Στο άγιο συναξάρι δεν υπάρχει τελεία, μήτε αμήν για κατακλείδα. Όπως ο Παραξαπόστολος, έτσι και εκείνο, συνεχώς θα πλουταίνει με διαμαντένιες σελίδες από τα δάκρυα της μετανοίας τα καθαρτήρια. Είναι ένα… δυναμικό σύστημα, αλλιώτικο και απαλλαγμένο από μαθηματικούς τύπους εξέλιξης και προόδου. Χωράει απειράριθμες ουρανοθρονίσεις και ουρανοκατατάξεις…Και μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο ο χορός των Αγίων Πάντων. Μα μόνο ο Κύριος γνωρίζει τον καθένα τους ξεχωριστά και μόνο Αυτός θα φανερώσει κάποτε, το δυσαρίθμητο πλήθος των αμαράντων βλαστών του Ευαγγελίου. Και τότε! Ω τότε! Τι κατάπληξη και συντριβή για εκείνους που καταδίκασαν πολλούς στο αιώνιο αφεγγές πυρ και τι χαρά και έκσταση, για εκείνους που ποτέ τους δεν κατέκριναν τους άλλους και του βίου τους τα άσωτα σπαταλήματα, μήτε Θεοδίκησαν, μα όλους μέσα στον υπέρλαμπρο Παράδεισο λογάριαζαν, εκτός από τον εαυτό τους τον άθλιο και αξιοκατάκριτο.
Ούτω δέξαι με τον πόρνον και τον άσωτον οικτίρμον
εν ψυχή συντετριμμένη, νυν με προσερχόμενόν σοι…Έτσι προσέρχονται στο
μυστήριο των μυστηρίων το ζωοποιητικό, θαρρούντες τω ελέει Του…όπως κάθε
μετανοημένος οικήτορας του Παραδείσου, γνήσιος φίλος του οικοδεσπότη Χριστού.
Όπως ο Μιχάλης μας από την Κρήτη ο…Αγιοταφίτης… Κοιμήθηκε μέσα στο
Άγιο Τριώδιο των ρόδων, στο παγχαρμόσυνο Πεντηκοστάρι. 15 χρόνια ακριβώς μετά
από εκείνη την αλησμόνητη Κυριακή του Πάσχα στα Ιεροσόλυμα. Εκεί βρέθηκε μαζί με
έναν από τους πολλούς εφήμερους και διαβατάρικους έρωτές του… εκδρομή για τις
ημέρες του Πάσχα.
-Θα ναι ωραία, σκέφτηκε και της το πρότεινε δίχως να συναισθάνεται τη σημασία των λέξεων!
-Πάσχα στην Αγία Γη! Να γιορτάσουμε και την επέτειό μας …τους 2 μήνες της σχέσης μας!
Και έτσι βρέθηκαν ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής στην Ιερουσαλήμ. Το ξενοδοχείο τους, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τον Πανάγιο Τάφο…Μεσημέρι μεγάλου Σαββάτου..Η τελετή της αφής του Αγίου Φωτός! Το μεγάλο θαύμα της Ορθοδοξίας! Η τρανή και πανηγυρική φανέρωση της Ορθής μόνης πίστης των Ορθοδόξων Χριστιανών! Τάμα ζωής για εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη τη γη..Και ο Μιχάλης, εκείνη ακριβώς την συνταρακτική ώρα, να γιορτάζει στο πολυτελές δωμάτιο με σαμπάνιες και πλούσια εδέσματα…Έφτασε αργά το απόγευμα.. Βγήκαν για μια βόλτα στην ιερή πόλη. Βρέθηκαν ύστερα από ελάχιστα στην οδό του μαρτυρίου, σε κάθε μυροβόλα στάση του εκουσίου Πάθους…Στο πραιτώριο, στη φυλακή, στον τόπο της συνάντησης του Σταυροφόρου Θεανθρώπου με την Παναγία Μητέρα Του, εκεί που αντάμωσε με τον Κηρυναίο Βαστάζο και την Αγία Βερονίκη που του σφούγγισε τα αίματα και τους ιδρώτες τους μαρτυρικούς, τις θρηνωδούσες γυναίκες και τα παιδιά…Όλα τα παρατηρούσαν με δέος..τουριστικό και ενδιαφέρον κινηματογραφικής προέλευσης…Ζωντάνευαν μπροστά τους όσα είχαν δει στις ταινίες των ημερών. Έπειτα από λίγο, βρέθηκαν έξω από τον Ιερό Ναό της Αναστάσεως. Ήταν κλειστά όμως...Συνέχισαν ανέγνοιαστα την βόλτα τους...Και τις διακοπές τους...Είχαν άλλωστε ακόμα 2 μέρες ως την Δευτέρα που θα επέστρεφαν Ελλάδα...
-Να έρθουμε το βράδυ που θα΄χει την Λειτουργία της Ανάστασης;
Δεύτε λάβετε Φως! Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη ο Κύριος! Δεν τα άκουσαν ποτέ εκείνη την νύχτα την πιο μεγάλη από όλες...Εκείνοι γιόρτασαν ανεόρταστα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Δεν ξύπνησαν παρά αργά το μεσημέρι εκείνης της μεγάλης και Λαμπρής ημέρας... Έκαναν ξανά την ίδια διαδρομή...του μαρτυρίου ως τον Ναό...
-
Ας μπούμε να βάλουμε ένα κεράκι! Μέρα που είναι...
Είχε ολοκληρωθεί πριν από αρκετές ώρες και ο εσπερινός της αγάπης...Άγνωστα όλα τούτα για τον Μιχάλη ως τότε...Δεν ήξερε στ' αλήθεια τότε που πατούσε και που βρισκόταν...Μια μέρα πριν, τούτος ο παναμόλυντος τόπος ασφυκτικά γεμάτος από χιλιάδες πιστών που ενθουσιωδώς καρτερούσαν να στείλει ο Φωτοδότης Κύριος το Άγιο Του Φως, να θερμάνει την πολεμουμένη πίστη των παιδιών Του. Τώρα ολότελα άδειος…Απομεσήμερο Κυριακής του Πάσχα και του Μιχαήλ τα Θεοδηγούμενα βήματα, τον φέρνουν εκεί, που μόνο αν θελήσεις, θα ακούσεις με της ψυχής σου τα ώτα, την καρδιά του Ζώντος Θεού να χτυπά εκκωφαντικά Με το κεράκι στο χέρι μπήκε μηχανικά στο ιερό κουβούκλιο να προσκυνήσει. Ήταν εντελώς μόνος του. Και ο Κύριος που επιποθεί κάθε πλάσμα του να σωθεί και να γνωρίσει την Αλήθεια, έστειλε εκείνη την αλησμόνητη στιγμή το γαλαζόλευκο ανέσπερο Άγιο σημάδι του και με μιας άναψε το κερί που ο Μιχαήλ κρατούσε στο χέρι του!
Δεν
υπήρξε σχεδόν κανείς που να μην δυσπιστήσει στην εξιστόρηση τούτου του μεγάλου
προσωπικού του θαύματος, όλα τα κατοπινά 15 χρόνια…Μα και ούτε ένας, που να μην διαπιστώσει την συγκλονιστική
αλλοίωση και μεταμόρφωση του Μιχάλη, από εκείνο το ευλογημένο απομεσήμερο της Κυριακής του Πάσχα. Βίωσε Χριστό εν μετανοία και καρδία συντετριμμένη, σαν
μοναχός μέσα στον κόσμο, τα επόμενα 15 χρόνια της ζωής του. 15 σαραντάρια
Χριστουγέννων, 15 κατανυκτικά Τριώδια, 15 ΣταυροΑναστάσιμες Σαρακοστές, και… περίπου
15 καταχαρούμενα Πεντηκοστάρια… Γευόμενος δίχως παύση, αχόρταστα και αξεδίψαστα
την χρηστότητα του Κυρίου, την
απερίγραπτη με λέξεις συγχώρεση, την
απελευθέρωση από τα δεσμά της αμαρτίας, την βαθιά και ακλόνητη πίστη στην
αιώνια Ζωή. Κοιμήθηκε αφού πάλεψε με τον ευεργέτη πόνο και τον καρκίνο σε
ηλικία 55 ή πιο σωστά…15 ετών. Στην ασύνορη χορεία των Αγίων Πάντων, ομόσκηνος της Αγίας
Μαρίας της Αιγυπτίας, να δέεται για όλους μας, τον φανταζόμαστε και τον
μακαρίζουμε εξαιρέτως κάθε Μεγάλο Σάββατο σαν ξημερώνει η εις Άδου κάθοδος του
Ελευθερωτή Φιλανθρώπου Χριστού και το ανέσπερό Του Φως κατέρχεται για να θερμάνει την παγωμένη αγάπη! Την ευχή σου Μιχαήλ μας! Να εύχεσαι για όλους μας Την
Ελπίδα! Εσύ καλά γνωρίζεις, ότι θα έχει… πολλές εκπλήξεις ο Παράδεισος!
Νώντας
Σκοπετέας
Απόσπασμα
από ομότιτλη εκπομπή. Κυριακή Αγίων Πάντων 2026
Αληθινή
ιστορία όπως μας την διηγήθηκε ο πεφιλημένος πατέρας Γ.Σ από τα Χανιά που γνώριζε
καλά τον μακαριστό Μιχαήλ και όπως την διασκευάσαμε προς Δόξαν εν Τριάδι Θεού
και ωφέλεια διψασμένων ψυχών.
