main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

30 Ιουν 2023

Το αντίτιμο…

Έχει γεμίσει η εποχή μας αδελφοί μου από ψεύτικους θεούς! Ειδωλοποιημένη εποχή στην κυριολεξία…Μια ματιά γύρω μας αρκεί για τούτη τη διαπίστωση! Παντού προσκυνητά είδωλα! Στο κυνήγι της ευτυχίας που όλο ξεγλιστράει μέσα από τα χέρια μας! Ανικανοποίητες διαδρομές ζωής! Δοκιμές επί δοκίμων! Όλο κάτι νέο μας προξενεί το ενδιαφέρον να ασχοληθούμε δοσμένοι ολοκληρωτικά! Αρχίζεις και αποκτάς ενασχολήσεις και δραστηριότητες! Τη μια  γίνεσαι μαραθωνοδρόμος, την άλλη ποδηλάτης, (πάντα Κυριακές) τρέφεσαι  αποκλειστικά και μόνο με γεννηματά της γης υγιεινά και αποτάσσεσαι  μετά βδελυγμίας όλα τα υπόλοιπα!  Και ορειβατείς σε πανύψηλες κορυφές και αναρριχάσαι  σε γκρεμούς  και χαράδρες… Και εναγωνίως αναζητάς τοιουτοτρόπως της αγέραστης ευτυχίας το ελιξίριο! Νιώθεις δε ενίοτε τόσο ακμαίος και σφριγηλός και έχεις μία πρωτόγνωρη ευεξία που αρχίζει και σου περνά από το μυαλό ότι θα τα καταφέρεις (όπως λέει και το ωραίο τραγούδι) το χρόνο να λάβωσεις, το πέρασμα του να εμποδίσεις…Η  επιστήμη υπερτέρα πάντων, κυριαρχεί και όλο υπόσχεται  το απίστευτο, το λογικά αδύνατο! Μελέτες, έρευνες, δημοσιεύσεις, ελπίδες φρούδες…Ινστιτούτα αντιγήρανσης επισκέπτεσαι, με την προσδοκία ότι και πάλι θα τα καταφέρεις να τον ξεγελάσεις! Ματαιότης ματαιοτήτων! Το σώμα θα γεράσει, θα μαραθεί θα φθαρεί κάποτε, αργά ή γρήγορα…Μα είναι κάτι που δεν θα γεράσει ποτέ!  Η αγέραστη Ευτυχία! Η  αιώνια και  αθάνατη ψυχή! Πόσο ασχολείσαι μαζί της αδερφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου;  Με τι την τρέφεις, πως την  γυμνάζεις, σε ποια ύψη την ανεβάζεις; O  κύριος Brian που δίνει δύο εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο,(αλίμονο!) για να κρατιέται νέος με...τόνους από φάρμακα, αμέτρητους γιατρούς και πειραματισμούς και ο κύριος… Ανδρέας στην παλιά εκείνη ελληνική ταινία! -“Αλίμονο στους νέους” ο τίτλος της- Oνειρεύτηκε ο ήρωας της, ότι πούλησε την ψυχή του στον διάβολο, για να τον επαναφέρει στη νεανική του ηλικία! Είναι αυτό που λέμε πολλές φορές και ταιριάζει απόλυτα θαρρούμε, ότι  το σενάριο συνεχώς επαληθεύεται και επαναλαμβάνεται! Μα το κυριότερο… Δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς αντίτιμο! Για την πρόσκαιρη και  επίπλαστη είναι βαρύ και τόσο μα τόσο δυσανάλογο! Για την αληθινή και αγέραστη αρκεί σε Εκείνον που την προσφέρει, το αντίτιμο των αμαρτιών μας και τίποτα μα τίποτε άλλο…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά 2 εκπομπών με τίτλο: Αγέραστη ευτυχία...

24 Ιουν 2023

Αγέραστη ευτυχία!

 

Αναζητάς συνεχώς τον τρόπο να αποφύγεις τον πόνο και τον Σταυρό. Μακαρίζει ο Κύριος τους πονεμένους, τους κατατρεγμένους και ονειδιζόμενους, τους Σταυροφόρους και Χριστοφόρους…Και εσύ που λογαριάζεσαι ως άνθρωπος σοβαρός και συνετός, μακριά από ακρότητες και ζήλους υπερβολικούς, συντροφιά με την λογική σου, λοιδορείς την…εξωπραγματική χαρμολύπη, τον αδιανόητο Ζωοποιό Σταυρό, τον ολότελα παράξενο, πρόξενο Αθανασίας  θάνατο και τον παράφρονα ευεργέτη πόνο...Εξίστασαι με όλα τούτα τα ασύμβατα με τον κόσμο και συνεχίζεις να αναζητάς τρόπους να μην κακοπαθήσεις, να μην ταλαιπωρηθείς στο ελάχιστο. Και απομακρύνεις ολοένα και εξορίζεις τον Σταυρό! Αλίμονο! Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού, χαρά εν όλω τω κόσμω! Όλα τα μακάρια τα κράτησες μακάβρια!

Βλέπεις τα χρόνια να κυλούν, τους γύρω σου να φεύγουν για το αιώνιο ταξίδι και εσύ λογαριάζεις πως εκείνοι κάτι δεν έκαναν καλά, κάτι δεν πρόσεξαν και ασθένησαν και πέθαναν…Ενώ εσύ, που φροντίζεις καλά τον εαυτό σου και γυμνάζεις το σώμα σου και πάιρνεις βιταμίνες  και αποφεύγεις τα λιπαρά και μιαρά…δεν θα΄ χεις την…τύχη τους…Ναι παραδέξου το, σου περνά πολλές φορές από το μυαλό ότι κάτι θα γίνει στο άμεσο μέλλον, κάτι θα εφεύρει η…«Αγία επιστήμη» και θα τα καταφέρεις να μην πεθάνεις, ή τουλάχιστον να παραμείνεις νέος και αγέραστος…Για αυτό και την προσκυνάς εξάλλου και σαν είδωλο την βάζεις στον πιο ψηλό τον θρόνο το χρυσωμένο μα κούφιο σαν άψυχο χάλκευμα.

Και τρέχεις ξοπίσω από αυτό που σου όρισαν άλλοι, οθνείοι "λόγιοι" και όχι ο Θεός Λόγος ως ευτυχία! Μα ποτέ σου δεν ευτύχησες αληθινά! Όλο κάτι άλλο τελικά αναζητάς! Και ξανά τρέχεις να την προφτάσεις να την γευτείς! Στυφάδα και ξέρα γέμισες το μέσα σου αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου…Μάταια όλα! Φωνάζει η ψυχή και διαμαρτύρεται! Όλα τούτα θα εξαφανιστούν! Όλα μια σκιά, παραδομένα στην φθορά και στον θάνατο…Πόσο ωραία το διατυπώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στην νεκρώσιμο:

Ποῦ ἐστιν ἡ τοῦ κόσμου προσπάθεια; Ποῦ ἐστιν ἡ τῶν προσκαίρων φαντασία; Ποῦ ἐστιν ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος; Ποῦ ἐστι τῶν οἰκετῶν ἡ πλημμύρα καὶ ὁ θόρυβος; Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά. Ἀλλὰ δεῦτε βοήσωμεν τῷ ἀθανάτῳ Βασιλεῖ· Κύριε, τῶν αἰωνίων σου ἀγαθῶν ἀξίωσον, τὸν μεταστάντα ἐξ ἡμῶν, ἀναπαύων αὐτὸν ἐν τῇ ἀγήρῳ μακαριότητι…

Να, αυτό που δεν θα γεράσει ποτέ αδελφέ μου!

Να, η αληθινή ευτυχία!

Ο προορισμός!

Το αιώνιο Φως του Χριστού μας!

Των ευφραινομένων η κατοικία!

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

10 Ιουν 2023

Μια αγγελία και μια ευχή…(Ζητείται Ιερέας...)

 

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΙΕΡΕΑΣ ΣΕ ΧΩΡΙΟ :

Όταν ο κόσμος θέλει πατέρα, ποιμένα και αδελφό, τέτοιο μήνυμα, σαν το κάτωθι, συντάσσει...

Σημείωση:

Παρακαλείσθε αυτό το το μήνυμα να ταξιδέψει προς όποιον γνωρίζει ιερείς και μοναχούς.

Ψάχνουμε ιερέα για το χωριό Δάφνη Ευρυτανίας.

Εδώ και χρόνια το χωριό και τα γειτονικά χωριά δεν έχουν ιερέα και οι κάτοικοι αναγκάζονται να ταξιδέψουν 30-40 λεπτά με ΙΧ για να εκκλησιαστούν.

Παρέχεται δωρεάν διαμονή σε μεγάλη μονοκατοικία, ιδανικό για ιερέα, που αγαπά τα χωριά και τη φύση...

Σημαντικό προσόν θα θεωρηθεί η κατοχή διπλώματος οδήγησης, καθώς ο ιερέας θα εξυπηρετεί και τα γειτονικά χωριά.

Η εκκλησία διαθέτει και χωράφια, τα οποία, αν θέλει ο ιερέας μπορεί να τα καλλιεργήσει.

Ο κόσμος είναι καλός και φιλόξενος.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Δημήτριος,

τηλ: 697.....

Διαδωστε το να βοηθήσουμε...

Ναι αδελφοί μου είναι υπαρκτή και κυκλοφορεί  τούτη η αγγελία, τούτο το μήνυμα! Ζητείται Ιερέας σε χωριό! Μαραζώνουν τα χωριά και οι ψυχές μας! Κάποτε στο δικό μου το χωριό την Μεγάλη Παρασκευή  έβγαιναν 4 επιτάφιοι! 4 ενορίες με ισαρίθμους ιερείς! Εγώ σαν παιδί πρόλαβα μόλις στα μέσα της δεκαετία του 80,  τους 3 να συναντιούνται στο κέντρο του χωριού! Τώρα το χωριό δεν έχει ούτε έναν! Έρχεται μια φορά τον μήνα ή και πιο αραιά ένας παππούλης από διπλανό χωριό και  εξυπηρετεί μια μεγάλη περιοχή, που κάποτε πλημμύριζε από ψαλμωδίες και άφθονο θυμίαμα…Τώρα μείναν μόνα τα ξωκκκλήσια και οι ναοί οι περικαλείς ολότελα άδειοι…Αλειτούργητα σαν τις ψυχές που θυμούνται και νοσταλγούν…Κάποιοι μιλούν για έναν πνευματικό νόμο…Τον νόμο που καμιά φορά είναι σκληρός αλλά αναγκαίος….Για να καταλάβουμε τι είχαμε και τι χάσαμε! Εδώ εν προκειμένω είχαμε το πάντα! Τον ίδιο τον Ζωντανό Θεό ανάμεσά μας δια του μυστηρίου των μυστηρίων! Του Ζωοποιητικού μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας! Ζητείται Ιερέας σε χωριό! Υπάρχει και το τηλέφωνο στην αγγελία!  Εμείς φανταστήκαμε κάτω από αυτά τα εναγώνια λόγια να υπάρχει και ένα απόσπασμα από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο…

...ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα… Ιω. 10,11-12         

Τροποποιεί η φαντασία μας την αγγελία! Ζητείται άμισθος μισθωτός…Όχι να μην πληρώνεται προς Θεού…Οικονομεί ο Χριστός μας και ευλογεί ! Μα να μην έχει νοοτροπία τέτοια…του μισθωτού…Να έχει φρόνημα Σταυρικό και το βλέμμα πάντα στην ανοιχτή αγκαλιά του Εσταυρωμένου Λυτρωτή!Να διψά έναν  Θεό Ζωοδότη και όχι εργοδότη, να έχει συναίσθηση του βάρους που εκλήθη να σηκώσει! Προϋποθέσεις ουράνιες και όχι συνθήκες αποκατάστασης και πρόνοιας για τον βιοπορισμό και μόνο! Μην αισθανθείς ποτέ ως μισθωτός! Θυμάστε τον αδελφό μας που δίνει εκείνες τις αλλιώτικες παράξενες ευχές; Να σε περιμένει ο Κύριος μέχρι να βγάλει καρπό η συκιά σου μας είχε ευχηθεί κάποτε! Αυτός ο ίδιος ευχήθηκε σε αδελφό που την επομένη θα χειροτονείτο διάκονος τούτο! Μην νιώσεις ποτέ σου μισθωτός! Τίποτε άλλο! Διάβασε συναξάρι αδελφέ μου! Για εκείνους που δεν λογάριασαν ποτέ τους θέσεις, αξιώματα, μισθούς και τον κόσμο! Διάβασε για τους μάρτυρες  τους Εθνοϊερομάρτυρες της Μικράς Ασίας, των 400 χρόνων του τουρκικού ζυγού, για τους συγχρόνους ποιμένες με το αδούλωτο φρόνημα, που αγαπούν εν Χριστώ και εν αληθεία…μόνο! Τους ποιμένες της Θεαρέσκειας και ουχί της ανθρωπαρέσκειας! Υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι έστω και δυσεύρετοι...Ας τους αναζητήσουμε!

                       

Αν κυριαρχήσει τούτο πνεύμα! Θα ζήσουμε ένα μεγάλο θαύμα! Ιδεατό ακούγεται! Ουτοπία πλέον για κάποιους! Σημείο των καιρών! Μα αν σκοπός του ανθρώπου είναι η αγιότητα και η θέωση, όπως συνηθίζουμε να λέμε…Αχ εκείνη η διαδρομή από τα χείλη στην καρδιά! Λίγα εκατοστά και μια αιωνιότητα διαρκεί…Αφήστε μας να φανταζόμαστε και να νοσταλγούμε! Να ξαναπλημμύριζαν λέει κάποτε τα χωριά με ζωή αληθινή! Να ζωντάνευαν με τον Ζωντανό Θεό όλα τα ξεχασμένα ξωκκλήσια και οι ναοί μας! Με ιερείς μισθωτούς μα άμισθους στο πνεύμα και στην καρδιά! Σαν εκείνους τους παλιούς τους ξεχασμένους επίσης για τους πολλούς…-Παπά Φώτη Λαυριώτη στείλε μας την ευχή σου!-Με ποιμένες καλούς και πονετικούς! Με πίστη ακλόνητη που όρη να μετακινεί, νεκρούς να ανασταίνει...Να λαχταράνε και να πασχίζουν οι καλοί ποιμένες για την σωτηρία του καθενός αδιακρίτως! Με εν Αληθεία αγάπη, απροϋπόθετη και θυσιαστική!

Τρελοί και αλήτες για την αγάπη του Χριστού. Ποιμένες αγαθοί, άμισθοι στην ψυχή, ομολογώντας συνεχώς με το βίωμά τους, θυσιάζοντας το είναι τους υπέρ εκείνων που ο Μέγας Ποιμήν τους εμπιστεύτηκε. Απαρνούμενοι όλα τα τερπνά του κόσμου, νήφοντας και κακοπαθώντας. Σε πλησμονή οι βίοι τους μέσα στο Άγιο Συναξάρι. Και αυτό όπως οι πράξεις των Αποστόλων όλο και συμπληρώνεται με νέες σελίδες κατά Χριστόν ζωής, ολοκληρωτικής αφιέρωσης και ειλικρινούς ταπεινώσεως. Νέες προσθήκες στο Αγιολόγιο της ψυχής και της συνείδησης του Ορθόδοξου Λαού του Κυρίου. Έργα θαυμαστά, σοφοί κατά Θεόν λόγοι. Αδιαλείπτως προσεύχονται, εν παντί ευχαριστούν! Πλημμυρισμένοι Θείας χάριτος, φλεγόμενοι από πίστη αδίσταχτη! Άξιο μιμήσεως το γενναίο και ανυστερόβουλο φρόνημά τους, η αναργύρεια στο πνεύμα  ιερατική τους πορεία…Ζητείται Ιερέας…Να φυλάξει την ιεροσύνη ακίβδηλη και το ποιμαντικό του έργο ανόθευτο, να εργαστεί στον Θεϊκό Ορθόδοξο Αμπελώνα  και εκεί να  πράξει ως και την τελευταία του αναπνοή, ως το δικό του…νυν απολύεις…τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι…τον δρόμον τετέλεκα…

Μια αγγελία και μια ευχή ακόμα! Μη νιώσεις ποτέ σου μισθωτός…μίσθαρνος και νυσταγμένος…Νήφε εν πάσι…ετοιμάσου για διωγμό! Να θυμηθούμε πως ευχόταν ένας Άγιος των ημερών μας ο Αθωνίτης Άγγελος εν σώματι πατήρ Άνθιμος ο Μικραγιαννανίτης, σε όποιον επρόκειτο να αξιωθεί της Ιεροσύνης! Κάθε Θεία Λειτουργία που θα τελείς, όσα χρόνια κι αν περάσουν, να είναι ακριβώς όπως η πρώτη σου φορά και να νιώθεις έτσι…μα ταυτόχρονα να αισθάνεσαι πως είναι και η τελευταία σου!

Μια αγγελία και μια ευχή! Την αγγελία πάντοτε θα την δημοσιεύει ο Ουρανός! Ο Κύριος των πάντων είναι που θα καλέσει! Αυτός θα συμμαρτυρήσει για εκείνους, που στο πρόσωπό τους συντρέχουν η κλίση και η κλήση!  Τι γίνεται με τους υπόλοιπους που την αγγελία τους....δεν δημοσιεύει ο Κύριος όμως; Ας μας απαντήσει ένας ακόμα Άγιος του προηγούμενου αιώνα, ο Άγιος της Πάρου π.Φιλόθεος Ζερβάκος:

«…Πρέπει δε να πιστεύωμεν ότι τα μυστήρια και δι’ αναξίων ιερέων και Σιμωνιακών και φαύλων τελούνται, ως λέγει και ο θείος Χρυσόστομος: «Ο Θεός δεν χειροτονεί πάντας, αλλά δια πάντων ενεργεί». Τα μυστήρια δεν τα τελούν οι Σιμωνιακοί, οι ανάξιοι και φαύλοι, αλλά το Πνεύμα το Άγιον δια τον αγιασμόν και την σωτηρίαν των πιστών…»

Ας μην αμφιβάλλουμε διόλου ότι εν Αγίω Πνεύματι τελούνται (υπό κανονικώς Ορθοδόξως χειροτονηθέντων Ιερέων) εγκυρότατα Χριστοποιητικά και Ζωοποιητικά μυστήρια! Γίνονται                    (ανθρωπομορφική έκφραση) τα χέρια του Αγίου Τριαδικού Θεού, Ο Οποίος βαπτίζει, χειροτονεί, εξομολογεί, συγχωρεί… Εμείς ας προσευχόμαστε να υπάρξει μετάνοια και επιστροφή, συναίσθηση του μεγίστου διακονήματος, μα και για τα Χριστιανά εν μετανοία και εξομολογήσει τέλη του καθενός μας...

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά 2 εκπομπών.

8 Ιουν 2023

Αγαπιστών... κερκόπορτες...

 

Γιατί δεν ρωτάμε να μας πουν πως άραγε βλέπουν αυτά τα…πάσης φύσεως αναθεωρητικά, όλοι εμείς οι… συναισθηματικοί Ορθόδοξοι, με πρόσχημα μια δήθεν αγάπη που ξεχειλίζει και υπερτερεί( αλίμονο) εκείνης των αγίων Πατέρων και Προμάχων της μόνης αληθινής πίστης, ένα από τα αγράμματα ταπεινά γεροντάκια των Σαρακοστών του κυρ Φώτη του Κόντογλου, που δεν ήξεραν να διαβάζουν καν και δεν διέθεταν ούτε μια από τις δίψυχες δικές μας πνευματικές διακρίσεις και περγαμηνές, μα είχαν τον νόμο του Χριστού αναμμένο και γραμμένο μέσα στο κέντρο της καρδιάς τους…φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ…(Ρωμ.2,14); Μια και μόνο έκφραση του χαμηλωμένου προσώπου τους και ένα: "Να μη μας ξεσυνεριστεί ο Θεός παιδάκι μου", θα ταν αρκετά να μας πληροφορήσουν…
Μου προκαλεί θλίψη, με αφορμή ακόμα μια κραυγαλέα περίπτωση εκκοσμίκευσης και αναθεώρησης (ας μην πω ισοπέδωσης) πατερικών και συνοδικών επιταγών, να ομογενοποιούνται και άκριτα, αδιάκριτα και με ανοίκειο Εκκλησιαστικό φρόνημα, να χαρακτηρίζονται ως φονταμενταλιστές και μισογύνηδες, συλλήβδην όσοι τολμούν ευγενώς να αντιτάξουν απολογητικά ως οφείλουν το ορθό… Είμαι βέβαιος ότι οι ίδιοι αυτοί που…τσουβαλιάζουν, οι συνεχώς αυτοδικαιούμενοι αδελφοί μας, κληρικοί και λαϊκοί, που δεν χάνουν ευκαιρία να εκφιλοσοφούν τα κρίματα και τα μαρτύρια του Αγίου Θεού, πανηγυρικώς και φρικωδώς θα ομονοούσαν στα μέσα του περασμένου αιώνα, όταν ο μέγας ομολογητής και απολογητής π. Αυγουστίνος Καντιώτης χαρακτηριζόταν (σε πρωτοσέλιδα εφημερίδων και σε αίθουσες δικαστηρίων, όπου τον έσερναν οι «αγαπιστές» της εποχής εκείνης, επειδή τόλμησε να αντιδράσει στο νεοσύστατο τότε θεσμό των καλλιστείων) ως ο «Χομεϊνί της Ελλάδος», όταν κήρυττε πόλεμο κατά της εμπορευματοποίησης της σάρκας, διαβλέποντας το σημερινό βορβορώδες και επαίσχυντο φιλήδονο και την έσχατη μεταλλαγή της αλήθειας εν τω ψεύδει( Ρωμ.1,26). Βέβαια εκείνος ο «ακραίος» και «επικίνδυνος» είχε συνεχώς ενώπιόν του όσα το Ευαγγέλιο του Χριστού του παρήγγελνε να πράττει , ασίγαστα και αδίσταχτα! «…τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι…»( Α΄Τιμ.5,20) Εμείς έχουμε έστω ψήγματα τέτοιας άδολης και αμετασάλευτης πίστης; Θλιβερά ρητορικό το ερώτημα…
Μακάρι τέλος να σφάλλω σφόδρα, στο ότι αυτοί που ανοίγουν συνεχώς (εύχομαι ανεπίγνωστα) «κερκόπορτες» στα Όσια και τα Ιερά της Αγίας Πίστης, θα υπερθεματίζουν και πάλι αγαπολογώντας, όταν τίθεται το ζήτημα της Ιεροσύνης των γυναικών και του αβάτου του Άθωνα… Μη γένοιτο αδελφοί!
Η Κυρία Θεοτόκος και των Ουρανών Πλατυτέρα, η Πρώτη των Αγίων, η Γεννήσασα Τον Σωτήρα των ψυχών μας, η Μάνα μας Παναγία, να μεσιτεύει τον ιλασμό για όλους μας!
Νώντας Σκοπετέας

4 Ιουν 2023

Μη φύγει η Θεία Χάρη...(+π.Εφραίμ Σεραγιώτης)

 «Έθελξας πόθω με, Χριστέ, και ηλοίωσας τω Θείω Σου έρωτι»


Η ακαταγώνιστη χάρη που ζωοποιεί και καινοποιεί και σώζει και μεταμορφώνει. Το άγριο σε άγιο, το καλό σε κακό. Το μακάβριο σε μακάριο, το φιλόδοξο σε φιλόθεο, το μιαρό σε αγνό! Τους αγραμμάτους και φοβισμένους ψαράδες σε Θεοφόρους και ατρόμητους πάνσοφους κήρυκες της μόνης Αλήθειας της Αναστάσεως Της Ζωής!

Ρίχνει τα λέπια από τα μάτια! Εξαφανίζει τον δισταγμό απ΄την καρδιά! Η αφειδώλευτη χάρη και η αδίσταχτη πίστη! Η δύναμη της Θείας Χάριτος! Απερίγραπτη και απερινόητη! Πανσθενουργός και αήττητη! Σαν αύρα λεπτή που αν ασίγαστα δεν προσπαθείς να ανασαίνεις θα φύγει από δίπλα σου! Και τότε…Ω τότε! Θα γίνεις ξανά εσύ αρνητής και διώκτης και φιλήδονος και δεσμώτης του σκότους! Φαύλος θα πορευθείς εις Ανάστασιν Κρίσεως! Από αυτήν την απομάκρυνση! Χωρίς την Θεία Χάρη, ξανά παλαιός άνθρωπος, χωρίς καταφύγιο και παρηγοριά! Για αυτήν την ακαταγώνιστη Χάρη συνεχώς ομιλούσε ο Γέροντας Εφραίμ ο Σεραγιώτης! Όλη η ζωή, όλος ο αγώνας για αυτήν την κτήση μα κυρίως για την  διατήρησή της. Όλοι δεκτικοί Θείας Χάριτος μα  και όλοι επιρρεπείς  στην απώλειά της…

Νώντας Σκοπετέας

Με αποσπάσματα από το 7ο και τελευταίο μέρος μιας σειράς εκπομπών, με τίτλο: "Πάτερ Εφραίμ, ειπέ λόγον!" αφιερωμένων στην μνήμη του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ Σαραγιώτου μέσα στο Άγιο Πεντηκοστάριον του 2023

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~