Απενεργοποιημένη Λειτουργία

MainTabMenu

Πίνακας Αναρτήσεων

8 Ιαν 2022

Πάγωσε η αγάπη …

Υπάρχουν άνθρωποι έστω και λίγοι , που σε κάθε αναδρομή της ζωής τους δοξολογούν Τον πανταχού Παρόντα Θεάνθρωπο, που έσωσε, που απομάκρυνε, που εξολόθρευσε, που διεφύλαξε, που ανέστησε…Και άλλοι που αντιστοίχως μακαρίζουν την «θεά τύχη» όποτε κοιτάζουν πίσω σε δεινές περιστάσεις ζοφερού κινδύνου…Μα και στον παρόντα χρόνο , στο τώρα, συναντάμε όλους αυτούς τους παραπάνω! Να περικυκλώνονται από κινδύνους ενυποστάτους , από μεθοδείες του πονηρού και μεθοδεύσεις των οργάνων του . Και οι μεν,  εκείνοι που μακαρίζουν την τύχη τους και υποφέρουν από την μεγαλύτερη ασθένεια , αυτή της αγνωσίας του Θεού,  συνεχίζουν να πορεύονται αμέριμνοι και νεκροζώντανοι. Οι δε, οι αιώνιοι δοξολογητές  βάζουν τις πολυόμματες ψυχές τους   να γονατίζουν, μετανοούν διαρκώς και επικαλούνται τον Κύριο ! Με έναν ψαλμό , μια προσευχή από το ψαλτήρι , το προσευχητάρι των θλιμμένων ελπιζόντων…Και κάποιες λέξεις τις τονίζουν πιότερο και τις επαναλαμβάνουν συνεχώς !

 Σῶσον με, Κύριε, ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος, ὅτι ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων. ….σύ, Κύριε, φυλάξαις ἡμᾶς καὶ διατηρήσαις ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ εἰς τὸν αἰῶνα…..( Ψαλμ. 11,2,8)

Ω πόσο συγκλονιστικός και στο σήμερα τούτος ο ψαλμός !

 Μείναν λίγες οι αλήθειες ! Χιλιάδες χρόνους πριν γράφτηκε αυτός ο ψαλμός !

Αυτή η κραυγή αγωνίας! Πόσο επίκαιρη στο σήμερα , στο τώρα ! Πόσο η ασέβεια και το θεοστυγές της εποχής μας πνίγουν και καταδυναστεύουν το ευσεβές και το αληθές!

Σώσον με Κύριε ! Θυμίζει εκείνο το Επιστάτα απολλύμεθα ! ( Λουκ.8,24) Που έστιν η πίστις υμών ; απαντά ο Κύριος ! Πλήθυνε το ασεβές και η αγάπη αφανίστηκε …πάγωσε! Τα λόγια του Προφητάνακτος στα χείλη και στην καρδιά ! Οδοιπορία μακρά και κοπιώδης μέχρι να βρει η ψυχή το ευσεβές που πλέον τόσο σπανίζει αν όχι εξαφανίζεται! Σώσον με Κύριε ότι εκλέλοιπεν όσιος ! Οι πλείστοι προσκυνούν ψεύτικους Θεούς! Ελάχιστοι ευσεβείς  έμειναν στο θέλημά Σου ! Χειροτερεύουν όλο και περισσότερο και πιο βασανιστικά Κύριε οι καιροί ! Στα αυτιά μας η σπαρακτική προφητική και Χρυσοστομική φωνή των ημερών μας , ο μακαριστός π.Αθανάσιος Μυτιληναίος...Τι έλεγε τόσα χρόνια πριν ... 
Σύ, Κύριε, φυλάξαις ἡμᾶς καὶ διατηρήσαις ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. Συ Κύριε είθε να φυλάξεις , είθε να μας διατηρήσεις από την γεννεά ταύτη και μέχρι να τελειώσει η Ιστορία, αυτό θα πει το εις τον αιώνα  ! Σύ Κύριε ! Ο τόνος πέφτει στο Σύ ! Για να δείξει ότι πολλά μπορεί να μηχανεύονται και να μεθοδεύουν οι ασεβείς αλλά όταν εσύ θα μας φυλάξεις θα φυλαχτούμε , θα προστατευτούμε ! Εγώ πολλές φορές αγαπητοί μου καθ εαυτόν το λέγω αυτό ! Αν εσύ Κύριε με φυλάξεις θα φυλαχτώ ! …Γιατί τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντοτε ο Θεός ! Φυλάξαις , Διατηρήσαις …είναι ευκτική! Το φυλάξαις σημαίνει μικρό χρονικό διάστημα , το διατηρήσαις σημαίνει  σε διαρκή χρόνο !  Ξέρετε ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο να φυλαχτώ αλλά το πώς θα διατηρήσω το φύλαγμα ! Σε 24 ώρες γίνομαι Άγιος! Θα μείνω Άγιος σε όλη μου τη ζωή ; Θέλει αγώνα ! Για 24 ώρες δεν λέω ψέματα ! Ένα πιο χτυπητό παράδειγμα ! Για 24 ώρες κόβω το τσιγάρο αν καπνίζω! Το θέμα δεν είναι για τις 24 ώρες ! Παρακάτω ; Αυτό θα πει είθε να μας συντηρήσεις και αυτή τη συντήρηση της πνευματικής  μας ζωής πρέπει να την αποκτήσουμε , προσέξτε , μέχρι που ν τελειώσει η ζωή μας! Και κανείς δεν μπορεί να μας φυλάξει και κανείς δεν μπορεί να μας συντηρήσει στην πνευματική ζωή παρά μόνο ο Κύριος ! Γι αυτόν τον λόγο πρέπει να φυλάξουμε τον εαυτό μας , να μείνουμε όρθιοι , να μείνουμε ευσεβείς ! Και αυτή η ευσέβεια και αυτή η οσιότητα επιτυγχάνεται με μια τονισμένη γνώση του Θεού και με τη λατρεία του αληθινού Θεού! Όταν μετέχω στη λατρεία του Θεού ! Ακούσατε ; Ζω την λατρευτική ζωή , την λειτουργική ζωή, την ζω έντονα! Και ακόμα να γνωρίζω τον Θεό ! Να έχω γνώση του Θεού ! Λέει προς τους Κορινθίους στην πρώτη του επιστολή ο Απόστολος Παύλος: ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσι· πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω.( Α΄Κορινθ.15,34) Το λέω για ντροπή σας, ότι μερικοί από εσάς δεν ξέρετε τι είναι ο Θεός και την δύναμή Του! Αναφέρεται στην Ανάσταση των νεκρών ! Πρέπει να ξέρω τον Θεό , πρέπει να ξέρω τι εργάζεται ο Θεός για μένα και να Τον λατρεύω ! Αν κάνω αυτά τα δυο που σας είπα , εξυπακούεται ότι θα ζω πνευματική ζωή και τότε θα μπορώ να μείνω όσιος και να συντηρήσω την οσιότητά μου μέχρι το τέλος της ζωής μου ! Είναι χαρακτηριστικό εκείνο που  λέγει ο ψαλμός : Και εις τον αιώνα ! Να μας διαφυλάξεις και να μας συντηρήσεις από της γεννεάς ταύτης και εις τον αιώνα ! Ποια γενιά; Από την εποχή μας ! Από αυτήν την καταλυτική την καταστροφική εποχή  , την ευημερούσα που έχει κλωτσήσει τον Θεό! Ξέρετε η ευημερία κλωτσάει τον Θεό ! Λέει στην ωδή του ο Μωυσής στο δευτερονόμιο της Παλαιάς Διαθήκης  , ο λαός αυτός, ο Ισραήλ έφαγε , επλατύνθη , επαχύνθη και απελάκτισεν ο ηγαπημένος ! Έφαγε ήπιε πάχυνε πλάτυνε και κλώτσησε τον Θεό!... Είναι η ψυχολογία της ευημερίας ! …Δεν πρέπει να πέσουμε στον πειρασμό της ευημερίας …Ψυχή μου φάε και πίε ευφραίνου …κείμενα εις έτη πολλά …( Λουκ 12,16-21)  …Αυτό θα πει φυλάξαις ημάς …Γλίτωσέ μας από την εποχή μας ! Και το λέει μετά ; Και εις τον αιώνα ! Μέχρι που να τελειώσει η Ιστορία ! Δείχνει όλο το μήκος της Ιστορίας ! Ιδιαίτερα δε τα έσχατα της Ιστορίας ! Μην ξεχνάτε ότι αυτός ο ψαλμός γράφτηκε 3000 χρόνια πριν ! Σας ξαναλέγω ! Ζούμε ημέρες έσχατες και παρακαλάμε τον Θεό να μας φυλάξει ή τους ευσεβείς να τους φυλάξει μέχρι που να τελειώσει η Ιστορία ! Να μείνουν στην ευσέβεια και στην οσιότητα … (Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από ομίλημα του μακαριστού π.Αθανασίου Μυτιληναίου στις  3-9-1988 με αναφορά στον 11ο ψαλμό)







      

   

  




Φύλαξέ μας Κύριε ! Θεάνθρωπε Ιησού! Από το μίσος των πολλών που πάγωσε η αγάπη τους! Σημείο των καιρών… Εψύχθη η αγάπη! Δια το πληθυνθήναι την ανομίαν.(Ματθ.24,12)  Ετυρώθη η καρδία και η  αγάπη των πολλών! (Ψαλμ 118,70) Εκλέλοιπεν όσιος! Απομακρυνθήκαμε από την Σοφία Σου ! Πλήθυνε η βλάσφημη ανομία ! Πάγωσε η αγάπη! Όπως τότε μας το αποκάλυψες Κύριε! Φύλαξέ μας! Και κράτα μας στην πίστη και την αγάπη !Την αγάπη εν Αληθεία ! Κράτα μας ως το τέλος με καρδιές καιόμενες! Γιατί όσων οι καρδιές παγώνουν καύμα τις περιμένει! ( Αποκ.16,9) Και ας είναι Κύριε μακρύς ο δρόμος ως την Εμμαούς των Ευσεβών!

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~