main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

27 Ιαν 2022

Μόνο πιστοποιητικό η πίστη ! ( Για να πλησιάσουμε Τον Ζωντανό Θεό )


Η καρδιά της καρδιάς της πίστης μας. Η ουσία, ο πυρήνας, το μόνο ζωοποιητικό και σωστικό μυστήριο των μυστηρίων ! Ο Χριστός μας προσφέρων και προσφερόμενος ! Όχι συμβολικώς , όχι για την συνήθεια , το έθιμο και το καλό ! Πραγματικά , υποστατικά με τρόπο κρύφιο , απρόσιτο για την πεπερασμένη μας λογική και τις σωματικές μας αισθήσεις. Εμπειρικά και όχι γνωστικά . Γευόμαστε με τις σωματικές μας αισθήσεις άρτο και οίνο , μα με τις πνευματικές Το Σώμα και Το Αίμα Του Χριστού!

…᾿Εμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ ᾿Ιουδαῖοι λέγοντες· πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν; εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς.ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ. καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα, καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ. οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες ὑμῶν τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καπερναούμ.(Ιωάν.6, 52-59)

 Συμβούλευε ένας Άγιος Γέροντας των ημερών μας ο μακαριστός π.Δανιήλ Γούβαλης , αν κάποιος δεν προλάβει να διαβάσει προσευχόμενος και ένδακρυς έστω με μια ουρανόσταλτη ρανίδα στα μάτια , ολόκληρη την θεραπευτική και  ιερότατη  ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως , τουλάχιστον να διαβάσει ( μεταξύ και άλλων χωρίων από την Παλαιά και από το 6 ο κεφάλαιο του ηγαπημένου μαθητή) αυτό το απόσπασμα από το κατά Ιωάννην.

Να καθρεφτιστούμε αδελφοί μου όμως συντετριμμένοι σε μια φράση που ακούστηκε εκείνη την ημέρα που ο Κύριός μας αποκάλυψε το μυστήριο των μυστηρίων διδάσκοντας στην συναγωγή της Καπερναούμ. Ακριβώς ακολουθεί στον 60ο στίχο του 6ου κεφαλαίου :

Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον· σκληρός ἐστιν οὗτος ὁ λόγος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;

Παραδέξου το αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου , από τα χείλη έστω της διάνοιάς σου , έχει ξεστομιστεί αυτός ο λόγος! Έχεις και συ γογγύσει, έχεις αμφιβάλλει , έχεις αναρωτηθεί  …Ψωμί και κρασί γεύεσαι από χέρι ανθρώπου και φοβάσαι ! Και νιώθεις ότι απειλείσαι και διστάζεις ! Και βλασφημείς το πανάγιο μυστήριο των μυστηρίων ! Θες να κατανοήσεις το άκτιστο και το υπερφυές ! Να το φέρεις στα δικά σου κτιστά μέτρα που νοθεύονται μολύνονται και πεθαίνουν! Άρτος Ζωής αιωνιζούσης είναι τούτο το μυστήριο ! Αρνείσαι τον Τριαδικό Θεό ! Το Άγιο Πνεύμα ! Μα δεν θα παρέμβει ποτέ ο Κύριος για να σε πείσει ! Η πειθώ παραμερίζεται ! ᾿Εκ τούτου πολλοὶ ἀπῆλθον ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν. Εἶπεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς τοῖς δώδεκα· μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν; ( Ιωάν.6, 66-67)

Το αυτεξούσιο είτε θα σε οδηγήσει να Τον εγκαταλείψεις και εσύ εκεί στην συναγωγή της Καπερναούμ , είτε στην πίστη ότι αυτό που γεύεσαι σαν ψωμί και κρασί είναι ολόκληρο Το Σώμα και ολόκληρο Το Αίμα του Υιού του Θεού ! Φόβος Θεού , Πίστη και Αγάπη ! Τρείς προϋποθέσεις αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου ! Τα πιστοποιητικά σου για να πλησιάσεις Τον  Ζωντανό Θεό. Και αυτές οι προϋποθέσεις κρύβουν μυστήριο ! Δεν είναι αυτό που ακούγεται ! Θέλουν και αυτά βίωση ! Αλλιώς άκυρα  θα είναι τα πιστοποιητικά της αδύναμης λογικής μας ! Σαν κερί και χορτάρι ξερό θα φλεχθεί . Κρίμα και κατάκριμα! Δεν το λέμε εμείς ( κάποιος αδελφός παλαιότερα έσπευσε να μας χαρακτηρίσει σκοταδιστικά σχιζοφρενείς …Είναι δυνατόν , είπε , να μεταλάβει θάνατο ο αναξίως προσερχόμενος ; Ο Χριστός είναι αγάπη !)

Δες αδελφέ μας στην Α΄προς Κορινθίους:  ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει μὴ διακρίνων τὸ σῶμα.  διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.( Α΄Κορινθ. 11,29-32)

Η διάκριση και η πίστη ! Μην μείνει άγνωρος ο Χριστός μας ! Η καταστροφική αγνωσία της πίστης μας! Της μυστηριακής και Αγιοπνευματικής μας πίστης !

Την ανέστησε για να την κοινωνήσει!   (σ.σ. Από τον βίο του π.Σπυρίδωνος Ξένου Νεοσκητιώτη) 
Πες το αυτό στην... λυγερόκορμη λογική σου αδελφέ μου , ταλαίπωρε εαυτέ μου και έπειτα κλάψε για τους χλευασμούς και τα ονειδίσματα που εκείνη με μια ψευδόσοφη παρρησία θα σου προσφέρει .
Τόλμησε να την σωπάσεις....
Κι όταν σου γυρεύει πιστοποιητικά, εσύ πρόσφερέ της ταπεινά το πιο διαρκές , το αιώνιο !
 Ας προσευχηθούμε σε αυτήν την σειρά των εκπομπών όσα ακουστούν να μας οδηγήσουν στην πίστη που θα διαλύσει το σκοτάδι της λογικής που βλασφημεί το πρόσωπο του Θεανθρώπου Σωτήρα μας ! Μόνο πιστοποιητικό η πίστη !

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά 3 εκπομπών

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~