main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

7 Ιουλ 2026

Τη δωδεκάτη του μηνός Ιουλίου(Χαίροις πάτερ Παΐσιε!)

           

Αξεθύμαστο το άρωμα της μνήμης όλων των Αγίων προστατών μας. Όσο ανασαίνουμε το οξυγόνο τούτου του κόσμου, τόσο θα εισπνέουμε και το άρωμα της Αγιότητάς τους. Ξανά θα το ανασάνουμε λοιπόν, με ακόμα μια εκπομπή-προσευχή για μεσιτεία στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Στο κέντρο της  η ελεήμων καρδιά του, πάντοτε φλεγόμενη από θυσιαστική αγάπη. Όλο και όλα για τους άλλους. Πόσο ταιριαστό το όνομα Κηρυναίος για αυτόν τον ταπεινό γίγαντα! Πόσους Σταυρούς δεν έπαιρνε στους δικούς του ώμους! Δεν δάνειζε, μα χάριζε έλεος και οικτιρμούς. Αναλωνόταν ολόκληρος. Δαπανούσε και την ελάχιστη ικμάδα της δύναμής του, μη κρατώντας τίποτα για τον εαυτό του. Πονούσε πολύ και την πατρίδα μας! Λαχταρούσε για μια Ελλάδα Θεοβλόγητη και όχι εγκαταλελειμμένη από θεομάχους και αθεόφοβους ηγήτορες. Θρηνούσε για την πνευματική μας κατάντια η καιομένη καρδιά του. Και έπειτα θα μεταφερθούμε λίγο πριν το πρόσκαιρο τέλος του. 32 χρόνια πριν. Τόσο ανδρεία και γενναία η ψυχή του. Να γνωρίζει πως φεύγει και να είναι γεμάτος από χαρά αλλιώτικη, ουράνια! Να δίνει εκείνος κουράγιο και θάρρος στους γύρω του, διαλύοντας ό,τι γεννούσε απελπισία και ομίχλη και σκοτάδι, σκορπίζοντας Φως και βεβαία Ελπίδα. Δεν δείλιασε ούτε μια στιγμή! Δεν παραδόθηκε στην Χάρυβδη της λύπης. Με λεβεντιά και χαρά πολέμησε να φύγει έτοιμος και Χριστοφόρος! Άγια τέλη, Χαριτωμένα, Χριστοχαρούμενα, Χριστιανά, ευλογημένα και τόσο μνημειώδη, παράξενα για τους πολλούς τούτου του κόσμου! Συντροφευμένα με τους ήχους μιας φυσαρμόνικας που δοξολογεί τον πανάγαθο Θεό! Ετοιμασία μια ζωή ολάκερη για μια ζωή ατελεύτητη! Το παράδειγμα των Αγίων! Το μυρίπνευστο Άγιο συναξάρι και οι τελευταίες τους στιγμές επί γης. Και έπειτα η απρόσκοπτη διαδρομή με το Αγγελικό express ως το υπέρλαμπρο Φως! Από τη γη στον Ουρανό! Η τελευταία τους μέρα γίνεται πασίχαρη και πανηγυρική μέρα μνήμης! Τι παράδοξο και παράξενο να εορτάζεται η μέρα του θανάτου σου… Για ποιόν θάνατο μιλάς αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου; Τον νικημένο; Άκουσε τι λέει ο ηγαπημένος: Μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την Ζωήν!  Θες απόδειξη για αυτό; Πάμε λοιπόν στις τελευταίες του στιγμές του, στο οσιακό του τέλος ή σωστότερα στην αρχή της αληθινής του Ζωής! Ξημέρωνε η 12η του μηνός Ιουλίου! Χαίροις Πάτερ Παΐσιε! Άγιε του Θεού, άμωμε και μακάριε! Τι μάθημα  φωτεινό μας άφησε! Τι παράδειγμα να μιμηθούμε! Ανωτάτη η σχολή του πόνου!  Πολύ ψηλός ο πήχης! Μα ο Κύριος δεν μετρά επιδόσεις! Χαίρεται και αγαπά να βλέπει τον αγώνα μας και το φιλότιμό μας! Γεμάτος ο Παράδεισος από καρκινοπαθείς. Ο Άγιος διαβιβαστής, μπροστάρης τους!

Νώντας Σκοπετέας

Αποσπάσματα από σειρά 2 εκπομπών στις παρυφές της φετινής μνήμης του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη. Στο πρώτο μέρος η καιομένη για τον σύμπαντα κόσμο καρδιά του η ελεήμων. Στο δεύτερο τα Χριστοφόρα τέλη του. 

Ξαναδιαβάζουμε σελίδες από το βιβλίο-εικόνισμα, πνευματική καταφυγή χαράς και χάριτος: «Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης» Έκδοση του Ιερού Ησυχαστήριου "Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος". Σουρωτή Θεσσαλονίκης.


Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~