main menu

Επιλέξτε ετικέτα για εμφάνιση των αντιστοιχων αναρτήσεων. Αρχική Σελίδα

Απενεργοποιημένη Λειτουργία

19 Ιουν 2026

Οι καλύτερες κρυψώνες…

                                

Εν τη καρδία μου έκρυψα τα λόγιά σου,

 όπως αν μη αμάρτω Σοι…( Ψαλμ 118,11)

Δεν  θα υπάρξει ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες ανακαλύψεις και αν γίνουν, όσα κι αν η τεχνολογία κι  η τεχνητή νοημοσύνη εφεύρει, καλύτερο και πιο χαρούμενο παιδικό παιχνίδι από το κρυφτό. Θυμηθείτε, πώς όλες οι αισθήσεις συμμετείχαν σε τούτο το ταπεινό παιχνίδι, την  ευρηματικότητα και το ευμήχανο της καινούργιας κρυψώνας, την αγωνία, τον ενθουσιασμό, τη χαρά, την ανακάλυψη, το φτου ξελευθερία…Τώρα γνωρίζετε, όσοι παρακολουθείτε την εκπομπή, ότι μετά από έναν τέτοιο πρόλογο, η Αγία μεταστρεψιμότητα θα κάνει την εμφάνισή της, να δώσει μία άλλη διάσταση σε αυτό το παιδικό παιχνίδι…Γιατί υπάρχει και ένα κρυφτό, που έχει πνευματική και σωτήρια διάσταση! Και εκείνοι που κρύβονται, δεν αγωνιούν και δεν λαχταρούν να βγουν ποτέ από την ευλογημένη τους κρυψώνα,  την κρυψώνα της Αγίας ταπείνωσης, της ησυχίας, της ουράνιας κατάνυξης, της μυστικής προσευχητικής ένωσης…Ζουν κρυμμένοι το λάθε βιώσας! Δεν θα το διερευνήσουμε φιλοσοφικά, όπως έκανε κάποτε ο Επίκουρος που το υπερασπιζόταν,  ή ο Πλούταρχος που το αντιμαχόταν..Δεν θα είναι φιλοσοφική η αναζήτησή μας,  μα φιλοθεϊκή! Δεν είναι θέμα ανθρώπινης λογικής και κριτικής σκέψης,  μα μόνο δίψας για τη σωτηρία και την ένωση με τον Άγιο Τριαδικό Θεό! Όλοι εκείνοι που ζουν κρυμμένοι από τα μάτια των ανθρώπων, έχουν της καρδιάς τους τα μάτια στραμμένα στον ουρανό! Την κρυψώνα τους μόνο ο Χριστός μας την γνωρίζει. Κάποτε-κάποτε επιτρέπει Εκείνος να την ανακαλύψουν και κάποιοι άνθρωποι, για να ωφεληθούν οι ίδιοι και να ωφελήσουν και κάποιους αδελφούς τους!  Να  δοξαστεί Ο εν Τριάδι Θεός, να ελπίσει ο πολεμούμενος λαός Του, να ενισχυθεί με το ότι και στις μέρες αυτές, αλλά και πάντοτε δεν άφησε ο Κύριος αμάρτυρο το πανάγιο πρόσωπό Του! Μια εκπομπή σαν συνέχεια από κάποιες προηγούμενες, ίσως και σαν συνέχεια από όλες που έχουν ως τώρα ακουστεί…Είναι η ταπείνωση, σαν τηλαυγής κρίκος που ενώνει, το  σημείο που συναντιούνται όλοι οι διαλεχτοί και διδαχτοί του Αγίου Θεού μέσα στους καιρούς, εκεί που πάντα και έως του αιώνος, κρυμμένοι στις οπές της, θα ανταμώνουν όσοι διψούν αξεδίψαστα την Ουράνια Βασιλεία! Τέτοιες γυναίκες Αγίες της ταπείνωσης, σήμερα στην εκπομπή μας. Η  Αγία Ισιδώρα η δια Χριστόν σαλή και η γλυκύτατη Γερόντισσα Παρασκευούλα!  Έζησαν σε πολύ μακρινές χρονικά εποχές, μα  τώρα σεργιανούν μαζί, εκεί που πάντοτε επιποθούσαν να Ζήσουν. Ας τρυγήσουμε ως φίλεργες μέλισσες τους ταπεινούς αυτούς ανθούς, τα περιφρονημένα μοναχικά λουλούδια του Παραδείσου. Ας  τις γνωρίσουμε,  και ας διδαχτούμε και ας πληροφορηθούμε πού βρίσκονται οι καλύτερες κρυψώνες…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...

Ας επιλέξουμε ...Το τίμημα ή το αντίτιμο ...
Βαπτίστηκες και αναγεννήθηκες ... Μετανόησες κάτω από πετραχήλι και ξαναβαπτίστηκες ... Μετέλαβες τα άχραντα μυστήρια και ένιωσες ξανά βαπτισμένος εις το όνομα του τρισυπόστατου Θεού ... Υπάρχει ακόμα ένα βάπτισμα το τέταρτο κατά σειρά .. το βάπτισμα της ομολογίας ...στο αίμα της Πίστης ... Άραγε πόσοι από εμάς θα το αγαπήσουμε ; Τον Αναστάντα Θεό ας ομολογήσουμε ...Και ας πληρώσουμε το τίμημα της Ομολογίας ...όχι το αντίτιμο της απωλείας ...! Καλό Παράδεισο ! ( Νώντας Σκοπετέας. 2009)

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας Νεκταρία Καραντζή

Απολυτίκιο Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ακούστε το από την αδελφή μας  Νεκταρία Καραντζή
Τον θαυμάσιον μύστην Χριστού υμνήσωμεν , Μηλεσίου το κλέος και των Γερόντων φωνή , την βοήθειαν ημών και διόρασιν ˙ Τον αναπαύσαντα σοφώς τας ψυχάς των ασθενών , του πνεύματος συνεργεία . Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην ,επικαλέσωμεν άπαντες. // Nώντας Σκοπετέας 27-11-2013 Απολυτίκιο με την ευκαιρία της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου . Σημ: Το απολυτίκιο δεν περιέχεται σε αναγνωρισμένη ακολουθία , αλλά είναι προϊόν ευλαβείας και απέραντης ευγνωμοσύνης , προς τον Μεγάλο Άγιο του Θεού , στην μεγάλη η μέρα της Αγιοκατατάξεώς του .

Ουράνια Συντροφιά...

Ουράνια Συντροφιά...
Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν' αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε...". Με σταματάει απότομα. Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ' τα δωμάτια. "Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής", είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ' εμποδίσει. -Να φύγεις, μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ. Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: -Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ ν' αγιάσω. -Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές. -Μα δεν ξέρομε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: "Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου". Εκείνη τη στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: -Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...", διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ' αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα: -Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και "βρέχει επί δικαίους και αδίκους". Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσομε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. -Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ' αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, είπαν κι εκείνες κι έφυγα./Γ.Πορφύριος

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...

η προσευχή του Κυρ -Φώτη...
Σε ευχαριστώ, Κύριε πολυέλεε, σε υμνώ, σε δοξάζω, γιατί μ' έπλασες από το τίποτα. Αλλά δεν μ' έπλασες μοναχά μια φορά, αλλά και κάθε μέρα με πλάθεις από το τίποτα, επειδή και κάθε μέρα με βγάζεις από τον ίσκιο του θανάτου που ξαναπέφτω. Μέσα στον ακαταμέτρητο τον κόσμο, μέσα στη μερ­μηγκιά των ανθρώπων, είμαι ένα τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τίποτα. Και μολαταύτα τον κάθε άνθρωπο τον θυμάσαι και τον βρίσκεις και τον τραβάς προς εσένα, και τον ζωοποιείς από πεθαμένον, και τον ξαναπλάθει το πατρικό χέρι σου, σαν να είναι ο καθένας μας μοναχά αυτός στον κόσμο. Η κραταιά δύναμή σου βαστά όλη την κτίση κι' όλες τις ψυχές σαν νάναι μια και μοναχή. Και τις κάνεις να νοιώσουνε την αθανασία σαν νάναι μια και μονάχη η καθεμιά και σε νοιώθουνε πατέρα τους σπλαχνικόν, που δεν κουράζεται να συχωρά και να ξαναπλάθει τον εαυτό μας, που πεθαίνει κάθε ώρα από την αμαρτία. ~Φώτης Κόντογλου~