main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

15 Μαρ 2020

Ας δούμε αυτήν την φωτογραφία ...

"Ξεχάσαμε το ομολογιακό φρόνημα , το εκούσιο μαρτύριο , τον Σωτήρα Χριστό , την Διασώζουσα, Παντάνασσα , Παραμυθία, Γοργοϋπήκοο, Εγγυήτρια, Πονολύτρια, την Υπέρμαχο , Φοβερά Προστασία".Χρησιμοποιώ όπως διαπιστώνετε συναμαρτωλοί αδελφοί μου πρώτο πληθυντικό αριθμό .ΞΕΧΑΣΑΜΕ !!! Αυτή η ζοφερή περίσταση που βιώνουμε είναι ένα καλό καθρέφτισμα αν όχι ξεγύμνωμα της χλιαρότητάς μας . Πρώτος εγώ!!Χλιαρός,βολεψάκιας , ατσαλάκωτος... Ιεραπόστολος της φακής ! Που όταν ενέσκυψε ο ιός παραχρήμα ξέχασα λείψανα , λιτανεύσεις , δεήσεις, παρακλήσεις, Χαιρετισμούς, ακολουθίες ,στρωτές μετάνοιες, κομποσχοίνια, πρόσφορα ,ψυχοχάρτια, αρτοκλασίες και καθαρά κεριά και έτρεξα στην καταφυγή της απαλότητας του χαρτιού υγείας και στην ''ασφάλεια " των ζυμαρικών και των οσπρίων ...Δεν αστειεύομαι διόλου ! Την αλήθεια λέω ! Τι θλίψη μου προκάλεσε η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ....ΜΑΣ ....ΜΑΣ.!!!!. Πως μπορούμε στ αλήθεια να ψέλνουμε στον κανόνα του Ακαθίστου ύμνου που ακούστηκε ευτυχώς και προχθές βράδυ στις Κιβωτούς Εκκλησιές όλης της χώρας , την φράση ...Λεπροί αποκαθαίρονται , νόσοι διώκονται ;;;;;;;; Θλίψη ανείπωτη και σε τούτο το άκουσμα ! Λεπροί αποκαθαίρονται , νόσοι διώκονται ...Τα λόγια πλέον φαίνονται ρηχά , κούφια ..των χειλέων!Αυτοελέγχομαι , αυτομέμφομαι , αυτοκατακρίνομαι αδέλφια ! Είναι και αυτό μια κάποια αρχή μετανοίας ! Δεν προέτρεψα επουδενί λόγω και κανέναν να "προκαλέσει" τον Σωτήρα μας Ιησού ! Προτρέπω να υπακούσουμε την Ιερά Σύνοδο! Μακάρι να τους φωτίσει ο Κύριος! Να σεβαστούμε τις οδηγίες των ειδικών ναι , ιδίως οι ευπαθείς ομάδες , μα κυρίως να καταφύγουμε στην Ιερή και αμετασάλευτη πίστη μας που τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληρώνει ! Που ξέρετε μπορεί να στηθούν νέες Άγιες τράπεζες τούτες τις μέρες ..Σαν αυτήν της φωτογραφίας την συνταρακτική ! Και κάτι τελευταίο : Λέγει ο 'Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος οτι το μην κατακρίνετε περί βίου εστίν ου περί πίστεως ! Μην τα συγχέουμε αυτά αδέλφια μου! Αχ αυτή η καραμελίτσα ...Από στόμα σε στόμα πηγαίνει...Και είναι τόσο μεταδοτική η λοίμωξη της αγαπολογίας ... Την κακοδοξία από την Ορθοδοξία τις χωρίζουν 4 μόνο γραμματάκια, αλλά και μια άβυσσος ! Εύχομαι ανυποκρίτως κανείς μας να μην βυθιστεί εντός της ! Εύχεσθε και εσείς να μας φωτίσει ο Κύριος τα πυκνά σκοτάδια ! Σήμερα εορτάζει εκείνος ο πνευματορρήτορας Πρόμαχος της Ορθοδοξίας που έτσι προσευχόταν : Κύριε φώτισόν μου το σκότος !
Νώντας Σκοπετέας
Κυριακή Β΄Νηστειών 2020
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά 

Εκείνη την Κυριακή



Στις μέρες του πρώτου ζήλου του τις αλησμόνητες . Τότε που όλα του φαίνονταν  νέα σαν την ψυχή του . Να προσμένει  το ξύπνημα το ορθρινό. Ποιο ξύπνημα δηλαδή …Από το μεσόνυχτο να στριφογυρνά και να λαχταρά τους πρώτους ήχους της  ημέρας,   να αρχίσει να ετοιμάζεται . Δεν θα πήγαινε εκείνη την  Κυριακή στην ενορία του,  μα στην Αγία Τριάδα στην πόλη , κάμποσα χιλιόμετρα μακριά , να βρεθεί στην ζεστασιά του πνευματικού του.  Μόλις το προηγούμενο απόγευμα εξομολογήθηκε στο πετραχήλι του ξανά . Μεγάλη Σαρακοστή!Η πρώτη του 21ου αιώνα! Πέρασαν είκοσι χρόνια κιόλας ! Η πρώτη του αληθινή !Όχι άλλη μία μα μια άλλη !Όλο και κάτι σημαντικό   θυμόταν να πει! Κάποια ανοιχτή πληγή ξεχασμένη ! Και εκείνος,  ποτέ δεν του αρνιόταν  το ευλογημένο συναπάντημα ,  παρ ότι είχε τόσες  μέριμνες  και ακολουθίες καθημερινές  και αμέτρητα πνευματικοπαίδια. Εξομολογήθηκε την Παρασκευή την τρίτη των Χαιρετισμών πριν ακουστεί  το Νέαν έδειξε κτίσιν και παραμονές Σταυροπροσκύνησης πήγε και στάθηκε τρεις ώρες στην αναμονή, και ξανακάθισε δίπλα του κάτω απ το δεξί αναλόγι . Σαν τον είδε ο παππούλης χαμογέλασε κλείνοντας τα μάτια του .  
-Πάλι εδώ ευλογημένε;
 -Πάλι πάτερ μου , συγχωρέστε με !
-Γιατί παιδί μου να συγχωρέσω ; Αυτό είναι το σωστό …Τώρα στην νέα αρχή  σου πασχίζεις να καθαρίσεις την ψυχή σου …Μοιάζει αυτή σαν ένας μαντρότοιχος πολυκαιρισμένος …Σκόνες , λάσπες , χρόνια λερωμένα  , μπογιές με συνθήματα αρνησίθεα  …Και εσύ έχεις πάρει μια βούρτσα και την βουτάς συνέχεια στον ασβέστη …Και δως του να περνάς τις βρωμιές να ασπρίσει ο τοίχος …Αλλά τώρα στο ξεκίνημα θέλει πολλά χέρια να τον περάσεις …Γι αυτό και μου έρχεσαι συνέχεια ! Και σε παρακαλώ όποτε βρίσκεις κανένα σημείο του τοίχου να ξασπρίζει,  να έρχεσαι να το ...ασβεστώνουμε ! Ακηλίδωτος να μένει ο τοίχος της ψυχούλας σου  !   
Του είπε λοιπόν και πάλι όσα φρέσκα είχε θυμηθεί εκ νεότητός του . Και εκείνος κατάλαβε ξανά με αγάπη  και συγχώρεσε ο φιλανθρωπότατος Πατέρας  και έδωσε ευλογία  ο λειτουργός του για θεία μεταλαβιά! Γονάτισε και του διάβασε την ευχή ο παπά Λιάς. Έκανε να φύγει,  μα επέστρεψε αμέσως πριν έρθει ο επόμενος που είχε σειρά .    
-Πάτερ , με συγχωρείτε …Κάτι ακόμα να σας ρωτήσω …Έχω έναν λογισμό που όλο μου λέει ότι κάτι θα κολλήσω αν μπροστά μου είναι κανένας άρρωστος ή υπερήλικας… Και προσπαθώ να κοινωνάω πρώτος ! Βλέπω και τα παιδάκια που τα βάζετε μπροστά …
-Αχ παιδί μου …δεν είσαι ο μόνος …Σε πολλούς μπαίνει αυτός ο λογισμός …Τον βάζει ο πονηρός …Τα παιδιά τα βάζουμε πρώτα για να μην τα αποθαρρύνουμε τώρα που δεν έχουν εδραία ακόμα την πίστη …Κανονικά δεν θα έπρεπε …Αλλά κάνουμε μια οικονομία ! Λέγε παιδί μου την ευχή και μην φοβάσαι …Δεν κολλάει κανέναν  με  αρρώστια ο Χριστός μας ! Δεν έχω ασθενήσει ποτέ μου Ξέρεις τι έπρεπε να εισπράττω κάθε φορά ; Ατομική βόμβα μικροβίων συγκεντρώνεται αν μεταλάβουν 50- 100 άνθρωποι τις Κυριακές  …Δεν συζητάω για τις μεγάλες μέρες που κοινωνούν 200 και βάλε άνθρωποι! Κάτι ελάχιστο να έχει ο καθένας θα έπρεπε εγώ στο τέλος,  που καταλύω με την αγία λαβίδα  ο,τι μένει στο Άγιο Ποτήριο,   να πέφτω κάτω και να πεθαίνω ακαριαία ! Μην φοβάσαι λοιπόν παιδί μου ! Όπως έρχεται ο λογισμός , έτσι να τον αφήνεις να φεύγει ! 
Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης στάθηκε στην μεγάλη σειρά να μεταλάβει ! Προσπαθούσε να μην κοιτά μπροστά του και να διώχνει τον λογισμό που ερχόταν για να του ψιθυρίσει :  κοίτα δίπλα σου , έλεγξε ποιος είναι μπροστά σου …Έλεγε την ευχή μαζί με κάτι που του άρεσε και είχε μάθει να επαναλαμβάνει …Θαρρών τω ελέει σου  προσέρχομαι Κύριε , θαρρών τω ελέει σου ! Έριχνε μόνο κλεφτές ματιές στον παππούλη που ολόχαρος και πολύ προσεχτικός μετελάμβανε τον κόσμο . Είχε φτάσει σχεδόν η σειρά του . Άκουσε πίσω του εκείνη την στιγμή μια γυναικεία φωνή να λέει ..συγγνώμη να περάσουμε …Ήταν μια γυναίκα που είχε πάρει στην αγκαλιά της μια μεγάλη κοπέλα γύρω στα 16 …Την είχε σηκώσει από το καροτσάκι το αναπηρικό ..Ανήμπορο το κορίτσι με μια σπαστικότητα έντονη και το προσωπάκι της γεμάτο με σάλια που ξέβγαιναν από το στόμα της…  Κατέβηκε ο παππούλης τα σκαλοπάτια της ωραίας Πύλης και την μετέλαβε προσεχτικά σκουπίζοντας την αργά με το μάκτρο ! Ανέβηκε έπειτα και τον κοίταξε με μια διαπεραστική ματιά που πόσα δεν του μήνυσε μυστικά  εκείνη την ώρα …Μην φοβάσαι παιδί μου ! Δεν μολύνει ο Χριστός ! Πλησίασε λοιπόν προσπαθώντας να κατανικήσει τους νέους λογισμούς φόβου και αμφιβολίας που τον συνάντησαν στην θέα εκείνου του ανήμπορου πλάσματος  … Πόσο ντρεπόταν για την ισχνή του πίστη …Και εκείνη την στιγμή ο παπά Λιάς έκανε κάτι που δεν θα το ξεχάσει όσο ζει . Έβαλε την αγία λαβίδα στο δικό του το στόμα και άρχισε να την «καθαρίζει» με τα χείλη του. Επανέλαβε πάνω από 10 φορές αυτήν την κίνηση ! Δεν είχε σκοπό  να εντυπωσιάσει τους γύρω του ! Ήθελε μόνο  να κηρύξει,  όχι με λόγια μα εμπράκτως , με βίωμα ! Εκατοντάδες ομιλίες και αμέτρητα βιβλία κι αν διάβασε από τότε για το ζωντανό θαύμα της πίστης μας και για το απρόσβλητό του από τα μέτρα και τις λογικές τούτου του κόσμου , ποτέ δεν βρήκε κάτι τόσο πειστικό όσο εκείνη την γεμάτη από αγάπη και πίστη «απολύμανση» …
Τούτες τις μέρες που ο άνεμος της απιστίας και της Θεομαχίας  μας κυνηγά … το παράδειγμα εκείνου του ταπεινού παπά από τ Ανάπλι θα μπορούσαν  να το ακολουθήσουν όλοι οι Ποιμένες μας . Σκεφτόμαστε μπροστά στις «αχόρταγες» κάμερες των τηλεοράσεων όλους τους Αρχιερείς μας , μπροστάρηδες , να καθαρίζουν συνεχώς με τα χείλη τους την αγία λαβίδα …στέλνοντας το δικό τους βιωματικό μήνυμα προς όλους μας :
Αδελφοί , δεν κοινωνάμε ψωμί και κρασί , μα το Σώμα και το Αίμα του Ζωντανού Θεού . Κι αυτά δεν μολύνονται .  Είναι τα πιο ισχυρά θεραπευτικά και αγιαστικά αντισώματα που εξαφανίζουν επιδημίες και λοιμώξεις …Είναι τα πιο δυνατά εμβόλια που μας μπολιάζουν   με Αθανασία .
Νώντας Σκοπετέας
Μεγάλη Τεσσαρακοστή 2020
Αφιερωμένο στον παπά Λιά μας . Να έχουμε όλοι την ευχούλα του .
Περισσότερα για την ζωή αυτού του ταπεινού Λειτουργού του Υψίστου στο βιβλίο μας  : «Πόσα χωράνε σ ένα Αμήν» το οποίο κυκλοφορεί από την Ιεραποστολική συναλληλία ‘’Πρόμαχος Ορθοδοξίας’’.


Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~