main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

23 Οκτ 2026

Γραμμάτια ανεξόφλητα…τοκισμός δυσβάσταχτος…

Έβαλες υπογραφή, υπογραφές αμέτρητες σε κάτι ψιλά γραμματάκια που ούτε καν μπορείς να τα διαβάσεις χωρίς τα γυαλιά σου…Ε αυτά είναι γνωστά, τα υπογράφουν όλοι σου λέει ο κύριος Διευθυντής…μην ανησυχείτε…είναι οι όροι της σύμβασης του δανείου σας για την αγορά του νέου σας αυτοκινήτου…Για τα επόμενα …6 χρόνια  εσείς φροντίστε απλά να υπάρχει διαθέσιμο ποσό στον λογαριασμό σας και κάντε και μια πάγια εντολή να μην χρειάζεται κάθε λίγο και λιγάκι να έρχεστε στην τράπεζα, θα λαμβάνονται αυτόματα τα χρήματα…Και έφτασε κάποτε η πολυπόθητη τελευταία δόση αφού πάντοτε, δόξα τω Θεώ, υπήρχε διαθέσιμο ποσό…Και εξοφλήθηκε και το τελευταίο γραμμάτιο…Σκέψου αν εσύ μετά από 6 χρόνια συγκινήθηκες που ξόφλησες, πόσο συγκίνηση νιώθει ένας που επί  30 χρόνια κάθε μήνα φρόντιζε να υπάρχει διαθέσιμο υπόλοιπο για τη δόση του σπιτιού, που επιτέλους είναι δικό του…Καμιά υποχρέωση πλεόν, κανένα γραμμάτιο διαμαρτυρημένο που λέγανε παλιά…τίποτα σφραγισμένο τίποτα το εκτελεστό…Και όχι μόνο αυτό, αλλά  δεν άφησες και καμιά φήμη κακοπληρωτή…αυτό κι αν είναι σπουδαίο…να την κουβαλάς και να μην σου επιτρέπεται να ξαναδανειστείς…Μακριά από μας…

Ας έρθει τώρα η αγία μεταστρεψιμότητα, να γίνουμε όλοι μας ευθύς αμέσως, όσοι είμαστε τούτη τη στιγμή συντονισμένοι στα ουράνια ραδιοκύματα, οφειλέτες…Και ας θυμηθούμε κάποια άλλα  γραμμάτια που έχουμε αφήσει ακόμα ανεξόφλητα…Αμετανόητες και ανεξομολόγητες πράξεις…Να συντρέχουν αυτά τα δυο. Μετάνοια και εξομολόγηση. Όχι μετανοημένοι ανεξομολόγητοι και αμετανόητοι εξομολογημένοι..Δεν σβήνει το χρέος τότε…Παραμένει και συνεχώς επικαιροποιείται..Γύρνα πίσω τον χρόνο …Φτάσε ως εκεί που μπορείς να θυμηθείς και ξεκίνα να καταθέτεις…Και δημιούργησε διαθέσιμο υπόλοιπο δακρύων και στεναγμών και σβήνε συνέχεια βερεσέδια και άσπριζε της ψυχής τον λερωμένο τοίχο ξανά και ξανά μέχρι να λαμπικάρει..Πρόσεξε τι θα μείνει πίσω σου…σε λόγια,  σε πράξεις,  σε γραφτά,  σε μνήμες…Θα σε ακολουθούν πάντοτε αυτά…Φρόντισε να διορθώσεις τα…κακώς κείμενα…Βγες δημόσια…ακόμα και  μπροστά σε 100.000 κόσμο και όταν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης συνομιλήσεις με τον 17χρονο εαυτό σου, τώρα που πέρασαν 50 χρόνια από εκείνη την κάπως αθώα εποχή, ζήτα του συγγνώμη για όσα του στέρησες…και ζήτα συγχώρεση από τον Θεό που συγχωρεί…ενώπιον όλων για όσα θλιβερά κάποτε ξεστόμισες εναντίον Του παρασύροντας εκείνους που σε λάτρευαν και έλεγαν το σύνθημα …ζούμε για να σε ακούμε! Εσύ τραγουδιστή και τραγουδίστρια που γεμίζεις στάδια αχανή, ηθοποιέ διάσημε της Επιδαύρου και του Εθνικού, εσύ συγγραφέα των ευπόλητων βιβλίων και των υποψηφιοτήτων, εσύ…αντικειμενικέ δημοσιογράφε επηρεαστή της κοινής γνώμης που επιμένετε αφρόνως να διατυμπανίζετε, λόγοις και πράξεσι, ότι Θεός δεν υπάρχει…Προλαβαίνεις ακόμα αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου,  να εξοφλήσεις γραμμάτια…Μην μείνουν διαμαρτυρημένα αιωνίως, γιατί είναι και δικαιοσύνη ο Θεός εκτός από αγάπη. Και υπάρχει και εκεί πάνω τοκισμός δυσβάσταχτος…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~