main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

2 Απρ 2023

Κάποτε να ανταμωθούμε...

 

Η ζωή και η διδασκαλία ενός μεγάλου Αγίου του 20ου αιώνα! Ο οδηγός μας στου Ουρανού το στάδιο! Στο κέντρο των διδαχών του o Θεάνθρωπος Ιησούς αλλά και του Σταυρικό φρόνημα! Γιατί ο οδηγός των …οδηγών είναι ο Σταυρός του Κυρίου. Ακολουθούν όσοι πιστεύουν στη δύναμη και την προστασία μα και στην αιώνια προοπτική, την βεβαία Ελπίδα του Ζωοποιού Σταυρού. Είναι η πρώτη εκπομπή που ηχογραφείται μετά το συγκλονιστικό συμβάν με τους μαρτυρικώς τελειωθέντες κεκοιμημένους αδελφούς μας στον Ευαγγελισμό των Τεμπών…Ένας Σταυρός έχει ήδη έστω και νοερώς έχει ορθωθεί σε εκείνο το σημείο. Μα ποια καλή αγγελία θα ρωτήσει κανείς μπορεί κάποιος έστω να αφουγκραστεί σε αυτό το μέρος που ήδη κάποιοι έχουν αποκαλέσει καταραμένο; Πάντοτε θα είναι ένα αδιερεύνητο μυστήριο, αυτό της σωτηρίας της ψυχής του καθενός μας! Άλλοτε περιέχει μια θαυμαστή θεραπεία, άλλοτε μια φαινομενικά μοναχική πορεία ως ένα κατάφορτο πόνου επίγειο τέλος. Μυστήριο ο πόνος, μυστήριο και η πίστη μας! 

Το να πιστεύει κανείς στην ύπαρξη του Θεανθρώπου Ιησού, στο να ομολογεί το σχέδιο της Θείας Οικονομίας, το να προσδοκά την Ανάσταση των νεκρών και το Αιώνιο Φως, είναι απλά το ένα φτερό στο πέταγμα, το ένα κουπί στο πέλαγο! Το άλλο είναι το να πιστεύεις στου Θεού την πρόνοια! Κι ας αφήνει εκείνη μια πικρή γεύση στο στόμα και ας μοιάζει τόσο με εγκατάλειψη κι ας την εκλαμβάνουν κάποιοι ως τιμωρία...Πάντοτε αυτό το μυστικό δώρημα δίνεται προς το συμφέρον της αιώνιας ψυχής και της αιτήσεως...Το συναξάρι είναι κατάγιομο από τέτοια σχέδια σωτηρίας! 14.000 Αγίους συναντά κανείς σε εκείνο της 29ης Δεκεμβρίου...Πόσα από εκείνα τα νήπια θα κέρδιζαν τον Παράδεισο, αν έφταναν ως το βαθύ τους γήρας άραγε;Και πόσα από αυτά δεν θα ούρλιαζαν το Βαραβάν ενώπιον του φραγγελωμένου  Ιησού, Του Κυριεύοντος σε ζωή και θάνατο, 30 χρόνια μετά, στην αυλή του πραιτωρίου;

Ο Κύριος να αναπαύσει τους αδελφούς μας,  τούτες τις μέρες που το 4ο μέρος θα ακουστεί και συμπληρώνονται οι 40 ημέρες από την κοίμησή τους. Ο Όσιος και Ομολογητής Ιουστίνος που γεννήθηκε και κοιμήθηκε ανήμερα του Ευαγγελισμού, ο σύγχρονος αυτός Ομολογητής της Αγίας μας πίστης, ας πρεσβεύει στον Θεάνθρωπο Αρχηγό και Τελειωτή Ιησού κάποτε να ανταμωθούμε όλοι, εν χώρα ζώντων και στο αιώνιο ανέσπερο Φως!

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από το 4ο μέρος της σειράς των εκπομπών που αφιερώθηκαν στον βίο και στις διδαχές του Αγ.Ιουστίνου Πόποβιτς την Αγία Τεσσαρακοστή του 2023.

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~