main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

11 Οκτ 2021

Πατήρ Ηλίας Αλευράς +( Αφιέρωμα) Μέρος 6

 


..Αρχές εκείνης της Άνοιξης ,  επέστρεψε στον Πειραιά ! Έγραψε στους δικούς του να μην ανησυχούν κι ότι είχε βρει μια καλή δουλειά , σε ένα τουριστικό γραφείο στο λιμάνι ! Τους είχε πει ψέματα να μην τους στενοχωρήσει! Στην πραγματικότητα δούλευε  εργάτης σε μια καπναποθήκη στον Άγιο Διονύσιο !Έπιασε ένα δωματιάκι στο Χατζηκυριάκειο κοντά στο Ορφανοτροφείο και πηγαινοερχόταν !   Δύσκολες και ανθυγιεινές οι συνθήκες ! Εκείνες οι ψείρες που φώλιαζαν στα καπνόφυλλα δεν άφηναν κανέναν σε ησυχία ! Ήθελε όμως να μαζέψει χρήματα για να γραφτεί και στο Πανεπιστήμιο , στην Θεολογική σχολή ! Μα τόσο δύσκολοι οι καιροί εκείνοι και ο Ηλίας φτωχός ! Εγγραφές ,  συγγράματα , όλα  πανάκριβα και για λίγους !Δεν τα κατάφερε τότε τελικά να φοιτήσει …Ύστερα από χρόνια πάλι με τρόπο απερινόητο έλαβε το πτυχίο της!  Ο Ηλίας τότε,  προσευχόταν και για κάτι σπουδαίο ακόμα. Για την πρεσβυτέρα που θα του έστελνε ο Θεός ! - Δείξε μου Κύριέ  μου ένα σημάδι! έλεγε συνέχεια στην προσευχή του !  Εκείνα τα χρόνια τα πιότερο αθώα,  πολλές αγνές κοπέλες ζούσαν με το όνειρο να συμπορευθούν στην ζωή με έναν λειτουργό του Υψίστου! Τηλεφωνήθηκε μέσα Ιουλίου του 1966 με τον πατέρα του !

 –Θα κατέβεις για τον Προφήτη στην γιορτή σου ; Δύσκολο του φάνηκε του Ηλία κάτι τέτοιο ! Ήταν καλό το μεροκάματο που θα άφηνε  , οι συγκοινωνίες τότε ανύπαρκτες παρά μόνο από θάλασσα …

-Δεν το βλέπω για τώρα …Αν θέλει ο Θεός της Παναγίας μας  τον Αύγουστο !

 –Ξέρεις Ηλία μου , έχεις ένα προξενιό ! Μια καλή κοπέλα , που θέλει και για παπαδιά …

-Ποια είναι ;  την γνωρίζω ;

-Είναι εκείνη που έφυγε η μάνα της πάνω στην γέννα ! Του Ψαρολόγου , ξαδέλφη του παπά Λιά , που είναι στο Ναύπλιο …

-Ε , τότε να έρθω πατέρα ! Θα είμαι εκεί πρώτα ο Θεός την παραμονή του Προφήτη Ηλία !

Έτσι και έγινε …Δια θαλάσσης από Πειραιά στο Λεωνίδιο και από εκεί στον Τυρό τους ! Ω πόσο τον κέρδισε η αθωότητα εκείνης της παιδούλας …Είχε σχεδόν  τα χρόνια της Παναγίας μας στον Πανίερο Ευαγγελισμό της! Είχε την δίψα για Θεό ! Είχε την πιο άδολη ματιά , γεμάτη συστολή και καλοσύνη !

- Θα γίνει το προξενιό ! Έτσι είπε αποφασιστικά εκείνο το απόγευμα του Θεσβίτη ! Σε λίγο καιρό  γίναν τα αρραβωνιάσματα ! Το Φθινόπωρο ορίστηκε ο γάμος ! 

Ο τότε Μαντινείας και Κυνουρίας Θεόκλητος , τον γνώριζε και τον αγαπούσε ! Ήξερε τον πόθο του! Προβληματιζόταν μόνο  για το που θα έπρεπε να χειροτονηθεί ! Ο παπα Λιάς ο Ψαρολόγος κανόνισε συνάντηση με τον Αργολίδος Χρυσόστομο Δεληγιαννόπουλο ! Τον καλοδέχτηκε εκείνος με αγάπη στο γραφείο του,  στην Μητρόπολη στο Ναύπλιο  ! Άνοιξε την αγκαλιά του διάπλατα ! 

Χρειαζόμαστε στην Μητρόπολη Αργολίδος   ιερείς με ζήλο και αφοσίωση στο έργο της σωτηρίας των ψυχών ! Είσαι ευπρόσδεκτος παιδί μου ! Με το καλό να μας έρθεις! 

Ξημέρωσε η  3η  Δεκεμβρίου του  1966 !  Ανήμερα του Αγίου Αγγελή του Αργείου , στον καθεδρικό Ναό του Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους , ο Ηλίας άκουγε με ασταμάτητα τα δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια του , τον Δεσπότη να εκφωνεί αργά και ιεροπρεπώς και εκείνος  συγκινημένος : Ἡ Θεία Χάρις, ἡ πάντοτε τὰ ἀσθενῆ θεραπεύουσα καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα, προχειρίζεται Ἠλίαν  τὸν εὐλαβέστατον Ὑποδιάκονον εἰς Διάκονον· εὐξώμεθα οὖν ὑπερ αὐτοῦ, ἵνα ἔλθη ἐπ᾽ αὐτὸν ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος. 

Από τον Όρθρο , οι δικοί του άνθρωποι , η μάνα , ο πατέρας , η νύφη του, συγγενείς από την Αρκαδία  και η παπαδιά του μπροστά-μπροστά ,  να ενδυναμώνουν με τις ματιές τις όλο αγάπη και προσευχή  ! Τόσο μεγάλο γεγονός ! Και αυτός ο Ναός τόσο μεγαλόπρεπος , σκόρπιζε το δέος σε όλους τους !

Η κυρά-Όλγα  δίπλα –δίπλα με την Αγγελική την μέλλουσα πρεσβυτέρα!Τον έφερνε η μάνα του στον νου της μικρό παιδί , με τα τραπεζομάντηλα και τα σεντόνια της να καμώνεται τον παπά …Σαν χθες ήταν …

-Να που βγήκαν όλα αληθινά σκεφτόταν!... 

  (συνεχίζεται)

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από το βιβλίο: "Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν" ( εκδ.Πρόμαχος Ορθοδοξίας) 

όπου συμπεριλαμβάνεται η αφηγηματική βιογραφία του μακαριστού π.Ηλία Αλευρά + 28.7.2021  

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~