"....-Πονάς
Λουκά παιδί μου; τον ρώτησε λίγο πριν κλείσει τα μάτια ο Γέροντας Χριστόδουλος.
-Μόνο όταν φεύγουν οι Άγγελοι Γέροντα! Μόνο τότε πονώ! Φανερώθηκε στον
μακαριστό αγωνιστή ο αόρατος κόσμος, το επουράνιο στράτευμα των αναρίθμητων
παρηγορητών. Αξιώθηκε από τούτα τα πρόσκαιρα να γευτεί την αληθινή ζωή και να
μας δώσει αυτό το υπέροχο μήνυμα: Πως δεν υπάρχει πόνος απαράκλητος και
ανώφελος για της ψυχής το συμφέρον…
"Δέκα χρόνια αργότερα...Προσκυνήσαμε τους λιτούς τους Σταυρούς και αναζητήσαμε το μνήμα του αγαπημένου μας πατρός Λουκά του Ρώσου, εκείνου που τον πόνο απαλύναν οι Άγγελοι. Δεν το βρήκαμε και σκεφτήκαμε πως ήδη είχε γίνει η ανακομιδή του. Μπήκαμε στο οστεοφυλάκιο της μονής. Εκατοντάδες κάρες πατέρων. Ομοιόσχημες βαλμένες πλάι-πλάι. Στο κέντρο μια, στην κυριολεξία έλαμπε! Ξέθωρα ήδη πάνω της το 2016 και το όνομα Λουκάς. Ανεξίτηλα γραμμένο πάντοτε στα δίπτυχα της ψυχής μας...Δίπλα της, μικρά εικονάκια του Αγίου Λουκά του Ιατρού και του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Λένε πως το χρυσαφένιο χρώμα των οστών, μαρτυρά πολλά…Συγκλονισμός απερίγραπτος! Κατασπαστήκαμε την κάρα του μοναχού Λουκά! Δεν μας το επέβαλλε κανείς! Η αγιότητα πάντοτε θέλγει και ξεριζώνει το β από το μακάβριο. Ήταν ανάγκη της ψυχής να αντλήσουμε χάρη από έναν άσημο και ταπεινό Άγιο και μακάριο των ημερών μας. Έπειτα πληροφορηθήκαμε κάτι εξίσου θαυμάσιο. Ο κατά σάρκα πατέρας του Μοναχού Λουκά, ποτέ του δεν ξεστόμισε εκείνο το γιατί, ποτέ δεν παραπονέθηκε για το νωρίς και το άλκιμο γλυκύτατο έαρ του γιού του, που μέσα σε λίγο μόλις καιρό μετατράπηκε σε ένα παγωμένο λείψανο, που τους πολλούς τούτου του μάταιου κόσμου, τρομάζει και απωθεί...Ήρθε μετά την κοίμησή του παιδιού του εδώ στο Κουτλουμούσι. Δοκιμάστηκε και εκάρη μοναχός! Πιο ταπεινός από τους ταπεινούς! Πιο χαρούμενος από τους χαρούμενους! Ετοιμάζεται για την ποθεινή πατρίδα! Να αγιάσει λαχταρά και εκείνος! Να αστράψει το Φως του Παραδείσου σε σώμα και ψυχή, όπως έκανε το στεφανωμένο σπλάχνο του. Ο Απερινόητος Θεός μονάχα ευεργετεί! Αρκεί μια κεχριμπαρένια κάρα για να το διαπιστώσεις!
Απόσπασμα από το βιβλίο: Χώμα και Χριστός..Των Λεμονανθών το συναξάρι(εκδ.Εφύμνιον)
Σε
αυτή την μικρή σειρά των δύο εκπομπών, θα συναντήσουμε αγνώστους στους πολλούς τούτου
του κόσμου, αφανείς Αγίους της ερήμου,
των ασκητικών χωμάτων, της διπλανής πόρτας… Γνωστοί και φανεροί σαν ήλιοι και
αστέρες τηλαυγέστατοι στον Δίκαιο Κριτή! Εκείνον ευαρέστησαν και σε Εκείνον και μόνο
επιποθούσαν να είναι αρεστοί! Και ο Χριστός μας τους δόξασε και τους κατέταξε
σε ύψη παραδείσου αφάνταστα! Μια Κυριακή παγχαρμόσυνη, την τελευταία μέσα στο Τριώδιο των ρόδων, μετά την
του Παναγίου Πνεύματος κάθοδο, θα τους συγκεντρώνει όλους τους εμφανείς αλλά
και τους αφανείς! Αυτοί ή τελευταίοι, είναι οι έμψυχες εκπλήξεις του Παραδείσου! Και
θα έχει πολλές τέτοιες εκπλήξεις ο Παράδεισος! Και είναι πολλοί οι αφανέρωτοι
και οι κρυμμένοι απλοί και πάντοτε πενθούντες και μετανοούντες! Και είναι
φωταυγής ο Ουρανός από τους μυριαρύθμητους Αγίους που κατέταξε η Μάνα Εκκλησία αλλά και οι συνειδήσεις των ταπεινών
και διδαχτών του Αγίου Θεού! Οι άγνωστοι τούτου του κόσμου αναδεικνύονται
πανέκλαμπροι φωστήρες του νοητού στερεώματος! Με την βαθιά και ανυπόκριτη αγιαστική
τους ταπείνωση, διαλύουν το σκοτάδι της
ολέθριας υψηλοφροσύνης και τον ψυχοφθόρο φαρισαϊσμό…
Νώντας Σκοπετέας
Αποσπάσματα από σειρά 2 εκπομπών με τίτλο: Θα έχει πολλές εκπλήξεις ο Παράδεισος
Κυριακή Αγίων Πάντων 2026
