.jpg)
Αυτό το μετά που είναι το πάντα…Αυτό το μετά, αστείρευτη θάλασσα…χρόνος άπειρος…ουρανός απέραντος…αχώρετο και απλησίαστο αυτό το μετά, ταυτόχρονα όμως και φυλαχτό καταδικό σου, εγκιβωτισμένο σε ένα τόσο δα μικρό απομεινάρι αγιότητας, φορεμένο κατάστηθα. Το τώρα, μια ετοιμασία για αυτό το μετά…Ερχόμαστε για να πεθάνουμε και πεθαίνουμε για να ζήσουμε…Από τα συνθήματα στους τοίχους του Παραδείσου… Ωραίο και εντυπωσιακό να το ακούς και να το λες…Μα υπερκόσμιο το να το ζεις…Εάν δεν δω και ψηλαφίσω…Ναι, μακάριοι οι μη ιδόντες, αλλά συγχώρα με Κύριε, που επιποθώ ακήρατές σου πλευρές…Να κραυγάσει της καρδιάς η φωνή εκείνο το Προσδοκώ το πανίερο…Ω της θείας Αυτού συγκαταβάσεως! Στέλνει συνεχώς έμψυχες ακήρατες πλευρές ο μεμαρτυρημένος Άγιος Θεός! Τις στέλνει σαν Αναστάσιμους κήρυκες, και Αποστόλους Του, να διαλαλήσουν απανταχού της πλάσης, αχώριστα το Χριστός Ανέστη και το Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών. Και έρχονται οι απεσταλμένοι του πολλές φορές μετά…Το βράδυ εκείνο, λίγα χρόνια αφού είχε κοιμηθεί ο Άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης, μπήκε των θυρών κεκλεισμένων στο σπίτι του πνευματικού του παιδιού, του αγαπητού Εμμανουήλ του ανωτάτου δικαστικού. Εκείνος παραπονιόταν και έκλαιγε και έλεγε:
-Αχ Γέροντα έφυγες εσύ, έφυγε ο Γέροντας Πορφύριος, έφυγε και ο πάτερ Παϊσιος…Μας αφήσατε ορφανούς!
-Μα παιδί μου, είσαι και δικαστικός…κουτός είσαι; Τόσον καιρό κάτω όποτε μου ζητούσες να βάλω τον Άγιο Δαυίδ να μεσιτεύσει για κάθε σου πρόβλημα δεν το έκανα; Τώρα που είμαι πάνω και κάθε στιγμή μπορείς να με καλείς, τώρα παραπονιέσαι;
-Ευχαριστώ πολύ Γέροντά μου! Ναι, είμαι κουτός! Και έτσι όπως ήρθε έφυγε…κατέβηκε την σκάλα και εξαφανίστηκε! Τον είδα ολοζώντανο!
Έτσι εμφανίστηκε σε παρέα νέων έξω από τον Ναό του Αη Γιάννη του Ρώσσου στο Προκόπι. Εκείνοι δεν τον γνώριζαν! Τους σαγήνευσε τόσο ο ταπεινός του τρόπος και η πατρική του έγνοια να τους μυήσει στο μυστήριο της εξομολόγησης. Θέλανε επίσης να ανασαίνουν την ανάσα του που μοσχοβόλαγε! Έπειτα από λίγη ώρα, πληροφορήθηκαν ότι εκείνος ο παππούλης που τους μιλούσε και ευωδίαζε, είχε κοιμηθεί αρκετούς μήνες πριν! Τώρα Ζω! Τώρα Ζω! Έτσι έλεγε ο Άγιος σε αμέτρητες εμφανίσεις του… μετά τον θάνατο, που εισήγαγε εις την άνω ζωή το ανθρώπινόν του…Αυτό το τώρα ζω, που είναι ταυτόσημο, συνώνυμο, σύστοιχο, συναρμοσμένο, αχώριστο με το προσδοκώ Ανάσταση νεκρών! Τώρα Ζω! Έτσι μας πληροφορεί και ο μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος, στις πολυάριθμες εμφανίσεις του μετά την κοίμησή του. Δεν υπάρχει θάνατος! Εγώ τώρα Ζω! Κατάγιομα από τέτοια αιώνια μετά, όλα τα συναξάρια της Αγίας μας πίστης. Εμφανίσεις μετά την κοίμηση…Αυτό το κεφάλαιο, με το οποίο τελειώνει κάθε βίος γνησίου φίλου του Χριστού, με το οποίο συνεχίζονται να συμπληρώνονται έως της συντελείας οι πράξεις των Αποστόλων... Σε τέτοια κεφάλαια θα καταφύγουμε σε αυτήν τη σειρά των εκπομπών μέσα στο φετινό χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο…Θα εξακολουθήσουμε βέβαια να αποζητάμε να γίνουμε και εμείς οι προσωπικοί παραλήπτες ενός τέτοιου μηνύματος…Βοήθει μοι τη απιστία Κύριε και Θεέ μου…
Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά 3 εκπομπών
Πεντηκοστάριο 2026
ΥΓ: Είναι πολλές οι μετά την κοίμησή τους υποστατικές εμφανίσεις των γνησίων φίλων-απεσταλμένων του Χριστού, που μας δίνουν την βεβαία ελπίδα της Αναστάσεως. Είναι και εκείνη η προτροπή Του όμως, σαν οι μαθητές του Τον ρώτησαν αν θα είναι λίγοι οι σωζώμενοι..( Λουκ.13,23-24). Αγωνίζεσθε μας είπε για να εισέλθετε στην Ουράνια Βασιλεία δια της στενής οδού...Και αυτήν την παραγγελία να μην την λησμονάμε ποτέ...
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου