main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

12 Μαρ 2020

Ω πανύμνητε Μήτερ… Τώρα μιλούν μόνο οι επιστήμονες…


     Χρόνια άκουγα σε ομιλήματα για ομολογιακό φρόνημα βγαλμένο μέσα από αιμάτινες σελίδες συναξαριού. Άκουγα για το όστις θέλει οπίσω Mου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν… Άκουγα για το Εκούσιον Πάθος του Σωτήρα Χριστού, που σταυρώθηκε για τον καθένα μας ξεχωριστά. Άκουγα για τον κόκκο σινάπεως , για την ελάχιστη πίστη που μετακινεί βουνά. Για τον Πέτρο που εδειλίασε στην ταραγμένη θάλασσα και για τον Κύριο που δεν σταμάτησε ποτέ αποκαλυπτικά να μιλά για τους χλιαρούς όλων των εποχών… Να επανέλθουμε στο Άγιο συναξάρι όμως το Ευαγγέλιο του πιστού . Τι συναντάμε κάθε μέρα εκεί ; Μια Εκκλησία στολισμένη ! Φοράει ένα ένδυμα της πιο σπάνιας ομορφιάς της αχειροποίητης … Πορφύρα και βύσσος! Το χρώμα των βασιλιάδων και το μετάξι της θάλασσας! Των εν όλω τω κόσμω Μαρτύρων σου, ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα, η Εκκλησία σου στολισαμένη, δι' αυτών βοά σοι, Χριστέ ο Θεός. Κάμινοι δροσίστηκαν , θηρία εξημερώθηκαν , νεκροί αναστήθηκαν , τροχοί έσπασαν , είδωλα θρυμματίστηκαν… Ψεύτικο το συναξάρι ; Μια φορά κι έναν καιρό ; ή Τω καιρώ εκείνω και σήμερα ; Μην δοκιμάζετε είπαν τον Θεό συναθροισμένοι σε χώρους λατρείας Του … Μα πεφιλημένε μου ,μην της το αφαιρείς της Μάνας Εκκλησίας το πανωφόρι …Δεν πήγε ο ανθρωπάκης του Θεού(μιλάμε για τον υγιή , όχι για εκείνον που με γρίπη και πυρετό πηγαίνει στον Ναό. Υπάρχει ειδική ευχή για τους δι' ευλόγους αιτίας απολειφθέντας) ταξίδι σε χώρα και χώρο υψηλής επικινδυνότητας, ούτε σε καρναβάλι ούτε σε γλέντι ούτε πουθενά αλλού συναθροίστηκε, ούτε βγήκε να τρέξει με 300 στην Εθνική και να πει… θα με σώσει ο Θεός …Στην Εκκλησία θέλει να πάει , στην Κιβωτό …να μπει μέσα και να νιώσει ασφαλής ! Να συγχρωτιστεί με τον Εσταυρωμένο , την Παναγία Μητέρα Του , τους γνήσιους φίλους Του ! Είναι δυνατόν με αυτήν του την αποκοτιά κατ εσε πολυσέβαστέ μου να δοκιμάζει τον Θεό ; Μη γένοιτο !

Ανεστάλησαν ακολουθίες μέσα στην Αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή ! Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες ! Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεομάνας! Το παράδοξόν σου της φωνής …Γνώσιν άγνωστον γνώναι …Χαίρε σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν …Αμ δε …Κάτσε εσύ Κυρούλα μου στην άκρη ! Τώρα μιλούν οι επιστήμονες ! Χαίρε των απίστων αμφίβολον άκουσμα ! Χαίρε των πιστών αναμφίβολο καύχημα ! Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους ορώμεν επί σοι Θεοτόκε ! Χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα ! Χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα! Χαίρε ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί! Ασάλευτος πύργος και απόρθητον τείχος εσύ ! Αμ δε … Μπες ξανά εσύ Κυρούλα μου στο εικόνισμά σου ! Τώρα μιλά η ακαδημαϊκή κοινότητα ! Ξεχάσαμε το ομολογιακό φρόνημα , το εκούσιο μαρτύριο , τον Σωτήρα Χριστό , την Διασώζουσα, Παντάνασσα , Παραμυθία, Γοργοϋπήκοο, Εγγυήτρια, Πονολύτρια, την Υπέρμαχο , Φοβερά Προστασία. Λεπροί αποκαθαίρονται ...νόσοι διώκονται ...λεν τα χείλη στον κανόνα σου ...Μόνο τα χείλη ...
Σαφώς με όσα γράφτηκαν παραπάνω δεν παραινούμε κανέναν να καταστρατηγήσει τις απολύτως σεβαστές συμβουλές των ειδικών . Μιλάμε για την θλίψη που μας προκάλεσαν οι αναστολές της Λειτουργικής Ζωής σε διάφορα ( ευτυχώς ελάχιστα) μέρη της Ορθοδοξίας μας. Αν ένας ιός προκαλεί κάτι τέτοιο, αναρωτιόμαστε που θα βρούμε το θάρρος και το σθένος να ομολογήσουμε Χριστό αν κάποτε ξαναζωντανέψουν οι προδήλως για κάποιους νεκρές σελίδες του συναξαριού με διλήμματα άρνησης του Χριστού ή θανάτου… Μα στ αλήθεια είμαστε ακόμα ζωντανοί ;
Και κάτι ακόμα … Σύμφωνα με τις επίσημες μόνο καταγραφές( οι ανεπίσημες διπλασιάζουν τον αριθμό ) στην Ελλάδα πραγματοποιούνται κατ έτος 250.000 εκτρώσεις ! Αν διαιρέσουμε το νούμερο με το 365 των ημερών του έτους θα διαπιστώσουμε ότι επισήμως καθημερινά στην Ελλάδα φονεύονται 685 ζωές ! Αυτό είναι πανδημία ! Εκδημία αποδημία και εξορία … Και αυτή εκούσια από πατρίδα ποθεινή …Ίσως να ναι και η αιτία για όσα δεινά τώρα μας χτυπούν την πόρτα . Ω πανύμνητε Μήτερ ! Από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας!

Νώντας Σκοπετέας
Μεγάλη Τεσσαρακοστή 2020

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~