Καλή
Παναγιά!
Σαν
το Ειρήνη πάσι του παπά ή καλύτερα του...πάτερ...Ας μη στεκόμαστε σε μια αυστηρά λογική ανάγνωση τούτης της
φράσης...Μη μένουμε στην ακρίβεια των κανόνων! Δεν είναι μια σχολική άσκηση συντακτικού ή γραμματικής,
αλλά μια βιωματική ευχή-προσευχή της ψυχής, που πόσα δεν συμπυκνώνει! Ας σταθούμε λοιπόν στην παραμυθία και στην παρηγοριά που προσφέρουν αυτές οι
λέξεις! Εδώ το επίθετο δεν αξιολογεί το
ουσιαστικό, μα λειτουργεί σαν ευχή και κατευόδιο! Η γλώσσα μετατρέπει το
πρόσωπο σε ένα μονάκριβο εόρτιο ορόσημο. Το Πάσχα του Καλοκαιριού!
Το
επίθετο Καλή, δεν αναφέρεται στο πρόσωπο καθαυτό, αλλά στην τρισευλογημένη Θεομητορική
περίοδο και στο πανηγύρι της Κοιμήσεως της Θεογεννήτριας.
Το...
Καλή Παναγιά είναι ένας οικείος ιδιωματισμός της
αγαθής απλής και ανεπιτήδευτης διψώσας ψυχής. Ένα στοιχείο της Ζωντανής γλώσσας
του ευλαβούς Ορθόδοξου λαού, που μέσα σε μια
μακάρια αφελότητα, βιώνει την ζωντανή
του πίστη, με την καρδιακή αλήθεια να κατισχύει της φιλολογικής αρτιότητας και έτσι...ανορθόγραφα, να αποκτά την ελπιδοφόρα δύναμη, να
συνεχίζει στα πονεμένα δύσβατα, με τις
μεσιτείες της Παρηγορήτρας Κυρίας των Αγγέλων!
Καλή
Παναγιά λοιπόν, πάλιν και πολλάκις!
Νώντας
Σκοπετέας
Αύγουστος 2026
