"... Όλες οι αλήθειες της Ορθοδοξίας, πηγάζουν και απολήγουν στην μία Αλήθεια, την απεριόριστη και αιώνια. Η Αλήθεια αυτή είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός…..
… Έξω από Εκείνον, ο άνθρωπος μετατρέπεται σε φάντασμα, σε σκιάχτρο, σε κάτι ανοημάτιστο. Έτσι, στη θέση του ανθρώπου θα βρείτε υπολείμματα ανθρώπου, αποσπάσματα ανθρώπου, τεμάχια ανθρώπου. Ένεκα τούτου και η αληθινή ανθρωπιά βρίσκεται μονάχα στην Θεανθρωπότητα. Δεύτερη δεν υπάρχει κάτω από τον ουρανό...."( Άγ.Ιουστίνος Πόποβιτς)
-Αγάπα και κάνε ο,τι θέλεις! Είδες τι λέει
ο Άγιος Αυγουστίνος; Μη μου λες λοιπόν συνέχεια για σωστικά μυστήρια και δικαιοσύνη του Θεού
και για δόγμα και για κριτήριο και για αιώνια φώτα και σκοτάδια! Αγάπα μόνο βρε!
Είναι
γεγονός πως σε τέτοιες αποσπασματικές θεωρήσεις της Αγίας μας πίστης, με έναν
Θεό στα μέτρα μας, έναν Θεό της αλλόδοξης «αγάπης» και όχι της Αλήθειας, που σαν φάρμακο, πικρό σαν φαρμάκι τις περισσότερες φορές προσφέρεται από Ιατρούς
των ψυχών, καλύτερα είναι να κάνεις προσευχή για εκείνους που Θεολογούν…θολολογόντας, προσφέροντας «ευλογημένα» άλλοθι και "ιερές"προφάσεις σε όσους
βαφτίζουν την φαυλότητα φως και την αλήθεια σκοτάδι..Μια καταδική τους βολική δικαιοσύνη, που απορρίπτει στην πράξη του Θεού τις κρίσεις και τα δικαιώματα. Το Φως και το
σκοτάδι! Η Αγία Ορθοδοξία και η θλιβερή προβατόσχημη αντίχριστη κακοδοξία. Η αποκεκαλυμμένη
Αλήθεια και η επικαλυμμένη πλάνη. Το έχουμε ξαναγράψει και ξαναπεί,
προσπαθώντας κάθε φορά αυτομεπτικά να κοιτάξουμε στα δικά μας ερρυπωμένα
φαρισαϊκά βαθέα…Ας μην φοβόμαστε τις λέξεις, όταν περιγράφουν κάτι τόσο
καταφανές, ας μην ψάχνουμε ταιριαστά και στρογγυλεμένα υποκατάστατα για να προσδιορίσουμε
τέτοιες στάσεις και…τάσεις.. Όποιος δεν συντάσσεται με τον Θεάνθρωπο Ιησού και τα
δικαιώματά του, είναι στην αντίπερα όχθη. Και είναι αιρετικός, κακόδοξος και αντίχριστος!
Ούτε προοδευτικός, ούτε σύγχρονος, ούτε ιδεολόγος, ούτε φιλελεύθερος, ούτε
δημοκράτης! Και αυτό δεν αποτελεί ύβρη! Αυτή είναι μια αιώνια και αρίδηλη θλιβερή
διαπίστωση, που τον Θεό μας πληγώνει και ξανασταυρώνει! Δεν μπορείς να
πιστεύεις κατά το δοκούν, με μέτρο και περιστασιακά! Δεν υπάρχει μέση. Εδώ
υπάρχουν αγεφύρωτα εις τον αιώνα άκρα! Στο ένα άκρο το Φως, στο απέναντι σκοτάδι πυκνό! Στο ένα άκρο η
εν Αληθεία και εν Χριστώ Αγάπη του Σταυρού, στο απέναντι, όχι του Ιερού Αυγουστίνου το διαστρεβλωμένο αγάπα(Ο Άγιος μας
καλεί να αγαπάμε εν Αληθεία και εν Χριστώ) και κάνε ο,τι θέλεις, αλλά του Ντοστογιέφσκι το: Αν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται…Αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, γνωρίζω καλά πως την πρώτη και σημαντικότερη εντολή του Κυρίου, το να Τον αγαπάς με όλη την ύπαρξή σου αφιερωμένη σε Εκείνον δεν το έπραξες ως τώρα ούτε μια απειροελάχιστη στιγμή...Τουλάχιστον προσπάθησε για τούτο ως την τελευταία σου ανάσα...Το πιο σημαντικό ακόμα και από αυτό όμως είναι, να μην αμνηστεύσεις ποτέ σου κάθε σου λοξοδρόμημα με τα φτιασιδώματα εκείνων που πάντα θα διαβάζουν κοντόφθαλμα και όχι με τα μάτια της ψυχής τα ρητά του Ιερού Αυγουστίνου και τόσων άλλων, παραλείποντας και φορώντας θεληματικά τυφλοπάνι μπροστά σε ρήματα αιωνίου ζωής όπως το
Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή
Κυριακή της Ορθοδοξίας 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε τα σχόλιά σας εδώ...