Πόσα ευχαριστώ να στείλουμε στον Κύριο για τον πατέρα Στέφανο; Για εκείνον που κατέβασε τον Ουρανό, και τον χώρεσε σε σελίδες που λάμπουν Φως υπερκόσμιο και μοσχοβολάνε Παράδεισο! Η πρώτη λέξη που μας ήρθε στο άκουσμα της κοιμήσεώς του, ήταν η λέξη εμπειρία! Όχι με την έννοια της πολύχρονης και ακάματης διακονίας του, αλλά με εκείνη της συνεχούς μέθεξης με τον Ζωντανό Θεό! Και ας μη βιαστεί κανείς να μας αποδόσει…βιασύνη, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν μεγάλο Άγιο των ημερών μας. Με εμπειρίες και γνώση στις πιο συγκλονιστικές στιγμές αυτού του προσκαίρου. Τις στιγμές του Θεοποιητικού μυστηρίου των μυστηρίων! Ό,τι συνταρακτικά υπέρλογο κατέθετε, βέβαια το απέδιδε σε άλλους. Εκείνος υποτίθεται ότι απλά και μόνο γινόταν δέκτης-συλλέκτης και διαβιβαστής εμπειριών. Όσοι βρέθηκαν όμως δίπλα του στο πανίερο Θυσιαστήριο, έχουν και εκείνοι να καταθέσουν αμέτρητα θαύματα και θαυμάσια από τον πατέρα Στέφανο, που σαν μωρό παιδί με καρδιά χρυσάφι, είχε προσηλωμένα τα μάτια της μονίμως στον Ουρανό. Εκεί κοιτούσε και όλο αναστέναζε! Ένας χερουβικός ύμνος η ζωή του! Επίγειος άγγελος! Δεν αναπαριστούσε! Αναβίωνε μυστικά των χερουβίμ την αιώνια αποστολή. Να δορυφορούν τον Άγιο Ζωοποιό εν Τριάδι Θεό και να φρουρούν ως διαπιστευμένοι πυλωροί την είσοδο του Παραδείσου. Αυτό έκανε ο πατήρ Στέφανος με κάθε ικμάδα της ύπαρξής του. Κάθε του λέξη, γραμμένη στις αναρίθμητες σελίδες του ή ειπωμένη στα χιλιάδες του κηρύγματα, από αυτήν την μυστική του αποστολή εκπορευόταν. Έτσι κατήχησε το λογικό ποίμνιο του αγαπημένου Χριστού, δίχως να παύσει ούτε ελάχιστα, ακόμα και όταν των δοκιμασιών οι κλύδωνες γύρευαν να τον καταπιούν, ακόμα και όταν τα χρόνια βάρυναν τόσο το σαρκίο του.
.jpg)
Με την αχώριστη ευχή του Αγίου Γέροντά του Εφραίμ, σε όλην του τη ζωή και ως την τελευταία του ακόμα στιγμή, αναζητούσε λόγια-σπόρους Αλήθειας και Ελπίδας να σκορπίσει σε ψυχές εύφορες, να αναστήσει και άλλες απονεκρωμένες. Ένα βίωμα αληθινής μετάνοιας, μια επιστροφή στο πατρικό σπίτι, των αρετών η θεραπευτική, των δακρύων ο εξαγνισμός, του πόνου η μαθητεία, του Παραδείσου η άληκτη ευφροσύνη. Έκοψε κάθε αποκάλυψη, που ο Κύριος του εμπιστεύτηκε σε άπειρα κομμάτια και τα μοίρασε αντίδωρο με τα ευλογημένα του χέρια. Όλοι όσοι τον ακολούθησαν αυτά τα χρόνια του επιγείου του περάσματος (όπως έλεγε και μια ευλογημένη ψυχή) πήραν Θεό με το τσουβάλι! Δεν βαρυγκόμησε ποτέ του ο παπά Στέφανος συνεχώς να το κουβαλάει, για να μοιράζει σε φτωχούς και πένητες από του Ουρανού τα πλούτια και τους θησαυρούς. Έτσι θα παρουσιαστεί στην πύλη και τώρα! Κρατώντας αυτόν τον τορβά με τα χιλιάδες χαρτιά των κηρυγμάτων του και των ψυχών που μνημόνευε δίχως σταματημό. Κάποιος ευλογημένος άνθρωπος του Θεού, πρόσφατα έδωσε μια πανώρια ευχή σε μια ψυχή αγαπώσα τον Χριστό και τους Αγίους Του. Αυτόν μιμούμενοι, ευχόμαστε σήμερα και εμείς μέσα στην χαρμολύπη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της κοίμησης ενός γνησίου φίλου του Χριστού, σε όσους τον αγάπησαν και σήμερα αποχεραιτούν αυτόν τον μεγάλο πατέρα και Άγιο Γέροντα των ημερών μας ! Να σας περιμένει ο πατήρ Στέφανος στην πύλη και αυτός να σας ξεναγήσει στον Παράδεισο…, που έζησε και βίωσε όσο λίγοι από εδώ…
Νώντας
Σκοπετέας
Τρίτη
Ά Εβδομάδα Νηστειών 2026
Στην
ιερή μνήμη του μακαριστού π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου.
