main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

31 Ιαν 2021

Θαύματα και θαυμάσια …ακόμα δεν απαγορεύτηκαν!


Κάτι που πάντοτε γνωρίζαμε και εσχάτως ξεχάσαμε είναι ότι η μόνη αληθινή πίστη μας, τις περισσότερες φορές προσεγγίζεται μόνο δια της αποφατικής οδού και της αποφατικής Θεολογίας. Εκείνης που δεν αρνείται αλλά τις περισσότερες φορές δειλιά και αδυνατεί πλήρως να περιγράψει και να εξηγήσει τον Θεό. Λέν τα χείλη συνεχώς : Ακατάληπτε , Ανερμήνευτε, Απερίγραπτε Κύριε Δόξα Σοι! Και στις μέρες μας έχουμε βαλθεί όλοι να εξηγήσουμε και μάλιστα με τρόπο ακαταγώνιστα πειστικό σε τι Θεό πιστεύουμε … Έγραφε προχθές μια πολύ ευλογημένη ψυχή και εξαίρετος Θεολόγος επιχειρηματολογώντας : 
Ο επίσκοπος είναι ο πρώτος που μεταλαμβάνει. Με μια ψυχρή ορθολογιστική άποψη, μα όχι θεολογική και το τονίζω αυτό, η άποψη πως ο Αρχιεπίσκοπος μολύνθηκε από τη Θεια Λειτουργία, δεν στέκει. 

Και ένας άλλος ευλογημένος παππούλης δημοσίευσε από κάτω τα μαθηματικά του Κορωνοιού : 

244.800 Θείες Λειτουργίες από τον Μάιο . 

Σε όλες αυτές τις λειτουργίες, οι πιστοί που κοινώνησαν, μετέλαβαν Σώμα και Αίμα Χριστού με τον ακολουθούμενο εδώ και αιώνες τρόπο (με μία κοινή λαβίδα). 

Αν κοινώνησαν κατά Μ.Ο. δέκα άνθρωποι σε κάθε Θεία Λειτουργία, τότε οι πιστοί κοινώνησαν στο διάστημα αυτό (από 15 Μαΐου ως και 1 Νοεμβρίου) 2.448.000 φορές! 

Σχεδόν δυόμιση εκατομμύρια ! Προσθέστε τις καθημερινές Θείες Λειτουργίες πλην των ΚΥΡΙΑΚΏΝ και θα προκύψει ένα αστρονομμικό νούμερο … 

Ε και; Ου με πείσεις καν με πείσεις ! Δεν είναι κλειστές οι Εκκλησίες παρ΄ότι αυτά τα επιχειρήματα δεν μπορούν επουδενί λόγω να αντικρουσθούν ;

Και εκείνοι οι αμύητοι και άγευστοι μας περιγελούν μας απαξιώνουν και μας προσάπτουν πολλούς κοσμητικούς χαρακτηρισμούς …

Αλλά δυστυχώς πολλές φορές τα βέλη και η απαξίωση  προέρχονται εξ οικείων !  Και όλοι στο ίδιο τσουβάλι! Η ομογενοποίηση είναι άκρως βολική και τρέφει μοναδικά την αυτοδικαίωση ...( Κάποιος πικροχαριτολογώντας είπε πως το μένος βγαίνει από το Αυτοδικαιω…μένος!)

Λέει στις ζοφερές μας μέρες κάποιος κάτι, έστω άστοχο και αυτό γίνεται σημαία και επιχείρημα και εργαλείο της παμπόθητης αυτοδικαίωσης , όσων αμετακίνητα πρεσβεύουν την αντίθετη άποψη .

Εν προκειμένω όσων επιμένουν να χαρακτηρίζουν "εναρέτους ζηλωτές" και επιπόλαιους θεριακλήδες της πίστεως όσους και σήμερα διψούν τον Χριστό και διαρκώς επιθυμούν να ενώνονται μαζί Του.

Γνωρίζουν αυτοί οι ευλογημένοι και εσχάτως διωκόμενοι , οτι θηριάλωτοι θα γίνουν υπό του νοητού λύκου , όσο περισσότερο απομακρύνονται από το Άγιο Ποτήριο και την Θεία Κοινωνία !

Ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος ή το Φως λέει ο ηγαπημένος Ιωάννης στο Ευαγγέλιο του Φωτός ...

Το να αγαπάς το σκοτάδι έχει επιστροφή ...

Το να βαπτίζεις το Φως σκοτάδι όμως , φοβάμαι πολύ οτι είναι ανεπίστροφα πλανεμένο και βλάπτει ολέθρια την φήμη του Τριαδικού μας Θεού...

Υπάρχει λοιπόν όντως μια κατηγορία αρνητών αδελφοί μου ! Οι αρνητές της πίστης ! Οι αρνησίΧριστοι και Θεομάχοι, που επιστρατεύουν άρτια δουλεμένα επιχειρήματα που έχουν ως βάση τους και θεμέλιο την λογική, όχι την δωρούμενη απ τον Θεό λογική, αλλά εκείνη που συνεχώς αντιμάχεται με την πίστη , την συκοφαντεί και όλο βλασφημεί  τον Τριαδικό Θεό .

Είναι πολύ σημαντικό σε αυτό το σημείο να θίξουμε ( είναι στ αλήθεια τόσες πολλές , αμέτρητες οι πτυχές αυτής της δεινής περίστασης) αυτήν την προσπάθεια συμβολοποίησης της πίστης μας . Μια κραυγαλέα έκφανση της παρείσφρυσης στην πίστη μας του καρκινώματος του θρησκευτικού συγκρητισμού και του εσωτερισμού , της προσπάθειας δηλαδή να αυτονομηθεί να ανεξαρτητοποιηθεί  πλήρως ο άνθρωπος και να απομακρυνθεί πλήρως απ΄τον μόνο αληθινό Θεό !   Αδελφοί μου μέσα στην Εκκλησία κατοικοεδρεύει ο Τριαδικός Θεός . Το τρίτο πρόσωπο της αδιαίρετης Αγίας Τριάδας ο Βασιλιάς Παράκλητος ο πανταχού Παρών , ο τα ελλείποντα αναπληρών και τα ασθενή θεραπεύων !  Δεν είναι σύμβολο το Άγιο Πνεύμα ! Ούτε περιστεράκι ούτε ενέργεια ούτε αεράκι και φύσημα ! Έχει υπόσταση , προ πάντων γαρ Θεός, Ζωή των πάντων ,Πανσωστική αιτία , ζωαρχικὴ ἀξία, ἐξ οὗ πᾶν ζῷον ἐμψυχοῦται,  βυθός απύθμενος χαρισμάτων ! Ομόδοξο και Ισουργό Πατρός και Υιού ! Τα λέμε τα ψάλλουμε και υποτίθεται ότι ανεβαίνουμε τους αναβαθμούς τα σκαλοπάτια της αγίας μας πίστης  , συναισθανόμαστε άραγε το τι προφέρουν τα χείλη ; Ζωοποιεί τα μυστήρια ο Άλλος Παράκλητος ! Μόλις ήταν να αναληφθεί ο Κύριος παρηγόρησε τους μαθητές του λέγοντάς τους «σας συμφέρει να απέλθω, διότι αν δεν απέλθω, δεν θα έλθει ο άλλος Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο».Για αυτό δεν είναι το χέρι του Ιερέα,  αυτό που μου τραβάς πάτερ μου να μην στο ασπαστώ ..Είναι το χέρι που δανείζεις στον Τριαδικό Θεό για να τελεστούν τα επίσης ζωοποιά μυστήρια της πίστης μας ! Γι αυτό λέμε ! Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος : Στέφεται ο δούλος του Θεού …Τρίτο ενικό ….Ποιός στεφανώνει …;;;Κείρεται …Ποιος τελεί την μοναχική κουρά ;;;Χρίεται , Βαπτίζεται η δούλη του Θεού ….Ποιός βαπτίζει ….;;; Ο ίδιος ο Τριαδικός Θεός !

Άπειρη η συγκατάβαση που κάνει ο Κύριος και συνεχώς φανερώνεται μπροστά μας και αποκαλύπτεται,  σε μια Θεία παραχώρηση κατανοώντας την αδύναμη φύση μας και ενισχύοντας την ανεμική μας πίστη. Τα θαύματα και τα θαυμάσια του Αγίου Θεού είναι τα μεγαλύτερα δώρα για τον άνθρωπο . Ένας πνευματικός κόσμος που αποκαλύπτεται σε κάποιους  στο μέτρο των ανθρωπίνων αντοχών. Και συνταράσσεται ο άνθρωπος σαν σκεφτεί πως όλα αυτά τα υπέρλογα και υπερφυσικά δεν είναι παρά κάτι ελάχιστο μόλις μπροστά σε αυτό που θα επακολουθήσει μετά από εδώ …Και έχουμε και μια πληροφορία γι αυτό το τόσο ανυπέρβλητο που μας περιμένει . Μας πληροφορεί ο Ουρανοβάμων Θείος Παύλος περί τούτου. Αυτός που ανέβηκε , ηρπάγη  ως τον τρίτο Ουρανό , πάνω δηλαδή απ΄ο,τι το φθαρτό και υλικό . Το κράτησε για 14 χρόνια μυστικό και μας το αποκάλυψε , όχι για να καυχηθεί –αφού μόνο για τα βάσανά  του , τις ασθένειες και τους διωγμούς του καμαρώνει –μα για να μας διαβεβαιώσει ο Θεόκλητος Παύλος, ότι τα θαύματα και τα θαυμάσια του εδώ και του τώρα είναι ελάχιστα μπροστά σε εκείνα που ο Κύριος έχει ετοιμάσει για όσους Τον αγάπησαν εξ όλης ψυχής , καρδίας , δυνάμεως και διανοίας ! Οίκος περιληπτικός ο Παύλος της απεριλήπτου φύσεως όπως λέγει για αυτόν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς . Στον τρίτο Ουρανό , στους τόπους της Αγίας Τριάδας ανήλθε κατά τον Ιερό Θεοφύλακτο ! Άρρητα ρήματα , άφραστη ωραιότητα !  Μα,  ας έρθουμε στο εδώ ! Γιατί κι αυτό , έστω σε ηπιότερη μορφή για τις καρδιές μας και τις αντοχές τους , με Θεία οικονομία είναι μεστό από θαύματα και θαυμάσια του Θεού !

Ζούμε αδελφοί μου ένα συνεχές θαύμα ! Μόνο που δεν το αντιλαμβανόμαστε στις πλείστες των περιστάσεων! Ανασαίνουμε , βαδίζουμε , ακούμε , μιλάμε …Αυτονόητο ; Όχι δα ! Θαύμα μέγα ! Και Αυτός που το επιτρέπει έρχεται συχνά να το πιστοποιήσει με την ίδια Του την παρουσία στη ζωή μας ! Σε ένα από τα υπέροχα 11 Εωθινά δοξαστικά, ακούγεται μια συγκλονιστική φράση : Και θαύματι , θαύμα βεβαιοίς …Αν ζούσαμε , αν βιώναμε , ο,τι ακούμε στα ανυπέρβλητης ποιητικής και Θεολογικής αξίας ιερά γράμματα της Μάνας Εκκλησίας ! Αν προσπαθούσαμε να διανύσουμε εκείνη την δύσβατη διαδρομή που ενώνει τα χείλη με την καρδιά μας ! Πως επιβεβαίωσε ο Χριστός μας , το μέγιστο , το άφραστο θαύμα της εκ νεκρών Αναστάσεώς Του ; Με θαύμα! Τη κεκλεισμένη εισόδω των θυρών …Έτσι,  τη κεκλεισμένη εισόδω της ψυχής εισέρχεται ο Πανευμήχανος  Κύριος με τα θαύματα και τα θαυμάσιά Του και μας γεμίζει με χαρά και ελπίδα αιωνίου  !

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που προσεύχονται με το πιστεύω Κύριε , βοήθει μοι τη απιστία, ο Κύριος δεν θα πάψει να τα παραχωρεί . Κανείς δεν μπορεί εξάλλου να Του το απαγορεύσει !   

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά 2 εκπομπών

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~