main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

28 Φεβ 2019

Να ντρέπεσαι για όλα μπροστά στον Χριστό και όχι για τον Χριστό μπροστά σε όλους !



Δεν είναι λογοπαίγνιο τούτος ο τίτλος ( από ομιλία του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς) , δεν είναι παιχνίδι η σωτηρία της ψυχής μας ! Στο κέντρο του ένα ρήμα ! Το ντρέπομαι ! Η ντροπή , το όνειδος , η αισχύνη , η αιδώς , η συστολή , συνώνυμες λέξεις με διαφορετικές χρήσεις και σημασίες. Άλλοι προσεγγίζουν την ντροπή  μέσα από την επιστήμη της ψυχολογίας. Και προσπαθούν να την  καταπολεμήσουν, τονώνοντας την αυτοπεποίθηση αν την προκαλεί η αίσθηση κατωτερότητας. Μιλάμε τότε για ανθρώπους υπερβολικά  εσωστρεφείς  ,  ανασφαλείς , ενίοτε αγοραφοβικούς , δειλούς κλπ. Ασκήσεις θάρρους προτείνονται από τους συμβουλευτικούς ψυχολόγους  για να καταπολεμηθεί αυτή η κοινωνική φοβία,  μα δεν θα επεκταθούμε , γιατί θέλουμε σήμερα  να προσεγγίσουμε διαφορετικά την ντροπή ! Υπάρχει ένα γνωμικό που συμπυκνώνει όλην την Σοφία του Θεού μέσα στην Παλαιά Διαθήκη ( Παροιμ.26,11)  Εστίν αισχύνη επάγουσα αμαρτίαν και εστίν αισχύνη δόξα και χάρις». Υπάρχει και ένα Παύλειο ρήμα μέσα στα αμέτρητα Θεοδίδακτα που συνέγραψε ο Μέγας Απόστολος των Εθνών,  που επίσης μιλά σε κάθε Χριστιανό Ορθόδοξο και φωτίζει την Αγία μας πίστη ! Ου γαρ επαισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστού δύναμις γάρ Θεού έστιν εις σωτηρίαν παντί τώ  πιστεύοντι… (Ρωμαίους, Α' 13-17). Μα και στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιιο λέγει ο Κύριός μας : «Ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο Υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων»( Μαρκ.8,38).Υπάρχει λοιπόν  η ευλογημένη , ψυχωφελέστατη ντροπή , μα υπάρχει και η ολέθρια που όλοι μας ανεξαιρέτως συναντάμε ή και βιώνουμε στην καθημερινότητά μας ! Με έναν απλό , υπέροχο και Χριστοκεντρικό  τρόπο μιλούσε σχετικά ο ιεροκήρυκας του Παραδείσου , ο μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος . Κάνεις έλεγε ένα δώρο σε κάποιον . Του το πας στην γιορτή του ! Το δέχεται εκείνος με χαρά , σ ευχαριστεί και εσύ ξεκινάς να διερευνάς στις εκφράσεις του , στην γλώσσα του σώματός του , στα λεγόμενά του , το εάν τον ικανοποίησες αληθινά με το δώρο σου ! Και τον ξαναρωτάς , μήπως θέλει να το αλλάξει , μήπως δεν του ταιριάζει το μέγεθος , μήπως έχει κι άλλο ίδιο , μήπως , μήπως …Και εκείνος σε διαβεβαιώνει πως του αρέσει πολύ , μα πάλι εσύ τότε σκέφτεσαι,  μην και τα λέει αυτά από την ευγένεια και την διάκρισή του και ξανά τον ρωτάς , και έπειτα στα κρυφά ρωτάς τους δικούς του αν το χρησιμοποίησε και αν του έκανε τελικά και να το χάρηκε κλπ.  Έτσι ακριβώς κήρυττε ο Δημήτριος Παναγόπουλος , πρέπει να στεκόμαστε και απέναντι στον Χριστό μας ! Με αίσθημα ντροπής , επιφύλαξης και αδημονίας! Για οτιδήποτε κι αν πράττουμε κι αν λέμε ! Ακόμα και για τις φαινομενικά στα μάτια των πολλών Θεάρεστες πράξεις μας , για τις ελεημοσύνες μας , τις προσευχές μας ,  τα κηρύγματα , τις εκπομπές μας …Ακόμα και αν όλοι μας διαβεβαιώνουν πως ωφελήθηκαν , ευεργετήθηκαν , λυτρώθηκαν …Εμείς πρέπει μέχρις τελευταίας μας ανάσας να αμφιβάλλουμε σφόδρα ! Με συστολή και με το εγώ των ματιών μας  χαμηλωμένο,  για το αν ευαρεστήσαμε τον Κύριο ! Και να τον ρωτάμε συνεχώς για όλα : Έπραξα καλά σήμερα Κύριε ; Το έκανα αυτό με ταπείνωση και μόνο για την δική Σου την δόξα ; Να λοιπόν μια μορφή ντροπής που ωφελεί την ψυχή και δεν επιτρέπει να την κατατρώει το καταστροφικό σαράκι της κενοδοξίας .
Να κι ο διπλανός μας , ο ευλογημένος άνθρωπος του Θεού που δεν χάνει ποτέ του ευκαιρία να ομολογήσει την μόνη αληθινή μας πίστη ! Που χλευάζεται από τους γύρω του επειδή έκανε τον Σταυρό του πριν πιεί ένα ποτήρι νερό . Γιατί εν παντί ευχαριστεί ! Που δεν χάνει ευκαιρία να σταυροκοπηθεί όποτε περνά σε πολυσύχναστο δρόμο από Εκκλησία ή από προσκυνητάρι . Γιατί σφραγίζει με το σημείο που τρέμουν οι δαίμονες την είσοδο και έξοδό του παντού , στο σπίτι , στην εργασία στο αυτοκίνητο . Γιατί δεν διστάζει όταν βρίσκεται σε ένα κεντρικό και γεμάτο  από κόσμο εστιατόριο να κάνει μαζί με την οικογένειά του προσευχή πριν ξεκινήσουν να τρώνε ! Και όλοι τους κοιτάνε , τους κοιτάμε , και κρυφογελάμε και αρχίζουμε να μιλάμε για ζηλωτές και φανατικούς και άλλα παρόμοια που ο μισόκαλος έχει σπείρει μέσα μας,  για να ησυχάζουμε την συνείδησή μας που μας ελέγχει γιατί ντρεπόμαστε να ομολογήσουμε τον Χριστό έμπροσθεν των ανθρώπων ! Να και η ολέθρια ντροπή ! Όστις δ'  αν  αρνήσηται με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι ' αυτόν καγώ " έμπροσθεν του πατρός μου, του εν ουρανοίς.    ( Ματθ.10,33)Κι αν μας αρνηθεί ο Χριστός …Αλλοίμονό μας!
Κι έρχεται και η ευλογημένη στιγμή του σωστικού και φιλανθρώπου  μυστηρίου της Ιεράς εξομολογήσεως ! Και εμφανίζεται πάλι δίπλα μας η ολέθρια ντροπή που σε καλεί να μην αποκαλύψεις και τα πάντα ! Ναι , είναι όλα εκείνα που δεν ντράπηκες να πράξεις , μα ντρέπεσαι να τα φανερώσεις στον Θεό που όμως τα γνωρίζει όπως όλα ! Και αναβάλλεις και θαρρείς πως Του κρύβεσαι και Τον μυκτηρίζεις …
Ας ντραπούμε για ό,τι μπορεί να λυπήσει τον Χριστό μας ! Ποτέ γι Αυτόν ! Ποτέ για την αγία μας πίστη ! Είναι κατάγιομο το συναξάρι από Αγίους που δεν ντράπηκαν για Εκείνον και τον Σταυρό Του ! Που μαρτύρησαν , που σφαγιάστηκαν γιατί αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν και να βγάλουν από πάνω τους τον Εσταυρωμένο ! Και έχει αμέτρητες ακόμα λευκές σελίδες το μαρτυρολόγιο που θα γραφτούν με αιμάτινη γραφίδα για όλους εκείνους που ντράπηκαν για όλα μπροστά στον Χριστό και όχι για τον Χριστό μπροστά σε όλους !
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~