Ορθόδοξη Χριστιανική καρδιά χτυπά ! 

14 Απρ 2018

Την πίστη σου να ψηλαφάς...


….ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω…. εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον….. ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ,( Ιω.1,10-12)
Αυτοί που πίστεψαν τον Ιησού ως ενανθρωπήσαντα Υιό του Θεού και Σωτήρα( ερμ.Π.Τρεμπέλα),έγιναν και συνεχώς γίνονται παιδιά του Θεού! Υιοί Θεού, υιοί Φωτός!  Δικαιωματικά, σαν σε κληρονομική διαδοχή! Αν πιστέψεις! Χωρίς ατέρμονες προϋποθέσεις και διαδικασίες, γίνεσαι Ένα με τον ίδιο τον Θεό! Αν Τον πιστέψεις, Τον δεχθείς και Τον λάβεις! Σύσσωμος και σύναιμος! Μια και μοναδική προϋπόθεση: Η πλουσιόδωρη πίστη!Μας κάνει …Θεούς και Υιούς Υψίστου! Όσοι έλαβον Αυτόν!
Η πίστη! Υπάρχουμε γιατί πιστεύουμε! Ζούμε και πορευόμαστε σ αυτό το πρόσκαιρο ακολουθώντας την , ή μάλλον στο κυνήγι της ! Τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτήν! Ούτε το παραμικρό βήμα δεν θα κάνουμε αν δεν πιστέψουμε πως στο επόμενο δεν παραμονεύει ο όλεθρος!Μια γουλιά νερό ζωτική δεν θα πιώ αν δεν πιστέψω πως απ την πηγή του δεν ρέει ο θάνατος! Τα πάντα κινεί! Τα όρη μετακινεί! Τον θάνατο κατατροπώνει! Και ενώ όλα μπορούμε να τα πιστέψουμε στην κυριολεξία, και ενώ καθυποβάλλουμε την λογική και το κοινώς αποδεκτό, σε ένα σημείο φρενάρουμε κάπως απότομα!       Και μένουμε εκεί στυλωμένοι! Και αναμένουμε μαρτυρίες πειστικές και αποδείξεις αδιάσειστες! Μα και το απολύτως προσωπικό μας θαύμα!  Θέλουμε να ψηλαφίσουμε τον ίδιο τον Θεό! Να έρθει δίπλα μας Εκείνος, να Τον ακούσουμε, να Τον δούμε, να Τον αγγίξουμε, να Τον γευθούμε! Να έχουμε εμείς αποκλειστικά την απόλυτη αίσθηση της παρουσίας Του. Μια ζωή ολάκερη στο κυνήγι του Θεού! Πασχίζοντας την ανακάλυψή Του! Και Εκείνος με άκρα κατανόηση μας κάνει το χατίρι, μα όχι για να τον ανακαλύψουμε! Δεν ανακαλύπτεται ο Θεός όσο κι αν ψάξουμε! Όπου κι αν φτάσουμε! Όποιον δικό Του μεσίτη κι αν γνωρίζουμε, δεν θα καταφέρουμε έστω κι αν είμαστε πεπεισμένοι πως όλο και Τον πλησιάζουμε! Γιατί ο Θεός αποκαλύπτεται! Σε μια γουλιά αγιασμού, στα δάκρυα που δεν σταματούν να κυλούν σε αυλακωμένα πρόσωπα του πόνου,  μόλις από κάπου ακουστεί το όνομά Του, στο άρωμα μιας ηδύπνοης λευκόχρυσης κάρας , στο άφθαρτο ενός χεριού που αιώνες ευλογεί, στις απειράριθμες ακήρατες πλευρές Της Σταυρωμένης και Αναστημένης Αγάπης που από παντού ξεπροβάλλουν! «Αγίους και θαύματα παράγει τούτος ο τόπος» έλεγε ο αξέχαστος κυρ Νίκος ο Πετζίκης! Ναι αξέχαστε κυρ Νίκο, Αγίους και θαύματα και ακήρατες πλευρές του Αναστημένου Ναζαρηνού, σταλμένες σαν σταγόνες σε επομβρία ιαματική , να γεμίσουν τις θολωτές στέρνες του κατάξερου Εγώ μας! -Φέρε το δάχτυλό σου παιδί μου! Βάλτο στην πλευρά μου! Στήριξε την πίστη σου! – Ο Κύριός μου και ο Θεός μου! Πόσο  δεν έχει ακουστεί τούτος ο διάλογος! Πόσες φορές δεν έχει βγει τούτη η ομολογία από τα χείλη μας! Μα πόσες ξεπήδησε απ την καρδιά μας; Ούτε μία ακόμα! Για αυτήν τη μια φορά θα παλεύουμε και θα  λαχταράμε ως την τελευταία μας αναπνοή! Δεν τα καταφέραμε ακόμα! Κι ας μας προσφέρθηκε για ψηλάφηση τόσες φορές η κεντημένη πλευρά του Δεσπότη και τα σημάδια του από τα ιερά καρφία…Ω πως μας απογοητεύει τούτη η διαπίστωση! Τόσα χρόνια μέσα στην Εκκλησία, στα προσκυνήματα, στις θαυμαστές διηγήσεις, στις ιαματικές επεμβάσεις και ακόμα η καρδιά να σιωπά!Καρτεράμε  την δική της ευλογημένη απόκριση! Την κροτώδη καρδιακή φωνή!
 Έστω για μια φορά πριν την απόλυση, το νυν απολύεις του καθενός μας το παμπόθητο! Και ελπίζουμε και δεν απελπιζόμαστε,  γιατί σκεφτόμαστε στις δύσκολες στιγμές της δοκιμασίας του λογικού μας, την ευλογημένη εκείνη απιστία του Αποστόλου Του! Αν ο Θωμάς που Τον  έζησε 3 ολόκληρα χρόνια, αν εκείνος που Τον είδε να ανασταίνει νεκρούς και να θεραπεύει εκ γενετής τυφλούς και παραλύτους , αν εκείνος που τον άκουσε να διαβεβαιώνει συνεχώς για  την τριήμερη έγερσή Του εκ των νεκρών, λίγες μόνο στιγμές μετά,  λέει με πεποίθηση πως αν δεν δει και ψηλαφήσει για να βεβαιωθεί δεν θα πιστέψει…τότε έχουμε ελπίδα και εμείς! Γιατί ο Θωμάς έκανε μια συγκλονιστική ομολογία  εκείνο το βράδυ το πανίερο της πίστης μας, το πρώτο μετά την Ανάσταση! Ήταν σαν να έλεγε και αυτός: Η καρδιά μου δεν πιστεύει!
Τα μάτια μου είδαν! Τα αυτιά μου άκουσαν ναι! Μα η καρδιά μου αναζητά ακόμα , θέλει αυτή να δεί , αυτή να ακούσει! Αυτή να ομολογήσει! Δεν μου αρκεί αυτό που τόσα χρόνια απλά παρατηρούσα! Θέλω να β ι ώ σ ω! Εγώ ο εκλεκτός Του Απόστολος Θωμάς, δωρίζω σε όλα τα κατοπινά αδέλφια μου , στους Χριστιανούς και αναζητητές της Αλήθειας όλων των Χριστιανικών αιώνων την ελπίδα της Α π ο κ ά λ υ ψ η ς του Θεού! Εντός σας! Στο κέντρο της καρδιάς σας! Γιατί πολλά άκουσε από τον Κύριό μας ο Άγιος και πολλά καταγράφηκαν μέσα του. Ένα όμως πραγματικά ασύγνεφα έλαμψε! Ρώτησαν κάποτε οι Φαρισαίοι τον Κύριο: Πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού; Ήταν μπροστά ο Θωμάς όταν ο Χριστός μας τους απάντησε:  «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετά παρατηρήσεως, οὐδέ ἐροῦσιν· ἰδού ὧδε ἤ ἰδού ἐκεῖ· ἰδού γάρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστι» (Λουκ 17 ...) Μέσα σας! Εκεί που πρέπει εγώ να κατοικώ! Στην καρδιά σας! Μόλις αυτό συμβεί , θα σπαράξει εκείνη και με όλη την δύναμή της θα ομολογήσει: Ο Κύριός μου και ο Θεός μου ! Ψηλάφηση θέλει η πίστη μας! Μόλις ομολογήσουμε την απιστία μας , έστω την υδαρή μας πίστη!Τότε θα αποκαλυφθεί ο Χριστός μας! Μετά  από 8 ημέρες…ίσως…Μπορεί και ελάχιστα πριν ξεπνεύσουμε για τελευταία μας φορά!Ελάχιστα πριν αναχωρήσουμε για την αληθινή Ζωή! Σημασία έχει να ομολογήσουμε την απιστία μας! Να φωνάξει η καρδιά μας! Βοήθεια Κύριε! Βοήθει μοι τη απιστία! Κατοίκησε μέσα μου και απάλλαξέ με από τον μισόκαλο που ακόρεστα ενσπείρει χαμερπείς λογισμούς αμφιβολίας και απελπισίας και σκότους! Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι! Πρόσθεσε Κύριε πίστη ζέουσα και υψοποιό! Ξεδιάλυνε της απιστίας μα και της ψεύτικης ,  της ανεμόδαρτης πίστης την αχλύν! Αυτής που μας καθησυχάζει ότι είναι ακλόνητη και ακέραιη και αδιάβλητη!Μέχρι που να φανεί ο Αναστημένος Ναζωραίος στο διπλανό υπερώο! Μέχρι να ακούσουμε από τους άλλους: Εωράκαμεν  τον Κύριον! Και τότε ξεγυμνώνεται της καρδιάς η αλήθεια! Εσύ αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου,  που διακηρύσσεις με παρρησία  πως εκ Πνεύματος Αγίου, αρεύστως, ανωδίνως και ανηδόνως Θεός γεννήθηκε εξ Αειπαρθένου Νύμφης Κυρίου! 
Εσύ  που όλα αυτά τα ψέλνεις  και τα υμνείς! Εσύ  που βροντοφώναξες μόλις το Χριστός Ανέστη! Δεν μπορείς να πιστέψεις  ότι μετέλαβες το σώμα και το αίμα Του! Δεν μπορείς να δεχτείς ούτε τα πιο μικρά που σαν ακήρατες πλευρές αποκαλύπτονται μπροστά σου! Και μυρίζεις τον αγιασμό πριν τον πιείς , και φοβάσαι μην κολλήσεις τίποτα από τον μπροστινό σου γεράκο στην ουρά για την Θεία Μεταλαβιά! Και λογαριάζεις για τρελό και πλανεμένο -ωσεί λήρος εφάνη τα ρήματά του- όποιον με βουρκωμένα μάτια και πνιγμένη φωνή σου εξιστορεί μια θεία παρεμβολή και μια δική του ψηλάφηση! Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο από όλα θαύμα! Παρ ότι βλέπει ο Κύριος αυτές τις απαρνήσεις σου τις συνεχείς, Εκείνος δεν σταματά να εμφανίζεται μεθ ημέρας οκτώ! Να αποκαλύπτεται και Χαίρων Ερευνώμενος ,  γλυκά να μας καλεί: Εδώ είμαι πάλι! Μεθ υμών! Ψηλαφίστε με!   
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από το βιβλίο: Αυτοί οι παράξενοι Χριστιανοί
(εκδ.Ιεραποστολ.Σωματείο Πρόμαχος Ορθοδοξίας 2021
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή του 2018

10 Απρ 2018

Δάκρυ στο εγώ …



Από μικρό παιδί νόμιζε πως είχε ταλέντο . Και αγωνιούσε να το καταλάβουνε κι οι άλλοι . Απ το σχολείο , έγινε αυτή η αγωνία σαν μια εμμονή , που πολύ αργότερα κατάλαβε το δυσθεράπευτο μέγεθός της . Και έτσι ξεκίνησε να τραγουδά και να πατάει τα άσπρα τα μαύρα και …τα πράσινα του κλειδοκύμβαλου και να ρουφάει αξεδίψαστα τα χειροκροτήματα , που ο αχός τους έγινε σκιά του και ρούχο του . Πίσω από μικρόφωνα, ένιωθε πως η φωνή του έπαιρνε μια αλλιώτικη ένταση και τρυπούσε τοίχους , σκοτάδια , σώματα, ψυχές και ουρανό .

Στιχάκια και μουσικές πάνω σε τυλιγμένες ταινίες των εξήντα λεπτών , μέσα σε κουτιά που απ έξω τους έγραφε με πολύχρωμα μελάνια για το ταλέντο του , που έπρεπε να αναγνωριστεί επιτέλους …. Είχε φτάσει ήδη τα είκοσι και κάτι . Το χειροκρότημα έγινε αυτοσκοπός , τα όνειρα μονοδιάστατα , μα πάντα περιέργως τότε ασπρόμαυρα . Φίλοι του σχεδόν μόνο όσοι μπορούσαν να καταλάβουν το μέγεθος του ταλάντου του . Αδιάφοροι σχεδόν του ήταν όσοι αδυνατούσαν να το συλλάβουν . Ιδίως , όσοι δεν του αποκρίνονταν , έστω και αποφατικά για δαύτο. Μικρόφωνα , ραδιοσταθμοί , συνεντεύξεις με μεγάλα ονόματα , γεμάτες θέσεις , λόγια μεγάλα , λόγια ψεύτικα …Κι έφτασαν σχεδόν τα τριάντα … Και εκείνο το τάλαντο , ακόμα στην τσέπη του θαμμένο, στο μανδήλιον του Εγώ του …Εκεί μέσα, ανεξίτηλα γυαλιστερό μα απολλαπλασίαστο…

Δεν κατάλαβε ποτέ του στ αλήθεια , πως το μικρόφωνο γίνηκε δεξί αναλόγι , οι μεγάκυκλοι ευλογημένο καταφύγι και ουράνιο ραδιοκύμα και τα στιχάκια μνήμες ενός ξεχασμένου αμνησίκακου και συγγνωμικού Πατέρα . Έφτασε σαράντα τριώ χρονώ για να νιώσει βαθιά του , πως σκοπός τούτου του πρόσκαιρου κόσμου , είναι να βγάλεις από την τσέπη το δοσμένο τάλαντό σου και αγιασμένο κάποτε να το επιστρέψεις κερδισμένο σε Εκείνον που στο χάρισε !
Δέκα και βάλε χρόνια τώρα , σε μετερίζια πνευματικά νυχοπατώντας , δεν μπήκε ποτές του μέσα σε αδιέξοδες «αυλές» σε σχήμα κυκλικό . Ήθελε μια θάλασσα απέραντη δίπλα, να μπορείς να φεύγεις και να σώζεσαι , απ τις παγίδες και τις επίνοιες του εχθρού και μια λεμονίτσα να χαιδεύεις πότε –πότε τα φύλλα της για να μυρώνεσαι .

Τόσα πάλι χρόνια , άκουγε φίλους κι αδελφούς να τον ρωτούν , γιατί δεν βγαίνουν σε βιβλία αυτά που η αθλία ψυχή του γράφει , να τα διαβάσουν και άνθρωποι «αρχαίοι» , που θα λεγε κι ο Κυρ Φώτης, αμύητοι στης τεχνολογίας την πολύβουη την μοναξιά .
Γιατί πάσχιζε να βρει στο διάβα του , αλισάχνη και αγλαόκαρπες λεμονιές, και συναλλήλους αδελφούς που το Ωσαννά πέμπουν συνεχώς όχι σε έναν Ερχόμενο Χριστό Εργοδότη …Τον λεμονανθό και την θάλασσα μπορεί να τα οσφραίνεται αυτός ο ταλαίπωρος με έναν Χριστό που φτάνει στην Ιερουσαλήμ –ψυχή του , μονάχα ως Ζωοδότης …
Να ταν προσευχή όλο αυτό , που ακούστηκε εκεί πάνω και έστειλε ο Κύριος των ταλάντων συνοδίτες τους Βαστάζους της Κυρίας Θεοτόκου και τον Πρόμαχό τους , να ξεκινήσουν τα βιβλία;

Πρόμαχος Ορθοδοξίας …Σειρά αλισάχνη …
Όλα τα έσοδα , εκεί που ευωδιάζει ο Χριστός μας . Στον πόνο , στην ανάγκη και στην δίψα για το Φως Του !

Παράκληση προς συναμαρτωλούς αδελφούς για προσευχή , να ευαρεστηθεί Εκείνος και μόνο !

Χριστός Ανέστη !Καλό Παράδεισο!

Νώντας Σκοπετέας

Πάσχα2018

Κεντρική διάθεση :Πρόμαχος Ορθοδοξιας
Τηλεφ. Επικοινωνίας-Παραγγελιών:6986 22 59 27
www.promachos.gr

Υγ: Φυσικά και είναι ευλογημένο , κάποιοι να βιοπορίζονται , μιλώντας και γράφοντας για Εκείνον. Η αναφορά στο κείμενο έχει να κάνει με όσους , φευ ! αυτό το θεωρούν πρωτεύον , παραγκωνίζοντας την Ουσία και το Φως…




Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~