Απενεργοποιημένη Λειτουργία

MainTabMenu

Πίνακας Αναρτήσεων

5 Ιουν 2022

Να γίνουμε δικοί Του!

                        

     Σός εἰμι ἐγώ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. ( Ψαλμ.118,94)

Σκοπός αυτών των εκπομπών δεν ήταν το να τρομάξουν  οι ακροατές με αυτά που κάποτε θα έρθουν. Όταν κάτι δεν είναι άγνωρο, δεν μπορεί και να σε τρομάξει! Βέβαια εδώ δεν αρκεί το να γνωρίζεις, μα πρέπει και να πιστέψεις και  κυρίως να βιώσεις όλα αυτά τα κελεύσματα τα ουράνια! Κάποτε θα χωριστεί η ψυχή από το σώμα! Εκείνη την όντως συνταρακτική ώρα,  θα την φοβηθείς αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, μόνο σαν νιώθεις βαθιά μέσα σου πως είσαι ανέτοιμος, ατακτοποίητος και  ασυμφιλίωτος με αυτήν τη βεβαιότητα! Έλεγε ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος κάτι τόσο σχετικό, πως αν δεν γνωρίσεις και δεν δεις τον Θεό από αυτήν τη ζωή, δεν θα τον δεις ούτε στην αιώνια! Αυτό κι αν σε τρομάζει στο πρώτο του άκουσμα! Ας σκεφτούμε τότε  εκείνο το ψαλμικό: «Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος· μακάριος ἀνήρ, ὅς ἐλπίζει ἐπ’ αὐτόν.» Μόνο έτσι θα τον δούμε και θα τον γνωρίσουμε αδελφοί μου από αυτήν τη ζωή! Όταν θα γίνουμε σύμφυτοι (Ρωμ. 6,5) με τον Χριστό μας, ενωμένοι στο Θεοποιητικό μυστήριο των μυστηρίων. Μόνο τότε θα μπορούμε όλα αυτά που λέχθηκαν σε αυτήν τη σειρά των εκπομπών, να ελπίζουμε οτι κάποτε θα τα ακούσουμε, όχι ως ακροατές τρομαγμένοι και  έρμαια των πονηρών μισόψυχων πνευμάτων,  μα ως ποιητές ανείπωτα ευεργετημένοι από την Χρηστότητα του Κυρίου μας. Ένας ευλογημένος Ιεροκήρυκας σύγχρονος του μακαριστού Παναγόπουλου, ο μακαριστός π. Χριστόφορος Παπουτσόπουλος, έγραψε κάποτε, Θεία επινεύσει, μια συγκλονιστική προσευχή. Θα λέγαμε ότι συνοψίζει όλα αυτά που ακούστηκαν σε αυτήν τη σειρά των εκπομπών. Όλες εκείνες τις αρετές αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, που θα κάνουν την οδό σου  μακαρία και  άμωμο και εσένα δικό Του και αγαπώντα το πανάγιο Όνομά Του, εξ όλης της ψυχής, της καρδιάς, της διάνοιας και της δύναμής σου!

Ἀγαθέ καί ἐλεῆμον Κύριε, ἡ ψυχή μας πλημμυρίζει ἀπό εὐγνωμοσύνην πρός τήν Μεγαλωσύνην σου, διότι μᾶς ἠξίωσες νά γευθῶμεν τήν χρηστότητα σου. Μᾶς ἐχάρισες τό μέγα δῶρον νά δοκιμάζωμεν καί νά γνωρίζωμεν ἀπό τήν προσωπικήν μας πεῖραν τήν ἀνακούφισιν, τήν γλυκύτητα, τήν χαράν, τήν εἰρήνην πού χαρίζεις εἰς ὅσους σέ πλησιάζουν καί ζοῦν ἡνωμένοι μαζί σου. Ἀξίωσέ μας νά μήν ἀπομακρυνθῶμεν ποτέ ἀπό σέ. Ὅσον περνᾷ ὁ καιρός καί πλησιάζομεν περισσότερον πρός τό τέρμα τοῦ ἐπιγείου βίου μας, δίδε μας τήν χάριν σου διά νά συνδεώμεθα στενώτερον μαζί σου, διά νά ἀπολαμβάνωμεν τάς θείας δωρεάς σου. Δῶσε, Κύριε, τήν χάριν σου καί εἰς ἐκείνους πού εὑρίσκονται ἀκόμη μακράν ἀπό σέ, ὥστε νά θελήσουν νά σέ πλησιάσουν, νά σέ γνωρίσουν ὡς Σωτῆρα των καί νά εὐφρανθοῦν ἀπό τάς δωρεάς σου. Καί ὅλους μαζί, εὐφραινομένους ἀπό τώρα ἀπό τήν θείαν σου εὐλογίαν, συγκέντρωσέ μας, ὅταν σύ εὐδοκήσῃς, εἰς τήν μόνιμον καί αἰώνιαν εὐτυχίαν, τήν βασιλείαν σου τήν ἐπουράνιον. Ἀμήν. ( Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀρχ.Χριστοφ.Παπουτσοπούλου «Λόγοι τῆς Χάριτος», ἔκδοση «Ο ΣΩΤΗΡ»)

Ας βάλουμε αρχή αδελφοί μου από τώρα! Να γίνουμε δικοί Του! Τότε δεν θα μας τρομάζει και μόνο στο άκουσμά της η ακολουθία εις κεκοιμημένους! Παραίνεση και παράκληση! Ας εντρυφήσουμε βιωματικά στα μοναδικά νοήματα αυτής της ακολουθίας! Εμείς προσπαθήσαμε να συμπτύξουμε τις 15 ώρες ομιλίας του μακαριστού Παναγόπουλου σε 7 εκπομπές! Θαρρούμε και ελπίζουμε συνάμα όμως, αυτή η προσπάθεια να αποτελέσει το παρακίνημα για να ακούσει κανείς από τον ίδιο τον μακαριστό Ιεροκήρυκα του Παραδείσου μια και δυο και παραπάνω φορές να αναλύει και να ερμηνεύει τούτα τα λόγια τα ποιητικά και μακάρια! Με τον γνωστό και μοναδικό του τρόπο τον απαράμιλλο! Αυτόν που ελέγχει αγαπητικά και ενοχλεί αφυπνιστικά! Χωρίς φτιασιδώματα και εξωραϊσμούς νεορθοδόξων, που θέλουν να φαντάζονται και να υπνώνουν και να… φασκιώνουν,  με κάθε σύγχρονου Ωριγένους τα πλανήματα για την απροϋπόθετη σωτηρία! Με αγάπη σύμπονη και ένα κομποσχοινάκι στο χέρι ας ευχόμαστε για τις ψυχές αυτών που τούτα τα λόγια όσο ζούσαν τα λοιδόρησαν, ή μετέθεσαν για το μετά που δεν ξημέρωσε ποτέ, τη γνωριμιά μαζί τους...Αλλά και να μακαρίσουμε και να ζηλέψουμε και να μιμηθούμε όσους τα εγκολπώθηκαν και τα βίωσαν αγωνιζόμενοι!

Οἴμοι, οἶον ἀγῶνα ἔχει ἡ ψυχή, χωριζομένη ἐκ τοῦ σώματος! Οἴμοι, πόσα δακρύει τότε, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ ἐλεῶν αὐτήν!

Αυτό το οίμοι,  εγερτική σάλπιγγα για νεκροζώντανους ανθρώπους. Αλίμονο αν στις αμέτρητες φορές που εκείνη ήχησε τα λόγια τούτα μείναν λόγια βουβά και …ιδιόμελα για λίγους έως ελαχίστους. Ακούστηκε η ίδια ακριβώς…ευχή και στην πρώτη εκπομπή αυτής της σειράς των επτά! Ας έγιναν λοιπόν πιο γνωστά αυτά τα λόγια! Πιο οικεία! Πιο αγαπητά ακόμα για τους αγαπώντες τον Μέγα αγαπώμενο! Αυτόν που νίκησε τον θάνατο, συνέτριψε τον διάβολο και χάρισε Την Ζωή την αιώνια σε όλες τις ψυχές! Χριστός Ανέστη!

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά 7 εκπομπών(Χριστός Ανέστη κυρ-Δημήτρη μας!) αφιερωμένων στην ερμηνεία της ακολουθίας εις κεκοιμημένους υπό μακαριστού Δημητρίου Παναγόπουλου.

Παρακάτω το λινκ με όλες τις ομιλίες του μακαριστού Ιεροκήρυκα (Α/Α 209-223) από τον εξαιρετικά ωφέλιμο διαδικτυακό χώρο: "Παντοκράτωρ" 

https://pantokrator.info/%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~