main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

4 Φεβ 2021

Στο πρώτο θρανίο...η οχληρή συνείδηση!


Διαβάζουμε τούτες τις ζοφερές μέρες γραφτά αδελφών μας , κληρικών και λαϊκών,  που συνεχίζουν, με αμείωτη ένταση και σχεδόν εμμονικά, στις παρυφές της ανεπίστροφης πλάνης , να βαπτίζουν το σκοτάδι Φως και το Φως σκοτάδι !

Ουκ εκπειράσεις Κύριο τον Θεό σου ! σου λένε και διανθίζουν το παρανοημένο τούτο Ευαγγελικό ρήμα,  από το ότι ο τάδε Άγιος Γέροντας,  όταν κάποτε κάποιος ασθενούσε από μεταδοτική νόσο,  σύστηνε απομόνωση και την δέουσα  προσοχή στους λοιπούς . Αυτονόητα πράγματα δηλαδή,  που όλοι μας τηρούσαμε και θα τηρούμε πάντοτε,  ως Θεοδώρητα νουνεχείς !  Ναι , αλλά πως είναι δυνατόν  αυτό το αυτονόητο,  στις μέρες μας να το εξομοιώνουμε  με την καθολική και παράλογα δυσανάλογη απομόνωση των υγιών - εν δυνάμει και μόνο ασθενών; Με την απαγόρευση τελέσεως των σωστικών μυστηρίων ,  του εκκλησιασμού , της προσκύνησης και ασπασμού,  των  λιτανεύσεων , των λειτουργικών πράξεων κλπ  μέσα στον τον ιερό Ναό,  τον κατάμεστο της απειροδώρου και  πανσθενουργού χάριτος του Αγίου Τριαδικού  Θεού,  που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί ;

Το έχουμε ξαναγράψει αδελφοί μου και θα το επαναλάβουμε,  επικαλούμενοι τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη ! "Τον Θεό τον εκπειράζουμε, όταν Του ζητούμε κάτι, αλλά η ζωή μας δεν είναι σύμφωνη με το θέλημά Του", ζούμε δηλαδή, ενάντια στο θέλημα του Θεού και για αυτό δεν έχουμε παρρησία ενώπιόν Του. Επομένως φοβόμαστε οτι δεν θα μας σκεπάσει η Θεία πρόνοια,  όχι για λόγους επιστημονικούς αλλά για λόγους μιας ασυγκράτητης και άλογης αποστασίας!

Οι ανθρωπάκηδες οι ευλογημένοι (μιλάμε για τους υγιείς , όχι για εκείνους  που με γρίπη και πυρετό προσέρχονται  στον Ναό. Υπάρχει ειδική ευχή για τους δι' ευλόγους αιτίας απολειφθέντας) δεν πήγαν ποτέ όντως να εκπειράξουν τον Θεό,  καπνίζοντας 3 πακέτα τσιγάρα ημερησίως  και πίνοντας μια νταμιτζάνα κρασί στην καθισιά τους, ούτε σε καρναβάλι τους συναντήσαμε ,  ούτε σε γλέντι,  ούτε σε…. κορωνοπάρτυ,   ούτε πουθενά αλλού συναθροίστηκαν, ούτε βγήκαν με τα αυτοκίνητά τους   να τρέξουν στον δρόμο  με ιλιγγιώδεις ταχύτητες  και αναιδώς  να σκεφτούν ότι  … εμάς θα μας σώσει ο Θεός …Στην Εκκλησία μόνο  θέλουν  να πάνε , στην Κιβωτό …να εισέλθουν και έτσι να νιώσουν  ασφαλείς ! Να «συγχρωτιστούν»  με τον Εσταυρωμένο , την Παναγία Μητέρα Του , τους γνήσιους φίλους Του ! Να μεταλάβουν από το Θεοποιητικό και Ζωοποιητικό μυστήριο των μυστηρίων !  Είναι δυνατόν με αυτήν τους την… αποκοτιά κατ εσέ πολυσέβαστέ μου, να δοκιμάζουν τον Θεό ; Μη γένοιτο !

Θα καταργηθούν και πάλι  όλες οι  ακολουθίες μέσα στο Ευλογημένο Τριώδιο ! Οι 4 συγκλονιστικές προπαρασκευαστικές εβδομάδες της μετανοίας ! Των θυρών και των… πυλών κεκλεισμένων! Οι Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες ! Οι Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεομάνας! Το παράδοξόν σου της φωνής …Γνώσιν άγνωστον γνώναι …Χαίρε σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν …Αμ δε …Κάτσε εσύ Κυρούλα μου στην άκρη! Τώρα μιλούν οι επιστήμονες ! Χαίρε των απίστων αμφίβολον άκουσμα ! Χαίρε των πιστών αναμφίβολο καύχημα ! Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι Θεοτόκε ! Χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα ! Χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα! Χαίρε ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί! Ασάλευτος πύργος και απόρθητον τείχος εσύ ! Αμ δε … Μπες ξανά εσύ Κυρούλα μου στο εικόνισμά σου! Θα σε φωνάξουμε όταν σε χρειαστούμε!  Τώρα μιλά και αποφασίζει η επιστημονική και μόνο κοινότητα! Θα λησμονήσουμε λοιπόν  και πάλι  τον Σωτήρα και Παντοκράτορα Χριστό , την Διασώζουσα, Παντάνασσα , Παραμυθία, Γοργοϋπήκοο, Εγγυήτρια, Πονολύτρια, την Υπέρμαχο Φοβερά Προστασία. Λεπροί αποκαθαίρονται ...νόσοι διώκονται ...λεν τα χείλη στον κανόνα σου Νύμφη Ανύμφευτε...Μόνο τα χείλη όμως*...

Για να επανέλθουμε όμως σε αυτά τα άστοχα γραφτά. Σε μια προσπάθεια να κατασταλεί η  εξεγερμένη και  οχληρή ,  ελέω Θεού,   συνείδηση,  προβάλλεται  ενδιαθέτως ένα πλήρες ακαδημαϊκών μα και πνευματικών περγαμηνών βιογραφικό του συγγραφέα τους. Λες και αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου,  αν κατέχεις περίσσιους τίτλους σπουδών ή είσαι πνευματικοπαίδι του Αγίου Γέροντος Χ , αυτό από μόνο του σε διαπιστεύει να ομιλείς από καθέδρας και   να αλλοιώνεις σφόδρα την ουσία της μόνης αληθινής πίστης : Το ότι Εκείνος που κυριαρχεί σε ζωή και Θάνατο είναι μόνο ο Ένας ! Το ότι αν Εκείνος δεν το αποφασίσει κανένας από αυτούς που προσέρχονται στην Εκκλησία δεν θα ασθενήσει μα και το αντίστροφο!   Ζωής ο κυριεύων και του Θανάτου …ακούγεται στην μάλλον μακάβρια για κάποιους νεκρώσιμο  ακολουθία ! Κοίτα να δεις όμως που οι Γεροντάδες μας , ναι εκείνοι που στα άστοχα γραφτά μας βάζουμε συστηματικά μπροστά ( εκ του ασφαλούς βέβαια αφού οι μακάριοι βρίσκονται στας ουρανίους μονάς ) εκείνο το β από το μακάβριο το έχουν προ πολλού ξεριζωμένο …Κοίτα να δεις ακόμα,   που εκείνοι  έχουν αφήσει πίσω τους  κι άλλα πνευματικοπαίδια τους και μάλιστα Αφ…Ιερωμένους,  που μας μεταφέρουν ανόθευτο και απαράλλαχτο το Θεάρεστο πνεύμα τους.

Και έρχεται εδώ το σχεδόν ρητορικό  ερώτημα : Τι διακυβεύουν όλοι αυτοί που άδολα και ανιδιοτελώς συνεχίζουν αμετασάλευτα να ομολογούν Χριστό και αμετεώριστη Ορθοδοξία στις μέρες μας και τι ωφέλεια αποκομίζουν εκείνοι που συντάσσονται και συναυτουργούν ( ελπίζουμε και προσευχόμαστε όχι εν επιγνώσει) βάλλοντας κατά της Ορθοδόξου πίστεως και των θεμελιακών δογμάτων της;         Τους πρώτους που με εκκλησιαστικό φρόνημα και με ευγενή παρρησία τολμούν να αρθρώνουν άποψη και να ορθοτομούν λόγο αληθείας,  μένοντας μέσα στο καράβι….τους πολεμάει   ένα εκκλησιαστικό και όχι μόνο  σύστημα που τους στοχοποιεί , τους  διώκει, τους αποδομεί και τους ομογενοποιεί άκριτα σε …επικίνδυνους ζηλωτές, υβριστές - κατακρίνοντες  και εχθρούς ! Τους δεύτερους το ίδιο σύστημα πανίσχυρο ριζικά… τους συντηρεί και τους προωθεί σε θέσεις επιφανείς , τους προβάλλει δε  και τους εξυμνεί πνευματικά  ως γνησίους συνεχιστές των Αγίων και των Γεροντάδων τους…

Και κάτι τελευταίο . Ο Κύριος  περισσότερο από ποτέ στις μέρες μας φαίνεται να συγκεντρώνει και να  καλεί συνεχώς τους εκλεκτούς Του, στων εφραινομένων τις αιώνιες κατοικίες ! Λιγοστεύουν ολοένα    οι εν ζωή έμψυχοι πνευματικοί φάροι... Αν ζούσε στις μέρες μας ένας παπα- Γιώργης Μεταλληνός , ένας Άγιος Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης, ένας Σαράντος Καργάκος, μια Αθηνά Σιδέρη ( αναφερόμαστε δειγματοληπτικά και μόνο  σε  πρόσφατα κοιμηθέντες) και πόσοι ακόμα κληρικοί και λαϊκοί πνευματέμφοροι και διδαχτοί Θεού,  «φύσει τα του νόμου ποιή» (Ρωμ. 2, 14-15) με καρδιές και συνειδήσεις να συμμαρτυρούν,  το έργο όλων ημών των «περιλειπομένων» θα ήταν ευκολότερο,  έχοντας την ασφάλεια των …μπροστινών . Θα λειτουργούσαν όλοι αυτοί, ως πνευματικές δικλίδες βεβαίας πεποίθησης και μπροστάρηδες στην θεώρηση των δυστοπικών τούτων καταστάσεων που όλοι βιώνουμε μέσα στον χώρο της Εκκλησίας . Όπως όταν ήμασταν μαθητές και στην αναγγελία του απροειδοποιήτου διαγωνίσματος,  κάπως ανακουφιζόμασταν όντας αδιάβαστοι, με την σκέψη  ότι κάτι θα καταφέρναμε να «κλέψουμε» από τους…. μπροστινοδιπλανούς μας… Τώρα ήρθε ο μέγας Καθηγητής και μας βάζει να γράψουμε εξετάσεις στο κεφάλαιο της  ορθής πίστης,  μεταφέροντάς μας όμως  στο πρώτο θρανίο! Κοιτάμε τότε γύρω μας εμείς οι απεγνωσμένοι ακροατές,  ψάχνοντας τους…διαβασμένους ποιητές του νόμου… Μπροστά σας μόνο κοιτάτε! …ακούγεται η φωνή του Κυρίου !  Τόσες διδαχές , τόσες επαναλήψεις …Καιρός του ποιήσαι …!

 Να μαστε λοιπόν στο πρώτο θρανίο κι αβοήθητοι ! Και ένα ερώτημα εκεί τίθεται  από την …οχληρή μας  συνείδηση … Τώρα τι γράφουμε ; Ερώτημα με 3 επιλογές για απάντηση :

α) Να γεμίσω την κόλλα  με ποικίλες  βολικές σκέψεις-σοφιστίες  και εξωραϊσμούς για να αυτοδικαιώσω τον περισπούδαστο και ανθρωπάρεσκο εαυτό μου,  αποσπασματοποιώντας Πατερικά χωρία και Ευαγγελικά λόγια !

 β) Να γράψω μονάχα : Πιστεύω Κύριε ! Μα φοβάμαι, φοβάμαι πολύ  ! Βοήθει μοι τη απιστία!

και γ) να παραδώσω τουλάχιστον λευκή κόλλα,  μιμούμενος τους αρχαίους ημών προγόνους και το γνωμικό τους:  Κρείττον του λαλείν το σιγάν!

Στις 3 επιλογές εμείς αδελφοί μου  να προτιμάμε την δεύτερη ! Την πρώτη να την αποστρεφόμαστε! Την τρίτη…ας  την θεωρούμε βέλτιστη ως την μη χείρονα…

Βέβαια για όσους επιλέξουν το γ , εκείνη η οχληρή συνείδηση,  υπενθυμίζει συνεχώς και  ένα λατινικό θαυμάσιο ρητό,  το οποίο ευχόμαστε ο Κύριος να μην...λάβει υπόψη Του όταν θα διορθώνει τα γραφτά μας...

Qui tacet consentit

Ο σιωπών συναινεί…

Νώντας Σκοπετέας / 04-02-2021

*( με απόσπασμα από κείμενο του γράφοντος 12-03-2020)

 


Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~