main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

8 Μαΐ 2019

Ο κύριος Διογένης. Ένας ξεχωριστός …παράξενος Χριστιανός


Ο αγαπημένος δάσκαλος κύριος Διογένης. Ένας ακόμα παράξενος Χριστιανός . Ένας ατόφια πνευματικός άνθρωπος . Όχι από εκείνους τους πολλούς ,  που εύκολα τους απονέμουμε τούτον τον τίτλο. Μα από αυτούς  τους λίγους , που ως του Θεού διδακτοί,  τον άκουγαν Εκείνον …τον Βασιλέα Παράκλητο να τους ψιθυρίζει μυστικά τις ευλογημένες παραξενιές τους ...Ευγενής , της διακρίσεως εραστής !Λιγομίλητος μα λαλίστατος ! Εκείνες οι υπέροχες εύγλωττες  σιωπές του ανάμεσα στις ζωντανές του λέξεις …Φίλος του Χριστού . Μαζί Του σε κάθε Ευαγγελικό βήμα . Στα Εωθινά , στις πράξεις των συνεχιστών Αποστόλων όλων των αιώνων, στων μακαρισμών τα σωστικά τα δέοντα , στου Ιωάννου το Φως …Ο κύριος Διογένης είχε το χάρισμα να σου μεταδίδει την μόνη αληθινή Χαρά και να σε μεταφέρει στο τότε , που πάντοτε ζούσε ως τώρα … Άπειρες  ώρες διδασκαλίας . Το πιο προσφιλές του μάθημα , εκεί στα θρανία της Αργειακής γης , ήταν η Αγάπη ! Αγαπούσε της ζωής τα σημάδια τα φανερά και τα άδηλα . Στίλβωνε με τις διδαχές του  όλα τα έμψυχα και τα άψυχα , να καθρεφτίζεται πάνω τους ο ποιητής Θεός! Σε όλα έβλεπε τον Θεό τον Ζώντα ! Σε ένα κελάηδισμα , σε ένα ευσκιόφυλλο αρχαίο λιόδεντρο, στην γλυκάδα ενός γεννήματος της γης , στο άρωμα του βρεγμένου χώματος . Τα λόγια του μια αύρα λεπτή να δροσίζει τα πρόσωπά μας , να υγραίνει τα μάτια μας , να συνταράσσει τις ψυχές μας στον δρόμο προς Εμμαούς …  
Αμέτρητες και οι ώρες των ραδιοφωνικών του εκπομπών . Πριν από πολλά χρόνια ένα πρωινό Κυριακής μέσα το Τριώδιο των Ρόδων,  τον άκουσα για πρώτη φορά ! Ένα ραδιοφωνικό αρχονταρίκι , να παρατείνει μετά το δι ευχών , τους ήχους της ημέρας και τα θυμιάματα , που ακόμα σαν νεφέλες ταξίδευαν στους  παντοκρατορινούς θόλους . Κοιμήθηκε μακάριος , γαλήνιος και πλήρης θεοβλογήτων ονείρων παραμονές Σταυροπροσκύνησης . Η ψυχή του θα αντικρίσει την λυτρωτική κρίση μέσα στο λατρεμένο του Πεντηκοστάρι . Όλοι οι αγαπημένοι του ήρωες , Χριστοφόροι και γαλήνιοι δέονται για εκείνον που τόσο τους σεβάστηκε και στον Παράδεισο όλο σεργιανούσε μαζί τους από τούτον τον κόσμο.
Αγαπημένε μας κύριε Διογένη , δάσκαλε , συγγραφέα , παρηγορητή , γητευτή των ψυχών , μοναχικέ της εύλαλης σιωπής κήρυκα , του Χριστού διαλεχτέ συνοδίτη , παράξενε εσύ Χριστιανέ , έλα και σήμερα! Εύχου για όλους μας εκεί, στην Άνω Τιβεριάδα!

Νώντας Σκοπετέας 
Απόσπασμα από την εκπομπή με τίτλο : ''Αυτοί οι ...παράξενοι Χριστιανοί'' 
Με αφορμή την συμπλήρωση 40 ημερών από την κοίμηση του Διογένη Μαλτέζου, δασκάλου, λογοτέχνη και παραγωγού εκπομπών στο Ορθόδοξο Χριστιανικό  ραδιόφωνο.  

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~