Απενεργοποιημένη Λειτουργία

MainTabMenu

Πίνακας Αναρτήσεων

11 Δεκ 2022

Κέρασέ μας Χριστό! (Ιωάννης Βράνος)


Αχόρταστη και αξεδίψαστη να ναι η ψυχή μας για Χριστό! Τούτη είναι ευχή ατίμητη, σπάνια, που οδηγεί τα βήματα αυτού του πρόσκαιρου για κάποιους, έστω λίγους…Εκείνους που δεν αγαπούν τον Θεό μετρίως και μετρημένα, με μια δήθεν αγάπη, που ησυχάζει και νανουρίζει τη συνείδηση. Μια συνείδηση που δεν σταματά ποτέ να προσπαθεί για το ξύπνημα και την Ανάσταση! Εκείνους που αγαπούν εξ όλης καρδίας ψυχής δυνάμεως και διανοίας τον Κύριο και δεν παύουν να ζητούν ακόμα περισσότερο να Τον γνωρίσουν, να Τον αγαπήσουν, να Τον δοξολογήσουν…Δεν υπάρχει μέτρο και τέρμα σ’ αυτήν τους την πορεία! Συνεχώς αναζητούν του Θεού τις αποκαλύψεις, σε κάθε μοναδική και ανεπίστροφη στιγμή τούτης της ζήσης, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν. Κι όταν βρουν στον δρόμο τους τον οποιονδήποτε που έχει βίωμα και εμπειρίες Ορθοδοξίας μυστηριακής και εν Χριστώ ζωής, τον σταματούν, να γυρέψουν τροφή και νερό πνευματικό, έλαιον και οίνο για της ψυχής τα τραύματα... Να ζητιανέψουν χάρη, να παρακαλέσουν να γευτούν την αγάπη και την Χρηστότητα του Κυρίου. Να αποκτήσουν αίσθηση αγιότητας, μέσα από πεπειραμένους και πεπυρωμένους ιχνηλάτες στον λυτρωτικό μονόδρομο της Θέωσης. Συναντήσαμε νοερώς μια τέτοια εκλεκτή ψυχή! Δοκιμάστηκε σαν μοναχός στο Άγιο Όρος. Επέστρεψε στον κόσμο, εκεί να παλέψει με πάθη προσπαθώντας να αγιάσει. Μαθητής άξιος του κυρ Φώτη του Κόντογλου! Αγιογράφος άριστος, καθηγητής και δάσκαλος αναριθμήτων στην ουράνια αυτή τέχνη, συγγραφέας και λογοτέχνης έξοχος, με μια σπάνια οξυδέρκεια και βαθιά ματιά στην πνευματική ζωή και την Ορθοδοξία! Ο αξέχαστος Ιωάννης Βράνος! Ένα βιβλίο του γραμμένο το 1975! Στον πυρήνα του η θαρραλέα και αμερόληπτη κριτική πάνω στο έργο του Καζαντζάκη. «Το πικρό πορτραίτο» του σκιαγραφεί λεπτομερώς, παραθέτοντας πλησμονή στοιχείων και λόγια του ιδίου του Κρητός συγγραφέως. Εκείνου που νοούσε την ελευθερία, ανέλπιδη και άπιστη, ψυχικά συνταιριασμένος με τον Νίτσε και την αρνησίχριστη και  άφρονη κοσμοθεωρία του. 

Εδώ μια παρέκβαση θαρρούμε αναγκαία: Κανείς δεν μας απαγορεύει να προσευχηθούμε για την ανάπαυση των ψυχών! Ο Άγιος Παϊσιος, έφτασε στο σημείο να προσεύχεται για αυτόν ακόμα τον διάβολο…Είναι γνωστό ότι ο μισόκαλος του παρουσιάστηκε και του απαίτησε να σταματήσει να προσεύχεται για εκείνον! Κανείς δεν μας αποτρέπει να προσευχηθούμε γονυπετείς ακόμα, για να ζητήσουμε ο Κύριος στην κατάπαυσή Του, εκεί που όλοι οι Άγιοί Του αναπαύονται, να αναπαύσει κάθε ψυχή κεκοιμημένου αδελφού μας Χριστιανού Ορθοδόξου. Άλλο όμως προσεύχομαι εμπόνως και ένδακρυς και άλλο παραγράφω ή το χειρότερο, αμνηστεύω και εξωραϊζω βλάσφημα λόγια και πράξεις, που έμειναν και τα οποία στην αμνήστευσή τους μπορούν να παρασύρουν στον όλεθρο της πλάνης και της κακοδοξίας, όσους ανυποψίαστοι, άγουροι και πρωτόμπαρκοι στα πνευματικά, αναζητούν διψασμένα Την Αλήθεια, τον Θεάνθρωπο Ιησού δηλαδή και τίποτε άλλο! Φανταστείτε κάποιος από αυτούς, να πορευθεί με επήρειες από την «Ασκητική» για παράδειγμα και να βρεθεί  σε εκείνο το απόσπασμα που λέει:«Αφήνουμε τη θύρα μας ανοιχτή στην αμαρτία…»(σελ.82). Μη γένοιτο αδελφοί μου! Σε μια φράση και μόνο αποδομείται όλο το Σταυρικό πνεύμα του Ευαγγελίου! Και μη σπεύσει κανείς να πει ότι αποσπασματοποιούμε ή ότι απομονώνουμε μια φράση, γιατί υπάρχει πληθώρα τέτοιων θλιβερών κακοδοξιών, ανάμεσα και σε έστω κάποια καλά, στο έργο του! «Αλλά τις γαρ έγνω νουν Κυρίου; ή τις σύμβουλος αυτού εγένετο;»(Ρωμ.11-34) Ας προσευχόμαστε για όλων των αδελφών μας τις ψυχές! Από εμάς περιμένουν!

               

Στη σημερινή μας ραδιοσυναλληλία όμως, δεν θα αναφερθούμε σε αυτόν τον θεματικό πυρήνα, αλλά σε κάποιες σελίδες από το βιβλίο, που μας προκάλεσαν την επιθυμία, να φέρουμε σήμερα τον μακαριστό Ιωάννη Βράνο μπροστά μας, για να μας πει λόγον αγαθόν! Να σταλάξει στις ψυχές μας νάματα των δικών του εμπειριών! Να μας μιλήσει για Χριστό με τον δικό του τρόπο τον βαθύ, με έναν θαυμαστό ειρμό και μια συστοιχία ευλογημένη από σκέψεις ιερές που καταλήγουν μόνο μπροστά στον γλυκύτατο Θεάνθρωπο Ιησού! Μια ευλογημένη και ιερή αναδρομή στο λυτρωτικό σχέδιο της Ενανθρώπησης του Θεού και Σωτήρος! Προτροπή και ευχή του Θεόπνευστου συγγραφέα μας, η συνεχής κάθαρση! Αυτή θα χαρίζει όλο και περισσότερο Φως, βεβαιότητα αιωνίου και ελπίδα ανέσπερη! Κυρ- Γιάννη μας, ο Θεός να σε κατατάξει εν χώρα Ζώντων! Μίλα μας σήμερα για τον Χριστό! Κέρασέ μας με τις λέξεις και τις σκέψεις σου, γνώση Θεού! Να γεννήσει αυτή  όπως σύ λες πίστη και εκείνη να φωτιστεί με της προσευχής το φως, που θα οδηγήσει στης εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας την αναγέννηση και ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ!

Μια εκπομπή, στην εβδομάδα των Αγίων Προπατόρων, των κατά σάρκα προγόνων του Κυρίου μας! Εκεί στον Απόστολο της ημέρας, οι θείες προτροπές για ανακαίνιση, εκεί η δικαία οργή του Θεού για τους υιούς της απειθείας! «…ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας …»(Κολ.3-4-6)

Είμαστε νέοι και ελεύθεροι μόνο όταν με φόβο Θεού ελπίζουμε σε Εκείνον που είπε:

 Εγώ ειμί  Η Ζωή, Η Ανάστασις, Η Ελπίς!

Νώντας Σκοπετέας

Με αποσπάσματα από ομότιτλη εκπομπή

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~