Πατρός Στεφάνου άρωμα μετανοίας…

Ο πατήρ Στέφανος. Ένας νηπτικός πατέρας των εσχάτων ημερών μας. Μια απέραντη αληθινά Διακονία! Το κηρυκτικό και κατηχητικό του έργο θα μπορούσε  να συγκαταριθμηθεί μαζί με εκείνα των μεγάλων Ιεροκηρύκων και διδασκάλων  της Ορθοδοξίας των τελευταίων αιώνων! Μαζί με τον π.Ηλία Μηνιάτη, τον π.Νικηφόρο Θεοτόκη, τον π. Αγάπιο Λάνδο, τον Άγιο Δαμασκηνό τον Στουδίτη και τόσους άλλους! Τα βιβλία του έχουν την ίδια Αγιοπνευματική δύναμη με τα Κυριακοδρόμια, το Αμαρτωλών Σωτηρία, τον Θησαυρό...Κι αν τα παραπάνω απέκτησαν τέτοια τεράστια σημασία, λόγω του πνευματικού στηριγμού των υπόδουλων Ελλήνων της εποχής τους, του παπά Στέφανου τα γραφτά, στήριξαν ανεκτίμητα  τους σκλαβωμένους ραγιάδες του θεοστυγούς συρμού και της εμμονικής-εωσφορικής αποστασίας του σήμερα...Σας παρακαλούμε αδελφοί και πατέρες, μη βιαστείτε να μας καταλογίσετε αδιάκριτη βιασύνη. Δεν είναι το πλήθος και η ποικιλία των κηρυγμάτων του, είναι το συνεχές βιωματικό τους περιεχόμενο, που συντάρασσε και αφύπνιζε τους αναζητητές της αλήθειας. Ήταν η σπαρακτική φωνή για μετάνοια που δεν απουσίαζε ποτέ από τον λόγο του. Πάντοτε  δίπλα του εκεί που μιλούσε ή έγγραφε,  ο αναστημένος μικρός υιός και η Αγία πρώην πόρνη μα και όλοι οι πρώην απολωλότες νεκροζώντανοι.  Ήταν εκείνη η εναρκτήρια  κάθε φορά προσφώνηση…"Χριστιανοί μου", που έμοιαζε στο άκουσμά της σαν τάλαντο ορθρινό και σήμαντρο αναστάσιμο-προσκλητήριο. Ήταν τα βιβλία του, που μια σελίδα από το καθένα και μόνο, θα αρκούσε  για να ξεκλειδώσει βαριά δεσμά του αλυσοδεμένου εντός μας Αγίου, να ζωντανέψει απονεκρωμένες αισθήσεις και βαθιά θαμμένες αρετές. Μιλούσε και έγραφε εν Αγίω Πνεύματι! Με μια γλυκύτατη αυστηρότητα, χωρίς ακαδημαϊσμούς και εκφιλοσοφήσεις,  δεν εξωράιζε, δεν αμνήστευε, δεν νομιμοποιούσε στο ελάχιστο την αμαρτία. Αλλά ταυτόχρονα απομάκρυνε το παραμικρό ίχνος πνιγηρής απελπισίας, με την ανέσπερη ελπίδα και την ακλόνητη βεβαιότητα της συγχώρεσης κάθε μετανοημένου. Είχε τέτοια βεβαία πίστη κάθε του λέξη, βουτηγμένη ολόκληρη στης ταπείνωσης το πανίερο φρόνημα-βαπτιστήριο!  Αναγεννούσε ψυχές ο παπά Στέφανος και τις οδηγούσε στην σωστική καταφυγή των μυστηρίων της Αγίας Πίστης, στην αγέραστη ευτυχία, στην αληθινή χαρά των Χριστιανών! Δεν υπάρχει Κυριακή και γιορτή, που να μην θυμηθούμε τον παπά Στέφανο. Αλλά αυτήν την Κυριακή, που τόσο πανηγυρίζει η Αγία Μετάνοια, η Αγία Επιστροφή, η Αγία Λύτρωση, δεν μπορούμε να μην τον θυμηθούμε! Αξεθύμαστο το άρωμα της εμπειρίας του! Όσες φορές κι αν μυριστεί τούτο το οσφράδιο, δεν θα σταματήσει ψυχές να ανασταίνει…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά ομότιτλων εκπομπών. Στην ιερή μνήμη του μακαριστού Στεφάνου που χάριτι και φιλανθρωπία εν τριάδι Θεού  τόσο πολύ μας ευεργέτησε.