Φιλόξενο το κάστρο της Αγιάς Μαρίνας….Σαράντα χρόνια ο διαλεχτός της Κυπριανός φροντίζει το σπίτι της, το σέμνωμα πλέον της Κυκλαδίτικης γης …Και εκείνη, ακοίμητη Έφορος, σεργιανά στις περιβόλους τούτου του κόσμου να ξεδιψάσει οδοιπόρους και της οδύνης τους καταφεύγοντες.
Θαύματα και Θαυμάσια της, ακουμπούν δακρυσμένα πρόσωπα πάνω στην ολοζώντανη εικόνα και γόνατα μπροστά στο γλυκύτατο συμπονετικό πρόσωπό της… Άσπιλη Αμνάς, Ασύλλητος θησαυρός, του νησιού της αγλάισμα… (Επιστροφή στην Άνδρο.../Ν.Σ 2014)
Ο νους και η ψυχή τούτες τις ζεστές μέρες του Ιούλη πάει ξανά σε όλα τα ευλογημένα Αγιοβάδιστα του τόπου μας, τα μέρη που ιδίως το καλοκαίρι ξεχύνουν το θυμίαμά τους να απλωθεί και να σκεπάσει σαν το μαφόριο της Κυρίας των Αγγέλων όλην την όμορφη πατρίδα μας. Σε τούτον τον τόπο Του, ο Μακρόθυμος Κύριος συνέχεια, παντοιοτρόπως και ανερμηνεύτως ευλογεί και πάντοτε ξημερώνει γιορτή. Κι ο Ιούλιος κρατάει μέσα στην καρδιά του μια γιορτάδα και ένα πανηγύρι που όποιος δεν το έζησε ποτέ, δεν γνώρισε πως είναι να ομολογείς με ανδρεία την πίστη σου δίχως διόλου να φοβάσαι. Ξημερώνει της Αγίας Μαρίνας μας! Στην Άνδρο και παντού! Όπου η μόνη αλήθεια της Ορθοδοξίας διαλαλεί το αιώνιο. Σε μεγάλες Εκκλησιές και σε ταπεινά γερασμένα ξωκκλήσια της παλιάς όμορφης πόλης. Γράφει ο μεγάλος μας ποιητής για την Μαρίνα το πράσινο αστέρι, το άγριο περιστέρι, το κρίνο του Καλοκαιριού, το Φως του Αυγερινού! Και εμείς το παραφράσαμε με μια ιερή αναίδεια στον τίτλο της σημερινής εκπομπής: Μαρίνα Φως συναξαριού! Γιατί ναι, ό,τι αγαπάμε γεννιέται αδιάκοπα, ο,τι αγαπάμε βρίσκεται πάντοτε στην αρχή του! Και για να παραλλάξουμε πάλι τους στίχους της αγαπημένου Οδυσσέα Ελύτη: Και η Μαρίνα χαίρεται και η Μαρίνα χαμογελά! Το πέλαγο έτσι που κυλάει βαθιά, πόσο της μοιάζει!
Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή του 2018
