"…Πέρασαν
οι πρώτες εβδομάδες στην νέα αυτή πραγματικότητα! Πολλούς ξαναθυμήθηκε, άλλους
πρωτογνώρισε! Δέκα χρόνια δεν ήταν και
λίγα! Κάτι που του άρεσε πολύ, ήταν όταν έπαιρνε το αυτοκίνητο να παραδώσει τις
παραγγελίες της ημέρας! Είναι μαγευτικά τα μέρη τους όλες τις εποχές, μα εκείνη
η Άνοιξη είναι ασύγκριτη στο ζωγράφισμά της μέσα του! Ήταν έτοιμος να ξεκινήσει
εκείνο το μεσημέρι μόλις χτύπησε το τηλέφωνο…Μια χαμηλή γερασμένη μα
γλυκύτατη φωνούλα ακούστηκε:
-Καλημέρα
γιέ μου, στον φούρνο δεν έχω καλέσει;
-Καλημέρα
σας! Σωστά έχετε πάρει ναι!
-Παιδί
μου μήπως θα μπορούσατε να μου φέρετε κάτι που θα σας πω! Μένω βέβαια λίγο μακριά, περίπου στα 3
χιλιόμετρα, μα δεν έχω τρόπο εγώ να
έρθω!
-Ναι κάνουμε παραδόσεις! Πείτε μου πόσα ψωμιά
θέλετε;
-Παιδί
μου δεν θέλω ποσότητες εγώ ! Ένα ψωμάκι χρειάζομαι να βγάλω λίγες μέρες!
Πέρασε
ο λογισμός ο ασέβαστος, να της απαντήσει πως για ένα ψωμί δεν γίνεται να
διανυθούν τόσα χιλιόμετρα πήγαινε έλα …μα σχεδόν αστραπιαία της απάντησε:
-Πείτε
μου που βρίσκεστε και θα σας το φέρω εγώ το ψωμάκι σας!
-Δόξα
τω Θεώ παιδί μου! Σ ευχαριστώ που έχεις τόση αγάπη μέσα σου!
Φόρτωσε
ο Γιώργης τα ψωμιά και ξεκίνησε! Θα παρέδιδε πρώτα όλα τα άλλα στα
μαγαζιά και στο τέλος θα άφηνε
την κυρούλα που τηλεφώνησε! Ούτε το όνομά της δεν έμαθε! Μα σε λίγο μόλις,
εκείνη η γερασμένη ισχνή φωνή στο ξανάκουσμά της, θα του αποκάλυπτε τον λόγο για τον οποίον είχε
επιστρέψει! Ήταν η Παρασκευούλα, η Γεροντισούλα του η μοναδική! Ο δικός του
πνευματικός φάρος! Μια υπερκόσμια ύπαρξη! Ένα ταπεινό τούτου του κόσμου! Μια
Αγία της πλαϊνής μας πόρτας! Θεοπτία και ταπείνωση! Θαύματα και θαυμάσια! Αποκαλύψεις
και μυστικά του Παραδείσου! Έμαθε σχεδόν αμέσως μόλις την αντίκρισε την βαθιά
αιτία της απρόσμενης για πολλούς επιστροφής του στο χωριό και στον φούρνο!
Αμέσως μόλις έκλεισε την πόρτα του
…κελιού της, σε εκείνη την αξέχαστη πρώτη τους συνάντηση! Όσο η Παρασκευούλα ζούσε, δεν τολμούσε ο
Γιώργης να μιλήσει για εκείνην ανοιχτά! Στο Βατοπαίδι οι Πατέρες συγκινήθηκαν
μόλις μυστικά τους τα διηγιόταν, κάθε φορά που στην Προστασία της Μάνας
Παντανάσσης ξαπόσταινε…Να βάλουμε,
πρότειναν, τον βίο της σε ένα βιβλίο με
Αγίους του κόσμου του σημερινού που ετοιμάζουμε! Φοβόταν εκείνος μην την
στενοχωρήσει και πάψει να του μιλά…Πώς έγινε και ακολούθησα εγώ ο ταλαίπωρος το
σμάρι εκείνο απ’ του Ουρανού τα πετεινά,
και έγινε η γνωριμιά μας με τον Γιώργη! Δώρο Θεού!
-Να
σου πω για την Παρασκευούλα, την Γεροντισούλα μου Νώντα αδελφέ μου! Κοιμήθηκε
φέτος αρχές του Ιουλίου!
–Γράψε
μου αδελφέ μου, στίψε την μνήμη σου να στάξει η μυρωμένη αγάπη!
Έγραψε
ο Γιώργης …όσα εκείνη μυστικά του υπαγόρευσε …
Στέκεται
αυτός εδώ μπροστά μας!
Ξεκίνα
αδελφέ μου να μας γνωρίζεις την ψυχούλα της, την διαλεχτή απ τον Χριστό
μας…Πάρε λευκό και χάραξε πάνω του τις θύμησες της Γεροντισούλας σου!.....
Αχ...η
Παρασκευούλα μου! Τί να πρωτοθυμηθώ
αδελφέ μου! Σπάργανο ήμουν ακόμα στα
πνευματικά! Βαφτισμένος μα ακατήχητος! Μετά από τόσα χρόνια στον κόσμο τον
σκοτεινιασμένο, μετά από ζωή κοσμική, έντονη, αγχωμένη, σχεδόν απομακρυσμένη απ’
ό,τι το ουράνιο… Ήρθε και η Παρασκευούλα.
Η γνωριμία
μας έγινε με ένα ψωμάκι που μου
ζήτησε τηλεφωνικά. Δεν τη γνώριζα. Δε
γνώριζα και πολλούς στο χωριό! Έμενα και
σε απόσταση δύο-τριών
χιλιομέτρων. Στην άκρια του χωριού εκείνη. Μόνη σχεδόν. Δίπλα σε εκτάσεις με καλλιέργειες που σκεπάζονται από τον ίσκιο
του όρους Μπελές!
Όταν μου άνοιξε την πόρτα...με μιας
γλύκανε η ψυχή μου από την μορφή της. Ολοφώτεινο το χαμόγελο Της! Βουρκωμένα
διαρκώς τα "χαμογελαστά " της μάτια! Το σπίτι της, ένας ενιαίος χώρος, γεμάτος από αρχοντιά μοναστηριακής ζεστής
φιλοξενίας! Στους τοίχους όλοι οι
"συγκάτοικοι" της...Οι Άγιοι! Μυρωδιά θυμιάματος. Καντήλι ακοίμητο!....
Όταν
φευγαλέα άκουσα πως το απόγευμα της 4ης Ιουλίου 2018 θα κηδευόταν η
Παρασκευούλα, έσπασα μέσα μου! Δεν
έκλαψα. Δεν ήξερε κανείς τι σήμαινε για
μένα η γλυκιά μου γιαγιά Παρασκευούλα! Όταν απομονώθηκα την αναζητούσα! Πνιγόμουν στα δάκρυα!
Πνιγότανε η ψυχή μου! Μα να μην προλάβω! Όμως ο Θεός γρήγορα με παρηγορήσε με
το βλέμμα της αιώνιας Αγάπης Του! Και έκανα ζευγάρι τη χαρά με τη λύπη...
Το
σπιτικό της όπως σου ανέφερα ήταν ένα μικρό Αρχονταρίκι. Πολλές ψυχούλες βρήκαμε τη ζεστασιά εκεί. Στην κηδεία της κλαίγαμε με το συναίσθημα
της χαρμολύπης. Άνθρωποι που περισσότερο δεθήκαμε μαζί της πνευματικώ τω τρόπω!
Που γνωρίσαμε τον πιο κρυφό της θησαυρό!...
Θα
έλεγα πως είχε μια "Πορφυριακή " διάθεση απέναντι στην Αγάπη για τον
Χριστό! Πίστευε πως η Αγάπη είναι ο δρόμος.
Ο πιο ουσιαστικός. Είχε βαρεθεί
βλέπεις...τους ξερούς κανόνες, τους
αναιμικούς που γεννούν ίσως κι έπαρση!
Πριν
κάποια χρόνια η Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου, ήταν υπό σκέψιν να εκδώσει ένα βιβλίο
αναφορά σε απλές, ταπεινές ψυχές
που ζουν στο κόσμο κι αγωνίζονται
ακάματα τον Καλόν Αγώνα. Τότε,
ανέφερα στους πατέρες την κυρά Παρασκευούλα. Τους εξέπληξε ο τρόπος
ζωής της. Είχα όμως πολύ φόβο. Ήταν εν
ζωή. Κι αν τη Ρωτούσα εάν ήτο ευλογημένο κάτι τέτοιο έστω και μετά την κοίμησή
της ...θα με αποκαλούσε τρελό! Και θα
σταματούσε να μου λέει…Η έκδοση, δεν πραγματοποιήθηκε.
Ήρθε
όμως η στιγμή αδελφέ μου! Στα εμπιστεύτηκα όλα αυτά να ωφεληθούν ψυχές που θα
ακούσουν, που θα διαβάσουν, που θα δακρύσουν με όλα αυτά τα φτωχά και πλούσια
μαζί θυμητάρια μου . Τις ευχές όλων αυτών των ταπεινών ψυχών να
έχουμε. Και ο Θεός να επιτρέπει να μας
φανερώνονται. Το έχουμε πολλή ανάγκη!
Ιδίως σε μια τέτοια εποχή
ισοπέδωσης των πάντων...!
Νώντα
μου, αδελφέ μου! Εύχου! Θέατρο είμαι
ενώπιον Θεού κι αγγέλων! Αναπολόγητος για την ευσπλαχνία του Θεού!!Με εγωισμό που ξεχειλίζει ....
Τίποτα δεν πήρα από εκείνη....
Είχε
κι άλλα, είμαι σίγουρος να μας πει ο Γιώργης, ο…φούρναρης, ο γραφιάς, ο
φιλομόναχος και φιλάγιος συναμαρτωλός αδελφός μας, με την ρομαντική ποιητική
ψυχούλα την αφιερωμένη, που ζητεί και φρονεί μόνο τα άνω πλέον! Τώρα πια γνωρίζει το γιατί επέστρεψε στα μέρη που
πρωτανάσανε τον Θεό ! Όχι για να τον ανακαλύψει, μα για να του αποκαλυφθεί
μέσα από ένα ταπεινό του πλάσμα! Λίγες ώρες πριν τη συμπλήρωση 40 ημερών από
την κοίμησή της, ήρθε και στάθηκε μπροστά μας και μας την σύστησε! Φωτογραφία
δεν πρόλαβε να βγάλει μαζί της…Η γλυκιά άρνηση για αποχαιρετισμού που πιο πάνω μας περιέγραψε… Μόνο το φτωχό
της μνημούρι, που ακόμα δεν φτιάχτηκε, να φανερώνει τόσο ταιριαστά την φτωχή
και περιφρονημένη τούτη μορφή…Δεν είναι αμάρτυρη η εποχή μας! Μέσα στον κόσμο
τούτο που βιάζεται να κρίνει, να
στιγματίσει, να πληγώσει και να ονειδίσει, υπάρχουν της διπλανής πόρτας οι
Άγιοι με διάπλατο το αρχονταρίκι της ψυχής τους, με σοφία δοσμένη απλόχερα από
τον Κύριο μακριά από την απατηλή και ψευδώνυμη γνώση τούτου του κόσμου! Μια
ψίχα από το περίσσευμά μας χορταίνει το
σαρκίο τους και ένα αστέγνωτο δάκρυ τους τον βράχο του εγώ μας διαπερνά…
Νώντας
Σκοπετέας
Απόσπασμα από την εκπομπή: Οι καλύτερες κρυψώνες(2026)
Αποσπάσματα
από το βιβλίο: Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;( Εκδ.Πρόμαχος Ορθοδοξίας 2019) και από
το διήγημα: Η Γεροντισούλα μου, η κυρά Παρασκευούλα μου…
